หลังจากผ่านมาถึงวันใหม่แล้ว ฟางหยวนได้ออกจากถ้ำเซียนของตนและ ไปตามนัดที่หญิงสาวชื่อว่า จางหยู ได้นัดเขาเอาไว้เมื่อวานตอนนี้ฟางหยวนได้มาถึงที่หมายที่ จางหยู ได้นัดเขาเอาไว้แล้ว มันคือสถานที่หลังสำนักที่เต็มไปด้วยป่ารกทึบ
" ดูเหมือนจะเป็นสถานที่แห่งนี้สินะ " ระหว่างที่ฟางหยวนกำลังสำรวจรอบๆ เขาก็ได้เห็นกลุ่มคนกลุ่มหนึ่งที่มีจำนวนคน ประมาณ5คน หนึ่งในนั้นมี จางหยู หญิงสาวที่ได้ชักชวนเขา มาเข้าร่วมกลุ่ม
และมีชายคนที่ชื่อว่า ชูหลานที่เป็นหัวหน้ากลุ่ม ที่ดูเหมือนจะไม่ชอบฟางหยวนมากนัก นั่งอยู่รวมกัน จางหยูดูเหมือนจะสังเกตุเห็นฟางหยวน กำลังมองมาที่ตนเองและกลุ่มของตน
จึงได้เปิดปากทักทายทันที " เห้ นายมาตรงนี้สิ ฉันจะแนะนำนายให้รู้จักกับคนในกลุ่ม " ฟางหยวนได้ยินดังนั้นก็เดินมาไปหา กลุ่มคนเหล่านั้น เมื่อฟางหยวนได้มาถึง ก็เอ่ยปากทักทาย " สวัสดีทุกคน ฉันมีชื่อว่า ฟางหยวน ยินดีที่ได้รู้จัก "
ฟางหยวน กล่าวพร้อมใบหน้าที่ยิ้มแย้ม กลุ่มทั้ง5เหล่านั้น จางหยูก็ได้เริ่มทักทายก่อนทันที " สวัสดี พี่ชาย ยินดีที่ได้รู้จักนะ ฉันมีชื่อว่า จางหยู " ชายหนุ่มคนต่อไป ที่มีกระบองยาวคาดหลังไว้ก็ได้ทักทาย เป็นคนที่สอง
" ยินดีที่รู้จัก ฉันชื่อว่า หนิงซาน " สมาชิกคนต่อไปก็ได้เอ่ยปากทักทายขึ้นทันที " สวัสดี พี่ชาย ยินดีที่ได้รู้จัก ฉันชื่อว่า หยางหมิง ฉันได้ยินเรื่องของนายมาจากน้องหญิง จาง แล้วนะ " ชายหนุ่มที่ชื่อว่า หยางหมิง ได้กล่าวทักทายพร้อมใบหน้าที่ยิ้มแย้ม
" ฉันชื่อว่า กู่เทียน " ชายคนที่ชื่อว่า กู่เทียนหลังจากทักทายเสร็จก็ได้ ไปนั่งที่เดิมด้วยท่าทางที่ไม่แยแส ฟางหยวนเห็นท่าทีของชายที่ชื่อว่า กู่เทียนก็รู้ได้ทันทีว่า เป็นคนที่หยิ่งอย่างมาก แต่เขาไม่ได้คิดมากอะไรเพียงแค่ยิ้มกลับไปเท่านั้น
และคนสุดท้าย ก็ได้ยืนขึ้นมา " สวัสดี ฉันมีชื่อว่า ชูหลาน เป็นหัวหน้ากลุุ่มนี้ เราน่าจะเห็นกันมาก่อนแล้ว ตั้งแต่เมื่อวาน ต้องขอโทษสำหรับกิริยา เมื่อวานที่ฉันได้แสดงออกไปด้วย หวังว่านายจะไม่คิดอะไรมากกับเรื่องนี้นะ "
