เพื่อนกัน..มันส์ดี NC20+

บรรยากาศรอบโต๊ะอาหารริมสระน้ำเต็มไปด้วยความเงียบสงัดชั่วขณะ หลังจากที่วินประกาศว่านนท์คือผู้แพ้คนแรกของเกม 'คำสั่งเสียว' แสงไฟสลัวจากระเบียงพูลวิลล่าสาดส่องลงมากระทบใบหน้าของหนุ่มแว่นมาดขรึมที่บัดนี้แดงก่ำไปถึงใบหู นนท์นั่งนิ่งงันราวกับถูกแช่แข็ง มือหนาที่ถือกระดาษแผ่นเล็กสั่นระริกจนเห็นได้ชัด ดวงตาภายใต้กรอบแว่นเบิกกว้างขณะจ้องมองตัวหนังสือที่ถูกเขียนด้วยลายมือหวัดๆ ในกระดาษ

"ว่าไงวะไอ้นนท์ อ่านให้พวกกูฟังหน่อยสิโว้ย!" เต้ยเร่งเร้าด้วยความอยากรู้อยากเห็น น้ำเสียงเจือความขบขันเมื่อเห็นท่าทางไปไม่เป็นของเพื่อน

นนท์กลืนน้ำลายฝืดคอ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองเพื่อนๆ ที่กำลังจ้องมองเขาเป็นตาเดียว เขาหันไปมองหน้าแก้ม แฟนสาวที่นั่งอยู่ข้างซ้าย ซึ่งกำลังส่งยิ้มแหยๆ มาให้กำลังใจ ก่อนจะหันไปมองแพร สาวสวยสุดเซ็กซี่ที่นั่งอยู่ทางขวามือของเขา

"ค...คือว่า..." นนท์อึกอัก เสียงสั่นพร่า "ในนี้มันเขียนว่า... ให้... ให้เลียซอกคอและติ่งหูของคนทางขวา 1 นาที โดยห้ามใช้มือจับ..."

สิ้นเสียงของนนท์ วงเหล้าก็แทบระเบิดด้วยเสียงฮือฮาและเสียงผิวปากแซวของเพื่อนๆ

"โว้วววว! คำสั่งแรกก็เดือดเลยเว้ย!" คินร้องลั่นพลางตบโต๊ะดังปัง

"ใครเป็นคนเขียนวะเนี่ย โรคจิตชะมัด!" ริสาหัวเราะร่วนพลางตีไหล่เต้ยเบาๆ แต่สายตาของเธอแพรวพราวด้วยความสนุกสนาน

"เดี๋ยวนะ คนทางขวาของไอ้นนท์ก็คือ..." วินชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะหันขวับไปมองแฟนสาวของตัวเอง แพรนั่งกะพริบตาปริบๆ ใบหน้าสวยหวานเริ่มขึ้นสีแดงระเรื่อด้วยความเขินอายเมื่อรู้ตัวว่าเป้าหมายของคำสั่งนี้คือตัวเธอเอง

"เฮ้ยๆ ไอ้ไข่ย้อย มึงได้แจ็คพอตเลยนะเว้ย" วินหัวเราะร่า ไม่มีทีท่าหวงแหนแฟนสาวเลยแม้แต่น้อย กลับกัน แววตาของวินกลับเป็นประกายด้วยความตื่นเต้นและกระสันอยาก เขามองนนท์สลับกับแพรด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดา

"วิน! ทะลึ่งน่า นนท์เขาเป็นเพื่อนนะ" แพรหันไปแหวใส่แฟนหนุ่ม แต่เสียงของเธอไม่ได้มีความโกรธเคืองเลยแม้แต่น้อย กลับเจือความสั่นไหวและตื่นเต้นอย่างประหลาด

