ข้าแค่อยากเป็นปลาเค็มทำไมมันยากจัง ทะลุมิติมาป่วนไทย

บทที่ 42 ข้อมูลจากพ่อค้าจีน

คนจากเมืองสองแควมาถึงตอนประมาณแปดโมงกว่าบรรดาชนชั้นสูงเกือบสามสิบคนลงมาจากเรือประกอบไปด้วยภรรยาของเจ้าพระยาจิตรกร ชื่อว่าคุณหญิง สุดา คนต่อมาคือ พ่อของเกดมณี ชื่อว่าหลวงภพ แม่ชื่อ ดวงใจ หลวงภพเป็นน้องชายของเจ้าพระยาจิตรกร รวมทั้งคนสนิทและทหารติดตามมาอีกหลายคน ยังมีดารินและพี่ชายและพี่สะใภ้มาด้วย

หลวงภพ “คนคึกคักไม่ใช่น้อยเลยนะขอรับ” คุณหญิงสุดาพยักหน้า

“ไม่ได้มาเสียนานคิดไม่ถึงว่าจะคนมากเพียงนี้” ดารินรีบกล่าว

ดารีน “จะไม่คนเยอะได้หรือเจ้าคะในเมื่อวันนี้เรือสินค้าจากต่างประเทศมาน่ะสิเจ้าค่ะ” ทุกคนประหลาดใจ

หลวงภพ “เรื่องนี้เจ้าก็รู้หรือ” นางพยักหน้า

ดาริน “ต้องรู้สิเจ้าค่ะคุณอาพ่อค้าคุยกันบนเรือตลอดหลายวันที่นั่งเรือมานี่เจ้าค่ะ” ทุกคนพยักหน้า หมื่นเทพเดินเข้ามาต้อนรับแล้วเอ่ยคำทักทายออกไป

” พวกท่านเดินทางเป็นอย่างไรบ้างขอรับคงลำบากไม่น้อยเลยใช่ไหมขอรับ “ทุกคนยิ้มออกมา

สุดา” เราก็แค่นั่งๆ นอนๆ บนเรือมาไม่ได้ลำบากอะไรหรอกจ้า “หลวงภพเอ่ยออกมา

” ได้เจอตัวจริงสักทีได้ยินชื่อเสียงพ่อเทพมานานแล้ว” หมื่นเทพยิ้ม

“สื่อเสียงผมหรือขอรับไม่ทราบว่าที่เมืองสองแควกล่าวถึงกระผมอย่างไรบ้างขอรับ” ดวงใจหัวเราะแล้วกล่าว

ดวงใจ” จะมีอะไรได้อีกเขาก็พูดกันว่ารูปงามแถมมีความสามารถน่ะสิ “หมื่นเทพหัวเราะแล้วหันมาทางเกดมณี

” เกรงว่าจะไม่งามเท่าแม่หญิงเกดกระมัง “เมื่อมีคนเอ่ยถึงนางก็หันมามองเกดมณีหน้าตาสวยแน่นอนทว่าก็ยังห่างจากพิม

” น้องมิได้งามขนาดนั้นหรอกเจ้าค่ะที่เมืองหลวงมีคนงดงามมากมายเกรงว่าพี่เทพคงเห็นจนชินตาแล้ว “นางไม่ใช่คนที่หลงในคำชมง่ายๆ หมื่นเทพยิ้ม

หมื่นเทพ” ที่ไหนกันสตรีพวกนั้นจะเทียบน้องได้อย่างไร “ดารินกลอกตานี่จีบกลางตลาดเลยหรือน่าจึงกล่าวออกมา

ดาริน “เราอย่ามั่วยืนขวางทางเลยเจ้าค่ะรีบไปกันเถอะ” ทุกคนหันมามองนาง

สุดา” ลูกนี่เสียมารยาทจริงๆ “หมื่นเทพยิ้ม

หมื่นเทพ” จะกลับเลยหรือไม่เดินเที่ยวก่อนหรือ “ดารินคิดสักพัก

“เช่นนั้นก็เดินเที่ยวก็ได้เจ้าค่ะ” ทุกคนมองหน้ากัน

เกดมณี “ก็ดีนะข้าเองก็อยากซื้อของไปฝากคุณป้าด้วย” ทุกคนจึงลงความเห็นว่าเดินเที่ยวกันหมื่นเทพให้บ่าวยกของไปที่รถม้าแล้วพาทุกคนเดินเที่ยว พี่ชายของดารินอุ้มลูกสาวทำหน้าเบื่อหน่ายเขาไม่ชอบเดินตลาดเอาเสียเลยสุดามองลูกชายอย่างไม่พอใจ

