อาจารย์ใหญ่เดินนำไทก้าและบีขึ้นมาเรื่อยๆจนถึงชั้นที่ห้าซึ่งเป็สถานที่พักของเหล่าปรมาจารย์ ผู้าุโ และอาจารย์ระดับพิเศษเท่านั้น หากไม่ได้รับอนุญาต ไม่ว่าศิษย์คนใดก็ไม่สามารถเข้ามาได้ เว้นแต่เพียงมากิจที่ต้องติดต่อกับอาจารย์ในเวลากลางวันเท่านั้น ในระหว่างทางอาจารย์ใหญ่ได้อธิบายเกี่ยวกับนววิทยาและการฝึกฝนของศิษย์ชั้นกลาง โดยทั่วไปแล้วศิษย์ชั้นกลางที่เข้ามาใหม่จะได้เข้าไปเรียนยังห้องเรียนรวมตามระดับพลังแห่งจิตของตนจนกระทั่งเลื่อนระดับชั้นได้จะได้ย้ายไปยังห้องที่ระดับสูงขึ้นทันที
ในตอนนี้บีอยู่ที่ระดับจิตขั้นสามและหากใช้ยาเพิ่มระดับพลังที่ได้รับรางวัลจะสามารถเลื่อนระดับไปที่จิตระดับสี่ได้ทันทีส่วนไทก้าอยู่ที่ระดับจิตขั้นห้าในตอนนี้จึงต้องเข้าเรียนคนละห้องกับบี แต่การเรียนภาคทฤษฎีนั้นจะใช้เวลาเรียนเพียงแค่วันละสองถึงสามชั่วโมงเท่านั้น เวลานอกเหนือจากนั้นจะเป็เวลาที่เหล่าศิษย์ต้องทำการฝึกฝนด้วยตนเอง ทั้งการฝึกกายและฝึกจิต ซึ่งแตกต่างจากศิษย์ชั้นในที่จะมีอาจารย์ระดับพิเศษคอยสอนเป็การส่วนตัว
ตำหนักอาจารย์ใหญ่มีความกว้างขวางเป็อย่างมากมีทั้งศิษย์ที่คอยรับใช้ และเวรยามอยู่ตามจุดต่างๆ ที่ตำหนักนี้ไม่ต่างจากบ้านพักส่วนตัวขนาดใหญ่เลยก็ว่าได้
เมื่อเข้ามาถึงด้านในซึ่งเป็สถานที่ห้องรับแขกของตำหนัก ด้านในตกแต่งหรูหรา อาจารย์ใหญ่จึงได้เรียกศิษย์คนหนึ่งเข้ามาด้านใน
"คำนับท่านอาจารย์" ชายที่เพิ่งมาถึงกล่าวขึ้น เขามีหน้าตาคมคาย ผมสีเหลือง คิ้วเข้ม ดูแล้วอายุราวๆ สิบแปดถึงสิบเก้าปีเท่านั้น ทั้งยังดูอบอุ่นเป็กันเอง
"เ้ามาแล้ว มานี่สิ" อาจารย์ใหญ่กล่าวขึ้นทั้งยังกวักมือเรียกชายคนนั้นให้มายืนข้างๆจากนั้นจึงกล่าวกับพวกไทก้าต่อ
"นี่คือ อัลวา เป็ศิษย์ของข้าเอง ในตอนนี้เขาเป็ศิษย์ชั้นใน แต่ว่าข้าจะให้เขาเป็คนพาเ้าสองคนไปยังที่พักของเ้าและแนะนำเกี่ยวกับสถานที่ต่างๆ ให้กับพวกเ้า ก่อนหน้านี้ข้าได้บอกรายละเอียดของพวกเ้ากับอัลวาไปบ้างแล้ว เอาล่ะก่อนอื่นเลย"พูดจบอาจารย์ใหญ่ก็ได้ทำการโบกมือหนหนึ่งจากนั้นก็มีของบางอย่างลอยออกมา
ฟุบ ฟุบ!