นนท์หน้าถอดสี รีบวางกระดาษลงบนโต๊ะราวกับของร้อน "ม...ไม่เอาดีกว่า กูขอผ่าน กูยอมโดนทำโทษ" เขารีบส่ายหน้าปฏิเสธทันที ความคิดที่จะต้องเอาลิ้นไปแตะต้องเนื้อตัวของแฟนเพื่อน แถมยังต่อหน้าทุกคนแบบนี้ มันเกินกว่าที่คนเรียบร้อยอย่างเขาจะรับได้

"เฮ้ยๆๆ ผิดกติกาเว้ย!" วินรีบแย้งทันควัน เขาลุกขึ้นยืนแล้วเทวอดก้าดีกรีแรงลงในแก้วช็อตสองแก้วจนปริ่ม "มึงจำกติกาไม่ได้เหรอ ถ้าไม่ทำ ต้องกระดกเพรียวๆ สองแก้วนี้รวดเดียว ห้ามผสมมิกเซอร์ ห้ามดื่มน้ำตามเป็นเวลาห้านาที!"

นนท์มองแก้ววอดก้าตรงหน้าด้วยความสยดสยอง เขาเป็นคนคออ่อนที่สุดในกลุ่ม แค่ดื่มค็อกเทลอ่อนๆ ก็หน้าแดงแล้ว ถ้าโดนวอดก้าสองแก้วนี้เข้าไป เขาต้องน็อคและหมดสภาพตั้งแต่หัวค่ำแน่ๆ

แก้มที่นั่งอยู่ข้างๆ เห็นท่าทางลำบากใจของแฟนหนุ่มก็รู้สึกสงสาร เธอรู้ดีว่านนท์แพ้แอลกอฮอล์หนักแค่ไหน เธอสูดหายใจลึกๆ รวบรวมความกล้า ก่อนจะเอื้อมมือไปจับแขนนนท์เบาๆ

"นนท์คะ..." แก้มเรียกเสียงแผ่ว ใบหน้าของเธอแดงก่ำไม่แพ้นนท์ "แก้มว่า... นนท์ทำตามคำสั่งเถอะค่ะ"

"แก้ม! แต่ว่า..." นนท์หันขวับไปมองแฟนสาวด้วยความตกใจ เขาไม่คิดว่าแก้มจะยอมให้เขาทำเรื่องพรรค์นี้กับผู้หญิงคนอื่น

"แก้มไม่อยากให้นนท์เมาพับไปซะก่อนนี่คะ มันแค่เกมเอง... แก้ม... แก้มเข้าใจค่ะ" แก้มฝืนยิ้มบางๆ แม้ในใจจะรู้สึกหวิวๆ แปลกๆ แต่เธอก็ยอมทนเห็นแฟนตัวเองทำตามคำสั่ง ดีกว่าเห็นเขาหมดสภาพไปต่อหน้าต่อตา

"โอ้โห! เมียหลวงไฟเขียวแล้วเว้ย!" เต้ยผิวปากแซวเสียงดัง

"เอาไงวะไอ้นนท์ แฟนมึงอนุญาตแล้วนะ หรือมึงจะป๊อด?" วินยื่นหน้าเข้าไปท้าทาย

นนท์หันไปมองแพรที่นั่งอยู่ทางขวา แพรช้อนสายตาหวานเยิ้มขึ้นมองเขา ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันเล็กน้อยราวกับกำลังรอคอย นนท์สูดหายใจเข้าลึกๆ เพื่อเรียกความกล้า ก่อนจะพยักหน้าช้าๆ

"อ...อืม... ก็ได้วะ"

เสียงปรบมือดังกราวใหญ่ วินรีบหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเปิดแอปพลิเคชันจับเวลาทันที

"เตรียมพร้อมนะเว้ย กติกาคือ 'เลียซอกคอและติ่งหูของคนทางขวา 1 นาที โดยห้ามใช้มือจับ' ห้ามใช้มือเด็ดขาดนะเว้ย เอามือไพล่หลังไว้เลยไอ้นนท์!" วินกำชับ