ฟางหยวนได้ยินดังนั้นก็อดที่จะชื่นชม สำหรับบุคลิก สำหรับชายที่ชื่อว่า ชูหลาน ไม่ได้ " เป็นคนที่มีนิสัยที่ใจกว้างและ ให้รู้จักให้อภัย คนแบบนี้หาค่อนข้างยาก " ฟางหยวน ก็ได้ทักทายตอบกลับไป
" ฉันเองก็ต้องขอโทษสำหรับเรื่อง เมื่อวานด้วยละกัน หวังว่านายจะไม่ถือสา " ฟางหยวนกล่าวพร้อมใบหน้าที่ยิ้มแย้ม จางหยูเห็นเมื่อทุกคนทักทายกันเสร็จเลยได้พูดออกมา
" ทุกคนวันนี้เราจะไปล่า สัตว์อสูรหมาป่าจันทร์เสี้ยว กันนะ ใช่ไหมพี่ชูหลาน " จางหยูได้กล่าวออกมา " ชูหลานได้ยินดังนั้นก็ตอบกลับไป " อืม ใช่แล้วละ เนื่องจาก หมาป่าจันทร์เสี้ยวนั้น นอกจากจะขายได้แล้ว ขนและดวงตาของมันยังมีประโยชน์มากอีกด้วย "
" เยี่ยม ดีละงั้นเราก็ไปกันเลย " จางหยูกล่าวพร้อมอารมณ์ที่ ตื่นเต้นอยู่ตลอดเวลา ฟางหยวน ก็ไม่ได้รู้สึกแย่กับกลุ่มนี้ มากเท่าใดนัก เขาเพียงคิดว่า จางหยูนั้นมีมุมมองที่ดี นั้นทำให้ เขามาเข้าร่วมกลุ่ม
ทุกคนหลังจากจัดเตรียมของเรียบร้อยแล้ว ก็ได้เดินทางไปในป่าทันที ทุกคนได้เจอสัตว์อสูรระดับต่ำระหว่างทาง ก็ได้ฆ่ามันและนำส่วนไปแบ่งกัน ฟางหยวน นั้นได้พยายามสังเกตุการทำงานของ กลุ่มนี้
" อืม ทำงานเข้าได้ดี และมีผู้นำคอยสั่งการค่อนข้างดี แต่ว่าแค่การจัดการสัตว์อสูรระดับต่ำแค่นี้ มันยังบ่งบอกอะไรมากไม่ได้หรอก คงต้องสังเกตุต่อไป " ฟางหยวนนั้นต้องการที่จะดูการทำงานร่วมกันของกลุ่มๆนี้
ถ้าหากกลุ่มนี้ดีละก็ เขาก็สามารถหมดห่วงเรื่องที่เขาต้องการล่าสัตว์อสูรระดับสูงได้ ถ้าหากใหม่ละก็เขาคงต้องออกกลุุ่มนี้ อย่างแน่นอน ตอนนี้กลุ่มของเขาก็ได้เดินทางไปตามหุบเขาผ่าน ริมน้ำมากมาย
จนในที่สุดก็เจอเป้าหมายที่ตามหาจนได้ " ในที่สุดพวกเราก็เจอ หมาป่าจันทร์เสี้ยวสักที ลงมือเลยไหม งั้นเอาเลยนะ " จางหยู ได้กล่าวออกมาพร้อมท่าทางที่รีบร้อนและตื่นเต้น
ราวกับกระต่ายตัวน้อยที่พึ่งออกท่องสู่โลกกว้าง ฟางหยวนเห็นจางหยูแล้ว ก็เหมือนตนตอน เริ่มเข้าสู่โลกแห่งการเซียนตอนแรก แต่ตอนนี้เขาก็พอที่จะปรับตัวเข้ากับมันได้แล้ว
ระหว่างที่จางหยูกำลังจะเร่งรีบเพื่อจะไปล่าหมาป่าจันทร์เสี้ยวนั้น ชูหลานก็ได้กล่าวเตือน อย่างกะทันหันก่อน " เดี่ยวก่อน จางหยู ถ้าเราไปตอนนี้ ฉันเชื่อว่า เราจะต้องเสียเปรียบอย่างแน่นอน เพราะว่าโดยธรรมชาติของหมาป่านั้น มันจะออกล่าและอยู่รวมกันเป็นฝูงไม่มีทางที่มัน จะแยกอยู่ตัวเดียว อย่างแน่นอน "