เป็กล่องเม็ดยาเพิ่มระดับจิตหนึ่งเม็ดมอบให้กับบี และกล่องยาบำรุงจิตหนึ่งเม็ดมอบให้กับไทก้า
ไทก้ารับมาก่อนที่จะถามขึ้น"ยานี้ใช้ยังไงหรือขอรับ"
อาจารย์ใหญ่คิดอยู่ครู่หนึ่งจากนั้นจึงกล่าวขึ้น
"ยาทั้งสองนี้มีผลเหมือนกันแต่ใช้งานต่างกันซึ่งยาเพิ่มระดับจิตจะใช้ในยามที่ใกล้จะเลื่อนระดับจิตเท่านั้นเพื่อทะลวงคอขวด ส่วนยาบำรุงจิตนั้นหากเ้าดูดซับฤทธิ์ยาได้จนหมดสิ้นสามารถทะลวงรวดเดียวได้ถึงสองระดับทั้งยังมีผลขยายจุดเก็บพลังจิตให้เพิ่มมากขึ้นด้วย"
รางวัลของบีนั้นจะมีเพียงแค่ยาอย่างเดียวเท่านั้น ส่วนของไทก้านั้นได้รับเป็อาวุธระดับกลางและตำราอาคมระดับกลางด้วย อาจารย์ใหญ่ได้ให้ไทก้าบอกอาวุธที่้ามาหนึ่งอย่าง แต่สำหรับไทก้าแล้วอาวุธนั้นยังไม่จำเป็สำหรับไทก้าในตอนนี้จึงได้ยกรางวัลอาวุธระดับกลางให้กับบี ในตอนแรกบีเอาแต่ปฏิเสธไทก้าเนื่องจากอาวุธระดับกลางนั้นหายากมากทั้งยังมีราคาที่สูงอีกด้วย แต่สุดท้ายบีก็ต้องยอมเพราะไทก้าบอกว่ามันไม่จำเป็สำหรับเขาถึงเอาไปก็เอาไปขายอยู่ดี บีจึงได้เลือกอาวุธเป็มีดสั้นระดับกลางหนึ่งคู่ ส่วนรางวัลอีกชิ้นคือตำราฝึกอาคมตามธาตุระดับกลาง ไทก้าได้เลือกเป็ตำราอาคมธาตุน้ำ เพราะไทก้าคิดว่าตนยังขาดตำราการฝึกธาตุน้ำอยู่ในตอนนี้
"เอาล่ะส่วนรางวัลพิเศษนั้น เ้าสามารถนำป้ายนี้ไปรับได้ที่หอไตรภพ ส่วนที่ตั้งของหอนั้นเ้าถามกับอัลวาอีกทีก็แล้วกัน"อาจารย์ใหญ่กล่าวกับไทก้า ก่อนจะบอกให้คนทั้งสามออกไปได้
หลังจากกล่าวลาอาจารย์ใหญ่ ทั้งสามก็ได้เดินลงมายังชั้นสองของูเาที่เป็ที่พักของเหล่าศิษย์ชั้นกลาง
"ที่นี่มีกฏข้อห้ามอยู่หลายประการตามที่ข้าได้ให้เ้าไปอ่านก่อนหน้านี้ แต่อย่าลืมกฏข้อสำคัญที่สุดนั่นคือ ห้ามศิษย์ในสถาบันต่อสู้กัน ยกเว้นเพียงการประลองกันที่สนามอาคมเท่านั้น เข้าใจรึไม่"อัลวาหันมากล่าวกับไทก้าและบี
"ข้าเข้าใจแล้วขอรับศิษย์พี่"ทั้งไทก้าและบีต่างตอบกลับ
ทั้งสามคนเดินไปด้วยทั้งยังพูดคุยไปด้วย อัลวานั้นยังดูเป็กันเอง และคอยแนะนำตลอดทางที่เดินผ่านมา ทั้งหอตำราฝึก ลานประลองอาคม โรงเรียน จนกระทั่งทั้งสามคนมาถึงที่ๆ หนึ่ง
ที่นี่อยู่ด้านหลังบนเขาชั้นสองมีบ้านพักขนาดเล็กเรียงรายกว่าหนึ่งร้อยหลัง ไม่ห่างกันมากนัก ตรงจุดนี้เป็บ้านพักสำหรับศิษย์ชั้นกลาง ซึ่งจะมีอยู่หลายที่กระจายกันไปตามจุดต่างๆในูเา เมื่อยืนอยู่ตรงหน้าที่พักและหันไปด้านหน้าจะพบกับวิวูเาที่สวยงาม เหมาะแก่การฝึกเป็อย่างมาก
ไทก้าและบีเลือกที่พักคนละหลังที่อยู่ใกล้ๆ กัน
"นี่เป็ป้ายชื่อศิษย์ชั้นกลางของพวกเ้า รับเอาไว้ ป้ายนี้สามารถเข้าออกนววิทยาได้ตลอดเวลา พรุ่งนี้พวกเ้าก็เข้าห้องเรียนได้เลย จะมีอาจารย์ที่คอยให้คำแนะนำพวกเ้าอยู่ตามระดับชั้น ข้าต้องขอตัวก่อนล่ะ หากมีอะไรเ้าสามารถมาพบข้าได้ใน่เวลากลางวันที่ตำหนักของอาจารย์"
"ขอบคุณศิษย์พี่ขอรับ"
