Secret Dungeon

"จะเข้ามาพร้อมกันเลยก็ได้นะ ผมยังไม่เข้าใจว่าผมมีความผิดอะไร รบกวนช่วยบอกให้ผมเข้าใจสักหน่อย" หลินเริ่มพูดออกมา ความจริงเขาไม่จำเป็นต้องพูดอะไรออกมาเลยก็ได้เพียงแต่ร้านอาหารของครอบครัวเขาเพิ่งเปิดได้ไม่นาน ชื่อเสียงจึงเป็นเรื่องสำคัญ

"คุณทำร้ายคน ไม่เชื่อก็ถามคนที่อยู่รอบๆ มีหลายคนที่เห็นสิ่งที่คุณทำกับชายคนนี้" ผู้จัดการชั้นที่ 4 พูดออกมา

"ทำร้ายคน ? ไม่ทราบว่าชายที่คุณเอ่ยถึงได้รับบาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า ?" พอเขาพูดจบ ผู้จัดการชั้นที่ 4 รวมถึงคนอื่นๆก็มองไปที่ชายมีอายุคนนั้น ที่ไม่ได้มีลักษณะเหมือนคนถูกทำร้ายร่างกายแม้แต่น้อย

"ผมอาจทำร้ายเขาจริง แต่แค่เพียงพาเขาออกมาจากในร้าน ซึ่งชายคนนี้เป็นผู้ที่สร้างความวุ่นวายภายในร้านและยังรบกวนลูกค้าท่านอื่น ในขณะที่มีเจ้าหน้าที่ของห้างสองท่านอยู่ด้วย แทนที่จะจัดการลูกค้าที่สร้างปัญหาแต่กับไม่ทำอะไรเลย เพราะเพียงคำพูดไม่กี่คำ

ด้วยเหตุผลเล็กน้อยเช่นราคาแพง อาหารไม่ถูกปากตัวเอง ก่อนคุณสั่งอาหารคุณไม่ได้ดูเมนูและราคาของมัน ? ถ้าหากอาหารของทางร้านไม่ได้เรื่องอย่างที่คุณว่า ทำไมไม่เห็นมีลูกค้าท่านอื่นเห็นด้วยกับคุณ ? เพียงเรื่องเล็กน้อยแค่นี้ก็ทำให้เป็นเรืองใหญ่ เอาแต่อ้างชื่อหลานของตัวเอง หลานคุณเป็นผู้มีความสามารถแล้วอย่างไร ไม่มีใครสามารถแตะต้องเข้าได้ ? ผู้มีความสามารถทำอะไรก็ได้ที่ต้องการ ?

คุณก็เหมือนกันผู้จัดการ ทั้งๆที่คุณฟังแล้วว่าเรื่องราวเป็นอย่างไรเพียงเรื่องเล็กน้อยแค่นี้ คุณก็ให้เจ้าหน้าที่ห้างพาผมไป ? รอเจ้าหน้าที่ส่วนกลาง ? เรื่องมันใหญ่ถึงขนาดนั้น ? ผมทำแขนเข้าหักหรือเปล่า ? คุณยังมีความเป็นกลางอยู่หรือเปล่า แทนที่คุณจะเข้าข้างร้านอาหารภายในห้างของคุณ แต่คุณกับเข้าข้างลูกค้าที่ทำตัวมีปัญหา ด้วยเหตุผลเพียงแค่เขามีหลานเป็นผู้ความสามารถ ? คุณช่วยบอกเหตุผลดีๆให้ผมฟังสักหน่อยจะได้ไหม ?"

น้ำหนักในการพูดของเขาจะไม่มีน้ำหนักมากขนาดนี้ถ้าเขาพูดออกไปก่อนที่จะแสดงความสามารถของตัวเองออกมา เขาไม่จำเป็นต้องใช้ทักษะใดๆออกมา พนักงานของห้างก็ไม่ใช่คู่มือของเขา ถึงแม้ว่าจะพูดแบบนั้นแต่ทักษะเสริมร่างกายที่เขามีต่างหากที่ทำให้เขาแข็งแกร่งกว่าคนปกติ

"ลุง ไหนใครมันทำลุงของข้า วันนี้ถ้ามันไม่เอาหัวโขกพื้นเพื่อขอโทษลุง ข้าจะหักขามันสักข้างเพื่อระบายอารมณ์ให้ลุงสักหน่อย" เสียงหนึ่งดังขึ้นมาแต่ไกล เป็นเสียงของเด็กหนุ่มผู้หนึ่งที่เหมือนจะเป็นหลานที่ถูกกล่าวอ้างอยู่หลายครั้ง

"หลานรัก ลุงอยู่นี่ ไอนี่ ไอนี่ มันทำร้ายลุง มันอยู่นี่" พอได้ยินเสียงที่คุ้นเคย ชายมีอายุที่ถูกเรียกว่าลุงก็มีใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม

เด็กหนุ่มกำลังเดินมาโดยมีผู้คนหลีกทางให้ ใช้หนึ่งมือถือดาบไว้หนึ่งเล่มพาดไว้ที่ไหล่ และมีชายอีกคนเดินตามมาดูแล้วเหมือนจะมีอายุมากกว่า

