เกิดใหม่ต่างโลกกับการผจญภัยครั้งใหม่ในโลกเวทมนตร์

ฉันใช้เวลาไม่ต่ำกว่าสองวันกว่าจะไปถึงยังโลกแห่งนั้นการเดินทางข้ามผ่านมิติที่รวดเร็วและปลอดภัยขนาดนี้เรียกได้ว่าหาไม่ได้ในโลกเบื้องบน ทันทีที่มาถึงบริเวณจุดใกล้เคียงของสถานที่ของสุสานที่ห่างไปไม่มากนักร่างอวตารก็ค่อยๆสลายหายไปเพราะพลังที่ไม่เสถียรของฉัน
ฉันปาดเหงื่อของตนเองออกไปเพราะการเดินทางข้ามผ่านมิติแบบนี้มันค่อนข้างสร้างภาระให้กับร่างกายอย่างมหาศาลทำให้ตัวฉันอ่อนแรงจนเรียกได้ว่าพร้อมที่จะหลับไปได้ทุกเมื่อแต่ว่าถ้ารอช้าไปมากกว่านี้เขาต้องตายจริงๆแน่ ฉันดึงพลังงานสีดำเข้ามาในร่างกายเพื่อช่วยให้ฉันไม่หมดสติไปซะก่อน
ฉันใช้เวลาตามหาสุสานของเขาไม่นานก็พบ แต่ปัญหาสำคัญคือตอนนี้มันมีกลุ่มคนมากมายหลายพันคนที่มีระดับความสามารถอยู่ในขอบเขตผู้เชี่ยวชาญเวทย์ขั้นสูงกันทุกคนกำลังพยายามทำลายกำแพงป้องกันที่คาราวานช่วยกันสร้างขึ้นและตอนนี้มันก็กำลังจะแตกสลายไปทั้งหมดแล้ว
พวกมันต้องการจะเอาร่างของเขาไปทำอะไรกันแน่ขนาดตายไปแล้วยังไม่เลิกล้มความตั้งใจแสดงว่ามันต้องนำร่างไปใช้ในเรื่องบางเรื่องที่สำคัญอย่างแน่นอน
ในระหว่างที่ข้ามผ่านมิติมานั้นร่างอวตารของฉันก็ได้สอนวิธีการใช้พลังของฉันเอง ทำให้ตอนนี้ฉันสามารถใช้มันได้ดั่งใจนึกแล้ว ฉันยื่นมือออกไปก่อนที่จะวาดมือเป็นลักษณะคล้ายการร่ายรำ ก่อนที่ใต้เท้าของคนพวกนั้นทั้งหมดจะกลายเป็นโคลนที่มีพลังงานสีดำมากมายกำลังดูดพวกเขาทุกคนลงไป
“นี่มันบ้าอะไรกัน พลังเวทย์ใช้ออกมาไม่ได้ เรี่ยวแรงก็เริ่มหายไปทีละเล็กทีละน้อย”
“พลังความมืดบริสุทธิ์ขนาดนี้ คนจากเผ่ามารพวกมันมาที่นี่”
ชายคนนั้นที่เป็นคนวางแผนทุกอย่างเมื่อสังเกตเห็นสิ่งผิดปกติก็ตระโกนออกมา
“รีบใช้คริสตัลเคลื่อนย้ายเร็วเข้า”
…
แต่ไม่ว่าพวกเขาทั้งหมดจะทำยังไงกันก็ไม่สามารถหลุดออกไปได้แม้แต่คริสตัลเคลื่อนย้ายยังไม่แสดงผลออกมาทำให้พวกเขาตกตะลึงไปตามๆกันก่อนที่พลังงานสีดำจะก่อตัวครอบพวกเขาเอาไว้ทั้งหมดและดึงลงสู่ความมืดมิดอันเป็นนิรันดร์โดยที่พวกเขาทั้งหมดยังไม่ทันที่จะได้ต่อต้านอะไรเลย ชายคนนั้นที่เป็นคนวางแผนการก็ถูกดึงลงไปด้วยเพราะเขาเองก็ไม่สามารถทำอะไรได้แต่ก็สามารถส่งข้อความลับกลับไปยังฐานใหญ่ได้และพลังของฉันก็ยังไปทำลายกำแพงที่คาราวานร่วมกันสร้างขึ้น