นนท์เอามือทั้งสองข้างไพล่หลังไว้อย่างเก้ๆ กังๆ เขาค่อยๆ ขยับเก้าอี้เข้าไปใกล้แพรมากขึ้น แพรขยับตัวเล็กน้อย เธอปัดผมยาวสลวยที่ปรกต้นคอไปรวมไว้ด้านซ้าย เผยให้เห็นซอกคอขาวระหงและลาดไหล่เนียนละเอียดที่โผล่พ้นเสื้อครอปตัวจิ๋ว

"พี่วินจับเวลาเลยนะ แพรพร้อมแล้ว" แพรบอกด้วยเสียงสั่นพร่า เธอเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อยและเอียงคอไปทางซ้าย เพื่อเปิดทางให้นนท์ได้อย่างถนัดถนี่

"สาม... สอง... หนึ่ง... เริ่ม!" วินกดปุ่มเริ่มจับเวลา

นนท์กลืนน้ำลายลงคออีกครั้ง เขาโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้ซอกคอขาวเนียนของแพร ลมหายใจร้อนๆ ของเขาเป่ารดผิวเนื้ออ่อนบางจนแพรสะดุ้งเล็กน้อย กลิ่นน้ำหอมราคาแพงที่ผสมผสานกับกลิ่นกายสาวของแพรลอยเตะจมูก มันเป็นกลิ่นที่หอมหวาน ยั่วยวน และแตกต่างจากกลิ่นของแก้มอย่างสิ้นเชิง

นนท์หลับตาลง ก่อนจะค่อยๆ แลบลิ้นออกมาแตะลงบนผิวเนื้อนุ่มบริเวณลาดไหล่ของแพร

"อ๊ะ..." แพรหลุดเสียงครางแผ่วเบาเมื่อสัมผัสได้ถึงความเปียกชื้นและอุ่นวาบจากปลายลิ้นของนนท์

นนท์ค่อยๆ ลากปลายลิ้นสากไล้ไปตามแนวซอกคอของแพรอย่างเชื่องช้า สัมผัสที่แปลกใหม่และไม่คุ้นเคยทำให้อุณหภูมิในร่างกายของเขาพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว เขาค่อยๆ เพิ่มน้ำหนักลิ้น กดลงบนผิวเนื้อเนียนละเอียด ลากไล้สลับกับการดูดดุนเบาๆ

"อื้อออ..." แพรครางในลำคอ ใบหน้าสวยหวานเชิดขึ้น ดวงตาหลับพริ้ม สองมือของเธอจิกเกร็งลงบนหน้าขาของตัวเอง ความเสียวซ่านแล่นพล่านไปทั่วสรรพางค์กาย สัมผัสจากผู้ชายที่ไม่ใช่แฟนของตัวเองมันสร้างความตื่นเต้นและเร้าอารมณ์ได้อย่างน่าประหลาด

นนท์ขยับใบหน้าขึ้นไปตามแนวลำคอ ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดข้างแก้มของแพร ก่อนที่ลิ้นอุ่นๆ ของเขาจะแตะลงบนติ่งหูเล็กๆ ของเธอ นนท์ใช้ริมฝีปากเม้มติ่งหูของแพรเบาๆ สลับกับการใช้ปลายลิ้นตวัดเลียและแหย่เข้าไปในใบหู

"อ๊า... นนท์..." แพรครางกระเส่า ร่างกายของเธอสั่นสะท้านไปกับความเสียวซ่านที่จู่โจมอย่างไม่ทันตั้งตัว ขนอ่อนตามร่างกายลุกชัน ความรู้สึกวาบหวิวปั่นป่วนอยู่ในช่องท้องจนเธอต้องบิดเร่า

ภาพตรงหน้าสะกดสายตาของทุกคนในวงให้จ้องมองอย่างไม่กะพริบตา คินและเต้ยนั่งนิ่งงัน ลอบกลืนน้ำลายกับความเซ็กซี่ของฉากอีโรติกตรงหน้า เมลและริสาเบิกตากว้างด้วยความทึ่ง

