ปี 2220 ประเทศไทย เมืองประจวบคีรีขันธ์ เป็ยุคสมัยที่มีการพัฒณาเป็อย่างมาก มีตึกสูงมากมายเกิดขึ้น พื้นที่ป่าลดน้อยลง เป็ยุคสมัยที่นำหุ่นยนต์และเทคโนโลยีทดแทนมาใช้อย่างแพร่หลาย ยุคนี้ผู้คนที่มีอำนาจมากปกครองเมือง ผู้ที่อ่อนแอหรือไม่มีอำนาจย่อมตกเป็เหยื่อและโดนกดขี่ มุมตึกแห่งหนึ่งย่านชุมชน กลุ่มคนสามคนกำลังทำร้ายร่างกายของเด็กหนุ่มร่างกายผอมบาง
ยอนหัวหน้ากลุ่มพูดขึ้น
"ดอกเบี้ยที่ค้างเอาไว้ ต้องได้ภายในวันพรุ้งนี้"
พูดจบเขาก็เดินจากไป ชายหนุ่มร่างกายสบักสบอมค่อยๆพยุงร่างกายอันผอมแห้งและเ็ปของเขาขึ้น สี่ปีก่อนหน้านี้เขาได้ไปกู้เงินนอกระบบมาเนื่องจากแม่ของเขาป่วยต้องเข้าโรงพยาบาลนานหลายเดือน และน้องของเค้าก็ยังเรียนหนังสืออยู่ จึงมีค่าใช้จ่ายจำนวนมาก
ตัวเขาเองที่เคยเรียนหนังสืออยู่แม้ทำงานพาร์ทไทม์ทุกวันแล้ว ก็ยังไม่มีเงินพอที่จะจ่ายค่าใช้จ่ายทั้งหมดและหนี้ที่เขากู้มาจ่ายค่ารักษาพยาบาลแม่เขา
แม้ว่าเขาจะกู้มาเพียง50,000บาท แต่ด้วยเล่กลอุบายของนายทุน ตอนนี้ผ่านมา4ปี ดอกเบี้ยทบต้นทบดอกรวมแล้วประมาณ1ล้านกว่าๆ เขาจึงตัดสินใจออกจากโรงเรียน และหางานทำแม้ว่าเขาจะทำงานแล้ว ด้วยวุฒการศึกษาที่น้อยรายได้ที่ได้จึงไม่พอที่จะจ่ายดอกเบี้ยที่เพิ่มขึ้นทุกเดือน
เขาพยุงร่างกายเดินกลับบ้าน ในระหว่างทางเขาเจอชายแก่คนหนึ่งแต่งตัวประหลาดๆ ในระหว่างที่เขาจะเดินผ่านชายแก่ไป ชายแก่ก็พูดขึ้น
"เ้าหนุ่มกำลังลำบากอยู่สินะ"
ด้วยความนอบนอมถ่อมตนของเขา เขาหันไปคุยกับชายแก่
"ครับ แต่ถึงอย่างนั้นผมก็จะผ่านมันไปให้ได้ครับ"
ชายแก่ยิ้มแล้วพูด
"อย่างนั้นรึ เป็คนเข้มแข็งจริงๆนะ"
ชายแก่พูดต่อ
" แล้วถ้าเ้ามีพลังที่จะเปลี่ยนโลกได้หละ เ้าจะใช้มันยังไงหละเ้าหนุ่ม" ชายแก่ถาม
"ถ้าผมเปลี่ยนโลกได้ผมจะทำให้โลกน่าอยู่ยิ่งขึ้นไม่ใช่แค่ตัวผมแต่ต้องเป็ทุกคน" เขาตอบ
ชายแก่ก็หัวเราะ
เหอะ เหอะ เหอะ!!
