“ คุณลูกค้าที่เพิ่งเข้ามาโปรดรอสักครู่ ให้คุณชายท่านนี้ ลองดึงมีดนิรนามนี้ก่อน หากไม่ได้ ท่านจะเป็รายต่อไป"
“ บังอาจ ร้านของเ้าคิดอยากจะเปิดร้านแห่งนี้ต่อไปหรือไม่ ไม่รู้หรือไงว่านี่คือ คุณชายเว่ยจงเฉียน คุณชายใหญ่แห่งตระกูลเว่ย"
“ ที่แท้คุณชายใหญ่นี่เอง เชิญท่านไปรอที่ห้องรับรองพิเศษก่อน ข้าจะให้เด็กๆ นำอาวุธพิเศษมากมายมาให้ท่านเลือกชมที่ห้อง”
“ ไม่ต้อง ข้าอยากได้มีดนิรนามเล่มนี้”
เว่ยจงเฉียน เอ่ยออกมาอย่างชัดเจน ชายสวมหน้ากากเงิน เดินเข้ามา แล้วหยิบมีดสั้นออกจากมือของ ราเชน แต่ทว่า ถูกราเชนควงมีดสั้น หลบฉากออกไป ทำให้มันคว้าได้แต่ลม
“ อยากตายอย่างนั้นรึ?”
ชายสวมหน้ากากปิดหน้าสีเงิน กางถุงมือสีเงินออก เผยให้เห็นกรงเล็บแหลมคมกำลังจู่โจมราเชนต่อหน้าทุกๆ คน แต่ทว่ามีเสียงสตรีดังออกมาจากทางหลังร้าน
“ หยุดนะ ที่นี่คือ ร้านไท่เหยียน ไม่ใช่สถานที่ใครๆ คิดจะมาก่อเื่กันง่ายๆ”
หญิงสาววัย 30 ใบหน้างดงามแต่งกายด้วยชุดสีขาว เดินมาพร้อมกับผู้คุ้มกันอีก สี่คน
“ คุณหนูใหญ่” ผู้จัดการร้านรีบทำความเคารพ คุณชายเว่ยจงเฉียน เห็นหน้าของหญิงสาวก็เคลิ้มเคลิ้ม ยกมือสั่งให้ลูกน้องถอยออกมา
“ พวกเ้า อย่าเสียมารยาท คำนับ คุณหนูไท่เหลียน ไม่เจอกันนานท่านยังคงงดงามเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน”
“ คุณชายเว่ยกล่าวชมเกินไปแล้ว กฏของร้านเป็สิ่งที่พวกเรายึดถือปฏิบัติกันมา
หากว่ามีเหล่าองค์ชายมาทีหลัง แล้วขอเลือกอาวุธไปชมก่อน คุณชายเว่ยก็คงจะไม่พอใจเช่นกัน ขอให้คุณชายท่านนี้ทดสอบตามกฏของทางร้านดูก่อน ค่อยส่งมอบให้กับคุณชายเว่ยก็ยังไม่สาย”
“ นี่คือ คุณหนูไท่เหลียน ทายาทคนเดียวของ ร้านศาสตราวุธไท่เหยียนที่มีสาขาอยู่ทั้งห้าอาณาจักร อายุไม่เท่าไร สามารถบริหารงานได้หลายร้อยสาขา และยังงดงามจริงๆ” ต้าเฉิงเอ่ยกระซิบกับ ราเชนด้วยความชื่นชม
“ ข้าให้คุณชายเว่ยทดลองก่อนก็ได้” ราเชนยื่นมีดสั้นนิรนามคืนให้กับ ผู้จัดการร้าน ซึ่งได้แต่หันไปมองหน้า คุณหนูใหญ่