“แม่ให้มาเป็นตัวแทนของพ่อเจ้าทำตัวให้มันมีตัวตนหน่อยได้หรือไม่ “แน่นอนว่าเขาขัดแม่ไม่ได้เอาลูกสาวขี่คอแล้วเดินไปเห็นท่าทางเขาแบบนี้แต่เป็นถึงขุนแล้วอายุสามสิบต้นๆ หน้าตาหล่อเหลาแต่งภรรยามีลูกถึงสามคนแต่พามาแค่คนเดียวคือลูกสามคนเล็กที่อายุสี่ขวบ อ้อชื่อของเขาชื่อ ขุนทวี หมื่นเทพแนะนำสินค้าและตลาดให้ทุกคนฟังอย่างเอาใจ จากนั้นพวกเขาก็มาถึงจุดที่เป็ดกำลังขายของอยู่โดยมีสหายของเขาสองสามคนช่วยกันคนมุงดูกันแน่นมาก

เป็น” พี่ ป้า น้า อา ดูนี่พวกท่านจะลืมผงขัดฟันและกิ่งข่อยไปเลยเมื่อพวกท่านมาใช้สิ่งนี้อย่างที่บอกไปว่ามันคือยาสีฟันเนื้อครีมขาวนวลแบบนี้แค่มองก็สะอาดแล้วใช่หรือไม่ “ทุกคนมองไปยังกระปุกครีมที่เป็นถือ

เป็ด” ดูนะใช้แปรงสีฟันตักเนื้อครีมมาเล็กน้อยแล้วทำการแปรงฟันหรือเข้าใจง่ายๆ ว่าแปรงฟันนั่นแหละ “เขาให้สหายของเขาทำให้ดูการแปรงฟันให้ทุกคนเห็น ทุกคนต่างซุบซิบกัน

เป็น “อย่างตกใจเมื่อเห็นฟองเพราะฟองนี้จะเป็นตัวจับสิ่งสกปรกในช่องปากของเราและเมื่อบ้วนปากออกมาฟันและปากของเราก็จะสดชื่น” สหายของเขาทำให้ดู

เป็น “รู้หรือไม่ว่าตัวยาของเขามีสวนผสมที่ใช้ทำความสะอาดช่องปากเราหลายชนิดแถมมีกลิ่นหอมด้วยนะ” เขาเรียกตรีคนหนึ่งมา

เป็ด “เจ้าน่ะเท่าไร่” นางตอบออกมาอย่างตื่นเต้น

“ข้าสิบสี่แล้ว” เป็ดพยักหน้า

เป็ด “พี่ชายจะให้เจ้าลองใช้ดูไม่คิดตัง “เขาเรียกคนอีกสองสามคนมาแล้วให้ทุกคนลองแปรงฟันดูเมื่อทุกคนได้แปรงฟันก็รู้สึกปากสะอาดกว่าจริงๆ แน่นอนคนที่เขาเลือกมาไม่ได้เลือกมั่วๆ แต่เลือกคนที่มีความน่าเชื่อถือมาทั้งนั้น สีหน้าของทุกคนเปลี่ยนไปแล้วชอบมาก

” พี่ชายกระปุกเท่าไรข้าขอซื้อ “เป็ดยิ้มออกมา

เป็ด” กระปุกมาตรฐานใช้ได้หนึ่งเดือนสามารถใช้ได้สามคนใช้เช้าและเย็นได้สบายราคา 12 บาทอย่าเห็นว่าแพงนะเพราะข้าได้บอกแล้วว่าใช้ได้สามคนหนึ่งเดือนเชียวนะ “ทุกคนคิดว่าแพงทว่าก็คุ้มค่าเพราะนั่นเดือนหนึ่งเลยนะแถมใช้ได้สามคนอีกถ้าบ้านมีคนเดียวก็เท่ากับใช้ได้สามเดือนเลยนี่” สตรีคนนี้รีบจ่ายเงินทันที