แล้วเขาก็เดินผ่านชายแก่ไป แต่ในทางที่เค้าเดินนั้นได้เปลี่ยนแปลงไปไม่ใช่ทางกลับบ้านที่เคยเดินเป็ประจำ แต่กลับกลายเป็ป่าแทน ในระหว่างที่เขากำลังประหลาดใจ เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นมา
"ยินดีต้อนรับเข้าสู่มิติอวตาร คะ มาสเตอร์"
" นามของดิฉันคือ มาเลีย มาสเตอร์คือผู้ถูกเลือก"
" มาเลียจะแนะนำเบื้องต้นให้กับมาสเตอร์เองคะ"
"ในมิตินี้ มอนเตอร์ทุกชนิดจะเป็สัตตรูกับมาสเตอร์"
" หากมอนเตอร์พบเห็นมาสเตอร์ มอนเตอร์จะโจมตีมาสเตอร์ทันที"
" มาสเตอร์สามารถตรวจสอบของใช้เบื้องต้นในช่องสัมภาระ เมื่อมาสเตอร์พูดหรือนึกว่า ไอเทม"
"สามารถตรวจสอบค่าสถานะของมาสเตอร์ได้ด้วยการพูดหรือนึกว่า สเตตัส"
" ไอเทมจะหาได้เมื่อมาสเตอร์สังหารมอนเตอร์หรือเก็บวัตถุดิบต่างๆในมิตินี้
และสามารถใช้ทักษะที่มาสเตอร์มีในโลกของมาสเตอร์ได้เช่นกัน ในมิติแห่งนี้จะมี100ชั้น
แต่ละชั้นจะมีความยากแตกต่างกันตามลำดับชั้น หากมาสเตอร์ตายมาสเตอร์จะหายไปตลอดกาล ทั้งโลกจริงและโลกต่างมิติ ชั้นที่มาสเตอร์อยู่เป็ชั้นที่1 "
"อะไรกันนี่มันเหมือนกับเกมที่เราเคยเล่น เพียงแต่มันสมจริงมาก" เขาคิด
อย่างแรกที่เขาทำคือเรียกดูค่าสถานะตัวเอง
"สเตตัส" ชื่อ ราม
เลเวล 1 อาชีพ ผู้ฝึกตน
พลังโจมตี 105
พลัง10
ความเร็ว8
ความแม่นยำ6
สติปัญญา7
เื300/300
มานาพ้อย160/160
ค่าเรียวแรง100/100
"สามารถเช็คได้จริงด้วย "
เขาเรียกดูไอเทมต่อและเขาก็ต้องแปลกใจ ในช่องเก็บของนั้น มีของเพียง4อย่าง คือ
1 แผ่นสกิลไฟพื้นฐาน
2 ควายธนูดำ
3 ควายธนูแดง
4 มีดสั้นลงอัคละธาตไฟ(มีดหมอ)
"นี่มันเหมือนเกมMMORPG. เลย"
แม้ว่าเค้าจะยากลำบากในตอนนี้ แต่่เวลาหนึ่งตอนที่เขายังไม่เจอวิกฤษตอนอายุ15เขาก็เคยเล่นเกมแบบนี้มาบ้าง จนถึงตอนนี้รามอายุ19ปีแล้ว และเขาก็พูดขึ้น
"เอาหละถ้ามันเหมือนเกม ยิ่งเราเลเวลสูงขึ้นมีไอเทมเกรดดีๆ เราก็น่าจะแข็งแกร่งได้อย่างแน่นอน"
ผมใช้ใบสกิลไฟพื้นฐาน ระบบก็ดังขึ้น
"มาสเตอร์ได้รับสกิลไฟพื้นฐาน"
ผมลองเรียกใช้สกิลดู ผมก็ต้องผิดหวังเป็อย่างมาก
"อะไรกัน!!! มันก็แค่สกิลจุดไฟเท่านั้นเองเหรอ"
