ทายาทจักรพรรดิ (NC18+)

บทที่ 226 กลางห้องเรียน(จบ)

หลังจากพอใจแล้วแววก็เดินออกจากห้องโดยดึงพลอยไปด้วยทิ้งคนในห้องที่อยู่ในสภาพตกตะลึงกันหมดรวมทั้งกุ้งที่ไม่กล้าตามแววไปด้วย

 

“แม่”กี้ที่หายช็อครีบคลานเข้าไปดูอาการของแม่อย่างรวดเร็ว

 

อาจารย์ผู้หญิงที่อยู่หน้าชั้นรีบไล่นักศึกษาที่ไม่เกี่ยวให้ออกไป แล้วก็รีบเรียกรถพยาบาลด้วยเนื่องจากมีคนโดนช็อตจนหมดสติถึง2คน แถมกี้กับแอลก็มีเลือดไหลออกจากปากที่ฉีกไม่หยุด

 

ส่วนกุ้งตอนนี้ก็ยังยืนช็อคอยู่ตอนแรกเธอคิดว่าเธอซวยเพราะต้องเรียนกับแววกลายเป็นว่าวันนี้เธอก็โดนน้อยที่สุดถ้าเทียบกับอีก3คน

 

“กี้ ไหวมั้ย”กุ้งตัดสินใจเดินเข้าไปถามเบาๆด้วยความกลัว

 

“ไม่ต้องมายุ่ง”กี้ตวาดใส่แล้วมองกุ้งทั้งน้ำตา สีหน้ามีแต่ความเกลียดชัง วันนี้กุ้งก็เอาแต่ยืนดู แถมตอนแรกยังเดินตามมันมาอีกทั้งๆที่รู้ว่ามันต้องมาซ้อมพวกเธอแทนที่จะช่วยขวางหรือข้อความมาบอกก็ไม่เลย

 

แน่นอนว่ากุ้งไม่กล้าช่วย ขวางไว้หรือส่งข้อความอยู่แล้วเพราะถ้าทำแล้วแววจับได้เธอต้องโดนซัดจนเละแน่ๆแต่กี้ไม่สนใจ

 

“ฮือๆ ไอ้เหี้ยแวว มึงทำพวกกูทำไม กูไปทำอะไรให้”หลังจากแววไปแล้วกี้ร้องออกมาด้วยความเคียดแค้นน้ำตาไหลพราก สีหน้าบิดเบี้ยวทรมานถึงที่สุด เธอไม่เคยไปทำอะไรแววมาก่อน แต่แววกลับซ้อมเธอ2วันติดแถมยังไม่จบอีกด้วย

 

“อะไร”กี้ตะคอกเสียงดังเมื่อเห็นว่ามีคนมายืนค้ำหัวอยู่ 

 

คนที่เดินมาคือกิ๊กแล้วก็บอนที่ยืนเกาะแขนเพื่อนอยู่เพราะยังรู้สึกกลัวๆ

 

“ตอนแกทำพลอย พลอยมันก็คงคิดว่ามันไปทำอะไรให้เหมือนกันแหละ อย่ามาพูดโง่ๆว่าเพราะตำแหน่งดาวมันเป็นของแกหละเพราะพลอยมันไม่ได้ทำอะไรผิด”กิ๊กตำหนิออกไป ก่อนหน้านี้เธอก็รู้สึกไม่ชอบที่พวกกี้ทำแต่ไม่มีปัญญาช่วย แน่นอนว่าไม่ใช่เพราะกลัวพวกกี้ แต่กลัวมีปัญหากับแม่มันต่างหากสำหรับที่ครอสนั้นเรื่องเกรดสำคัญมากมีปัญหากับอาจารย์ไม่ใช่เรื่องดีแน่ๆ

 

“เสือก อย่าโดนรึไงวะ"แทนที่จะคิดได้กี้กับขู่กลับ

 