“ ในเมื่อคุณชายท่านสละสิทธิ์ ก็เชิญคุณชายเว่ยทดสอบดู”
เว่ยจงเฉียน รับมีดสั้นมาถือเอาไว้ แล้วพยายามดีงออกสุดแรง แต่ทว่าไม่สามารถดึงออกไป แม้จะมีชายหน้ากากเงิน ช่วยกันดึง แต่ก็ไม่สามารถดึงออก
“ นี่ข้างในมันมีมีดหรือเปล่าเนี่ย ทำไมถึงดึงไม่ออกเลย” เว่ยจงเฉียนเอ่ยอย่างหมดแรง
“ มีดเล่มนี้ บิดาของข้าเป็ผู้รับซื้อมาจาก ยอดยุทธ์ท่านหนึ่งเมื่อ ยี่สิบปีก่อน ซึ่งตอนนั้น เขาเคยชักมีดสั้นออกมา เพื่อให้ท่านพ่อของข้าดูเพื่อตีราคาซื้อ บิดาของข้ารับซื้อขึ้นมาด้วยราคา 1 หมื่นเหรียญทอง ดังนั้น มันต้องเป็มีดที่มีราคาไม่น้อยเลยทีเดียว”
“ โอ้ ผ่านไปยี่สิบปี ร้านของท่านคิดราคาเพิ่มเป็สิบเท่า และ ยังมีกฏที่ประหลาดเช่นนี้อีกด้วย?” ต้าเฉิงเอ่ยอย่างสงสัย
“ ราคาหาใช่ความสำคัญ นี่เป็การตั้งราคาเพื่อเห็นแก่จอมยุทธ์เ้าของมีดนิรนาม แต่ว่า เคยมีคนซื้อไปแล้วไม่อาจชักมีดออกมาได้ ดังนั้นทางร้านจึงไม่อยากมีปัญหาติดตามอีกในอนาคต จึงได้ตั้งกฏนี้ขึ้นมา”
ราเชนนำมีดสั้นมาถือเอาไว้ในมือ แล้วก็ใช้มือลูบไปที่อักขระยันต์ ที่ฝักมีดสั้น แล้วทันใดนั้นเอง มือของเขาที่าเ็จากค้างคาว ตอนนี้มันเป็แค่สะเก็ดแผล กลับหลุดออกมีหยดเืไหลออกมาใส่ฝักดาบ ก็เกิดแสงสว่างวาบขึ้นที่ตัวอักษรอักขระบนฝักมีด จากนั้นก็มีเสียงดัง คลิ๊ก !
มีดสั้นสีเงินยวง ก็ถูกชักออกมา ส่องแสงสว่างวาบไปทั่วร้าน ราวกับเพิ่งหลอมเสร็จใหม่ๆ
“ ชักออกแล้ว เฟยหลงชักมีดนิรนามออกแล้ว”ต้าเฉิงเอ่ยอย่างตื่นเต้น
“ ที่แท้เืของคุณชาย สามารถเปิดผนึกมีดสั้นเล่มนี้ได้ คุณชายสมควรเป็เ้าของมันแล้ว”
คุณหนูไท่เหลียน เอ่ยอย่างดีใจ พร้อมกับเข้ามาใกล้ๆ เพื่อชื่นชมตัวมีดสั้นนิรนามเล่มนี้ แล้วนำแม่เหล็กมาทดสอบกับ ตัวมีดนิรนาม มันกลับไม่ติด
“ ตัวใบมีดน่าจะมาจากแร่หินอุกาบาต ไม่ใช่แร่เหล็กทั่วไป เชิญคุณชายลองทดสอบกับ มีดที่ทำจากแร่เหล็กที่ดีที่สุดของทางร้านเรา”
ราเชนพยักหน้า ใช้มีดสั้นฟันลงไปที่ดาบใหญ่เล่มหนึ่งที่มาทดสอบ
ฉับ !!
