ความตึงเครียดจากการเจรจาที่แตกหักระหว่าง มู่เฉิง และ หลิวจื่อหาน ได้แผ่ซ่านเข้ามาถึงคฤหาสน์มู่ ราวกับเป็นลางบอกเหตุของพายุลูกใหม่ ซูหว่านเดินตามมู่เฉิงเข้ามาในบ้านด้วยใบหน้าซีดเผือด เธอรู้สึกได้ถึงสายตาที่เต็มไปด้วยความครอบครองของหลิวจื่อหาน ซึ่งทำให้เธอรู้สึกไม่สบายใจอย่างประหลาด
"หว่านเอ๋อร์... อย่าไปสนใจคำพูดไร้สาระของหมอนั่น" มู่เฉิงพยายามปลอบ แต่ในใจของเขากลับร้อนรุ่มด้วยความโกรธแค้น
แต่แล้ว ทั้งคู่ก็ต้องหยุดชะงักลงที่กลางห้องโถงใหญ่ ภาพเบื้องหน้าทำให้พวกเขาแทบจะลืมหายใจ...
เสี่ยวเป่า หนูน้อยในชุดนอนสีชมพูกำลังนั่งคุกเข่าอยู่หน้า รูปปั้นมังกรหยกดำ ที่ตั้งตระหง่านอยู่กลางห้อง ม่านตาของเธอปิดสนิท ร่างกายเล็กๆ แผ่รัศมีสีทองอ่อนๆ ออกมาเป็นวงกลมรอบกาย ในมือของเธอถือจี้รูปหัวใจสีเงินที่ซูหว่านเคยให้ไว้ และแสงสีทองนั้นกำลังไหลเวียนจากจี้ห้อยคอเข้าสู่รูปปั้นมังกร!
เสียงโหยหวนจากหยกดำ
ทันทีที่แสงสีทองจากเสี่ยวเป่าและจี้หัวใจสัมผัสกับรูปปั้นมังกรหยกดำ ดวงตาทับทิมของมังกรก็ลุกโชนขึ้นมาอีกครั้ง คราวนี้ไม่ได้เป็นแค่สีแดงฉาน แต่กลับมีประกายสีดำคล้ำพวยพุ่งออกมาอย่างรุนแรง
วูบ! วูบ! วูบ!
ควันดำหนาทึบพุ่งขึ้นจากรูปปั้นจนเต็มห้องโถง เสียงกรีดร้องโหยหวนของวิญญาณนับพันที่ถูกจองจำอยู่ในหยกดำดังระงมไปทั่วคฤหาสน์ ราวกับมีคนทรมานอยู่ในโลกบาดาล ลมพายุประหลาดพัดโหมกระหน่ำ ข้าวของในห้องโถงเริ่มสั่นสะเทือนและล้มระเนระนาด เสียงของดวงวิญญาณที่ถูกกักขังเริ่มดังขึ้นเรื่อยๆ จนน่าขนลุก
"แกเป็นใคร! แกกล้าดียังไงมาปลดปล่อยพวกมัน! หยุดเดี๋ยวนี้!" เสียงแหบพร่าที่เต็มไปด้วยความอาฆาตดังแทรกออกมาจากรูปปั้นมังกร ราวกับมีปีศาจร้ายกำลังต่อต้านพลังของเสี่ยวเป่า!