“คิดว่าฉันจะโดนแกแกล้งแบบไอ้พลอยได้ก็ลองดู”พอโดนขู่กิ๊กก็ขู่กลับ เธอไม่ใช่พวกที่จะยืนเฉยๆให้โดนทำอยู่ฝ่ายเดียวอยู่แล้ว 

 

กิ๊กหันหน้ากลับทันทีไม่สนใจอีกว่ากี้มันจะคิดยังไง ถ้าพูดขนาดนี้แล้วยังคิดไม่ได้ก็โดนแววมันซ้อมต่อไปแล้วกัน คนอย่างแววดูก็รู้ว่าเป็นพวกแรงมาต้องแรงกว่ากลับไป แถมเบื้องหลังยังโคตรใหญ่มีเรื่องไปก็มีแต่พังเอง

 

ไม่นานหลังจากนั้นรถพยาบาลก็มาถึง ไม่มีใครเป็นอะไรร้ายแรง สองคนที่โดนช็อตไม่กี่ชั่วโมงก็ฟื้น กี้ถึงจะสภาพยับเยินแต่เลือดที่ปากไม่นานก็หยุดมีแต่ความเจ็บใจเท่านั้นที่ไม่หาย แต่แอลครั้งนี้ไม่โชคดีเท่าเธอโดนแววตบแล้วยังโดนพลอยชกอีกปากเธอฉีกจนต้องเย็บหลายเข็มแถมฟันยังโยกอีกเพราะโดนกระแทก ส่วนสาก็ต้องกดแผลอยู่พักใหญ่เลือดถึงหยุดเพราะแววเล่นกัดไปเต็มแรงเลย คนสุดท้ายกุ้งเพราะไม่สู้กลับเลยโดนเบาที่สุดถึงจะโดนตบไปหลายครั้งแต่ก็โดนที่หน้าอย่างเดียวอาจจะบวมแต่ประคบเย็นไปแล้วก็ทนปวดสักหน่อยหลายวันเข้าก็หาย

 

…

 

“มือเป็นยังไงบ้าง”แววหันมาถามพลอยหลังจากที่เดินออกมาจากห้อง

 

“ก็ยังเจ็บ แต่สะใจ”พลอยสีหน้ายังแสดงอาการเจ็บปวดให้เห็น นี่เป็นครั้งแรกเลยที่เธอได้เอาคืนพวกนั้นบ้าง

 

“ประคบเย็นเดี๋ยวก็หาย”แววบอก ระหว่างจับมือพลอยมาสังเกตุว่ามีบวมแดงหรือผิดปกติอะไรรึเปล่า

 

“แววเธอเหงื่อออกเยอะเลยเป็นอะไรรึปล่า”พลอยถามหลังจากที่สังเกตุแววที่เหงื่อไหลออกมาเยอะเลยทีเดียว

 

“เอ่อ แค่คิดว่าเมื่อกี้ฉันเล่นแรงไปรึเปล่า แบบมันของขึ้นอะก็เลยใส่สุดเลย แหะๆ"แววยิ้มแห้งๆ เธอพึ่งเคยทำอะไรรุนแรงแบบโจ่งแจ้งขนาดนี้ ปกติถ้าจะซ้อมใครมันก็ต้องหลบๆหน่อย แต่นี่ขนาดอาจารย์ยังโดนช็อตลงไปกองกับพื้นเลย

 

“เธอนี่นะ แล้วแน่ใจนะว่าจะไม่โดนอะไร”พลอยถามอย่างเป็นกังวล เนื่องจากแล้วเล่นอาละวาดซะกลางห้องเรียนเลย

 

“แน่..ไม่มีปัญหาหรอก”แววตอบกลับอย่างมั่นใจเพราะขนาดออกฆ่าคนตายยังจัดการได้เลย เรื่องนี้บาดเจ็บกันหลายคนก็จริงแต่ไม่มีใครสาหัสด้วยซ้ำ

 