ดาบใหญ่ขาดเป็สองท่อนในทันที
“ โอ้ว นี่มันมีดวิเศษชัดๆ เลยนี่ เฟยหลงเ้าโชคดีจริงๆ เลย”
เฟยหลงไม่อยากเสียเวลา มอบเงินเหรียญทอง 1 แสนเหรียญออกไปทันที
“ คุณชายข้ามีข้อเสนอ หากว่าท่าน้าขายคืน ทางร้านไท่เหยียน จะขอรับซื้อมีดนิรนามเล่มนี้ ในราคา 10 ล้านเหรียญทอง ท่านสนใจหรือไม่”
“ หา 10 ล้านเหรียญทอง เฟยหลง เ้ารวยแล้วรู้ไหม ต่อไปจะได้ไม่ต้องดิ้นรนหาเงินที่ไหนอีก”
ราเชนกลับส่ายหัว เพราะเขารู้ว่า สิ่งที่สำคัญในตอนนี้สำหรับเขา คือความปลอดภัยของชีวิต ต่อให้มีทองคำมากมายเพียงใด แต่มันก็ไร้ค่าหากต้องตายไปเสียก่อน
“ ขอบคุณ คุณหนูใหญ่ ข้ายังคงต้องใช้มันเพื่อปกป้องตนเองใน่นี้”
พอราเชนออกจากร้านไป ผู้จัดการร้านก็เอ่ยว่า
“ เด็กหนุ่มผู้นี้โตขึ้นย่อมไม่ธรรมดาแน่ๆ ข้ารู้สึกคุ้นเคยกลิ่นไอบางอย่างในตัวของเขา ไม่รู้ว่าเคยได้กลิ่นไอนี้ที่ใด”
“ ข้าต้องแจ้งเื่นี้กับท่านพ่อ มีคนดึงมีดนิรนามออกได้แล้ว ไม่รู้ว่าท่านพ่อจะเสียใจหรือดีใจกันแน่ แต่คนที่เห็นเงิน 10 ล้านเหรียญทองแล้วไม่สนใจ ในแผ่นดินนี้ จะมีสักกี่คน"
คุณหนูใหญ่ไท่เหลียนมองตามเงาหลังเด็กหนุ่มร่างอ้วนด้วยความรู้สึกชื่นชม แต่ก็หวาดกลัวขึ้นมาอย่างประหลาด
กลุ่มของคุณชายเว่ยจงเฉียน นั้นพอได้ยินราคามีดสั้นนิรนาม ก็เดินนำหน้าออกจากร้านไปในทันที พอออกจากร้านก็สั่งการด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า
“ พอมันออกมาจากร้าน หาที่ลับตาคน ฆ่ามันแล้วนำมีดนิรนามมาให้ข้า ส่วนเงินทองที่เหลือของมันข้ายกให้เ้า”
จิ้งจอกเงินกับพวก ถึงกับตาลุกวาว ด้วยความดีใจ เพราะเงินที่เขารู้มาในตัวของหยางเฟยหลงต้องมีเงินประมาณ 1 ล้านเหรียญทอง แม้จะใช้ไป 1 แสน ก็น่าจะเหลือเก็บอยู่เยอะ
“ น้อมรับคำสั่ง พวกเราจะไม่ทำให้คุณชายต้องผิดหวัง”
“อืม แต่ก็อย่าลืม ขนาดเ้าค้างคาวดำ ยังลงมือไม่สำเร็จ ตอนนี้มันมีมีดสั้นนิรนามคุ้มกายอีก มันกลายเป็เสือติดปีกไปแล้ว พวกเ้าต้องไม่ประมาท ข้าจะไปที่ศาลาสิบลี้ รอข่าวดีจากพวกเ้า”
หลังจากราเชนได้ออกมาจากร้านไท่เหยียน ก็ยังไม่กลับบ้าน แต่ยังคงเดินไปตามถนนที่มีพ่อค้า นำสินค้ามาขาย ซึ่งแถวนี้มีสมุนไพรขายอยู่มากมาย ตัวราเชนเองนั้นแม้จะเคยร่ำเรียนสมุนไพรที่จำเป็มามาก แต่พอเห็นสมุนไพรป่าพวกนี้ ก็ถึงกับมึน เพราะมีอยู่หลายชนิดที่เขา ไม่เคยเห็นมาก่อน แม้พ่อค้าจะบอกสรรพคุณมากมาย แต่เขาก็ไม่กล้าที่จะซื้อ จนมาถึงร้านแผงขายของ แผงหนึ่ง พบกับ ชายชราตาบอดนั่งอยู่กับหลานสาววัย 12 ปี ขายผลไม้ที่แห้งเหี่ยวอยู่เพียง หนึ่งผล มีป้ายเขียนว่า
ผลกิเลนไฟ ราเชนเห็นหน้าเด็กสาวแล้วรู้สึกว่าเคยเห็นที่ไหนมาก่อนแต่นึกเท่าไรก็นึกไม่ออก จึงได้เอ่ยถามเื่ผลกิเลนไฟออกไป
“ น้องสาว นี่เ้าเจอผลกิเลนไฟที่ไหนเนี่ย?”
