กู้ซุนหนี่ตื่นนอนตอนเช้าแล้วเธอก็ลุกออกมาเตรียมอาหารเช้า สำหรับตัวเองและลูกสาว
“วันนี้ทำอาหารเช้า: ปลาทับทิมทอดน้ำปลา แทนปลากะพงขาวทอดน้ำปลา
1. แล่เนื้อปลาทับทิม 1ตัว (0.7 - 1 กิโลกรัม) ให้เป็นทรงผีเสื้อโดยการวางมีดให้ชิดก้างมากที่สุด แล้วแล่ปลาไปเรื่อยๆจนแบะออกเห็นเนื้อทั้งสองฝั่ง
2. นำลงทอดในน้ำมันร้อนจัดโดยเอาด้านหนังลงทอดก่อน รอจนหนังร่อน จึงกลับด้านปลาอีกฝั่งลงทอดจนกรอบเหลืองแล้วตักขึ้นพักไว้
3. ทำน้ำราดน้ำปลาโดยนำน้ำปลาดี 3 ช้อนโต๊ะ และน้ำตาลปี๊บ 3 ช้อนโต๊ะ ตั้งไฟให้เดือด แล้วขึ้นพักไว้ ใช้สำหรับราดปลาทอดในจานจากนั้นใช้กระทะเดิม นำน้ำปลา 3 ช้อนโต๊ะ และน้ำตาลทราย 3ช้อนโต๊ะ ตั้งไฟให้ละลายแล้วนำขึ้นพักไว้ ใช้สำหรับเป็นน้ำยำ
4. สับมะม่วงน้ำดอกไม้ดิบ1 ลูก ให้เป็นชิ้น หอมแดงซอย 4 หัวพริกแดงซอย 3 เม็ด ใส่ลงในถ้วยน้ำยำไว้สำหรับเธอที่ตักราดบนปลาทอดน้ำปลาอีกทีเวลากิน”
กู้ซุนหนี่ปลุกหยางลี่ลุกมากินอาหารเช้า: ปลาทับทิมทอดน้ำปลาและกินองุ่นหลังอาหารเช้า
“ลี่ลี่กินอาหารเช้า: ปลาทับทิมทอดน้ำปลากัน”
“อร่อยมากค่ะ”
“อร่อยก็กินเยอะๆ”
กู้ซุนหนี่และหยางลี่กินอาหารเช้าเสร็จ แล้วหยางลี่นั่งอยู่ข้างๆกู้ซุนหนี่ แล้วหยางลี่ก็เล่นตุ๊กตาผ้าที่กู้ซุนหนี่ทำให้คนเดียวส่วนกู้ซุนหนี่ก็คิดสรุปบัญชีรายรับ รายจ่าย ก่อนที่สามีเธอจะกลับบ้านช่วงวันหยุดก่อนวันสิ้นปี7 วัน จนถึงหลังวันขึ้นปีใหม่ 7 วันว่ามีกำไรหรือไม่ในแต่ละอย่างที่เธอทำไม่ว่าจะเป็นการปลูกผัก 5 อย่าง การปลูกแตงโม การจับปลาจากหลุมดักปลา ขายส่งให้เหลาอาหารไฉ่หงรวมทั้งการขายสินค้าในตลาดมืด จะทำให้เธอมีเงินออมก่อนสามีกลับมากี่หยวน
กู้ซุนหนี่จ้างลุงจางและลูกชายทั้งสองปลูกผักบุ้ง ผักชี ผักกวางตุ้งผักกาดขาว หัวไชเท้า บนที่ดินเก่า 9 หมู่ และดูแลรดน้ำจนกระทั่งเก็บเกี่ยวผักทั้งหมดเพื่อขายส่งเหลาอาหารไฉ่หง เป็นเวลา 45 วัน ค่าจ้างวันละ 30 เหมา รวมค่าแรงทั้งหมด 405หยวน หรือ ค่าจ้างคนละ 135 หยวนถือว่าเป็นรายได้ที่ดี เพราะค่าแรงงานทั่วไปเดือนละ 60 หยวน(วันละ 20 เหมา) (10 เหมา เท่ากับ 1หยวน)
กู้ซุนหนี่ขายส่งผักทั้งหมดให้เหลาอาหารไฉ่หงตำบลชิงไห่ๆส่งผักเหล่านี้ต่อไปยังเหลาอาหารไฉ่หงสาขาต่างๆ
กู้ซุนหนี่มีรายได้จากการขายผักทั้งหมดในรอบนี้ก่อนสิ้นปี
“ผักบุ้ง 1 หมู่ 92 จินๆละ 5 เหมา ขาย 5 วันๆ ละ 18 จิน (9 ชั่ง) ได้เงิน 46 หยวน”
“ผักชี 1 หมู่ 160 จินๆละ 10 เหมา ขาย 15 วันๆ ละ 11 จิน (5 ชั่ง) ได้เงิน 160 หยวน”
“ผักกวางตุ้ง 2 หมู่ 700 จินๆ ละ 5 เหมา ขาย 10 วันๆ ละ70 จิน (35 ชั่ง) ได้เงิน 350หยวน”
“ผักกาดขาว 2 หมู่ 1,000 จินๆ ละ 5 เหมา ขาย 15 วันๆ ละ66 จิน (33 ชั่ง) ได้เงิน 500หยวน”
“หัวไชเท้า 3 หมู่ 1,124 จินๆ ละ 5 เหมา ขาย 5 วันๆ ละ 2,248จิน (1,124 ชั่ง) ได้เงิน 562 หยวน”
รวมรายได้ขายผักทั้งหมด 9 หมู่ เท่ากับ 1,618หยวน หักค่าแรง 405 หยวน ค่าขนส่ง 50 หยวน คงเหลือ 1,163 หยวน