เป็ด “ช้าก่อนแปรงที่เจ้าใช้แล้วข้าแถมให้ไฟรีถ้าจะซื้อเพิ่มอันละสามบาทช้าก่อนอย่าบอกว่าแพงเพราะแปรงมีอายุการใช้งานถึงสองถึงสามเดือนเลยพี่น้องคุ้มค่าแบบนี้ต้องแปรงสีฟันตราแอปเปิลเท่านั้น “ทุกคนสนใจขึ้นมา มีเสียงดังออกมาจากด้านหลัง

” ข้าขอลองได้หรือไม่ “เป็ดรีบพยักหน้ามองไปยังสตรีด้านหน้านางแต่งตัวงดงามเป็นชนชั้นสูงแน่นอน

เป็ด” ได้แน่นอนเชิญๆ ทุกท่านแหวกทางให้เจ้าของเสียงเข้ามาหน่อย “คนที่เดินเข้ามาคือดารินนั่นเองเป็นมองนางด้วยรอยยิ้ม

เป็ด” เชิญๆ แม่หญิงคนสวย “เขาส่งยาสีฟันและแปรงให้นางมองเขา

” ต้องทำอย่างไร “เป็ดจึงให้สหายทำให้ดุอีกครั้งสหายของเขาปากจะเปื่อยอยู่แล้วเมื่อนางดูก็ทำตามพบว่านี่ยอดเยี่ยมมากจริงๆ

” นี่มันใครเป็นเจ้าของตราสินค้านี้หรือ “เป็ดหรี่ตาลง

เป็น” ไม่ทราบว่าที่ท่านถามมีเจตนาอะไรหรือ “นางขมวดคิ้ว

” หมายความว่าอย่างไร “เป็ดกล่าวออกมาด้วยเสียงที่ไม่วางใจ

” ก็ท่านถามถึงเจ้าของมันแปลกๆ อยู่ไม่ใช่หรือ “ตอนนี้ทั้งสองฝ่ายเงียบงันคนอื่นๆ ก็มองมาที่นาง

นางตระหนักได้ว่าทำให้ทุกคนเข้าใจผิดจึงกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้มส่วนเป็ดมองนางอย่างระวังมีบ่อยไปที่ผู้มีอำนาจแย่งธุรกิจของคนตัวเล็กๆ ไปทว่าครั้งนี้คนหนุนหลังเขาใหญ่มากเขาจึงไม่กลัว

“เข้าใจผิดแล้วข้าแค่ชอบของสิ่งนี้มากเท่านั้นและอยากจะนำมันไปขายที่เมืองสองแควจำนวนมากเท่านั้นมันเก็บได้นานหรือไม่” เป็ดยิ้มออกมาทันที

เป็ด “เช่นนี้เองนายของข้าพักอยู่ที่เรือนท่านเจ้าคุณเรืองท่านสามารถติดต่อผ่านข้าได้หรือไปที่นั่นด้วยตัวเองก็ได้ส่วนระยะเวลาการเก็บรักษานั้นยาวนานถึงหกเดือนเลยขอรับ” นางประหลาดใจ

“ที่แท้ก็ที่นั่นเองได้ขอบใจมาก” นางซื้อยาสีฟันไปหลายกระปุกเป็ดรีบพูดขึ้น

” แม่หญิงช้าก่อนนอกจากยาสีฟันและแปรงสีฟันแล้วเรายังมีสบู่อีกนะกลิ่นของมันหอมกว่าของต่างประเทศอีกนี่เป็นสบู่ที่ผลิตเองในไทยเจ้าแรกเลยนะ “เป็ดเอาสบู่หลายกลิ่นให้ทุกคนได้ดูทุกคนตกใจมากก่อนมันใหญ่กว่าของต่างชาติมากและกลิ่นหอมกว่ามากนางซื้อไปหลายก้อนเพื่อเอาไปลองเมื่อหันกลับไปนางดันลื่นเพราะน้ำที่คนบ้วนไว้ก่อนหน้านั่นเองเป็ดกระโดดเข้ามาประคองนางเอาไว้เขารับตัวนางจากด้านหลังท่าทางเหมือนคู่รักมากจริงๆ นางหน้าแดงและตกใจมากเป็ดถามนางสองสามครั้งแต่นางไม่ตอบ

