ตอนที่หนึ่งร้อยยี่สิบสาม Path of least resistance
อย่างที่หมอผีเอ็กโซซิสม์ของศาสนาคริสต์กล่าวไว้ว่าไอ้พวกพ่อมดแม่มดพวกนั้นมันไม่ได้มีเวทย์ด้วยตนเอง
เวทย์ของพวกมันมาจากภูตผีปีศาจที่มันทำสัญญาด้วย
เอ็กโซซิสม์ของศาสนาคริสต์นั้นกล่าวถูกต้องเป็นส่วนใหญ่
หากเรามีขุนแผนที่มีวิทยาอาคม
แต่กุมารทองนั้นเดินทางข้ามจังหวัดได้ดีกว่า
ทำไมเราถึงไม่ใช้งานกุมารทองที่ทำงานได้ดีกว่าเราที่มีร่างกายเนื้อ?
ผมค่อนข้างมองออกแล้วว่าแม้แต่ในโลกของผู้ใช้สแตนด์เช่นนี้พวกเราก็เลือกหนทางที่ง่ายที่สุดเสมอ
Path of least resistance
แล้วใครว่าพวกเขาผิดล่ะ?
อาจารย์คงสามารถวิ่งได้ไวเท่าเสือดาวกลางป่าเขา..แต่ทำไมไม่ขี่คอโหงพรายล่ะในเมื่อการขี่คอโหงพรายเดินทางข้ามเขานั้นเหนื่อยน้อยกว่า?
ข้อห้ามคลำนั้นมีหลายอย่าง
แต่กรณีนี้เป็นแค่นิสัยของมนุษย์ที่พยายามจะไม่ให้ตนเองต้องลำบากเท่านั้นเอง
ซึ่งผมพยายามจะผลักดันความสามารถของตนเองเสมอ
ในกรณีการผ่าตัดด้วยมือของสแตนด์เหล่านี้ก็เช่นกัน
พวกผีปอบที่แอบกินไส้นั้นมีพลังรักษาแผลที่ดีมากที่ค่อยๆกินอวัยวะภายในไม่ให้เหยื่อรู้ตัว
หากเราเอาพวกเขามากินไส้ติ่งอักเสบหรือก้อนเนื้องอกกับมะเร็ง
เราก็สามารถรักษาคนได้โดยไม่ต้องผ่าบาดแผลที่ใหญ่โต
การรักษาด้วยกล้องหัวใจบอลลูนต่างๆก็ด้วยแนวความคิดเช่นนี้
เพราะการผ่าตัดคือการทำให้ร่างกายบาดเจ็บต้องเสียเวลาพักฟื้น
หากแผลที่เกิดจากการผ่าตัดมีขนาดเล็ก
คนป่วยก็จะฟื้นฟูได้ไวมากขึ้นและอันตรายจากการติดเชื้อต่างๆก็จะน้อยลงนั่นเอง
มองอย่างนี้การผ่าตัดคือการเดิมพันอย่างหนึ่งว่าแผลผ่าตัดนั้นจะอันตรายต่อร่างกายเรามากกว่าอาการป่วยของเราเองหรือไม่?
นั่นคือคำถามที่เราพยายามจะตอบกัน
การผ่าตัดโดยใช้กล้องขนาดเล็กต่างๆก็คือการแก้ไขปัญหาข้อนี้
วิทยาการนั้นก้าวไปข้างหน้าเสมอเมื่อเจออุปสรรค
การยอมแพ้เมื่อเจอปัญหาไม่ใช่นิสัยของเทคโนแครต
แต่เราจะต้องก้าวข้ามปัญหาได้ด้วยเทคโนโลยีต่างหาก
แต่ผมดันไม่มีอุปกรณ์อย่างนั้นในตอนนี้เลยต้องพยายามใช้ของเท่าที่มีอย่างผีปอบและเปรตมาใช้งานแทน
ผมคิดว่าจะพยายามฝึกการเอามือเข้าไปในหน้าอกของคนและล้วงอวัยวะภายในให้ได้ด้วยตนเองต่อไปในอนาคต
ผมเห็นเสือดำที่ท่าทางจะดื่มไม่ค่อยได้เลยเอาหลอดดูดเปลี่ยนแทน
“ทานไม่ไหวก็ไม่เป็นไรค่อยๆทานให้ชุ่มคอหน่อยก็พอ”
ผมกล่าวอย่างการบอกกับคนไข้
“เอ็ง –เจ้าทำไมถึงไว้ชีวิตข้า?”
เสือดำกล่าวถามอย่างกล้ากล้า กลัวกลัว
เจิดถอนหายใจ
“ต่างก็เป็นเพื่อนร่วมโลกจะมาสร้างเวรกรรมกันทำไม? “
หากเรามองจักรวาลวิทยาแบบชาแมนคิงราชันย์แห่งภูต
โยวก็บอกอยู่แล้วว่าหากตายไปก็แค่กลายไปเป็นผีวิญญาณเท่านั้นเอง
การฆ่าคนอื่นมันบรรลุผลอะไรได้ในระยะยาว?
ทำดีไว้เถิดสรรพสัตว์ทั้งหลาย