กู้ซุนหนี่จ้างชาวบ้าน 20 คนปลูกแตงโมบนที่ดินใหม่ฝั่งซ้ายมือของที่ดินเก่าของกู้ซุนหนี่ 10 หมู่ ค่าจ้างวันละ30 เหมา โดยจ้างหัวหน้าหมู่บ้านดูแลการปลูกแตงโมค่าจ้างวันละ 60 เหมา และแม่ครัว 3 คนสำหรับทำอาหารเลี้ยงคนมาปลูกแตงโม ค่าจ้างวันละ 30 เหมาเป็นเวลา 2 วัน รวมค่าจ้าง 24 คนเท่ากับ 15 หยวน
หลังจากนี้ กู้ซุนหนี่จ้างชาวบ้าน 3 คนดูแลรดน้ำ จนกระทั่งเก็บเกี่ยวแตงโมทั้งหมดเพื่อขายส่งเหลาอาหารไฉ่หง ค่าจ้างวันละ30 เหมา เป็นเวลา 50 วันจะได้ค่าจ้างคนละ 15 หยวน รวมค่าจ้าง 3 คน เท่ากับ 450 หยวน รวมค่าจ้างคนปลูกและดูแลแตงโมจนกระทั่งขาย รวมค่าแรงทั้งหมด 465 หยวนเพราะค่าแรงงานทั่วไปเดือนละ 60 หยวน (วันละ 20 เหมา)
กู้ซุนหนี่ส่งแตงโมทั้งหมดให้เหลาอาหารไฉ่หงตำบลชิงไห่ๆส่งแตงโมเหล่านี้ต่อไปยังเหลาอาหารไฉ่หงสาขาต่างๆ
กู้ซุนหนี่มีรายได้จากการขายแตงโมรอบนี้ก่อนสิ้นปี
“แตงโม 10 หมู่ 2,000 จินๆละ 10 เหมา ขาย 5 วันๆ ละ 400 จิน (200 ชั่ง) ได้เงิน 2,000 หยวน”
รวมรายได้ขายแตงโมทั้งหมด 10 หมู่ เท่ากับ 2,000หยวน หักค่าแรง 465 หยวน ค่าขนส่ง 50 หยวน คงเหลือ 1,485 หยวน
กู้ซุนหนี่ขายสินค้าในตลาดมืดอีก 2 เดือนๆ ละ 2,050หยวน รวมรายได้ 4,100 หยวน ก่อนสิ้นปี
“สัปดาห์ที่ 1 ขายเนื้อหมู 100 จินๆ ละ 30 เหมา เนื้อหมูสามชั้น 100 จินๆ ละ 50 เหมา รวม 800 หยวน”
“สัปดาห์ที่ 2 ขายสบู่ 100 ก้อนๆ ละ 1 หยวน ยาสระผม 100 ขวดๆละ 1 หยวน 50 เหมา รวม 250 หยวน”
“สัปดาห์ที่ 3 ขายครีมทาผิวหน้า 100 ขวดๆ ละ 3 หยวน โลชั่นทาตัว 100 ขวดๆ ละ 2 หยวน รวม 500 หยวน”
“สัปดาห์ที่ 4 ขายน้ำตาลทราย 100 จินๆ ละ 20 เหมา น้ำมันพืช 100 ชั่งๆ ละ 40 เหมา รวม 600 หยวน”
กู้ซุนหนี่ขายส่งปลาให้เหลาอาหารไฉ่หง 70 หยวนต่อสัปดาห์อีก 2 เดือน รวมรายได้ 560 หยวนหักค่าจ้างลุงจางจับปลาออกจากหลุมดักปลา ค่าแรงงานวันละ 10 เหมาเป็นเวลา 60 วัน 60 หยวนคงเหลือกำไรขายส่งปลา 500 หยวน ก่อนสิ้นปี
กู้ซุนหนี่มีเงินออมอยู่ทั้งหมด 3,463 หยวน 3เหมา รวมกำไรค้าขาย 7,248 หยวน หักค่าเดินทาง 2หยวน 4 เหมา คงเหลือ 10,710 หยวน 9 เหมา นับว่าเธอเป็นเศรษฐีหมื่นหยวนเลยทีเดียว
กู้ซุนหนี่คิดว่าเธอควรไปซื้อร้านค้าในตำบลชิงไห่ไว้สำหรับค้าขายในอนาคต
“เราควรไปหาซื้อร้านค้าในเมืองไว้ก่อนแล้วค่อยมาคิดอีกทีว่าเราจะขายอะไรดี”
กู้ซุนหนี่คิดว่าพรุ่งนี้เธอควรไปสำนักงานขายบ้านและที่ดินตำบลชิงไห่
“สำนักงานขายบ้านและที่ดินตำบลชิงไห่น่าจะมีร้านค้าที่ต้องการขาย”
กู้ซุนหนี่กำลังสับสนว่าเธอควรจะหยางตง สามีของเธอกลับบ้านมาก่อนแล้วค่อยไปหาซื้อร้านค้าด้วยกัน
“เราควรจะรอสามีกลับบ้านมาแล้วค่อยออกไปซื้อร้านค้าด้วยกัน”
กู้ซุนหนี่คิดว่าเธอควรไปซื้อร้านค้าเองก่อน
“เราควรไปซื้อร้านค้าก่อนที่สามีของเราจะมาดีกว่าและเราจะได้ไปดูร้านค้าที่ต้องการขายก่อนแล้วค่อยตัดสินใจซื้อร้านค้าภายหลังก็ได้”