วันสิ้นโลกกับการกลายพันธุ์

     ตายาย พ่อแม่ ลุงป้าสะใภ้ ออกจะเห็นด้วยกับความคิดของกระดุมน้อยที่ว่า จะทำการอัดคลิปในการบอกรายละเอียดเกี่ยวกับสิ่งกลายพันธุ์ไม่ว่าจะเป็นต้นไม้กลายพันธุ์ สัตว์กลายพันธุ์ เพราะการกลายพันธุ์มันมีมากเป็นวงกว้าง และมีหลากหลายอย่างที่ทุกๆคนยังคงไม่รู้เกี่ยวกับพวกมันด้วยว่าจะอันตรายมากน้อยแค่ไหนกัน 

     ถ้ามีคนที่มีความสามารถที่บอกถึงเกี่ยวกับรายละเอียด และข้อมูลของการกลายพันธุ์สิ่งต่างๆได้มากขึ้นเท่าไหร่ ชีวิตของมนุษย์เราก็จะอยู่อาศัยต่อได้ปลอดภัยมากขึ้นเท่านั้น เพราะเท่าที่มีข้อมูลมายังน้อยนักจริงๆ

     “แต่จะว่าไปความคิดของหลานสาวแม่ดีนะ”ยาย

     “ใช่เลย หลานสาวนำเสนอได้ดีมากๆจริงๆตัวแค่นี้เอง”ตา

     “ค่ะ” “ครับ” พ่อแม่ ลุงป้าสะใภ้

     “น้องสาวเก่ง”พวกพี่ชาย

     แต่อย่างว่านั่นแหละอย่าพึ่งได้ชมเจ้ากระดุมน้อยเร็วนัก เพราะเสียงเล็กๆของพี่สาวน้องสาวก็พูดคุยกันเสียแหลมๆออกมาให้ทุกๆคนได้ยินอีกด้วยว่า……..

     “เห็นไหมพี่สาว…???? ตาขา ยายขา พ่อขา แม่ขา ลุงขา ป้าสะใภ้ขา และพวกพี่ชายเองก็อยากเป็นอินฟลูฯชื่อดังเหมือนกับกระดุม และพี่สาวเลย ไม่ใช่แค่พวกเรานะ”กระดุมน้อย

     “ใช่ๆ นี่แหละคือครอบครัวของพวกเราอย่างแท้จริง ชอบทำอะไรเหมือนๆกัน คิดอะไรเหมือนๆกันเลยน้องกระดุมน้อย”พี่สาวโส่วผ้า

     “ใช่เลย”กระดุมน้อย

     “อิ…อิ…อิ…..”สองสาวน้อย

     “.....................!!!!!!”

     ตายาย พ่อแม่ ลุงป้าสะใภ้ และพวกพี่ชาย ที่พากันมองไปที่เจ้าสองตัวเล็กกันอย่างอัตโนมัติอีกครั้ง แบบพูดอะไรไม่ออกอีกแล้ว ช่างเป็นประโยคที่พวกท่านแต่ละคนรับไม่ได้เลยจริงๆ มันเหมือนโดนบังคับทางอ้อมเลยกับคำพูดเจ้าสองแสบเนี่ย 

     “พวกเราก็โดนเจ้าตัวเล็กเล่นงานให้แล้วนะคะเนี่ย แสบจริงๆเลย”แม่

     “เฮ้ออออออออ………….”