แต่คนที่ดูจะตื่นเต้นที่สุดกลับเป็นวิน เขานั่งเฝ้ามองภาพเพื่อนสนิทกำลังเลียซอกคอแฟนสาวของตัวเองด้วยดวงตาที่เป็นประกายวาวโรจน์ วินลูบเป้ากางเกงของตัวเองที่เริ่มนูนพองขึ้นมาอย่างลืมตัว ความรู้สึกแปลกประหลาดที่ได้เห็นแฟนสาวถูกชายอื่นสัมผัสและเปล่งเสียงคราง มันปลุกเร้าอารมณ์ดิบในตัวเขาให้ลุกโชนขึ้นมาอย่างรุนแรง

ในขณะเดียวกัน แก้มที่นั่งอยู่ข้างๆ นนท์ก็เบิกตากว้างมองภาพนั้นด้วยความรู้สึกที่อธิบายไม่ถูก ภาพแฟนหนุ่มมาดเนิร์ดของเธอกำลังใช้ลิ้นปรนเปรอซอกคอผู้หญิงคนอื่นอย่างดูดดื่ม เสียงครางหวานเยิ้มของแพรที่ดังก้องอยู่ในหู มันทำให้หัวใจของแก้มเต้นรัวแรงจนแทบจะทะลุออกมานอกอก

แก้มหน้าแดงก่ำจนถึงขีดสุด เธอรู้สึกถึงความร้อนรุ่มที่แผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย โดยเฉพาะที่ใจกลางความเป็นหญิงของเธอที่บัดนี้เริ่มเปียกชื้นและแฉะเยิ้ม กางเกงในตัวจิ๋วของเธอชื้นแฉะไปด้วยน้ำหวานที่หลั่งออกมาเพราะความกระสัน แก้มต้องหนีบต้นขาเข้าหากันแน่นและขยับตัวบิดไปมาบนเก้าอี้เพื่อบรรเทาความเสียวซ่านที่ก่อตัวขึ้นอย่างเงียบๆ

"เหลืออีกยี่สิบวินาทีโว้ยไอ้นนท์! จัดหนักๆ หน่อย!" วินตะโกนเชียร์เสียงสั่น

นนท์ได้ยินเสียงเชียร์ก็ยิ่งรู้สึกฮึกเหิม เขาตวัดลิ้นรัวเร็วขึ้นบริเวณติ่งหูของแพร สลับกับการขบเม้มซอกคอขาวจนเกิดรอยแดงจางๆ ความนุ่มนวลและกลิ่นหอมของแพรทำให้นนท์เริ่มควบคุมตัวเองไม่ได้ ความรู้สึกแปลกใหม่ที่ได้สัมผัสหญิงสาวที่เซ็กซี่ระดับนี้ มันปลุกเร้าสัญชาตญาณดิบในตัวเขา แก่นกายที่เคยสงบนิ่งบัดนี้เริ่มแข็งขืนและพองขยายจนดันเป้ากางเกงยีนส์ออกมาอย่างชัดเจน นนท์ต้องพยายามสูดหายใจลึกๆ เพื่อสะกดกลั้นอารมณ์ความต้องการที่พลุ่งพล่าน

"อ๊างงง... เสียว..." แพรครางเสียงหลง ร่างกายของเธออ่อนระทวยแทบจะล้มพับไปกองกับพื้น หากนนท์ไม่เอามือมาประคองไว้... อ๊ะ ไม่ได้ นนท์ถูกสั่งห้ามใช้มือ นนท์จึงต้องขยับตัวเข้าไปแนบชิดกับแพรมากขึ้น เพื่อให้หน้าอกของเขาช่วยพยุงร่างบางของเธอไว้

"สิบ... เก้า... แปด..." วินเริ่มนับถอยหลัง ทุกคนในวงต่างพากันลุ้นระทึก

"สาม... สอง... หนึ่ง... หมดเวลา!" วินตะโกนลั่นพร้อมกับกดหยุดเวลา

นนท์รีบผละใบหน้าออกจากซอกคอของแพรทันที เขากะพริบตาปริบๆ หอบหายใจแรงราวกับวิ่งมาราธอน ใบหน้าของเขาแดงจัดและเต็มไปด้วยเหงื่อเม็ดเล็กๆ ผุดพราย นนท์รีบขยับเก้าอี้ถอยห่างออกมานั่งในท่าเดิมอย่างเกร็งๆ พยายามเอาเสื้อเชิ้ตดึงมาปิดเป้ากางเกงที่นูนเด่นของตัวเองไว้