เมื่อกลุ่มคนทั้งหมดหายไป กำแพงที่คาราวานร่วมกันสร้างขึ้นก็แตกสลายไปแล้วฉันก็รีบวิ่งเข้าไปแล้วใช้พลังแห่งความมืดแทรกเข้าตามพื้นดินก่อนที่จะยกนำโลงศพขึ้นมา ฉันเปิดโลงออกตรวจสอบสภาพของเขาดู พบว่ายังอยู่ในสภาพที่ปกติอัตราการสูญเสียของพลังยังเรียกได้ว่าคงที่อยู่
“ดีจังที่มาทัน”
ฉันสัมผัสที่มือของเขาและผู้หญิงคนที่นอนอยู่ข้างเขาก่อนที่จะส่งถ่ายพลังแห่งความมืดของฉันเองเข้าไปภายในร่างของพวกเขาทั้งสองใช้ความสามารถของพลังแห่งความมืดไหลเวียนไปให้ทั่วทั้งร่างกายจากนั้นก็ใช้วิธีพิเศษที่ภาพพวกนั้นที่ไหลเข้ามาในหัวของตนเองในตอนที่อยู่ในกรงขัง
หลังจากที่จัสมินส่งพลังแห่งความมืดเข้าไปภายในร่างกายของโรเบิร์ตกับไอวี่และใช้วิธีพิเศษในการปลุกกระตุ้นผ่านไปไม่นานร่างกายของเขากับผู้หญิงที่นอนอยู่ด้านข้างก็กลับมาเป็นปกติจังหวะการเต้นของหัวใจรวมไปถึงลมหายใจเข้าออกทุกอย่างกลับมาเป็นปกติทั้งหมด
………..
มุมมอง โรเบิร์ต ซัมเมอร์
ร่างกายที่หนักอึ้งของผมที่กำลังจมลงไปยังก้นบึ้งของความมืดมิดไปพร้อมกับโอบกอดไอวี่ที่นอนแน่นิ่ง ผมคิดว่าบางทีนี่อาจเป็นบทสรุปของเรื่องราวที่ผมไม่อาจทำสำเร็จตามที่หวังไว้ก็ได้ ความคิดแบบนั้นผุดขึ้นมาในหัวและผมกำลังที่จะปล่อยความหวังที่จะมีชีวิตให้หายไป
ทันใดนั้นเองก็มีมือที่มองไม่เห็นยื่นลงมาเพื่อที่จะช่วยเหลือ ผมมองไปที่มือนั่นแต่ในใจความหวังมันไม่เหลืออีกต่อไปแล้ว มันอาจเป็นแค่ภาพลวงตาที่มาล่อให้ผมตายใจและผลักผมจมลงสู่ก้นบึ้งรวดเร็วยิ่งขึ้นก็ได้
เหตุการณ์ที่ผมต้องเผชิญอยู่นั้นเรียกได้ว่าโหดร้ายและไม่เป็นธรรมมากเกินไปถ้าเป็นในหนังในการ์ตูนในนิยายอะไรแบบนั้นพวกตัวเอกก็คงต้องเกิดมาด้วยพลังที่มหาศาลเผชิญหน้ากับตัวร้ายได้อย่างสูสีพลังความสามารถของตัวร้ายก็คงไม่แตกต่างกันมากมาย
