หยางจื่อราชันดาบพิชิตสวรรค์

    ยู้ม่อ

            เมื่อเจอกับสายตาจำนวนมากที่มองมาที่ตนด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความสงสารหยางจื่อก็เข้าใจในทันทีว่าคนเหล่านั้นก็เคยเจอสถานการณ์แบบเดียวกับตน​

            "พวกเราไปหาที่อื่นกันเถอะ " มู่โหลกล่าว

            "อืม"

            ทั้งสามได้เดินจากไปและหาพื้นที่ตรงอื่นแทนแต่ในตอนนั้นเองชายหนุ่มคนนั้นก็กล่าวออกมา

            "เจ้าผู้ชายนั้นไปได้แต่ต้องทิ้งหญิงสาวทั้งสองไว้ถือเป็นการไถ่โทษที่เจ้าเข้ามาในพื้นที่ของนาบน้อยยู้ม่อ"

            หยางจื่อหยุดฝีเท้าลงในทันทีชายหนุ่มคนนี้ไม่เพียงแต่ขับไล่ตนไปแต่ยังคิดจะให้หญิงสาวของเขาอยู่ที่นี่อีกด้วยใบหน้าของหยางจื่อเริ่มเย็นชา จิตสังหารอันน่าหวาดกลัวปะทุออกมา

            "เจ้าคงอยากจะตายมากสินะ"เสียงที่ทรงพลังของหยางจื่อดังออกมาทำให้คนรอบข้างต่างก็รู้สึกกดดัน

            "เจ้าคิดจะทำอะไร เจ้ารู้หรือไม่ว่าที่นี่นายน้อยยู้ม่อใหญ่สุด"ชายหนุ่มคนนั้นกล่าว

            "ข้าไม่สนถ้าหากเจ้าคิดจะแตะต้องคนของข้าอีกละก็ข้าจะฆ่าเจ้าสะ"หยางจื่อกล่าวอย่างเย็นชา

            "เจ้าต่างหากที่ต้องตาย!!!"  ชายหนุ่มซัดฝ่ามือไปทางหยางจื่อในทันที

            หยางจื่อเค้นเสียงเย็นชาและตะวัดดาบไปทางชายหนุ่มคนนั้น

            "ฟุบ!!!!!"

            "อ๊ากกกกก"

            เสียงกรีดร้องดังขึ้นทำให้ผู้คนอดไม่ได้ที่จะตกตะลึงเพราะแขนของชายหนุ่มคนที่โจมตีหยางจื่อกลับถูกหยางจื่อตัดแขนขาดซะเอง

            "ชายหนุ่มคนนั้นเป็นใครทำไมข้าไม่เคยเห็นหน้าเลย"

            "นั่นหนะสิเขาชั่งแข็งแกร่งยิ่ง สามารถตัดแขนของปราณราชันขั้นที่ 4 ได้ในภายในดาบเดียว"

            กลุ่มคนจากที่ไม่สนใจตัวตนของหยางจื่อในตอนนี้เริ่มพูดคุยถึงที่มาของหยางจื่อกันโดยไม่มีใครสนใจเสียงกรีดร้องของชายหนุ่มคนนั้นเลย

            "ไปกันเถอะ " หยางจื่อกล่าว

            "ใครมันกล้าทำร้ายคนของข้า" เสียงที่ดูโกรธเกรี้ยวดังออกมา

            "นั่นมันยู้ม่อนี่นา "

            "เด็กคนนั้นจบสิ้นเเล้ว"