เป็ด “แม่หญิง…แม่หญิง…แม่หญิงเป็นอะไรไหมทำไมไม่ตอบสนองหรือว่าสมองมีปัญหาไปแล้ว “นางรีบผลักตัวเขาออก

” ออกไปนะคิดจะทำอะไร “เป็ดตกใจแล้วพูดตอบโต้

เป็ด “ช่วยท่านไงคิดว่าข้าทำอะไรล่ะท่านลื่นล้มหงายหลังแบบนั้นถ้าหัวกระแทกขึ้นมาจะทำไง” นางมองเขาอย่างไม่พอใจ

“แล้วจะมาจับตัวข้าทำไม” เป็ดของขึ้นสิงานนี้ต้องรู้นะว่ากฎหมายเกี่ยวกับสตรีรุนแรงมากถ้าเป็นข้อหาลวนลามเพราะในยุคนี้ชื่อเสียงของสตรีมีความสำคัญมาก เป็นต้องตอบโต้เขาเข้าใจความหมายที่นางพูดคิดว่าเขาแอบฉวยโอกาสหรือเขาเนี่ยนะ

เป็ด “นี่เห็นแกที่ท่านเป็นลูกค้านะข้าจะไม่ด่าก็ได้คิดว่าข้าอยากจับร่างของท่านนักหรือรู้ไหมแม่หญิงพระนครน่ะสวยกว่าท่านเยอะแยะข้ายังไม่สนใจเลยแล้วท่านที่สวยพื้นๆ จะทำให้ข้าสนใจหรือไม่มีทาง” หน้าของนางกระตุกไหนว่าจะไม่ด่าไง

“ไอ้บ้าว่าใครกันว่าสวยพื้นๆ อย่างตายหรือไงข้าน่ะสาวงามอันดับหนึ่งเมืองสองแควเชียวนะ” เป็ดก็ถกแขนเสื้อขึ้น

เป็ด “จะฆ่าใครกันพวกท่านมาดูเร็วแม่หญิงต่างถิ่นจะฆ่าคนแล้ว” พวกหมื่นเทพเดินเข้ามาก็พบว่าดารินกำลังโต้เถียงกับพ่อข้าก็ขมวดคิ้ว

“เกิดอะไรขึ้น” เป็ดจึงเล่าให้ฟังชาวบ้านก็เป็นพยานหมื่นเทพถึงกับหน้ากระตุก

หมื่นเทพ” เจ้าเข้าใจเขาผิดแล้วเข้าไม่มีเจตนาจะล่วงเกินเจ้าหรอกดูที่พื้นสิสกปรกขนาดนั้นหากเจ้าลื่นลงไปเจ้าต้องอับอายแน่ๆ “แน่นอนว่านางรู้ว่าตัวเองผิดแต่นางไม่เคยโดนบุรุษแตะต้องตัวมาก่อนจึงตกใจและโวยวายออกไป

” เหอะ เห็นแก่พี่เทพข้าจะไม่เอาเรื่อง “เป็ดหน้ากระตุก

เป็ด “ข้าสิต้องเอาเรื่องเจ้ามีอย่างที่ไหนข้าช่วยแท้ๆ แต่ทำอย่างกับข้าผิดเสียอย่างนั้น” ขุนทวีรีบเข้ามาไกล่เกลี่ย

“น้องชายขออภัยด้วยน้องสาวข้าอารมณ์ร้อนไปหน่อยนางตกใจไม่เคยโดนบุรุษสัมผัสมาก่อน” เป็ดโบกมือ