แต่ที่ผมพบเจอมาจนกระทั่งมีจุดจบแบบนี้ต้องเรียกว่าผมพบเจอกับพวกที่มีพลังที่สูงกว่าตนเองมากเกินไปจนอาจเรียกว่าฟ้ากับเหวโดยสิ้นเชิงและอีกอย่างโลกใบนี้ จักรวาลแห่งนี้ในหัวของผม ผมเองก็ยังไม่รู้จักมันดีเลยเพราะผมเองก็พึ่งจะมาที่นี่ได้เพียงไม่กี่เดือนมาที่โลกแห่งนั้นที่ถูกทำลายไปแล้ว

ผมก็ไม่ได้ประหลาดใจไปกับสิ่งที่เจอมากมายนักผมคิดว่ามันเป็นเรื่องปกติธรรมดาอยู่แล้วที่คนที่แข็งแกร่งกว่ามีอำนาจมากกว่าจะสามารถกดขี่ขมเหงคนที่อ่อนแอกว่ายังไงก็ได้ไม่ว่าโลกไหนๆมันก็เหมือนกันหมดต่อให้ไม่ใช่โลกแห่งความแข็งแกร่งแห่งนี้แล้วมันก็ยังมีพวกแบบนั้นเต็มไปหมด
ผมยิ้มรับกับความไม่เป็นธรรมพวกนั้นด้วยรอยยิ้มมันไม่ใช่เพราะผมยอมรับมันหรือผมทอดทิ้งความต้องการไปแต่ที่ผมทำแบบนั้นก็เพราะความไม่เป็นธรรมพวกนั้นมันคือบททดสอบของผมที่ผมต้องเผชิญมันอย่างช่วยไม่ได้และบางทีอาจพ่ายแพ้มันโดยที่ยังไม่ได้ทำอะไรด้วย
มือที่ยื่นมานั้นมันไม่ได้ยื่นมาเพียงอย่างเดียวแต่กลับปรากฏร่างของผู้หญิงคนหนึ่งมาด้วยพร้อมกับความทรงจำเกี่ยวกับเธอก็ปรากฏขึ้นมาในหัวของผม นั่นทำให้ผมรีบยื่นมือออกไปจับมือนั่นโดยไม่ลังเลอีกต่อไป ในความทรงจำเธอเป็นคนที่ผมอยากพบเจอมานานไม่ว่าจะตามหาขนาดไหนผมก็ไม่เคยพบเธอที่โลกไหนๆแต่เธอกลับมาปรากฏตัวที่โลกแห่งนี้
ในที่สุดผมก็ได้พบคุณแล้ว
ผมลืมตาตื่นขึ้นมาตรงหน้าของผมปรากฏหญิงสาวแปลกประหลาดที่ร่างกายทั้งร่างไม่ว่าจะส่วนไหนตอนนี้กลายเป็นสีดำไปหมดไม่มีส่วนไหนที่มีสีที่แปลกไปเลยสักนิดถ้าใครมาเห็นว่าเธอกำลังอยู่นิ่งๆละก็คงไม่วายต้องเข้าใจผิดไปอย่างแน่นอน
ผมเอ่ยชื่อที่คุ้นเคยออกไปในขณะที่เห็นผู้หญิงคนนั้นเพียงครั้งแรก
“จัสมิน.....”
หญิงสาวคนนั้นตกใจเล็กน้อยก่อนที่จะเอ่ยชื่อของผมบ้าง
“โรเบิร์ต.....”
จากนั้นเองหลังจากเอ่ยชื่อของกันและกันคำพูดที่ผมกับเธอพูดออกมาพร้อมกันก็คือ
“ในที่สุดพวกเราก็ได้พบกันสักที”
ผมยื่นมือออกไปสัมผัสใบหน้าของเธอร่างกายที่เคยเป็นสีดำทั้งหมดได้หายไปปรากฏร่างที่แท้จริงออกมา เธอเองก็ยื่นมือมาสัมผัสใบหน้าของผมเหมือนกันก่อนที่ผมกับเธอจะเอาหน้าผากแนบกันจากนั้นเรื่องแปลกประหลาดก็เกิดขึ้น

ติ๊ง!