     พวกท่านพากันทอดถอนหายใจออกมากันอย่างยาวๆ แต่สีหน้าก็เริ่มมีรอยยิ้มขึ้นมาอยู่ดีนั่นแหละ ใครจะไปโมโหเจ้าสองตัวเล็กได้ลงเล่า สีหน้าและแววตาบ๊องแบ๊วเสียแบบนี้ มีแต่จะพากันใจละลายกันเสียมากกว่า

     “กระดุมน้อยลูก ความคิดที่ว่าจะอัดคลิปลงเพื่อให้คนอื่นๆได้เรียนรู้สิ่งกลายพันธุ์ที่หนูว่า แม่ว่าดีนะลูกรัก เพราะคนส่วนใหญ่คงจะยังไม่รู้จักสิ่งกลายพันธุ์มากนัก”แม่

     “ใช่ค่ะแม่ขา กระดุมจะสอนให้พวกเขารู้จักสังเกต และป้องกันตัวเองก่อนที่จะโดนพวกกลายพันธุ์ทำร้ายเอา และก็ช่วยเหลือพวกเขาเบื้องต้นเล็กๆน้อยๆด้วยค่ะ”กระดุมน้อย

     “ดีลูก หนูช่วยเท่าที่ช่วยได้ก็ถือว่าดีมากๆแล้ว”แม่

     “ช่วยเท่าที่ช่วยได้ค่ะแม่ขาาา ก็แค่ช่วยหาตาน้ำให้ หาสัตว์กลายพันธุ์ให้ หาผักกลายพันธุ์ให้ หาผลไม้กลายพันธุ์ให้ นี่คือพื้นฐานเลยค่าช่วยนิดเดียวไปก่อนค่าาาา”กระดุมน้อย

     “..................!!!”

     ตายาย พ่อแม่ ลุงป้าสะใภ้ และพวกพี่ๆฟังก็อึ้งกันไปเลย ไอ้ที่ว่าช่วยนิดเดียวนะไม่ใช่แล้ว นี่ช่วยเยอะเลยทีเดียว..!!!

     “คำว่านิดเดียวของน้องกระดุมน้อยนี่ไม่เหมือนกับพวกเราเลยนะครับพี่ชาย..????”พี่สี่หยี่อี

     “ท่าจะใช่ล่ะ….???”พวกพี่ชาย

     “นี่ขนาดช่วยนิดเดียว ถ้าช่วยเยอะๆของน้องกระดุมน้อยนี่คงจะสร้างบ้าน…???? ปลูกพืชกลายพันธุ์ให้…????”พี่สามว่ายเท่า

     “ก็น่าจะเป็นไปได้..”พวกพี่ชาย

     “น้องสาว นิดเดียวของน้องขนาดเท่าไหร่กัน….????”พี่สี่หยี่อี 

     ในบรรดาพี่ชาย น้องชาย ก็มีน้องสี่คนสุดท้องอายุน้อยที่สุดนี่แหละ ที่เก็บอารมณ์ เก็บอะไรไม่ค่อยอยู่เลย และที่อดใจไม่ไหวเผลอปากพูดถามออกมา โดยที่พวกพี่ชายคนอื่นๆห้ามไม่ทันกันเสียแล้วล่ะสิ…!!!!

     “นิดเดียวก็นิดเดียวนั่นล่ะพี่ชาย เท่าไหร่ก็เท่านั้น”กระดุมน้อย

     “...............?????”พวกพี่ชาย

     “เอาเป็นว่านิดเดียวของกระดุมไม่เท่ากันกับของพวกพี่ชายก็ละกันนะพี่ชาย ไม่ต้องคิดกันเยอะ”กระดุมน้อย

     “อ้อ………..นิดเดียวไม่เท่ากัน”พวกพี่ชาย

     “ก็เหมือนตอนนี้กระดุมกับพี่สาวยังกินมื้อเย็นได้นิดๆหน่อยๆเอง ยังไม่อิ่มเลยง่ะ”กระดุมน้อย

     “ใช่ๆ” “หงึก….หงึก….”พี่สาวโส่วผ้า

     “ห๊าาาาา…….!!!!”พวกพี่ชาย

     “ไม่เท่ากันจริงๆ….!!”พวกพี่ชาย

     “ฮ่า…..ฮ่า…..ฮ่า……”