เป็น “ในเมื่อท่านมีเหตุผลข้าก็จะไม่เอาความแต่ข้าขอเตือนนะระวังน้องท่านจะหาสามีไม่ได้อยู่ๆ ก็โวยวายแบบนี้” สุดายิ้มแห้งๆ ลูกสาวนางปกติไม่ใช่คนไร้เหตุผลแบบนี้ไม่ใช่หรือเกิดอะไรขึ้นกันแน่

ดาริน “นายวาสใครหาสามีไม่ได้กัน” สุดารีบลากตัวลูกสาวออกไปทั้งสองฝ่ายแยกกันไปเป็ดบ่นออกมา

เป็ด “ผู้หญิงอะไรบ้าชัดๆ หาผัวไม่ได้หรอกแบบนี้” เมื่อบรรยากาศเงียบทุกคนจึบกลับไปในรถม้าสุดาถามถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

“แล้วลูกไปใส่อารมณ์เขาทำไมกันเขาช่วยไว้แท้ๆ” ดารินหน้าแดง

ดาริน “ตอนนั้นข้าอายและตกใจนี่เจ้าคะเกิดมาเพิ่งเคยโดยผู้ชายแตะเนื้อต้องตัวกำลังจะขอโทษแต่เมื่อเขาว่าข้าหน้าตาไม่สวยสติข้าก็แตกทันทีเจ้าค่ะ” เกดมณีจึงกล่าวออกมา

เกด “มินาทำไมเขาถึงโกรธแบบนั้นพี่รู้ไหมว่าโทษของการลวนลามสตรีมันขนาดไหนแล้วท่านพี่เป็นถึงลูกเจ้าพระยาเชียวนะ” ดารินยิ้มเจื่อนๆ

ดาริน “ข้าผิดในเรื่องนี้แต่มาว่าข้าไม่สวยได้ไงข้าต้องเอาคืนแน่ถ้าเจอเขาอีกครั้ง” สุดาส่ายหน้าเพราะคิดว่าจะได้เจอกันคงเป็นไปไม่ได้แล้ว

สุดา” แล้วนั่นซื้ออะไรมา “นางจึงรีบแจกแจงของที่นางซื้อมาว่าทำอะไรได้บ้างทุกคนประหลาดใจแล้วเอาสบู่มาดมกลิ่นของมันเป็นกลิ่นหอมขอบดอกไม้แต่ละสีก็กลิ่นต่างกัน

ดวงใจ “หอมมากจริงๆ ดีกว่าของพวกฝรั่งอีกนี่น่ะคนไทยทำเองจริงๆ หรือ” ดารินพยักหน้า

“จริงสิเจ้าค่ะคุณอารู้ไหมว่าของนี้ใครผลิต” ทุกคนส่ายหน้า

ดาริน” ได้ยินพ่อค้าคนนั้นกล่าวว่าเป็นของที่มาจากบ้านคุณอาเรืองเจ้าค่ะ “ทุกคนประหลาดใจ

สุดา” ไม่เคยได้ยินมาก่อนว่าเรือนเจ้าพระยาเรืองทำของแบบนี้ได้ “ดารินพยักหน้า

ดาริน” นั่นสิเจ้าค่ะไว้เราไปเยี่ยมพิมดีไหมเจ้าคะ “สุดาพยักหน้า ส่วนรถม้าอีกคันที่มีแต่ผู้ชายก็คุยกันเรื่องงานบ้านเมือง

หลวงภพ “อาได้ยินข่าวมาว่าเกิดเรื่องที่เมืองหลวงงั้นหรือ” หมื่นเทพพยักหน้า

หมื่นเทพ “ขอรับเป็นพวกขอมเห็นว่าพวกมันสามารถควบคุมศพได้ขอรับ “ทุกคนประหลาดใจ

ขุนทวี” เช่นนั้นรับมือกับมันได้หรือยัง “หมื่นเทพส่ายหน้า

” รายละเอียดเป็นความลับขอรับมีแต่ผู้ที่เกี่ยวข้องถึงรู้ข้อมูลนี้ “ทุกคนมีสีหน้าเครียด ด้านนินก็กำลังคุยเรื่องนี้กับเฉินเฟยและเว่ยหมิงเต๋ยเช่นกัน