ทำลายข้อจำกัดของกฎเกณฑ์ทั้งหมดที่มีต่อตัวของคุณ
ติ๊ง!
คุณได้รับต้านทานผลพิเศษด้านลบสมบูรณ์แบบ
ติ๊ง!
ระบบ “ความเป็นจริง” อัพเกรดเป็นขั้นสูงสุด ตัวระบบได้เกิดการพัฒนาจนถึงขีดสุด
ติ๊ง!
คุณได้รับทักษะเฉพาะตัวทักษะ ช่วงชิง คุณได้รับทักษะเฉพาะตัวทักษะ ร่างอวตารเทพจักรพรรดิแห่งความมืด
ติ๊ง!
คุณได้รับทักษะโจมตีทักษะ ความมืดไร้กฎเกณฑ์
ติ๊ง!
คุณและวงศ์วานทั้งหมดได้ยกระดับความสามารถกลายเป็น ขอบเขตกำเนิดเวทย์ขั้นต้น คุณและวงศ์วานทั้งหมดได้ยกระดับความสามารถกลายเป็น ขอบเขตกำเนิดเวทย์ขั้นกลาง
…
คุณและวงศ์วานทั้งหมดได้ยกระดับความสามารถกลายเป็น ขอบเขตนักเวทย์ฝึกหัดขั้นกลาง

ผมได้รับความทรงจำบางส่วนที่บ่งบอกว่าผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าคือคนที่สำคัญที่สุดของผมและมันก็มาพร้อมกับพลังความสามารถที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ทักษะใหม่ๆที่แปลกประหลาดบางทักษะเข้าขั้นโกง ผมในตอนนี้ไม่ได้สนใจเรื่องอื่นนอกจากเรื่องของจัสมินที่อยู่ตรงหน้าของตนเองเลยแม้แต่น้อย
ส่วนทางฝั่งของจัสมินเองก็หยุดสนใจสิ่งรอบข้างไปด้วยและในเวลาต่อมาผมกับเธอก็โอบกอดกันจากนั้นก็ได้ประกบริมฝีปากแลกจูบอันแสนหอมหวานและเร่าร้อน ทั้งที่สถานการณ์ควรเป็นผมกับเธอพึ่งจะเคยพบกันเป็นครั้งแรกแต่นี่มันราวกับคู่แต่งงานใหม่ที่มอบจูบให้กันอยู่บ่อยครั้ง
ผมกดเธอลงไปที่พื้นก่อนที่ตัวของผมจะมีปฏิกิริยากับเธอจากนั้นผมก็ฝังเขี้ยวของผมเข้าไปที่คอของเธอโดยไม่รอช้า ในขณะที่เขี้ยวฝังลงไปที่คอของจัสมินพลังความมืดมากมายมหาศาลไหลมารวมรอบๆตัวของผมกับจัสมินอย่างรวดเร็วไม่นานนักมันก็หลอมรวมเข้าไปในร่างของผม
ผมเองก็ไม่ทราบว่าทำไมผมถึงไม่มีอารมณ์ความรู้สึกแบบเดียวกับภรรยาคนอื่นของผมแต่ไม่ว่ามันจะมีไม่มีผมก็ไม่สนเพราะตอนนี้ในหัวของผมมันได้เต็มไปด้วยภาพของจัสมินและตอนนี้มือของผมก็ได้เอื้อมไปถอดเสื้อผ้าของเธอออกมาทีละชิ้นสองชิ้น
สำหรับคนอื่นอาจจะเห็นว่าร่างกายทุกส่วนของจัสมินจะกลายเป็นสีดำแต่ว่ามีเพียงแค่ผมเท่านั้นที่ยังเห็นว่ามันเหมือนกับร่างกายของมนุษย์ปกติและจัสมินเองก็เป็นคนที่สวยมากพร้อมทั้งร่างกายที่สมบูรณ์แบบยิ่งทำให้ผมอดทนรอไม่ไหวอีกต่อไป
