“ทำงานเป็ไงบ้างลูก สนุกไหม?” เสียงอบอุ่นที่ส่งผ่านมาทางปลายสายจากแม่พาให้ดวงหน้าที่ดูอ่อนล้าของเอื้องผุดเผยรอยยิ้มบางๆออกมาได้
“ก็มีเพื่อนเยอะดีจ้ะแม่ แต่ได้เงินน้อยไปหน่อย เอื้องเลยว่า จะขอเขาทำโอทีเพิ่มอีก”หญิงสาวเล่าปัญหาให้ผู้เป็มารดาฟัง หลังจากที่เธอทำงานในโรงงานผลิตลูกชิ้นส่งออกมาได้เกือบสองเดือนแล้ว
“อย่าหักโหมเกินไปนะลูก” เสียงของแม่เต็มไปด้วยความห่วงใย นั่นทำให้เอื้องหัวเราะในลำคอเบาๆ
“สบายมากแม่ เอื้องเก่งอยู่แล้วน่า” หวังว่า น้ำเสียงสบายๆ ของเธอจะทำให้แม่โล่งใจขึ้นมาได้สักหน่อยแม้ในความเป็จริงแล้ว หญิงสาวกำลังเผชิญกับปัญหาขัดสนเื่เงินอยู่ก็ตาม เธอไม่ได้ถึงขนาดมีหนี้สินอะไรแต่กลับไม่มีเงินเก็บเลยนี่สิ
“จ้า แล้วพรุ่งนี้เลิกงานกี่โมงล่ะ?” น้ำเสียงของแม่ดูประหม่าแปลกๆ เหมือนกำลังปิดบังอะไรบางอย่างแต่เธอคงคิดไปเองแหละ เอื้องคิดในใจ
“พรุ่งนี้วันหยุด ทำงานถึงเที่ยงจ้า แม่ถามมีอะไรหรือเปล่า?” ปกติแม่จะไม่ค่อยได้ถามคำถามนี้ทำให้หญิงสาวอดที่จะสงสัยไม่ได้ อยู่ดีๆ ก็ถามอย่างกับว่า จะมาเยี่ยม
“อ๋อ เปล่าจ้า แม่ถามเฉยๆ น่ะ หาเื่ชวนคุยไปเรื่อย” เสียงหัวเราะแห้งๆ กลบเกลื่อนของแม่ทำให้เอื้องหรี่ตาลงแม่ดูมีพิรุธหน่อยๆ นะ แต่สุดท้ายหญิงสาวก็เลือกที่จะไม่เก็บมาใส่ใจอะไรเธอคุยกับแม่ต่ออีกเล็กน้อยก่อนจะวางสาย
เอื้องเดินแวะเข้าไปในร้านขายของชำเพื่อซื้อไข่และบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปอาหารยังชีพหนึ่งเดียวของเธอ แต่คิดไปคิดมาถ้าขืนยังกินแบบนี้ต่อไปอีกเรื่อยๆ เธออาจจะขาดสารอาหารก็ได้ผักเองก็เป็ส่วนประกอบสำคัญ แต่สมัยนี้ผักก็แพงเหลือเกินจนคนแทบจะถอนหญ้าข้างทางมาทำกับข้าวกินแทนแล้วหรือว่าเธอจะปลูกผักใส่กระถางไว้กินเองดีนะ หญิงสาวคิดวิเคราะห์กับตัวเองในใจเอื้องจึงตัดสินใจเดินตรงไปยังร้านขายปุ๋ยและอุปกรณ์การเกษตรซึ่งอยู่ไม่ไกลนัก
เอื้องกวาดสายตามองซองเมล็ดพันธุ์ผักนานาชนิดด้วยความสนอกสนใจ ราคาก็ไม่ได้แพงมากเธอจึงตัดสินใจเลือกเมล็ดผักบุ้งจีน ผักคะน้า และต้นหอมมาอย่างละซองและดินปลูกอีกหนึ่งถุง ส่วนกระถางนั้นไม่จำเป็ ในกองขยะมีตัวเลือกเยอะแยะ ก่อนที่เธอจะเดินออกจากร้านไปสายตาพลันเหลือบไปเห็นถุงปุ๋ยที่วางขายอยู่หน้าร้าน ภาพในอดีตพลันผุดขึ้นมาในหัวเป็ฉากๆภาพเขียวขจีของไร่ข้าวโพด ทุ่งเลี้ยงวัว ฟาร์มม้า รวมไปถึงภาพที่เธอช่วยเหล่าคนงานในฟาร์มผลิตคิดค้นปุ๋ยด้วยกันและภาพของชายหนุ่มเ้าของใบหน้าคมเข้ม ร่างสูงกำยำ ผิวสีคล้ำแดดคนนั้น...อยู่ดีๆเอื้องก็รู้สึกว่า ดวงตากำลังร้อนผ่าวขึ้นมา เธอแหงนเงยหน้าขึ้นห้ามไม่ให้น้ำตาไหลออกมาก่อนจะเดินกลับไปยังหอพักของตนเองพร้อมกับไหล่อันห่อเหี่ยว หวังว่าเขาคนนั้นจะสบายดีนะ
+++++++++++++++++++++++++++
ดูมีพิรุธนะแม่^_^;ชีวิตของเอื้อง แม่สาวไส้แห้งของเรา จะไปสู่เส้นทางไหนต่อสามารถติดตามเื่เต็มได้ที่ meb market นะคะนักอ่านที่น่ารักทุกคน เลิฟๆ
อีกเื่สำคัญคือสำหรับใครที่ซื้ออีบุ๊กเรียบร้อยแล้ว อย่าลืมรออ่าน ตอนพิเศษนะคะตอนนี้อยู่ในระหว่างขั้นตอนการเขียนอยู่ ถ้าอัปเดตอีบุ๊กเสร็จเมื่อไหร่ พิศสราญจะแจ้งให้ทราบกันอีกทีทางเพจนะคะ
แล้วก็สุดท้ายจริงๆ5555 วันจันทร์หน้าอย่าลืมติดตามนิยายเื่ใหม่ของเราด้วยน้าขอเปลี่ยนบรรยากาศเป็แนวลึกลับสยองขวัญ บอกเลยว่า เราใช้เวลาเขียนเื่นี้นานมาก! ใครไม่ใช่สายสยองขวัญก็ลองเปิดใจอ่านกันดูนะ (อ้าว)แล้วเจอกันจ้า
688