เว่ยหมิงเต๋อ “เรื่องของเจียงซือน่ะหรือนั่นมันเรื่องเมื่อร้อยกว่าปีก่อนเลยนะบันทึกต่างๆ หายสาบสูญไปแล้วล่ะ” นินและท่านเจ้าคุณผิดหวัง

เฉินเฟย “แต่ว่านะข้าได้ยินว่าพวกหกแคว้นรู้ความลับเรื่องนี้ดีพวกเขาออกตามหาวิชาสร้างผีดิบกันหลายสิบปีแต่ต่อมาไม่รู้ทำไมพวกเขาถึงเลิกตามหามันและสั่งห้ามทุกคนตามหามันอีก” นินแปลให้ท่านเจ้าคุณฟังท่านเจ้าคุณและนินต่างสับสน

นิน “งั้นพวกท่านพอจะรู้วิธีกำจัดมันหรือไม่” เฉินเฟยสีคางไปมา

เฉินปา “มีเรื่องเล่าหลายแบบมากอย่างเช่น ฉี่เด็กที่เกินใน วันหยาง เดือนหยาง ปีหยาง หรือเลือดหมาดำ แล้วก็อะไรนะยันต์บัญชาขุนพลพวกนี้แหละแต่ว่าก็ยังไม่มีข้อพิสูจน์ว่ามันปราบได้จริง” นินอธิบายให้ท่าเจ้าคุณฟังท่านเจ้าคุณคิดว่าวิธีเหล่านี้สามารถลองได้

หลังจากพูดคุยกับพวกเขาเรื่องผีดิบแล้วเขาได้ซื้อวิชากระบี่และวิชาตัวเบาหรือท่าร่างรวมไปถึงวิชามีดบิดมาด้วยรวมเป็นเงินสองแสนกว่าบาทอันที่จริงนินสร้างปืนแล้วไม่ต้องใช้มีดบินก็ได้แต่ว่ามันเท่ดีเขาเลยซื้อมันมาด้วย นินยังสอบถามเรื่องการฝึกจากเฉินเฟยและเวยหมิงเต๋อด้วย และแน่นอนทั้งสองสอนนินเพราะการสานสัมพันธ์กับนินไม่ขาดทุนแน่นอนก่อนหน้านี้นินเอายาสีฟันและโถส้วมให้พวกเขาดูแล้วและมันยอดเยี่ยมมากพวกเขาเลยคิดจะสั่งจองแต่น่าเสียดายยาสีฟันอายุการใช้งานสั้นเกินไปเวลาเดินทางไปถึงจีนใช้เวลาสี่เดือนจึงจะถึงจีนอายุการใช้งานเหลือสองเดือนเขาจะไปขายใครได้ทัน แต่ชักโครกนั้นไม่มีปัญหาเขาคิดจะสั่งถึงสามร้อยโถเลยทีเดียวพวกเขามีกำหนดกลับในอีกสิบวันดังนั้นสิบวันนี้เตาเผาของพี่เทียนทำงานหนักแน่นอนนินยังเสนอสบู่หอมขายให้ด้วยเว่ยหมิงเต๋อสนใจมากเช่นกัน นินส่งคนไปตามพี่เทียนมาเพื่อทำใบสั่งซื้อเขารีบมาตาหูแหกเลย

นิน “แน่ใจนะว่าพี่ทำทันน่ะ” เทียนพยักหน้า

เทียน “เตาเผาของข้าสามารถเผาโถส้วมพร้อมกันได้พันชินใบครั้งเดียวจะยากก็ตรงพิมแบบนี่แหละต้องจ้างแรงงานชั่วคราวด่วนที่สุด” นินพยักหน้า

นิน “พี่มีเวลาสิบวันลองคำนวณดูว่าทำทันไหม” เทียนพยักหน้า

เทียน “ไม่ต้องห่วงก่อนหน้านี้เราก็มีเราเผาชุดสองรอไว้อยู่แล้วสิบวันทันแน่นอน” นินพยักหน้า