จางหยููได้ยินดังนั้นก็เชื่อฟังหัวหน้าอย่าง ชูหลานโดยทันที " งั้นเรามาวางแผนกันก่อน " ชูหลานได้กล่าวขึ้น ฟางหยวน เห็นดังนั้นก็อดที่จะยิ้มไม่ได้ " ดูเหมือนว่า กลุุ่มๆนี้จะมีผู้นำที่ดีเลยสินะ "
และในเวลานี้ชูหลานก็ได้เรียกทุกคนมาประชุม เพื่อฟังแผนการจนเสร็จสิ้น หลังจากที่ทุกคนได้เข้าใจถึงหน้าที่ของตนเองแล้ว ก็ได้ไปประจำตรงตำแหน่งของตนเอง
" เอาละเริ่มได้ " สิ้นเสียง จางหยูและ หยางหมิง ได้แบ่งตัวออกไป เพื่อล่อหมาป่าไปทาง ขวา โดยการอัดพลังไปที่หมาป่าตัวแรกก่อน หมาป่าที่เหลือเห็นพรรคพวกของตนเอง โดนโจมตีก็ได้พุ่งเข้าใส่พวก จางหยูทันที
จางหยูและหยางหมิงก็ได้ ล่อมันไปอีกทาง ในส่วนของ หนิงซานและกู่เทียนก็ได้ทำแบบเดียวกันแต่ล่อไปอีกทางตรงกันข้าม ตอนนี้ฟางหยวน และชูหลาน ได้ รีบเข้าไปที่ถ้ำเป็นรังของหมาป่า เพื่อหวังที่จะทำลายรังและใช้ไฟ รมควันพวกมัน
และตอนนี้เองฟางหยวน และชูหลานก็ได้มาถึงข้างในของถ้ำพวกมัน มันเต็มไปด้วย หมาป่าจำนวนมาก ชูหลานเห็นท่าไม่ดี เลยใช้ตัวเองล่อเอาไว้ ก่อนที่จะให้ ฟางหยวน ไปอีกทางเพื่อใช้ไฟในการเผาข้างในถ้ำแห่งนี้
ฟางหยวน หลังจากที่หลบมาได้อีกทางหนึ่งก็ไม่ได้รอช้า ที่จะจุุดไฟ และได้ใช้ตบะของตนเองในการทำให้ ไฟนั้นเผาไหม้แรงขึ้น หลังจากที่มันได้ เริ่มเผาไหม้ไปส่วนใหญ่แล้ว ฟางหยวนก็ได้รีบกลับไปช่วย
ชูหลาน แล้วทั้งคู่ก็ได้ออกจากถ้ำมา แต่ระหว่างที่จะออกจากถ้ำ ชูหลานกลับพลาดท่า โดนหมาป่าตัวหนึ่งกัดเข้าที่ขา ทำให้เขาเสียการทรงตัวแล้วล้มลงไป ระหว่างที่กลุ่มหมาป่าฝูงใหญ่กำลังไล่ตามมา
ชูหลานคิดว่าตัวเองไม่รอดแน่ๆ เลยได้บอกกล่าวฟางหยวน ไป " นายรีบหนีไปเถอะ ฉันไม่น่ารอดแล้วละ อย่างน้อยเราเสียเพียงแค่หนึ่งย่อมดีกว่าสอง " ฟางหยวนได้ยินคำพูดของ ชูหลาน เขาก็ยิ่งประทับในตัวชายคนนี้
" ถึงคำพูดของนายจะฟังแล้วดูมีเหตุผลก็ตามนะ แต่ฉันคงทำเรื่องแบบนี้ไม่ได้หรอก ลูกผู้ชายนะ ไม่ทิ้งเพื่อนของตนเองเอาไว้ด้านหลังแล้ว หนีไปคนเดียวหรอกนะ ถ้าจะรอดต้องรอดไปพร้อมกัน!! " ฟางหยวน ตะโกนใส่ชูหลาน พร้อมหันหลังกลับไปช่วยชูหลาน ชูหลานได้ยินดังนั้นก็ซึ้งใจในตัวฟางหยวน และประทับใจในตัวเขามากขึ้น