ส่วนแพรเองก็นั่งหอบหายใจฮัก ใบหน้าสวยหวานแดงซ่านราวกับลูกตำลึงสุก ดวงตาหวานเยิ้มฉ่ำปรือ เธอค่อยๆ ยกมือขึ้นลูบซอกคอและติ่งหูของตัวเองที่ยังคงเปียกชื้นไปด้วยน้ำลายของนนท์ ความรู้สึกเสียวซ่านยังคงค้างคาอยู่ในร่างกายจนเธอต้องลอบถอนหายใจยาว

"เชี่ยเอ๊ย... โคตรเดือด" เต้ยสบถเบาๆ พลางยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มรวดเดียวหมด

"ยอดเยี่ยมมากไอ้นนท์! ไม่เลวนี่หว่า" วินหัวเราะร่า เขาเดินเข้าไปตบไหล่นนท์ดังป้าบ ก่อนจะหันไปหอมแก้มแพรฟอดใหญ่ "เป็นไงบ้างจ๊ะที่รัก เสียวไหม"

"ไอ้บ้า! ถามอะไรแบบนี้เล่า" แพรแหวใส่แฟนหนุ่มพลางตีแขนเขาเบาๆ แต่เธอก็แอบส่งยิ้มหวานยั่วยวนกลับไปให้วิน

"เอาล่ะๆ จบภารกิจแรกไปแล้วตาต่อไปเป็นของแพรนะจ๊ะ ทอยลูกเต๋าเลย!" วินบอกพลางยื่นลูกเต๋าให้แฟนสาว

แพรรับลูกเต๋ามาเขย่าในมือ ใบหน้าของเธอยังคงแดงเรื่อ ก่อนจะทอยลูกเต๋าลงบนโต๊ะ

"เลข 2!"

"อ้าวเฮ้ย! ต่ำสุดเลยว่ะ" ริสากล่าว

วินหัวเราะร่วน "กรรมตามสนองไวมากจ้ะที่รัก เชิญจับฉลากได้เลย"

แพรทำปากยื่นใส่แฟนหนุ่มอย่างงอนๆ ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบกระดาษม้วนเล็กๆ ขึ้นมาจากถ้วยแก้ว เธอสูดหายใจลึกๆ เพื่อเรียกความกล้า ก่อนจะค่อยๆ คลี่กระดาษแผ่นนั้นออก

สายตาของแพรกวาดอ่านข้อความในกระดาษอย่างรวดเร็ว ทันใดนั้น ใบหน้าของเธอก็แดงซ่านขึ้นมาอีกครั้ง แต่คราวนี้มันแดงยิ่งกว่าตอนที่ถูกนนท์เลียซอกคอเสียอีก ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง ริมฝีปากบางสั่นระริก

"ว่าไงแพร ได้คำสั่งอะไร" แก้มถามด้วยความอยากรู้

แพรเงยหน้าขึ้นมองเพื่อนๆ ก่อนที่สายตาของเธอจะไปหยุดอยู่ที่ 'เต้ย' หนุ่มนักกีฬารูปร่างกำยำ แฟนหนุ่มของริสาที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามพอดี แพรจ้องหน้าเต้ยด้วยสายตาเว้าวอนและสั่นระริก มือของเธอกำกระดาษแน่นจนยับยู่ยี่

"แพร... ต้องทำอะไรเหรอ" เต้ยเลิกคิ้วถามด้วยความสงสัย เมื่อเห็นสายตาแปลกๆ ของแพรที่จ้องมองมา

แพรกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา...

(โปรดติดตามตอนต่อไป)