นิน “เช่นนั้นก็ทำสัญญากันเลย” ทั้งสองฝ่ายทำสัญญากันเทียนจะได้เงินจากพ่อค้าชาวจีนถึงหกหมื่นบาทในครั้งเดียวที่ผ่านมาเซรามิกเคยขาดดีแบบนี้ไหมเล่า ส่วนนินขายสบู่ได้ถึงสามพันก้อนเขาเองก็ต้องเร่งมือเช่นกัน เมื่อตกเย็นนินพาพวกเว่ยหมิงเต๋อไปดื่มสุราที่หอโคมเขียวพวกนี้ต้องล่องเรือมาเป็นแรมเดือนดังนั้นจึงมีความต้องการเรื่องอย่างว่าเป็นธรรมดา ส่วนนินแค่ไปส่งพวกเขาแล้วกลับเขาจะกล้าเข้าไปได้อย่างไรแบบนั้นว่าที่พ่อตาเขาฆ่าตายแน่

เว่ยหมิงเต๋อ” น้องชายไม่เข้าไปหรือ “นินยิ้มแห้งๆ

นิน “ข้าจะมีงานหมั้นวันที่เก้านี้ต้องทำตัวดีๆ หน่อยไม่งั้นข้าตายแน่” พวกคนเรือหัวเราะ

นิน “แต่ถ้าไปร้านเหล้าก็อีกเรื่องหนึ่งไว้เจอกันพี่ชาย” นินกลับออกมาจากหอโคมเขียว วันนี้เขาทำเงินได้ไม่น้อยเลยต้องส่งจดหมายไปที่สามโคกให้เร่งมือหน่อยแล้ว สินค้าของนินได้รับความนิยมเป็นอย่างมากนินไม่ได้โปรโมทแค่ตลาดเดียวแต่พวกเป็ดกระจายกันไปทุกตลาดในเมืองหลวงตอนนี้สินค้าเขาเป็นที่รู้จักแล้วและมีการพูดถึงในวงสังคมต่างๆ และใช่มันดังในคืนเดียวเลยทั้งสบู่และยาสีฟันหลังทุกคนได้ใช้แล้วก็เห็นถึงความต่างทันที เกิดเป็นการบอกต่อกันไปเรื่อยๆ รวมไปถึงห้องน้ำหลังจากที่ชาวบ้านและพวกขุนนางได้ลองมาเข้าก็พบถึงข้อแตกต่างทันทีคิวช่างยอดยาวเป็นหางว้าวอย่าดูถูกวงสังคมในเมืองหลวงข่าวมันกระจายเร็วมาก อีกด้านหนึ่งหมื่นช้างเข้ามาเมืองหลวงได้แล้วและแม่ของมันเมื่อเห็นสภาพลูกชายก็โกรธมาก

ทองพับ” ใครทำกับลูกเช่นนี้ “คนของหมื่นช้างเล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟัง

” บัดซบข้าจะเลี้ยงพวกแกไว้ทำไมคนคนเดียวยังจัดการไม่ได้ “มันรีบรายงาน

” คุณหญิงแต่ไอ้นั่นมันฝีมือดีมากกระผมคิดว่าน่าจะเป็นทหารเป็นแน่ “นางทองพับแค่นเสียง

” แต่มันก็แค่คนเดียวพวกเอ็งมีเป็นสิบเลยนะ” ทองพับโกรธมาก

“ถ้าลูกชายข้าเป็นอะไรไปข้าไม่ปล่อยพวกเอ็งแน่” พวกมันก้มหน้าดูเหมือนว่านางจะไม่สนใจเรื่องที่ลูกชายนางฉุดสตรีกลางถนนเลย