โดยการใช้หมัดต่อยไปที่หมาป่าจันทร์เสี้ยว หมาป่าจันทร์เสี้ยวได้ตายทันที ภายในการโจมตีเพียงครั้งเดียว นั่นทำให้ ชูหลานตกใจอย่างมากเพราะว่า ถึงแม้ว่า หมาป่าจันทร์เสี้ยวจะมีความแข็งแกร่งเทียบเท่ากับค้นหาลมปราณเพียงขั้น5
แต่ว่ามันก็ไม่ควรตายโดยการโจมตีครั้งเดียวได้ แม้แต่ตัวชูหลานเองนั้น ก็ไม่สามารถทำให้มันตายสนิทได้ในการโจมตีครั้งเดียว เขาเพียงทำให้มันบาดเจ็บสาหัสได้ เขาก็มีตบะอยู่ขั้นค้นหาลมปราณขั้น7เท่ากับฟางหยวน
แต่ว่าเขาสามารถรับรู้ได้เลยว่า ช่องว่างด้านพละกำลังของฟางหยวนและ ตัวเขาเองนั้นต้อง ต่างชั้นกันอย่างแน่นอนไม่อย่างนั้นจะ ไม่สามารถทำเช่นนั้นได้แน่นอน ฟางหยวน โคจรปราณทมิฬขึ้นมาแล้วได้ทำการ
ยิงดัชนีจันทราเคลื่อนออกไป ใส่หมาป่าจันทร์เสี้ยวทันที ระหว่างที่เขาได้ยิงนั้น เขาได้ปาหินลมปราณ ออกไป 10กว่าก้อน เพื่อให้ดัชนีจันทราเคลื่อนนั้นเวลายิงโดนหินลมปราณพวกนี้
จะสามารถ สะท้อนไปมา ได้ทำการการโจมตีครั้งนี้ สามารถทำความเสียหายเป็นกลุ่มได้ต่างจากกับยิงดัชนีใส่หมาป่าตัวเดียว ชูหลานเห็น ดัชนีจันทราเคลื่อนและวิธีใช้ ของฟางหยวน ก็อดที่จะทึ่งมิได้
" ชายหนุ่ม ผู้นี้ นอกจากจะมีวิชาดัชนีที่แข็งแกร่งแล้ว ยังสามารถพลิกแพลง ให้เหมาะสมกับสถานการณ์ได้ดีอย่างมาก " ชูหลานได้นับถือฟางหยวน จากความแข็งแกร่ง ความกล้าหาญที่ และไหวพริบของเขา
ฟางหยวน นั้น ได้จัดการกับหมาป่าพวกนี้จนสามารถฝ่าพวกมันออกไปได้ จนพวกเขาได้หนีออกพ้นถ้ำมา ฟางหยวนและชูหลานก็ไม่รอช้าที่จะใช้ ตบะของตนเอง ทำให้ หินก้อนใหญ่นั้นมาปิดปากถ้ำ เพื่อขังหมาป่าพวกนั้นเอาไว้ข้างใน
" ในที่สุดเราก็รอดออกได้ สักที ต้องขอบคุณ น้องชายแซ่ฟาง อย่างมาก หากไม่ได้เจ้าช่วยข้าไว้ละก็ ข้าคงต้องตายในนั้น โดยไร้ที่ฝังเสียแล้วละ " ชูหลานกล่าวพร้อมอารมณ์ที่เต็มไปด้วยความนับถือในตัวของฟางหยวน
" เรื่องเล็กน้อยแค่นี้ ไม่นับว่าอะไรหรอก การช่วยเหลือเพื่อนพ้องนั้น จำเป็นต้องทำอยู่แล้วละ พี่ชายชูหลาน ไม่ต้องขอบคุณข้ามากนักหรอก " ชูหลานได้ยินดังนั้น ก็ได้หัวเราะออกมา