“ฉันเฝ้ามองนายมาโดยตลอดไม่ว่าจะตอนหลับฝันหรือตอนตื่น ภาพฉายภาพนั้นที่ฉันมีมัน มันก็คอยทำให้ฉันอดทนจนมาถึงทุกวันนี้ได้และวันนี้ที่พบกับนายฉันรู้สึกว่ามันราวกับฉันกำลังนอนฝันอยู่ การที่มีนายอยู่ในระยะใกล้ทั้งยังสัมผัสได้ถึงตัวตนมันทำให้ฉันเข้าใจแล้วว่าฉันต้องการนายมากขนาดไหน”
“ผมเองก็ไม่เข้าใจว่าเพราะอะไรในขณะที่เห็นคุณเพียงแค่ครั้งแต่มันทำให้ผมนึกถึงคนคนหนึ่งในความทรงจำในอดีตของผม ยิ่งเป็นตอนที่คุณเอาหน้าผากมาแนบกับผม มันก็ทำให้ผมได้รู้ว่าคุณคือคนที่ผมต้องการที่จะพบมากที่สุดและรอคอยมานานแสนนาน”
ขณะที่ผมกับจัสมินกำลังที่จะเริ่มที่จะทำเรื่องแบบนั้น ทันใดนั้นเองผู้หญิงคนหนึ่งที่มีขนาดตัวเทียบเท่ากับอาเธน่าก็หลุดออกมาจากตัวของผมเธอคนนั้นก็คือ เซียนน่า คอนแวนเดอร์ ที่โดนพลังที่แปลกประหลาดของผมจับตัวมา ก่อนที่เธอจะค่อยๆคืนร่างกลับไปที่ขนาดความสูงเท่าเดิมโดยมีพลังแห่งความมืดกำลังมัดข้อมือของเธอเอาไว้แน่น
เมื่อสบโอกาสเธอก็คิดที่จะลงมือกับผมให้ตายไปในการโจมตีครั้งเดียวของเธอแต่ว่าเธอคิดผิดไปตั้งแต่แรกนั่นก็เพราะว่าตัวเธอไม่สามารถควบคุมร่างกายไปตามที่คิดได้และตอนนี้อารมณ์ความรู้สึกแปลประหลาดก็ถูกกระตุ้นถึงขีดสุดในเวลาอันรวดเร็ว
“พวกแกทำบ้าอะไรกับฉัน ปล่อยฉันไปนะ”
เดิมทีผมก็ไม่ได้สนใจผู้หญิงคนนี้ที่ปรากฏออกมาเท่าไหร่ แน่นอนว่าเธอสวยและเป็นแบบที่ผมชอบแต่ว่าผู้หญิงที่ทำร้ายภรรยาของผม ตัวผมก็ไม่อาจมองเธอว่าเป็นผู้หญิงได้อีกต่อไปจะมีเพียงแต่ความเป็นศัตรูกันเท่านั้น
ความคิดของผมที่เป็นแบบนั้นมันได้พังทลายลงไปในทันทีเพราะพลังของแวมไพร์ได้ถูกปลุกให้ตื่นขึ้นมาอารมณ์ความรู้สึกของผมก็หยุดเอาไว้ไม่ได้อีกต่อไป ดวงตาของผมกลายเป็นสีแดงจากนั้นผมก็กระโจนเข้าไปกระชากชุดของเซียนน่าแล้วก็กดเธอลงไป จากนั้นพลังแห่งความมืดก็ก่อตัวขึ้นกลายเป็นทรงกลมสีดำขนาดใหญ่ขังผมกับเชียนน่าเอาไว้ข้างใน
ทำให้ตัวของจัสมินได้แต่งุนงงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น จนกระทั่งไอวี่ที่ได้สติขึ้นมาก็ได้พูดอธิบายให้จัสมินฟังทั้งหมด ความจริงแล้วไอวี่ได้ยินได้เห็นเรื่องที่เกิดขึ้นมาทั้งหมดตั้งแต่แรกและก็ไม่คิดที่จะห้ามผมที่กำลังแสดงความรักกับจัสมินอย่างเปิดเผยเลยเลือกที่จะนอนพักผ่อนต่อไปแม้จะหายดีแต่ก็ยังมีอาการอ่อนเพลียทำให้เธอไม่ค่อยอยากขยับตัวมากนัก