“ไปหาอะไรกินแล้วรอเวลาเรียนบ่ายกัน”พอพูดจบแววก็ลากพลอยไปนั่งเล่นที่โรงอาหาร

 

พอถึงเวลาพักเที่ยงจริงๆแววก็โทรหาออสแล้วเล่าเรื่องทุกอย่างให้ฟังรวมทั้งเรื่องที่เพื่อนๆของพลอยเล่าให้เธอฟังก่อนกุ้งจะมาถึงด้วย เธอคิดว่าไม่ควรรอกลับบ้านก่อนแล้วค่อยเล่าเพราะเธอเล่นแรงมากไม่รู้จะเกิดอะไรขึ้นต่อไปเลยบอกให้ออสรู้ไว้ก่อนดีกว่าเผื่อฉุกเฉินจะได้ขอความช่วยเหลือทันที

 

แล้วพอถึงเวลาช่วงบ่ายก็เข้าไปเรียนตามปกติ

 

ช่วงบ่ายหลังจากที่แววขึ้นไปเรียนตามปกติ สายตาของเพื่อนในห้องเรียนก็มองมาแบบแปลกๆมีเสียงกระซิบนินทาเบาๆดังมาให้ได้ยิน แววเดาว่าช่วงพักเที่ยงคงมีใครไปได้ยินเรื่องที่แววก่อในสาขาการแสดงเรียบร้อยแล้ว

 

“นี่แกเอาเครื่องช็อตอาจารย์ยุแม่ยัยกี้ลงไปกองเลยจริงๆหรอ”เพื่อนคนที่นั่งอยู่ข้างหลังแววตัดสินใจลองถามดู

 

“จริงแม่ของยัยนั่นเสียงน่ารำคาญสุดๆเลยจี้ให้สลบไปเลยจะได้ไม่หนวกหู”แววตอบตรงๆในเมื่อทำขนาดนั้นก็ไม่มีอะไรต้องปิดเพื่อนๆในสาขาตัวเองแล้ว

 

“ขอบใจ”อยู่ๆก็มีคำขอบคุณแทรกขึ้นมาแถมไม่ใช่พลอยด้วยพอแววหันไปมองก็พบว่าข้างๆของคนที่ถามเธอเมื่อครู่คือเดียร์ที่เคยพยายามช่วยพลอยแล้วก็โดนอาจารย์ยุเล่นงานนั่นเอง

 

“ฉันรู้ว่าเธอไม่ได้ช่วยฉัน แต่มันก็สะใจอยู่ดี”เดียร์พูดแล้วก็แสดงสีหน้าเกลียดชังออกมา ตั้งแต่เธอเกิดมาไม่เคยเลยที่เธอจะได้เกรดวิชาไหนต่ำกว่า3 แต่กลับโดนแกล้งกดคะแนนจนเหลือ2ในเทอมที่แล้ว

 

“ไม่เป็นหรอก ว่าแต่ในห้องเราเป็นไงกันมั่ง”แววตอบกลับยิ้มๆ ขณะเดียวกันก็ถามกลับไป

 

“ก็มีคนกลัวแกอยู่นะแต่ก็มีคนไม่ได้สนใจ ส่วนพวกเราบอกตรงๆว่ากลัวนิดๆแต่ก็ไม่คิดอะไรมากอะแกคงจะไม่ตื้บพวกเราใช่มั้ยหละถ้าพวกเราไม่ได้ทำอะไรผิด ยังไงก็เห็นไอ้พลอยโดนแกล้งมานานอยากให้พวกมันโดนบ้างมานานแล้ว”เดียร์ตอบกลับ

 

"หึหึ"แววยิ้มออกมา เธอไม่เหมือนออสที่แคร์สายตาคนอื่นถึงตอนนี้ออสจะเริ่มสนใจน้อยลงแล้วก็เถอะ แต่แววสนแค่คนที่อยากเป็นเพื่อนกับเธอเท่านั้นส่วนที่เหลือจะยังไงก็ช่างอย่ามากวนประสาทเธอก็พอ