     ตายาย พ่อแม่ ลุงป้าสะใภ้ อดไม่ได้ที่จะหลุดปล่อยหัวเราะกันเสียงดังอีกแล้ว ไม่รู้ว่ารอบที่เท่าไหร่กันแล้วนะที่พวกท่านพากันหัวเราะตัวงอกันแบบนี้

     “อยากจะบอกนะคะว่า พวกเราหัวเราะจนเจ็บท้องไปหมดแล้วค่ะเนี่ย”ป้าสะใภ้

     “แม่ก็เหมือนกัน”ยาย

     “เหวยจินด้วยค่ะ”แม่

     “ฮ่า…..ฮ่า….ฮ่า……”

     พอยาย แม่ ป้าสะใภ้ หันมามองกันก็พากันหัวเราะกันเองอีกรอบแล้ว พากันบริหารเส้นเสียง บริหารหน้าท้องกันอย่างเต็มที่เลยทีเดียว

     ในขณะที่ทุกๆคนพากันกินอาหารมื้อเย็นเรียบร้อยแล้ว ตอนนี้ก็พากันมานั่งย่อย และกินผลไม้กลายพันธุ์กันไป เพื่อรอเวลาค่ำหน่อยก็จะนอนพักผ่อนกันแล้วสำหรับค่ำคืนนี้ 

     แต่สำหรับครอบครัววัง และและครอบครัวฉือนั้นก็จะต้องมีเรื่องที่จะต้องพูดคุย และวางแผนกันต่ออีกในเรื่องที่สองสาวน้อยกำลังเริ่มคุยกันอีกครั้งในตอนนี้…

     “หง่ำ….หง่ำ……”

     “เก๋าลัดกลายพันธุ์อร่อยจริงๆเลย พี่สาวหยุดกินไม่ได้เลยล่ะ”พี่สาวโส่วผ้า

     “ใช่ๆ พี่สาวอร่อยมว๊ากกกก”กระดุมน้อย

     “จริงด้วยสิน้องกระดุมน้อย ว่าก็ว่าเถอะพี่สาวอยากจะถามหน่อยนะว่า ถ้าคืนนี้พวกเราออกไปหาแผงโซล่าเซลส์สำหรับทำไฟฟ้าเอาไว้ใช้ในเขต 1 บ้านของตาขา ยายขากันน่ะ 

     แต่ว่าพวกเราจะออกไปกันยังไงล่ะไม่ให้คนอื่นๆรู้ว่าพวกเราออกไปข้างนอกน่ะ พื้นที่นอนก็ไม่ได้กว้างใหญ่หรือมีที่กำบังเหมือนตึกเก่าๆที่พวกเราเคยพักกันนะน้องกระดุมน้อย…????

     พี่สาวอยากให้ทุกๆคนไปด้วยกันจังเลย จะไปทำอะไรๆสนุกๆด้วยกันน่ะ น้องกระดุมน้อยมีวิธีแล้วใช่ไหม…????”พี่สาวโส่วผ้า

     “อ้อ……มีสิจ๊ะมีพี่สาว” “หงึก….หงึก….”กระดุมน้อย

     “จริงเหรอน้องกระดุมน้อย…???? แล้วน้องจะทำอย่างไรล่ะ…????!!!”พี่สาวโส่วผ้า

     “หง่ำ…..หง่ำ…..”

     พี่สาวโส่วผ้าถามขึ้นมาอย่างตื่นเต้นกันเลยทีเดียว แต่ก็ไม่ได้เร่งรีบเหมือนกับ ตายาย พ่อแม่ ลุงป้าสะใภ้ และพวกพี่ชายที่ตอนนี้กำลังตั้งใจฟังว่าเจ้ากระดุมน้อยจะมีวิธีอย่างไรที่จะพาทุกๆคนออกไปข้างนอกด้วยในคืนนี้ โดยที่คนจาก 10 เขตอำเภอกังเป่าจะไม่สามารถรับรู้ได้ 