            ผู้คนต่างก็กล่าวออกมาด้วยความเห็นใจกลุ่มหยางจื่อ

            "นายน้อยเจ้าพวกนั้นมันคิดจะยึดสถานที่ของนายน้อย"ชายหนุ่มที่ถูกตัดแขนกล่าว

            "พวกเจ้าสินะที่ทำร้ายคนของข้า"ยู้ม่อหันทางหยางจื่อเเล้วกล่าวอย่างเย็นชา

            "เป็นข้าเองที่จัดแขนของขยะชิ้นนั้น" หยางจื่อกล่าว

            "ยอดเยี่ยม เจ้าคงไม่รู้สินะว่าคนที่กล้าต่อต้านข้าจะมีจุดจบเช่นไร"ยู้ม่อกล่าว

            "ขนาดเจ้ายังไม่รู้เเล้วข้าจะไปรู้ได้อย่างไร" หยางจื่อกล่าวล้อเลียน

            "ฆ่ามันเเล้วจับผู้หญิงมาให้ข้า" ยู้ม่อกล่าว

            กลุ่มชายหนุ่มที่อยู่ปราณราชันขั้นที่4-5 เริ่มโจมตีไปทางหยางจื่อในทันที

            "ยอดเยี่ยมข้ากำลังงหาคนขัดเกลาฝีมือของข้าอยู่พอดี"หยางจื่อกล่าวด้วยรอยยิ้ม

            หยางจื่อใช้หนึ่งพันก้าวอัสนีฉับไวหายตัวไปมาทำให้กลุ่มของลูกน้องยู้ม่อรู้สึกสับสน

            "อ๊ากกก แขนข้า"

            "อ๊ากกก ขาของข้า"

            เสียงร้องโหยหวนดังขึ้นอย่างต่อเนื่องคนที่อยู่ปราณราชันขั้นที่ 4 ต่างก็ถูกตัดแขนขาไปอย่างง่ายดายส่วนคนที่อยู่ปราณราชันขั้นที่ 5 ก็รู้สึกหวาดกลัวขึ้นมาในทันที

            "บัดซบเจ้าพวกสวะรีบจัดการมันซะ" ยู้ม่อตะโกนอย่างโกรธเกรี้ยว

            ชายหนุ่มสามคนที่อยู่ปราณราชันขั้นที่5 นำอาวุธออกมาเเล้วใช้ทักษะที่ทรงพลังที่สุดของตนโจมตีไปทางหยางจื่อในทันที

            "คิดหรือว่าจะโดนง่ายๆ" หยางจื่อกล่าวด้วยรอยยิ้ม

            หยางจื่อใช้จิตวิญญาณดาบดาบสีทองส่องสว่างอยู่เหนือหัวของหยางจื่อและพุ่งตรงไปยังชายหนุ่มทั้งสามคนในทันที

            "อั๊กๆ"ชายหนุ่มทั้งสามที่ถูกจิตวิญญาณดาบโจมตีก็กระอั๊กเลือดออกมาวิญญาณของพวกเขาได้รับบาดเจ็บ

            "ดูเหมือนว่าจิตวิญญาณดาบของข้าจะไม่สามารถสังหารคนที่แข็งแกร่งมากกว่าข้า 3ขั้นได้สินะ" หยางจื่อกล่าว

            "นั่นมันจิตวิญญาณดาบนี่นาไม่น่าเชื่อว่าเด็กคนนั้นจะสามารถบรรลุจิตวิญญาณดาบได้ด้วยอายุเพียงเท่านี้"ผู้คนที่มุงดูกล่าวออกมา

            "บัดซบผู้อาวุโสช่วยจัดการเจ้านั่นให้ข้าที" ยู้ม่อตะโกนออกมา

            สิ้นเสียงยู้ม่อชายชราก็ปรากฏตัวออกาเเล้วปลดปล่อยพลังปราณจักรพรรดิขั้นที่9 ออกกดทับพวกหยางจื่อเอาไว้แต่ในตอนนั้นเองก็มีคลื่นพลังที่รุนเเรงพุ่งมาทำลายแรงกดดันของชายชราที่อยู่กับยู้ม่อออกไป