" น้องชายฟาง นอกจากจะแข็งแกร่งแล้ว ยังถ่อมตนอีกด้วย ข้าชูหลานผู้นี้ ขอนับเจ้าเป็นพี่น้องของข้า กลับไปเราจะไปฉลองกัน " ฟางหยวน ได้ยินดังนั้นก็ตอบกลับ
" ต้องรบกวน พี่ชายชูหลานเสียแล้วละ ฮ่าๆ ฮ่าๆ " ทั้งคู่ได้เดินกลับไปด้วยกัน พร้อมเสียงหัวเราะระหว่างทาง จนในที่สุดพวกเขา ได้มารวมกลุ่มกัน กับพรรคพวกที่เหลือ ทุกคนรวมทั้งจางหยู
เห็นท่าทีที่สนิทสนมกัน ของ ฟางหยวนและ ชูหลาน ทำให้พวกเขางงอย่างมาก " พวกเขา ไม่ถูกกันไม่ใช่เรอะ เหตุใดถึง ดูสนิทสนมกันเช่นนั้น ละ " หยางหมิงได้กล่าวออกมาพร้อมสีหน้างงงวย
" ฉันก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน.... " จางหยูกล่าว หลังจากนั้น ชูหลานก็ได้อธิบายถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นให้ทุกคนฟัง ทุกคนนั้นก็ทึ่งในความสามารถของฟางหยวน และได้ยอมรับเขา
หลังจากที่พูดคุยกันเสร็จ ทั้งหมดก็ได้นำส่วนแบ่งจากการล่า หมาป่าจันทร์เสี้ยวไปแบ่งกัน แต่ว่าฟางหยวน ได้รับแกนหมาป่าจันทร์เสี้ยวจาก ชูหลาน เขาได้ยินยอมโดยเต็มใจที่จะมอบให้ฟางหยวน
ตอนแรกฟางหยวน ไม่ต้องการมัน แต่ว่าชูหลานก็ดื้อดึงอย่างมาก เขาจึงหมดหนทางจนต้อง รับมันมา " เอาละ ทุกคนได้เวลา ไปฉลองกันแล้ว " ชูหลาน ตะโกน
ทั้งหมดก็ได้ไปฉลองกัน ที่ โรงเตี้ยมสำหรับศิษย์สายในแห่งหนึ่ง ชูหลานขออาสาที่จะเลี้ยงค่าใช้จ่ายทั้งหมด ทุกคนได้พูดคุยกัน จนได้สนิทสนมกันอย่างมาก ทั้งหมดได้อยู่โรงเตี้ยมจนเวลาผ่านไปมาก แล้ว ในที่สุุดก็ได้แยกย้ายกัน
ฟางหยวน นั้นก็ได้กลับไปที่ถ้ำเซียนของตนเอง " ดูเหมือนเรื่องราววันนี้ จะเป็นมิตรภาพครั้งแรกของเราที่ได้รับมัน เลยสินะ" ฟางหยวนก็ยิ้มขึ้นมา...
![คัมภีร์ลับแห่งฉางอัน [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1727668035_25341029.webp)
388K
![พิชิตฝันเหยี่ยวั่งออนไลน์ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1731468932_96882450.webp)
![มังกรพิชิตฟ้าออนไลน์ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1727670317_62269292.webp)