ความจริงที่เกินกว่าจะอธิบาย
ซูหว่าน ถึงกับทรุดตัวลงคุกเข่า ใบหน้าซีดเผือดด้วยความหวาดกลัว เธอไม่เคยเห็นพลังเช่นนี้มาก่อนในชีวิต สิ่งที่ลูกสาวกำลังทำอยู่มันเหนือธรรมชาติและเกินกว่าสามัญสำนึกใดๆ จะอธิบายได้
"เสี่ยวเป่า! ลูกทำอะไรน่ะ! หยุดเดี๋ยวนี้!" ซูหว่านพยายามจะวิ่งเข้าไปหาลูก แต่ร่างของเธอกลับถูกพลังงานประหลาดที่มองไม่เห็นผลักออกไป
มู่เฉิง ก็ยืนนิ่งอึ้ง เขาเคยได้ยินเรื่องราวของไสยศาสตร์และอาถรรพ์มาบ้าง แต่ไม่เคยเชื่ออย่างจริงจัง จนกระทั่งวันนี้... เขามองเห็นควันดำและได้ยินเสียงกรีดร้องโหยหวนเหล่านั้นชัดเจนด้วยหูตัวเอง และเขาเห็นแสงสีทองที่บริสุทธิ์ของลูกสาวกำลังต่อกรกับอำนาจมืดได้อย่างน่าอัศจรรย์
"หว่านเอ๋อร์... ดูเหมือนว่าเสี่ยวเป่าจะมี 'พลังพิเศษ' ที่เราไม่เคยรู้" มู่เฉิงเอ่ยเสียงสั่นเครือ "เธอไม่ได้แค่สยบมัน แต่เธอกำลังปลดปล่อยวิญญาณร้ายที่ถูกกักขังอยู่ในนั้น!"
การทำลายล้างของแสงบริสุทธิ์
เสี่ยวเป่าไม่สนใจเสียงโหยหวนหรือแรงต้านทานที่มองไม่เห็น หนูน้อยจมดิ่งอยู่ในพิธีกรรมของเธอ พลังสีทองจากจี้หัวใจของเธอเริ่มแผ่ขยายออกเป็นลำแสงพุ่งตรงเข้าสู่ดวงตาทับทิมของมังกรหยกดำ
ฟุ่บ!
แสงสีทองวาบหนึ่งส่องสว่างไปทั่วห้องโถงใหญ่ ควันดำที่เคยปกคลุมอยู่เริ่มสลายหายไปทีละน้อย เสียงกรีดร้องโหยหวนค่อยๆ เปลี่ยนเป็นเสียงถอนหายใจที่แผ่วเบาและสงบลง ราวกับดวงวิญญาณเหล่านั้นได้รับการปลดปล่อยให้เป็นอิสระ
เพล้ง!
แล้วจู่ๆ ดวงตาทับทิมสีเลือดของรูปปั้นมังกรหยกดำก็แตกกระจายออกเป็นเสี่ยงๆ ทันทีที่ดวงตานั้นแตก รูปปั้นมังกรทั้งตัวก็เกิดรอยร้าวและพังทลายลงไปกองกับพื้นในชั่วพริบตา เหลือเพียงเศษหยกดำและฝุ่นผงที่ฟุ้งกระจายไปทั่วห้องโถง
แสงสีทองจากเสี่ยวเป่าค่อยๆ หรี่ลง เด็กสาวร่างทรุดลงกับพื้นด้วยความอ่อนเพลีย แต่บนใบหน้าของเธอมีรอยยิ้มจางๆ
"แม่จ๋า... ลุงมู่จ๋า... เสี่ยวเป่าทำได้แล้วจ้ะ" หนูน้อยเอ่ยเสียงแผ่ว ก่อนจะหลับตาลงด้วยความเหนื่อยล้า
มู่เฉิงและซูหว่านรีบวิ่งเข้าไปประคองลูกสาวขึ้นมา กอดเธอไว้แน่น ทั้งคู่มองหน้ากันด้วยความรู้สึกที่ท่วมท้น ทั้งความตกใจในพลังที่ยากจะเชื่อ และความภาคภูมิใจในความกล้าหาญของลูกสาว
ในวินาทีนั้นเอง พวกเขาก็ได้รู้ว่า ลูกสาวของพวกเขานั้น... ไม่ใช่เด็กธรรมดา แต่คือผู้มีพลังวิเศษที่มาพร้อมกับพรสวรรค์ที่จะปกป้องครอบครัวและโลกใบนี้!