หลังจากกล่าวลา อัลวาก็เดินจากไป ไทก้ากับบีคุยกันอยู่สักพักเพื่อนัดว่าพรุ่งนี้จะไปทำอะไรกันต่อเสร็จก็จะเข้าพัก แต่ทันทีที่กำลังจะแยกไปยังที่พักนั้น
"อาคมผสานขวานลาวา"
ปรากฏเป็ขวานลาวาขนาดใหญ่ที่มีความร้อนสูงฟันลงมายังไทก้าและบี
"อาคมแห่งดินกำแพงพสุธา"
"อาคมแห่งไฟลูกไฟั์"
ทั้งไทก้าและบีต่างใช้อาคมป้องกันและโต้กลับขวานลาวาในทันที
ตุ้ม
อาคมทั้งสามปะทะเข้าด้วยกันแต่ขวานลาวายังไม่ยอมหยุดลง ทั้งยังฟันลงมายังระหว่างไทก้าและบี ทั้งสองคนรีบะโหลบไปคนละทางทันที
เปรี้ยง ฟูว์
พื้นที่ที่ถูกโจมตีเป็รอยไหม้รอบๆ แต่กระนั้นลาวาก็ยังไม่ได้ดับลงไป
"หึๆ กระจอกจริงๆ "
มีชายสองคนยืนอยู่บนูเา คนด้านหน้าร่างกายกำยำ ดูแข็งแรงทั้งยังมีแรงกดดันของพลังสูงอีกด้วย ส่วนคนด้านหลังมองดูไปแล้วเห็นหน้าไม่ค่อยชัด เห็นเพียงแค่เป็ชายหนุ่มสวมฮู้ดปิดหน้าเอาไว้
"พวกเ้าเป็ใครกัน ถึงได้โจมตีพวกเรา"บีะโถามขึ้น
"ฝีมือแค่นี้ เ้าไม่มีศิษย์ถามข้า ไม่นึกเลยว่าอันดับหนึ่งจากการทดสอบจะทำได้แค่เท่านี้ ดูๆไปแล้วไม่เห็นจะเท่าไหร่"ชายที่ร่างกำยำกล่าวขึ้น ทั้งยังทำการร่ายอาคมอีกครั้งและปล่อยอาคมออกโจมตี
"อาคมผสานหมัดลาวาั์"
ฟูว์ ตุ้ม
ปรากฏเป็หมัดลาวาขนาดใหญ่ที่มีความร้อนสูงพุ่งลงไปยังจุดที่บีและไทก้ายืนอยู่อีกครั้ง
แต่ในขณะที่ไทก้ากำลังจะร่ายอาคมกำแพงพสุธาขึ้นมาป้องกันนั้น กลับมีกำแพงน้ำแข็งโผล่ขึ้นมาก่อน
"อาคมผสานบาเรียน้ำแข็ง"
บึ้ม
อาคมทั้งสองปะทะกันเต็มแรงเกิดะเิเสียงดังขึ้นจนได้ยินไปรอบๆ บริเวณ ยังดีที่ตอนนี้คนส่วนใหญ่ออกไปฝึกยังด้านนอก จึงไม่ได้มีคนอยู่แถวนี้
"ภายในเขตชั้นกลางเ้ายังกล้าใช้อาคมทำร้ายศิษย์คนอื่นๆ เ้าไม่กลัวถูกลงโทษหรือยังไง คีริน"
"หึ ข้าแค่เข้ามาดูศิษย์น้องที่ได้อันดับหนึ่งและสอนเทคนิคการใช้อาคมให้กับรุ่นน้องเท่านั้น ไม่ถือว่ามีความผิดหนิ อัลวา"คีรินพูดด้วยท่าทีสบายๆ ทีเล่นทีจริงอย่างไม่แยแส
"ศิษย์พี่ ท่านมาได้ยังไง"ไทก้ากล่าวถามขึ้นเมื่อเห็นอัลวาย้อนกลับมา
"พวกเ้าอยู่เฉยๆก่อน ข้าจัดการเอง"อัลวากล่าวขึ้นด้วยท่าทางกังวลเล็กน้อย
"จัดการงั้นรึ เ้าอย่าลืมว่าเ้ากับข้าฝีมือสูสีกันแม้ว่าข้าจะอายุน้อยกว่าเ้าก็ตามที แต่นั่นมันเมื่อหนึ่งปีก่อน ในตอนนี้อย่าคิดว่าเ้าจะจัดการข้าได้เลย"คีรินกล่าว
"นั่นมันก็ไม่แน่เสมอไป ข้าเองก็พัฒนาขึ้นไม่น้อย"อัลวากล่าวตอบ
"หึ ตอนนี้ข้าไม่อยากเสียเวลากับเ้าแล้ว เอาเป็ว่า ข้าจะตั้งตารอในงานประลองศิษย์ฝ่ายในละกัน ฮ่าๆ" พูดจบคีรินก็หันหน้ากำลังจะจากไป
แต่ในขณะนั้นเอง ไทก้าก็พูดขึ้นพร้อมกับขว้างหอกพสุธาออกไปยังคีริน
"เ้าจู่โจมข้าและคิดจะจากไป มันไม่ง่ายไปหน่อยเหรอ"
ตุ้ม
หอกพสุธาพุ่งออกไปด้วยความเร็วมาก นี่คือพลังที่พัฒนาขึ้นของไทก้า ซึ่งมันมีพลังมากกว่าเดิมถึงหนึ่งเท่าตัว
คีรินใช้มือกางออกพร้อมกับใช้อาคมดินสร้างกำแพงกลางอากาศขึ้นมาป้องกันไว้ทันที
เปรี้ยง
หอกพุ่งเข้าไปปะทะกับกำแพงดินที่คีรินสร้างขึ้นและปักลึกเข้าไป
แค่ก!