“ หากพี่ชายช่วยซื้อผลกิเลนไฟสองผลนี้ ท่านปู่จะยอมบอกที่มาของมันให้กับท่าน” เด็กสาวเอ่ยแทนชายชราที่ตาบอด
“ แล้วผลกิเลนไฟนี้ขายเท่าไร”
“ ผลละหมื่นเหรียญเ้าค่ะ”
“ หา นี่เ้าคิดจะปล้นกันใช่ไหม ผลไม้นี่แห้งเหี่ยวไปแล้ว แค่บอกที่มาเท่านั้นจะเอาตั้ง สองหมื่น” ต้าเฉิงดุเด็กสาววัย 12 ปี ที่ยืนทำหน้าเฉยเมยไม่สนใจ
“ ตกลง ” ราเชนยืนทองคำไปให้ สองหมื่นเหรียญ เด็กสาวถึงกับตาโต มองเหรียญทองในมือของราเชน น้ำตาไหลออกมาทันที
“ เป็ไง ไม่เคยเห็นทองคำมากขนาดนี้ ถึงกับน้ำตาซึมเลยละซิ รีบบอกมา เ้ากับปู่ของเ้าพบกับ ผลกิเลนไฟที่ไหนกันแน่”
“ ป่าลับแล” เด็กสาวรีบตอบทันที
“ แล้วไงต่อ..แค่นี้เหรอ?”
“ ใช่ก็ท่านปู่ข้าเข้าไป พบกับ ผลกิเลนไฟ ก็เลยนำออกมาผ่านมาสิบปี สภาพมันก็กลายเป็แบบนี้แล้ว”
“ นังเด็กนี่ เ้าหลอกเพื่อนข้าอย่างนั้นรึ?” ต้าเฉิงเริ่มโวยวาย
“ ข้าไม่ได้หลอกสักหน่อย ท่านอยากรู้ว่า ท่านปู่ของข้าหามันเจอที่ไหนไม่ใช่เหรอ”
“ แล้วปู่ของเ้ามีแผนที่ ในป่าลึกลับที่มีผลกิเลนไฟหรือไม่”
ราเชนเอ่ยถามด้วยความอยากรู้
“ ก็มีนะ แต่ว่าขายในราคา 1 แสนเหรียญ”
“ หา นี่เ้าเป็พวก18 มงกุฏหรือไงเนี่ย”
ราเชนยิ้มให้เล็กน้อย นำเหรียญทองอีก 1 แสนเหรียญออกมามอบให้ทันที
“ คุณชายท่านนี้ดูใจดีจัง ไม่เห็นเหมือนกับพี่ชายตัวใหญ่คนนี้เลย ข้างในป่าลึกลับมีอันตรายมากมาย พี่ชายไร้พลังปราณยุทธ์ ขอให้ระมัดระวังตัวแต่ก็ขอให้พี่ชายเก็บเอาผลกิเลนไฟสองผลนี้เอาไว้ให้ดี มันจะนำโชคให้กับท่าน”เด็กสาวรับแผนที่มาถือเอาไว้ แล้วเก็บเข้าไปในแหวนมิติอย่างไม่ใส่ใจ
เด็กสาวได้เงินไป1 แสนสองหมื่นเหรียญ ก็พาท่านปู่ที่ยืนยิ้ม แล้วเดินจากไปทันที โดยไม่ได้พูดอะไรเลยสักคำ
“ เ้าจะบ้าหรือไง คนพวกนี้เชื่อไม่ได้สักหน่อย”
“ แต่ข้าเชื่อพวกเขา” ราเชนเอยอย่างไม่ใส่ใจ เพราะเขารู้สึกอยากชดเชยให้กับเด็กสาวคนนี้มาก่อน โดยไม่รู้เพราะอะไร