     เพราะอย่าลืมว่าแต่ละค่ำคืนที่ผ่านไปตั้งแต่อุกกาบาดตกลงมายังพื้นโลกนั้น ในทุกๆคืนจะต้องมีคนเฝ้ายามผลัดเปลี่ยนกันไปด้วย เพราะด้วยความเปลี่ยนแปลงในวันสิ้นโลกแบบนี้ไม่มีใครหรอกที่จะกล้านอนหลับสนิทกัน โดยไม่มีการเฝ้าระวัง เพราะฉะนั้นมีความเป็นไปได้สูงเลยที่จะถูกค้นพบได้ง่ายๆ ว่าพวกเราไม่ได้อยู่ที่นี่กัน 

     “เอิ่มมมมม…………”

     พวกพี่ชายที่ดูจะร้อนรน และตื่นเต้นมากมายจริงๆ เพราะในใจคิดกันเอาไว้แล้วว่า พวกเขาเองคงจะไม่ได้ไปกันหรอก ถึงจะได้ไปก็อาจจะไม่ได้ออกไปกันหมดทุกๆคน แต่ละคนย่อมจะเสียสละให้ไปกัน แต่ก็อดไม่ได้ที่จะเสียใจถ้าพี่ๆน้องๆไม่ได้ไปกันจริงๆ พวกพี่ชายเลยพากันตั้งใจฟังกันเป็นอย่างมากว่าน้องกระดุมน้อยจะหาวิธีไหนกันที่จะทำให้พวกเราทุกๆคนได้ออกไปผจญภัยข้างนอกพร้อมๆกันได้

     “แผล็บ……แผล็บ……”

     “ไม่มีอะไรยากเลยจ้ะพี่สาว ก็แค่สร้างภาพลวงตาขึ้นว่าพวกเราทุกๆคนนอนกรน หลับกันสบายอย่างไรล่ะ”กระดุมน้อย

     “ห๊าาาาาาา………????!!!!”

     “อุ๊บบบ…..!!!!”

     แต่ละคนพากันปิดปากตัวเอง และปิดปากคนข้างๆด้วยไม่ให้หลุดพูดอะไรเสียงดังกันออกมา

     “ไม่ต้องสนใจพวกพี่ชายหรอก น้องกระดุมน้อยพูดต่อเลย”พี่สาวโส่วผ้า

     “พี่ชายก็ถ้าจะเล่นกันและส่งเสียงดังยามเย็นใกล้ๆพลบค่ำแบบนี้ก็ นั่งห่างๆพวกเราหน่อยนะ ตกใจหมดเลย”กระดุมน้อย

     “ขอโทษนะน้องกระดุมน้อย…!!!”พวกพี่ชาย

     “ฮ่า…..ฮ่า……ฮ่า…….”

     ตายาย พ่อแม่ ลุงป้าสะใภ้ พากันหัวเราะท่าทางเจ้ากระดุมน้อยกันหมด ที่แสดงออกเว่อร์วังมากๆว่าตกใจเสียพวกพี่ชายจริงๆน่ะ 

     “แล้วน้องกระดุมน้อยทำได้จริงๆเหรอ…???? แล้วๆๆๆ มันจะต้องทำแบบไหนกัน พี่สาวแปลกใจมากว่ามีพลังอะไรแบบนี้ด้วยเหรอ…????!!!”พี่สาวโส่วผ้า

     “อือ…….ก็ไม่รู้สิพี่สาว แต่กระดุมเพียงแค่รู้สึกว่ามันทำได้น่ะ”กระดุมน้อย

     และไม่ใช่แค่พวกพี่ๆ เท่านั้นที่จะตกใจกับสิ่งที่เจ้ากระดุมน้อยจะทำอะไรแบบนี้ได้ ตายาย พ่อแม่ ลุงป้าสะใภ้เองก็เช่นกัน เลยต้องเอ่ยปากถามขึ้นมาด้วยว่า……