            "ข้าว่าพวกเจ้าพอเท่านี้จะดีกว่า" ชายวัยกลางคนที่ปรากฏตัวออกมาอยู่ข้างหน้าพวกหยางจื่อและเผชิญหน้ากับพวกยู้ม่ออย่างไม่เกรงกลัว

            "จี้หลางเจ้าเข้ามายุ่งเรื่องของพวกข้าทำไม"ชายชราจากตระกูลยู้กล่าวออกมา

            "ทำไมข้าจะยุ่งไม่ได้เพราะทั้งสามคือแขกของตระกูลจี้ของข้า"จี้หลางกล่าว

            "ชิ พวกเราถอยกันก่อนเถอะนายน้อย" ชายชราตระกูลยู้กล่าวกับยู้ม่อ

            "ฝากไว้ก่อนเถอะถ้าได้เจอกันคราวหน้าข้าฆ่าเจ้าแน่" ยู้ม่อกล่าว

            "แน่นอนเราจะได้เจอกันที่การประลองที่ใกล้จะถึงนี้"หยางจื่อกล่าวด้วยรอยยิ้ม

            กลุ่มของยู้ม่อจากไปอย่างน่าสมเพศเหล่าลูกน้องของพวกเขาหลายคนกลายเป็นคนพิการทำให้ยู้ม่อสูญเสียกำลังคนชของตนไปมาก

            "เจ้าหนุ่มฝีมือของเจ้าไม่เลวเลยจากที่ข้าดูเจ้าคงสามารถเอาชนะยู้ม่อได้อย่างฉิวเฉียดอย่างแน่นอน"จี้หลางงกล่าวกับหยางจื่อ

            "ผู้อาวุโสกล่าวชมเกินไปเเล้ว" หยางจื่อกล่าว

            "เอาละพวกเรากลับกันเถอะนี่ก็ใกล้จะได้เวลาอาหารค่ำเเล้ว ข้าจะพาพวกเจ้าไปรู้จักกับรุ่นเยาว์ของตระกูลจี้เรา"จี้หลางกล่าว

            กลุ่มของหยางจื่อตามจี้หลางกลับไปยังตระกูลจี้เมื่อถึงตระกูลจี้จี้หยินก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาเมื่อได้ยินเรื่องที่หยางจื่อต่อสู้กับกลุ่มของยู้ม่อ

            "ฮ่า ฮ่า เจ้าชั่งเป็นคนที่กล้าหาญจริง ๆ มาถึงทวีปศักดิ์สิทธิ์ได้ไม่ถึงวันก็ไปมีเรื่องกับนายน้อยตระกูลยู้ซะเเล้ว"จี้หยินกล่าว

            "ถ้าคนพวกนั้นไม่มาหาเรื่องข้าก่อคงไม่ตอบโต้พวกเขาหรอก"หยางจื่อกล่าว

            "จริงอย่างที่เจ้าว่า ทะเลสาบจิตวิญญาณนั้นเหมาะแก่การบ่มเพาะพลังก็จริงแต่มันสำหรับผู้คนที่ยังมีระดับพลังต่ำๆแต่เจ้ายู้ม่อนั่นมันอยากควบคุมไว้เพราะมันต้องการให้กองกำลังของมันบ่มเพาะพลังยังไงละ"จี้หยินกล่าว

            หยางจื่อก็พยักหน้าเข้าใจในทันทีการที่ยู้ม่อที่มีพลังอยู่ปราณราชันขั้นที่ 6 สามารถครอบครองพื้นที่ส่วนหนึ่งของทะเลสาบจิตวิญญาณได้โดยไม่ถูกคนอื่นเข้ามาแย่งชิงก็แสดงให้เห็นได้ว่าผู้แข็งแกร่งคนอื่นๆเขาไม่สนใจทะเลสาบจิตวิญญาณ

            ----------------------------------------------------------------------------------------

     

    คล้ายกับเรื่องหยางจื่อราชันดาบพิชิตสวรรค์ ที่คุณอ่าน