รักลับ ๆ ของวิศกรตัวร้าย

“วรรณ อาทิตย์นี้พี่จะกลับบ้าน กลับด้วยกันไหม๊ วรรณไม่ได้กลับบ้านหลายอาทิตย์แล้วนะ ศรเขาไปญี่ปุ่น สองอาทิตย์พี่เลยต้องกลับไปดูลูก ไปด้วยกันไหม๊” “เดี๋ยววรรณขอคิดดูก่อนนะคะ ถ้าไม่มีงานค้างอะไร วรรณก็น่าจะกลับคะ เดี๋ยววรรณให้คำตอบนะคะ” “นี่พี่ซื้อกาแฟมาฝาก” ขอบคุณคะ” วรรณรสรับกาแฟจากมือของพจน์แบบไม่ได้คิดอะไร เพราะ รักและเคารพพี่พจน์เหมือนพี่ชายคนหนึ่ง “สวัดสีครับทุกคน โอ้มาแต่เช้าเลย” เสียงชินภัทรทักมาจากไกล หลังจากมารอดักพบวรรณรส หน้าลิฟท์ เพราะการพูดคุยของทั้งสองคนไม่สามารถลอดหูลอดตาของชินภัทรได้เลย “จะกลับบ้านกันที่ไหนเหรอครับ ผมไม่ได้แอบฟังนะ บังเอิญได้ยิน” วรรณรสไม่พูดแล้วรีบเดินหนีจากวงสนทนา “พี่จะชวนวรรณกลับบ้านที่ราชบุรี พี่กับวรรณบ้านอยู่ในอำเภอเดียวกัน ก็เลยชวนกลับพร้อมกัน “เออชินวันก่อนที่พี่ทำไปเพราะความเมา พี่คิดสั้นไปหน่อยหวังว่าแกคงไม่ได้บอกเ๱ื่๵๹นี้กับวรรณใช่ไหม๊ พี่ขอโทษด้วยด้วยนะ” “พี่จะมาขอโทษผมทำไม ทำไมไม่ไปขอโทษพี่วรรณ” “พี่ยังยากจะรักษาความรู้สึกดี ๆ ที่วรรณมีต่อพี่ไว้” “คนดีกันเขาทำกันแบบนี้เหรอครับ” “พี่ขอโทษ พี่สำนึกผิดแล้ว อภัยให้พี่นะ แล้วพี่ขอร้องว่าอย่าพูดเ๱ื่๵๹นี้กับใครนะ พี่ขอร้องละ” “ผมถามจริง ๆ นะ พี่คิดยังไงกับพี่วรรณ พี่ก็อยากดูแลเขานะ” “อ้าวพี่แต่พี่มีครอบครัวแล้วนะ พี่พจน์ทำแบบนี้ไม่ถูกนะ” “พี่พยายามทำใจ พี่ขอเวลาทำใจหน่อยนะ” ชินภัทรรู้สึกโกรธมากกับความรู้สึกและการกระทำของพี่พจน์ แล้วก็เดินจากไปพร้อมกับสีหน้าบึ้งตึง เสียง Line ดังขึ้น “จำเป็๲ไหม๊ต้องกลับบ้านพร้อมพี่พจน์ ตอบกลับด้วย” ชินภัทร line มาหาวรรณรส “อย่ามายุ่ง” แล้วก็กดปิดเครื่อง “ถ้าพี่ไปกับพี่พจน์ผมไม่ยอมแน่ ๆ เราได้เห็นดีกันแน่” ชินภัทร โกรธเป็๲ฟืนเป็๲ไฟ เดินออกจากสำนักงาน แล้วจับโทรศัพท์ขึ้นมา “หมายเลขที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ขณะนี้ หรือติดต่อมาใหม่ “ปิดเครื่องเหรอ เราได้เห็นดีกันแน่” ชายหนุ่มอารมย์ฉุนเฉียวมาก แต่ก็ยังออกตัวมากไม่ได้ เลยต้องระงับอารมย์ตัวเองด้วยการลงมานั่งดื่มกาแฟชั้นล่างสุดของตึกสำนักงาน ทันใดนั้นเหลือบไปเห็นวรรณรสกำลังเดินมา ชินภัทรรีบวิ่งตามหลัง “หยุดก่อนนะ พี่วรรณ ผมมีเ๱ื่๵๹จะคุยด้วย หยุดก่อน” “พี่ไม่มีเ๱ื่๵๹จะคุยกับเธอ ไม่ต้องตามมา” ชินภัทรรีบวิ่งไปดักหน้าไว้ “ผมบอกพี่ไว้ก่อนเลยนะว่า วันนี้ห้ามกลับบ้านกับพี่พจน์เด็ดขาด พี่อย่าไปยุ่งกับเขาได้ไหม๊ ผมไม่ชอบเลย พี่อยากเป็๲เมียน้อยเขาหรือไง” “นี่จะบ้าเหรอ เธอมันพูดไร้สาระ พี่พจน์เขาเจตนาดี เราบริสุทธิ์ใจต่อกัน ถ้าเธอไม่รู้อะไรก็ไม่ต้องพูด แล้วก็ถ้าไม่จำเป็๲ก็ไม่ต้องมาพูดกับพี่เข้าใจไหม๊” “ไม่ได้ ผมจะพูดอีกครั้งว่าถ้าพี่จะกลับบ้านต่างจังหวัดพร้อมกับเขาวันนี้พี่ได้เจอดีแน่” ชินภัทรดึงแขนของวรรณเข้ามาในมุมห้อง “อย่าให้ผมต้องโกรธมากกว่านี้เข้าใจไหม๊ “พร้อมกับเขย่าแขนทั้งสองข้างของวรรณรส “ก็บอกแล้วไงว่าไม่ต้องมายุ่ง” แล้วก็ผลักชินภัทรออกจนเซไปข้างหลัง แล้ววรรณรสก็รีบวิ่งขึ้นลิฟท์มาที่ชั้น 7 ของสำนักงาน