     “กระดุมน้อยลูกรัก ความรู้สึกที่ว่าเนี่ยมันส่งพลังธาตุด้านไหนออกมามากที่สุดลูก หนูพอจะแยกแยะออกไหมลูก….?????!!!”แม่

     “กระดุมว่าน่าจะเป็นพลังธาตุไร้รูปแบบน่ะค่ะแม่ขาาา ที่กระดุมรู้สึกสัมผัสได้ว่า มันแตกต่างจากพลังธาตุอื่นๆที่จะออกมาเฉพาะเจาะจงเสียมากกว่า แต่เจ้าพลังธาตุไร้รูปแบบนี้มันแตกต่างออกไป เหมือนกับการที่กระดุมสามารถออกแบบใช้พลังตามที่ต้องการได้อะไรแบบนี้น่ะค่ะ

     แต่ก็ยังไม่แน่ใจมากนัก คงจะต้องค่อยๆลองใช้รูปแบบพลังธาตุนี้ไปเรื่อยๆดูก่อนน่ะค่ะ ว่าจะไปจบได้ที่ตรงไหน แต่ความรู้สึกของกระดุมคิดว่ามันไม่มีทางจบ แบบว่ามันไปได้เรื่อยๆอย่างชื่อของมันเลย”กระดุมน้อย

     “พลังธาตุไร้รูปแบบ….!!!!”พวกพี่ชาย

     “ใช้ได้เรื่อยๆ……!!!”ลุง

     “ใช้ได้ตามต้องการอย่างที่อยากจะทำ….!!!”พ่อ

     ตายาย พ่อแม่ ลุงป้าสะใภ้ และพวกพี่ชายเองพากันพูดออกมาเหมือนละเมอกันเลย ยิ่งได้ยินเจ้ากระดุมน้อยอธิบายพลังธาตุของตัวเองให้ทุกๆคนฟังกัน

     “เท่าที่ฟังกระดุมน้อยบอกมานี่ ตาว่าพลังไร้รูปแบบนี่น่ากลัวมากจริงๆนะ เป็นการใช้พลังออกมาแบไม่มีแบบแผนจริงๆ เดาทางไม่ได้แบบนี้มันน่ากลัว”ตา

     “จริงครับพ่อ!!!”ลุง และพ่อ

     “ถ้าเกิดว่ามีคนอื่นๆมีพลังธาตุไร้รูปแบบอย่างหลานสาวแบบนี้ ถ้าใช้ในทางที่ดีมันก็ดีอยู่นะคะ แต่ถ้าไม่แล้วล่ะก็มันน่ากลัวจริงๆที่จะไปเกิดขึ้นผิดคนน่ะค่ะ”ยาย

     “จริงค่ะ….!!!” “จริงครับ…!!!”พ่อแม่ ลุงป้าสะใภ้

     “วางใจเถอะค่ะ ตาขา ยายขา พ่อขา แม่ขา ลุงขา ป้าสะใภ้ขา ถ้ามีคนประเภทนั้นได้พลังธาตุไร้รูปแบบไปทำสิ่งที่ไม่ดีจริงๆ กระดุมนี่แหละจะจัดการเอง แต่ในความรู้สึกของกระดุมแล้วกระดุมคิดว่า………..”กระดุมน้อย

     “คิดว่าาาา……………….?????!!!

     เจ้ากระดุมน้อยนี่ เหมือนจะแกล้งทุกๆคนเลยจริงๆ ไม่ยอมพูดให้จบประโยคทีเดียวอีกแล้ว……

*****************

     กระดุมน้อยที่มีพลังธาตุไร้รูปแบบ ที่สามารถใช้พลังของมันในรูปแบบใหม่ได้อีกหนึ่งอย่างแล้ว เป็นอะไรใหม่ที่จะลองทำครั้งนี้เป็นครั้งแรกอีกด้วย ………..