ทั้งสองยังคงซื้อของเล็กๆ น้อยไปเป็จำนวนมาก ราเชนได้แต่เก็บวัตถุดิบต่างๆ เผื่อเอาไว้ทำอาวุธของเขามากมาย รวมทั้งสมุนไพรพิษ และ พวกหิน และ แร่ธาตุต่างๆ เก็บเอาไว้มากมาย จนต้าเฉิงสงสัย ว่าราเชนจะเอาของพวกนี้ไปทำไม
เงินที่ได้มาทั้งหมดที่อยู่กับราเชน 4 แสนเหรียญทอง วันนี้ใช้ไปสามแสนเหลือแค่1 แสนเหรียญทองเท่านั้น
ส่วนท่านแม่กับ เสี่ยวถิงก็ต่างซื้อของกันอย่างเต็มที่ ส่วนใหญ่ซื้อเสื้อผ้าและอาหารให้กับ หยางเฟยหลง และยาบำรุงต่างๆ มากมาย ที่ผ่านมาแม่รั่วหลานมีเงินติดตัวเพียงไม่ถึงหมื่นเหรียญทอง ตระกูลเมิ่งก็มอบเหรียญทองให้ใช้แค่เดือนละ สามพันเหรียญทองเท่านั้น
“ พวกเรากลับกันได้แล้ว เดี๋ยวจะมืดค่ำเสียก่อน” ทั้งสี่คนเรียกรถม้าไปส่งที่บ้านตระกูลเมิ่ง แต่หารู้ไม่ว่า ตอนนี้ คนของจิ้งจอกเงิน ได้ซุ่มดักรอเพื่อจัดการกับ หยางเฟยหลง ซึ่งพวกมันรวบรวมคนได้สามสิบคน เพราะพวกมันรู้ว่า ฮูหยินหยางได้เดินทางมาด้วย ดังนั้นพวกมันจึงต้องเรียกกำลังเสริม เพื่อจัดการกับฮูหยินหยางที่มีพลังปราณยุทธ์มากที่สุด
รถม้าของทั้งสี่คนกับเ้าโมโม่ ได้เดินทางมาจุดที่พวกมันรอซุ่มโจมตีอยู่ พอรถม้าโดยสารมาใกล้ถึง เ้าหมาอ้วนก็เริ่มเห่าอย่างผิดปกติ
“ หยุดรถก่อน”
ราเชนรู้สึกสังหรณ์ใจเช่นกัน จึงบอกคนขับรถม้าให้จอดก่อน
“ มีอะไรรึ?” แม่รั่วหลานเอ่ยถามขึ้น
ไม่ทันได้ตอบคำ ก็มีเสียงผู้คน วิ่งกรูกันเข้ามาจากทางด้านหน้า พร้อมกับหน้าไม้ยิงเข้าใส่คนขับรถ จนร่างพรุนกลายเป็เม่น ตายคาที่
“ หมอบกับพื้น” ราเชนะโเตือนทุกๆ คน ส่วนตัวเอง ก็กระทืบเท้าจนพื้นรถม้าแตกเป็ช่อง แล้วลงไปที่พื้น แล้ว ก็นำหน้าไม้กลที่บรรจุธนูได้ทีละสามสิบดอกออกมาแล้วยิงใส่ พวกนักฆ่าชุดดำที่มากันหลายสิบคน
ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ !!!