“ไปสืบมาว่ามันเป็นใครข้าต้องการให้มันเจ็บหนัก” ทุกคนพยักหน้าหมื่นช้างใบหน้าเต็มไปด้วยยาพอกอยู่น่าอนาถมากส่วนการสืบก็ไม่ยากก็เริ่มจากโรงหมอน่ะสิมันเห็นวาสบาดเจ็บนินก็ต้องพาไปโรงหมออยู่แล้วสอบถามนินหน่อยก็รู้แล้วว่าพวกนินไปไหนกันต่อ พูดถึงวาสตอนนี้นินพานางมาที่เรือนข้าราชการด้วยตำแหน่งของนินแล้วเขามีที่พักหลวงเป็นบ้านหนึ่งหลังขนาดกำลังดีเขาจ้างหญิงคนหนึ่งช่วยดูแลนางในขณะที่รักษาตัวอยู่แน่นอนว่าเขาให้อยู่ขั่วคราวยังต้องรอให้เรื่องรับนางผ่านก่อนนางจึงจะขอที่พักได้ ส่วนนินก็กลับมาที่บ้านแล้วเขาเมามากจึงตรงไปยังบ้านเลยส่วนท่านเจ้าคุณได้ข้อมูลเรื่องเจียงซือมาก็นำไปให้พระยาสมานทันทีเขาจะได้ทดลองว่าได้ผลหรือไม่ ในเช้าวันถัดมานินตื่นขึ้นมาตอนตีสี่เขาก็มาช่วยพิมจัดการเรื่องสินค้าที่จะนำไปส่งให้พ่อค้าชาวโปรตุเกสแน่นอนว่าส่งให้ประเทศอื่นด้วยเช่นศรีลังกา จีน ญี่ปุ่น โดยวันนี้จะเป็นของจีนและโปรตุเกส และจีนที่จะมาอีกสองลำในวันนี้ นินเดินเข้าไปหาพิมแล้วส่งกล่องให้พิม

พิม “นี่อะไร” นินยิ้มออกมา

นิน “นี่หรือผมเห็นว่าสวยและเหมาะกับคุณเลยซื้อมาฝากน่ะ “เธอรับมาแล้วเปิดกล่องเป็นปิ่นลายดอกเหมยพร้อมกำไลหยกเหอเถียนพิมมองหน้าเขา

พิม “นี่แพงมากนะ” นินโบกมือ

นิน “ไม่แพงหรอกถ้าซื้อให้คุณ” พิมมุมปากกระตุกเป็นรอยยิ้มเล็กน้อยโดยที่นินไม่เห็น

นิน “ขนของเถอะให้ได้เวลาแล้ว” พิมพยักหน้าแล้วออกไปพร้อมกันแน่นอนว่าท่านเจ้าคุณย่อมต้องไปด้วยงานเขายังไม่จบนี่นา นินนั่งรถม้าคันเดียวกับพิมนางเอากำไลหยกมาสวม

นิน “ถูกใจไหม “พิมพยักหน้าเบาๆ

นิน “ผมช่วยปักปิ่นไหม” พิมเงยหน้ามองเขา

พิม “นายเคยปักปิ่นให้ผู้หญิงหรือ” นินยิ้มแห้งๆ

นิน “ไม่เคยน่ะสิแต่ก็เคยเห็นมาบ้างไม่ใช่หรือ” พิมส่งปิ่นให้เขา

พิม “งั้นรบกวนนายแล้ว” นินพยักหน้าแล้วรับปิ่นมาจังหวะที่เขาโน้มตัวไปปักปิ่น กึก กึก ล้อรถม้าสะดุดก่อนหินพอดีนินเสียหลักจมูกของนินกระแทกหน้าผากพิมอย่างแรงนินร้องซีดส่วนพิมก็มึนเล็กน้อย

นิน “คุณเจ็บไหมผมดูหน่อย” นินประคองใบหน้าของพิมมาดูอย่างไม่รู้ตัวอาจเป็นเพราะเขากังวลว่าพิมจะบาดเจ็บตาพิมมองเขา

นิน “แค่รอยแดงไม่มีแผลคุณเจ็บไหม” เมื่อไม่ได้ยินเสียงตอบเขาก็มองลงมาที่หน้าของนางทั้งสองจึงสบสายตากันแบบระยะประชิดหัวใจของทั้งคู่เต้นโครมครามนินไม่อยากเชื่อว่าเขาจะมีวันนี้วันที่หัวใจของเขาเต้นเพราะผู้หญิงในโลกความจริง ส่วนพิมเองก็ไม่ต่างกันนางไม่เคยใจสั่นแบบนี้เพราะบุรุษมาก่อนเลยทั้งสองคิดในใจเหมือนกัน

” เกิดอะไรขึ้นกับหัวใจของฉัน “…