ตอนที่15 บุคคลอันตราย
แม้ท้องฟ้าจะมืดดับลงแต่เปลวเพลิงจากพื้นดินยังคงส่องสว่าง และสร้างความตื่นตระหนกแก่เหล่าคนทรยศผู้ถูกตีวงล้อมด้วยเปลวไฟ
"ไฟพวกนี้มาจากไหนกัน!! " แอนดิววิ่งเข้ามาดูสถานการณ์ด้วยใจอันหวาดหวั่นพร้อมกับออกคำสั่งให้ตามหาต้นตอของปัญหาอย่างเร็ววัน
และทันใดนั้นชายผมขาวก็เดินผ่านกองเพลิงอันร้อนระอุเข้ามาโจมตีเหล่าคนทรยศด้วยเปลวไฟที่เผาไหม้กองหญ้าจนมันลุกลามมาทางเท้า
"ทำอย่างไรดีขอรับท่านแอนดิว ไฟได้คลอกเราตายแน่ขอรับ"
"ก็ดับไฟสิวะ ช่วยกันเตะดินรอบๆ นี้ใส่กองไฟเร็ว"
เมื่อรับคำสั่งพวกมันก็ร่วมแรงกันเพื่อดับไฟที่โหมกระหน่ำ แต่ผลลัพธ์กลับไม่เป็ดั่งหวังเมื่อต้นตอแห่งหายนะกำลังยืนสร้างปัญหาได้อย่างไม่ยอมเลิกรา
แอนดิวจึงสั่งให้เหล่าทหารรีบดับไฟแค่ตรงกลาง ก่อนเขาและคนอื่นๆ จะดาหน้าเข้าไปหาชายผมขาวด้วยความมาดร้าย
แล้วพวกมันทั้งหลายก็ถูกสาวน้อยผู้มาพร้อมกับดวงตาสีแดง ลอบโจมตีจากด้านหลังและฉีกทึ้งิัจนทหารทั้งหลายล้มตายไปอย่างไม่ทันตั้งตัว
เหลือไว้เพียงแอนดิวที่ยืนขาสั่นเพราะความหวาดกลัวเมื่อเด็กสาวผู้มีดวงตาสีแดงกำลังจ้องมองตนอย่างเกลียดชัง ก่อนนางนั้นจะถูกโจมตีด้วยกลุ่มทหารคนอื่นๆ ที่ดาหน้าเข้ามาจนสร้างปัญหาให้แก่เด็กสาว
เพราะนางถูกฟันตรงไหล่ซ้ายก่อนจะถูกทีบจากด้านหลังจนล้มลงอย่างไม่เป็ท่า ทำให้ชายผมขาวต้องรีบเข้ามาช่วยโดยการคว้าดาบของศัตรูเพื่อฟาดฟันกับอาวุธนับสิบที่กำลังทิ่มแทงร่างกายของเด็กสาว
แล้วเขาก็อุ้มตัวนางออกมาจากวงล้อมพร้ะโกนท้าทายใส่พวกทหารด้วยความฉุนเฉียว
"ใครคือหัวหน้า ส่งตัวมันมาสู้กับข้าให้สมเกียรติ"
"เกียรติ? เ้าจะอ้างเกียรติอะไรต่อหน้าข้าไอ้ไพร่สวะ"
แล้วแอนดิวก็ะโสวนกลับมาด้วยโทสะเพราะคำท้าทายจากคนชั้นต่ำ จึงทำให้ชายผมขาวสามารถระบุเป้าหมายและพุ่งตรงไปหาแอนดิวพร้อมกับเงื้อดาบขึ้นสู่ฟ้าแล้วฟาดลงมาอย่างสุดแรง
จนอาวุธในมือของแอนดิวต้องหักลงในทันที และชายผมขาวก็ใช้โอกาสนี้พาดดาบไว้บนคอพร้อมกับล็อกแขนเขาไว้ด้านหลัง ก่อนเหล่าทหารจะตีวงล้อมเพื่อช่วยเหลือหัวหน้าของพวกมัน
"อย่าได้ริอาจเข้ามาใกล้ หากยังรักชีวิตผู้เป็นายของเ้า" และทันใดนั้นเหล่าทหารก็ต้องหยุดชะงักลงเมื่อคมดาบกำลังบาดลึกเข้าไปในลำคอของแอนดิว
"สั่งให้ลูกน้องโยนอาวุธเข้าไปในกองไฟซะ" ชายผมขาวะโขึ้นเพื่อขู่เข็ญให้แอนดิวทำตามคำกล่าว แต่เขากลับยืนนิ่งโดยไม่หวาดกลัวต่อคมดาบในมือนั้น
ชายผมขาวจึงใช้ดาบเล่มยาวเสียบเข้าที่เท้าขวา ก่อนเสียงร้องอันแสนทรมานจะเผยออกมาพร้อมน้ำตาของหัวหน้าพวกมัน
"เร็วเซ่ ทำตามที่ชายคนนี้บอก!!! "
เมื่อแอนดิวมิอาจทนรับความเ็ป เหล่าทหารจึงต้องทำตามชายคนนั้นสั่งอย่างเคร่งครัดโดยการปลดอาวุธต่างๆ แล้วโยนเข้ากองไฟ จึงทำให้คนทรยศทั้งหลายไร้ซึ่งสิ่งของอันตราย เทียก็สามารถกล่าวถามหาเด็กสาวผู้ถูกทำร้ายได้อย่างไม่สบายใจนัก
"เจสสิก้าเ้าเป็อะไรรึเปล่า ยืนไหวไหม" นางลุกขึ้นยืนในทันทีที่ได้ยินเสียงของชายผมขาวเพื่อบ่งบอกว่าตนนั้นยังคงไหว แม้จะเกิดาแตามตัวอยู่บ้าง
"เทียย!!!!"