ยังไม่ทันที่จะได้มีใครพูดอะไรต่อ ทันที่ลุงของชายหนุ่มชี้เป้ามาที่เขา เด็กหนุ่มผู้เป็นหลานได้ใช้ทักษะทันทีที่เห็นเขาดูเหมือนจะเป็นทักษะความเร็ว แม้ว่าจะช้ามากก็ตาม วิ่งเข้ามาหาเขาอย่างเชื่องช้า เขาเหลือบตาไปมองชายที่อยู่ด้านหลังเหมือนว่าจะใช้ทักษะดวงตาอยู่ พอมองไปที่คนรอบๆแล้ว ทุกคนกำลังมองไปที่จุดที่เด็กหนุ่มยืนอยู่ แต่หารู้ไม่ว่าตอนนี้เด็กหนุ่มคนนั้นอยู่ต่อหน้าเขาแล้วในตอนนี้

เขายื่นมือออกไปด้านหน้าและใช้ทักษะสายฟ้า[4/5]ออกมา มันไม่สามารถทำความเสียหายได้เท่าไหร่ เขาต้องการใช้มันเพียงแค่ให้เด็กหนุ่มที่กำลังพุ่งเข้ามานั้นรู้สึกชาเล็กน้อยจากสายฟ้าของเขา ชายหนุ่มเข้ามาจากด้านหน้าและดูจากการวาดดาบแล้ว ตั้งใจจะฟันมันใส่ขาซ้ายของเขา พอเห็นแบบนั้นแล้วเขาจึงยกเท้าซ้ายขึ้นและใช้มันเพื่อกดดาบลงบนพื้นด้วยความนุ่นนวลที่สุด
เขาไม่อยากให้หน้าร้านอาหารแห่งนี้ต้องมีร่องรอยจากการต่อสู้เพียงจัดการกับเด็กน้อยผู้หนึ่ง พอกดดาบลงที่พื้นเสร็จแล้ว เขาก็ยกเท้าขวาเพื่อเตะใส่เด็กหนุ่ม จนกระเด็นถอยไปในด้านหลังส่วนดาบก็อยู่ภายใต้เท้าซ้ายของเขา ด้วยแรงเตะของเขาเด็กหนุ่มสมควรจะล้มลงถ้าไม่ติดว่าชายที่อยู่ด้านหลังได้ช่วยเอาไว้ก่อน

"ดาบนั้นไม่ใช่ของส่วนตัวแต่เป็นของสถาบัน ได้โปรดคืนมันแก่เราด้วย" ชายที่ช่วยเด็กหนุ่มเอาไว้พูดออกมา ภายใต้ความงุนงงของคนทั่วไปที่มองไม่เห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

"ถ้าไม่คืน ?" เขาถามกลับ

"เรายินดีจ่ายเงินสำหรับดาบเล่มนั้น ขอแค่คุณไม่เรียกมันมากเกินไป"

ชายคนนี้ดูเหมือนว่าจะเข้าใจสถาณการณ์ได้อย่างรวดเร็ว ดูเหมือนว่าจะเป็นคนที่สถาบันส่งมาเพื่อดูแลเด็กใหม่ของสถาบัน

"รุ่นพี่จัดการมัน จัดการมันให้กับผม ถ้าคุณไม่หักขามันให้ผมวันนี้ ผมจะไปสถาบันอื่น" เด็กหนุ่มรู้สึกเสียหน้า รีบพูดจาขู่รุ่นพี่เพื่อให้ช่วยแก้แค้นให้แก่ตนเอง

"ไปสถาบันอื่น ? นายคิดว่าก่อเรื่องวันนี้แล้ว ยังมีสถาบันลำดับ 1 ยังต้องการรับนาย ? อย่าว่าแต่สถาบันอื่นเลย สถาบันของเราพอทราบเรื่องก็คงจะยกเลิกสัญญา เพราะนายทำผิดกฎของสถาบันข้อที่หนึ่ง ยังไม่รู้ตัวอีกงั้นเหรอ ?" พอได้ยินรุ่นพี่พูดออกมาแบบนั้นเด็กหนุ่มหน้าเสียทันที ลุงของเขาเองก็เช่นกัน

"กฎของสถาบันข้อที่หนึ่ง ห้ามมีการต่อสู้ภายนอกสถาบันโดยเด็ดขาด บอกแล้วไม่ใช่เหรอให้จำให้ขึ้นใจ"

ห้ามมีการต่อสู้ภายนอกสถาบัน ? เขาไม่เคยได้ยินว่ามีกฎแบบนั้น เขามั่นใจว่าเขาเอาอ่านกฎของสถาบันวาเดลที่ 1 ไปไม่ต่ำกว่า 3 รอบ มั่นใจอย่างมากว่าไม่มีกฎนี้อย่างแน่นอน แต่ความจริงแล้วมันก็ควรจะมีถึงจะถูกต้อง ถ้าให้เจ้าหน้าที่ส่วนกลางดูแลเพียงอย่างเดียวคงจะไม่เพียงพอ

"มีกฎแบบนั้นด้วยเหรอ ?" เขาถามออกไป

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

มีด้วย ?

คล้ายกับเรื่องSecret Dungeon ที่คุณอ่าน

Secret Dungeon

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

มีด้วย ?

คล้ายกับเรื่องSecret Dungeon ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้