นั่นเป็นเหตุให้หญิงสาวทั้งสองได้เปิดอกพูดคุยกันเพื่อรอผมกับเซียนน่าที่กำลังเปิดศึกสงครามครั้งใหญ่กันอยู่ภายในทรงกลมสีดำขนาดใหญ่
* ทำลายข้อจำกัดของกฎเกณฑ์ทั้งหมดที่มีต่อตัวของคุณ คือกฎเกณฑ์ทั้งหมดไม่สามารถทำอะไรโรเบิร์ตได้อีกต่อไป ** ต้านทานผลพิเศษด้านลบสมบูรณ์แบบ คือการต้านทานสิ่งที่ ยับยั้ง ขัดขวาง การใช้พลังเวทมนตร์ของผู้ที่ถือครองการต้านทาน หรือพลังอะไรก็ตามที่มีผลทำให้ผู้ที่ครอบครองไม่สามารถแสดงพลังใดๆออกมาได้ และก็เป็นการต้านทานอย่างสมบูรณ์
*** ทักษะเฉพาะตัวทักษะ ช่วงชิง คือ การช่วงชิงสิ่งที่ผู้ครอบครองทักษะต้องการจากฝ่ายตรงข้ามไม่ว่าจะเป็นอะไรก็ตามเพียงแค่สัมผัสร่างกายของฝ่ายตรงข้ามและใช้ออกมาก็จะสามารถช่วงชิงมาได้ทันทีและผู้ที่ถูกช่วงชิงไม่ว่าจะเป็นอะไรก็ตาม สิ่งๆนั้นก็จะหายไปตลอดกาลและตกมาอยู่ในมือของผู้ครอบครองทักษะตลอดไป ไม่มีขอบเขตการช่วงชิง ไม่ระบุอัตราสำเร็จ ไม่สนการต้านใดๆ
**** ทักษะเฉพาะตัวทักษะ ร่างอวตารเทพจักรพรรดิแห่งความมืด คือ ร่างอวตารระดับสูงสุดที่มีความสามารถด้านพลังแห่งความมืดที่สุดและแข็งแกร่งที่สุด
***** ทักษะโจมตีทักษะ ความมืดไร้กฎเกณฑ์ มีทั้งหมด 5 ขั้น หากสามารถพัฒนาขึ้นไปก็จะได้รับทักษะใหม่เพิ่มมาอีกสรุปแล้วทักษะนี้มีแค่หนึ่งทักษะแต่ก็เหมือนกับมีห้าทักษะการโจมตีในทักษะเดียว
(สรุปโดยรวมก็คือโรเบิร์ตกลับมา OP แล้วและก็ยิ่งกว่าเดิมด้วย.....) . . .

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ภาค 2 ตอนที่ 5 การพบกันที่รอคอยมานานแสนนาน

คล้ายกับเรื่องเกิดใหม่ต่างโลกกับการผจญภัยครั้งใหม่ในโลกเวทมนตร์ ที่คุณอ่าน

เกิดใหม่ต่างโลกกับการผจญภัยครั้งใหม่ในโลกเวทมนตร์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ภาค 2 ตอนที่ 5 การพบกันที่รอคอยมานานแสนนาน

คล้ายกับเรื่องเกิดใหม่ต่างโลกกับการผจญภัยครั้งใหม่ในโลกเวทมนตร์ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้