เกิดรอยร้าวเล็กๆขึ้นรอบๆ จากนั้นหอกก็ทะลุออกไปเฉียดปลายผมของคีริน
ฟุบ!
คีรินหลบได้แบบฉิวเฉียดทั้งยังกำลังจะร่ายคาถาส่งอาคมออกไปแต่ว่ากลับถูกชายที่สวมฮู้ดห้ามเอาไว้ก่อน
"พอแค่นี้แหละคีริน พวกเราไปเถอะ เด๋วจะเป็เื่ใหญ่โต แม้แต่อาจารย์เ้าก็อาจจะช่วยเ้าไม่ได้หากฆ่าศิษย์ภายในสถาบัน"
"หึ ก็ได้ ข้าจะฝากไว้ก่อน วันใดที่เ้าเข้าเป็ศิษย์ฝ่ายใน ข้าจะท้าประลองเ้าอีกครั้ง"พูดจบคีรินก็หันหลังและเดินจากไป
"ข้าก็จะฝากไว้เช่นกัน เ้าลอบทำร้ายข้าก่อน ไว้ข้าจะไปคิดบัญชีแน่นอน"ไทก้ากล่าวขึ้นไม่ดังไม่เบาแต่ก็มากพอที่คีรินจะได้ยิน
"เฮ้อ ดีนะที่ข้ากลับมามิฉะนั้นคงบานปลายแน่ๆ"อัลวากล่าวขึ้นทั้งยังถอนหายใจเบาๆ
"ข้าต้องขออภัยด้วยศิษย์พี่"ไทก้ากล่าว
"ไม่เป็ไร ยังไงพวกนั้นก็เป็ฝ่ายหาเื่พวกเ้าก่อน พวกเ้าไม่เป็อะไรกันนะ"อัลวาหันไปมองยังไทก้าและบี
"พวกนั้นเป็ใครงั้นหรือ? เหตุใดถึงได้โจมตีเรากัน"บีถามขึ้น
"สองคนนั้นหนึ่งคืออดีตผู้ได้อันดับหนึ่งในการทดสอบศิษย์ระดับกลาง คีริน ในตอนนี้อยู่อันดับสิบเจ็ดของศิษย์ฝ่ายใน ส่วนอีกคนคือ วิชชุ เซโน่ จากตระกูลอสนีบาต ศิษย์ฝ่ายในอันดับที่เก้า คาดว่าสองคนนี้น่าจะแค่มาดูเ้าเท่านั้น ในตอนนี้ข้าคิดว่าพวกนั้นน่าจะยังไม่ลงมือทำอะไร แต่ข้าว่าพวกเ้าควรที่จะระวังตัวเอาไว้ก็ดี"อัลวาอธิบาย
"ขอบคุณศิษย์พี่ ว่าแต่ท่านกลับมาด้วยเหตุใดงั้นหรือ"ไทก้าถามอัลวาขึ้น
"พอดีข้าลืมบอกเ้าไปหน่ะ พรุ่งนี้อย่าลืมไปหอไตรภพด้วยนะ"หลังจากที่อัลวาบอกเส้นทางกับไทก้า ก็กล่าวลาไทก้าและบีอีกครั้ง ทุกคนต่างแยกย้ายไปยังที่พักของตน
4K