แต่ทันใดนั้นเสียงเรียกอันโหยหวนก็ดังขึ้นมาจากอีกฟากของเปลวไฟ สร้างความตกตะลึงแก่เจสสิก้าและเทียที่กำลังมุ่งหน้าไปยังต้นตอแห่งเสียงนั้นโดยไม่สนใจพวกทหารที่ยืนงงอีกต่อไป
ก่อนพวกเขาทั้งสองจะปรากฏกายต่อหน้าเอ็มม่าที่นอนกอดแซมผู้นอนจมกองเืด้วยน้ำตาที่ไหลออกมาอย่างเ็ป
"ผมสีขาว หน้าตาหมองหม่น เ้าสินะเทีย " และชายผู้มีนามว่าเอริคก็ยืนประจันหน้ากับเทียด้วยรอยยิ้มอันเย้ยหยัน ก่อนจะกางแขนทั้งสองข้างแล้วเดินวนไปรอบๆแซมกับเอ็มม่าเพื่อแสดงถึงสิ่งที่ตนทำ
จึงทำให้เทียพุ่งตัวเข้าไปหมายจะฆ่าฟันชายผู้ยืนยิ้มอย่างยียวนด้วยความโกรธเกรี้ยว แต่กลับถูกดาบอันเล็กแหลมทิ่มแทงจนตาซ้ายอันหมองหม่นก็บอดลงอย่างที่เทียมิอาจตอบโต้ได้ทัน
เอริคจึงรีบตามเข้าไปชกที่ปลายคางซ้ำพร้อมศอกขวากระแทกตรงเบ้าหน้าจนเทียนอนแน่นิ่งอยู่บนพื้นดินด้วยความมึนงง
แล้วเอริคก็ก้มตัวเพื่อจับกุมเทียด้วยรอยยิ้มอันน่าหวาดหวั่น ก่อนเจสสิก้าจะรอบโจมตีเขาจากด้านหลัง แล้วทันใดนั้นดาบเล่มเล็กก็ฟาดฟันนางจากหน้าผากถึงปลายเท้าจนเืสีแดงไหลทะลักออกมาประหนึ่งน้ำตก
"เอาละ ข้ามีข้อความจากนายของเ้านะไอ้ลูกหมา" เอริคกล่าวพร้อมกับโน้มตัวลงมาใกล้หูของเทียอย่างมีเลศนัย ก่อนจะเอ่ยข้อความสุดสำคัญซึ่งทำให้เทียต้องตกตะลึงจนหายใจไม่ทั่วท้อง
"ข้าได้เตรียมการเดินทางครั้งใหม่ให้เ้าแล้ว หมายเลขหนึ่งสี่ห้า ต่อจาก…."
และไม่ทันที่เอริคจะกล่าวจบเจสสิก้าก็พุ่งเข้ามาโจมตีด้วยนิ้วมือซึ่งถูกเปลี่ยนเป็ใบมีดอันแหลมคมฟันเข้าที่ต้นคอลากยาวถึงหน้าอก จนบางสิ่งที่เขาห้อยไว้ได้ตกลงสู่พื้นดินพร้อมแรงกดดันของพลังิญญาขั้นสูงระดับกลางได้พวยพุ่งออกมาจากตัวเอริค
"ซนไม่เข้าเื่เลยนะแม่หนู ดันมาทำผนึกข้าหลุดไปซะได้ แบบนี้คนอื่นก็ใกันแย่เลยสิ" เอริคเอ่ยขึ้นอย่างไม่พอใจก่อนเขาจะคว้าดาบเล่มเล็กและเดินตรงเข้าไปหาเจสสิก้าเพื่อที่จะฆ่านางด้วยความโกรธเคือง
"นี่มันอะไรกัน เมื่อครู่พลังของเ้ายังแค่ขั้นต้นเพียงเท่านั้น เ้าเป็ใครกันแน่ " เจสสิก้ากล่าวด้วยความหวาดกลัวพร้อมกับรีบคลานหนีก่อนชายผู้นี้จะถึงตัว
แต่ก็ไม่ทันที่เขาจะได้ปลิดชีพเจสสิก้าเพราะความเหนื่อยล้าจนขาทั้งสองเริ่มสั่นไหว ด้วยน้ำมือของเทียที่คว้าเท้าข้างหนึ่งไว้พร้อมดูดซับพลังของเอริคจนมันต้องรีบกระโจนหนี
"โอ้ ลืมไปสนิทเลยถึงความสามารถของเ้า ช่างเป็บุคคลอันตรายเสียจริง"
แล้วทั้งสองก็หันกลับมาเผชิญหน้ากันอีกครั้ง ก่อนบรรยากาศโดยรอบจะร้อนระอุขึ้นอย่างน่าประหลาด พร้อมการสั่นไหวของพื้นดินโดยรอบจะทำให้ทุกสิ่งเริ่มแตกสลายด้วยโทสะของชายผมขาวผู้มาดร้าย
3K