ลูกธนูหน้าไม้ ถูกราเชนยิงออกไปอย่างแม่นยำ พุ่งเข้าหน้าผาก และ ลำคอ ล้วนเป็จุดตายของนักฆ่าแทบทั้งนั้น ทำให้นักฆ่าที่มีอยู่สามสิบคน ต่างก็กระจายตัวกันออกไป จากเหลือไม่ถึงครึ่ง
แต่พวกมันก็ไม่อาจเข้าใกล้ได้ ถูกราเชนที่ยิงะุหน้าไม้ได้แม่นยำกว่า ยิงเจาะเข้ากลางหัว พวกมันตายดุจใบไม้ร่วง จนกระทั่ง จิ้งจอกเงิน ขว้างะเิควันเข้ามาที่รถมา ทำให้เกิดกลุ่มควันขึ้น ฟุ้งกระจายไปหมด
พวกนักฆ่า เลยถือทวนพุ่งเข้ามา แทงใส่คนในรถม้า แต่ทว่าทุกคนต่างลงมาใต้รถม้ากันหมด ทำให้รอดจากการถูกทวนยาวทิ่มแทงใส่ จากนั้นแม่รั่วหลาน ก็คว้าดาบ ออกไปฟาดฟันพวกมันจนแขนขาขาด กระจัดกระจาย เืนองไปทั่ว เสี่ยวถิงเองก็ใช่ย่อย ใช้กระบี่ฟาดฟันคนร้ายจนตายไปหลายคน ต้าเฉิงก็นำดาบขอบตนที่ซื้อเอาไว้ออกมา เข้าประจัญบานกับ นักฆ่า และจัดการพวกมันได้หลายคน
ส่วนจิ้งจอกเงิน มันพุ่งเป้ามาที่ราเชน แม้นราเชนจะยิงหน้าไม้ใส่ แต่มันก็เอาลูกน้องเข้ามาบังเอาไว้ แลวใช้กระบี่อ่อน ตวัดเข้าใส่ร่างของราเชน จนเป็รอยแผลเข้าที่แขน
พลังปราณยุทธ์ของมันนั้นอยู่ในระดับที่ 35 เหนือกว่า ค้างคาวดำ ถึง 5 ระดับ ทำให้กระบี่อ่อนของมันเคลื่อนไหวราวกับงูพิษ ราเชนแม้จะใช้วิชาฝ่าเท้าวายุเหิน ยังไม่อาจหลบพ้น จนกระทั่งเขาตัดสินใจใช้วิชาก้นหีบของเขา เวลาเจอคู่ต่อสู้ที่เหนือกว่า คือยอมเจ็บ แต่ไม่ยอมตาย ดังนั้นเขาจึงยอมให้มันแทงเข้าที่ข้างท้องน้อยที่เป็ตำแหน่งที่มีแต่ไขมัน ยื่นออกมา แล้วใช้มือเปล่าที่พันผ้าเอาไว้เตรียมพร้อม จับกระบี่อ่อนของมัน แล้วนำมีดนิรนาม เข้าจ้วงแทงสวนเข้าไปที่ลำคอของมันทันที
ฉึก !!!
แม้จิ้งจอกเงินจะใช้มือซ้ายที่มีกรงเล็กออกมาป้องกัน แต่ก็ไม่อาจต้านทานความคมของมีดสั้นนิรนามได้ ถูกแทงทะลุกรงเล็บ เข้าที่ลำคอของมัน จนตายคาที่
นักฆ่าที่เหลือ ถูกแม่รั่วหลาน เสี่ยวถิง และ ต้าเฉิงฆ่าตายหมด พอเห็นว่า กระบี่อ่อนของคนร้ายแทงเข้าที่ท้องของราเชน แม่รั่วหลานจึงรีบเข้ามาดูอย่างตื่นตระหนก
“ เฟยหลง”
ราเชนดึงมีดออกจากคอของมัน แล้วเขาก็ทรุดตัวลงไปกับพื้น แล้วค่อยๆ ดึงกระบี่อ่อนออกจากท้องของตน
“ เฟยหลง เป็ไงบ้าง” ต้าเฉิงก็รีบเข้ามาดูอาการ
“ คุณชาย รีบดึงกระบี่ออกทำไม เดี๋ยวเืก็ไหลจนหมดตัวหรอก”
แม่รั่วหลาน เข้ามาแล้วดึงผ้าที่แขนเสื้อ ออกมากดาแเอาไว้
“ รีบพาเฟยหลงไปหาหมอก่อนดีกว่า”……………
10K