สิ่งที่ผมคิดก็น่าจะเป็สกิลบอลไฟที่เกมหลายเกมนำมาให้ผู้เล่นใช้เป็สกิลแรก แต่ที่ผมได้มานั้นเป็เพียงลูกไฟเล็กๆเท่าหัวแม่มือ ไม่สามารถทำให้มอนเตอร์าเ็ได้ด้วยซ้ำ ผมเช็คไอเทมชิ้นต่อไป
ควายธนู(ไอเทมเติบโต)เขากดใช้ มีควายตัวสีดำตัวสูงใหญ่บึกบึนมีอัคละโบราณเขียนไว้ทั่วทั้งตัว แล้วเขาก็พูด นี่คงเป็สัตว์อันเชิญที่อัพเลเวลได้สินะ ค่อนข้างดีเลยทีเดียว
เขาดึงมีดหมออาคมธาตุไฟออกมาและเดินไปสำรวจรอบๆอย่างระวัง
ผมพบว่า รอบๆนี้มีแต่สะลามและกระต่ายูเา ผมลองโจมตีใส่สะลามแต่ก็ไม่ได้ทำให้มันตายได้ทุกครั้งที่โจมตีมันจะยุบตัวลงเหมือนเยลลี่หรือแตกออก แล้วมันก็กลับมารวมกันใหม่ ผมคลุ่นคิดวิธีที่จะสังหารสะลามสักพัก ผมเดินไปขุดหลุมลึกประมาณ4เมตรไว้5หลุม ผมเดินไปตัดใบไม้ชนิดหนึ่งจำนวนมากใส่ลงไปในหลุมทุกหลุม
ตอนที่ผมเดินสำรวจผมเห็นสะลามมันชอบกินใบไม้นี้มาก ทุกครั้งที่ใบไม้นี้ตกลงมามันจะแย่งกันกิน ผมจึงลองใช้มันเพื่อเป็เหยื่อล่อ และเดินออกห่างจากหลุม ไปล่ากระต่ายูเาแทน
ผมล่ากระต่ายูเาใน่แรกก็ล่าค่อนข้างยากแต่เมื่อผ่านตัวที่หนึ่งและสอง สามไปก็เริ่มง่ายขึ้น เวลาเย็นตะวันเริ่มตกดินผมได้เนื้อกระต่ายมาเป็จำนวนมาก ผมเริ่มหาทำเรสร้างที่พักอย่างง่ายและก่อกองไฟเพื่อทำอาหารด้วยเนื้อกระต่าย
ผมกินมันเหมือนตัวผมไม่เคยกินเนื้อมาก่อน ผมเกือบลืมรสชาติเนื้อที่นุ่มละมุนและมีกลิ่นเนื้อไหมไฟอยู่อ่อนๆความหอมของเนื้อทำให้ผมหยุดกินไม่ได้
น้ำตาซึมออกมาเล็กน้อยด้วยความปิติยินดี เนื่องจากผมนั้น ั้แ่เจอวิกฤษ
ผมต้องไปขอเศษผักในตลาดที่เขาจะทิ้งมาทำอาหารกิน หลายปีที่ผมต้องกินแต่ผัก ผมจึงกลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่อยู่ เป็ครั้งแรกในรอบหลายปีที่ผมมีความสุขมาก
ผมกินจนท้องไม่สามารถกินต่อได้ ผมจึงเรียกเ้าดำ เ้าแดงออกมาเฝ้ายามแล้วผมก็ทิ้งตัวลงนอนด้วยความอิ่มเอมใจ
แสงแดดยามเช้าสาดส่องมาที่ใบหน้าของผม ผมรู้สึกตัวตื่นขึ้น ผมนั้นรู้สึกดีมากไม่รู้ด้วยเหตุผลได
ร่างกายของผมเต็มเปลี่ยมด้วยพลังงาน พร้อมกว่าตอนที่ผมอยู่ในโลกที่ผมจากมาเป็ไหนๆ ผมบิดตัวเล็กน้อยและหันซ้ายหันขวาลุกเดินตรงไปยังหลุมที่เขาดักสะลามเพื่อตรวจดูกับดักสะลามที่ทำไว้ ผมเดินไปถึง ผมแทบไม่เชื่อสายตาตัวเองเลย ในหลุมนั้นมีสะลามเต็มไปหมด
สะลามที่ดักได้แต่ละหลุม มีสะลามนับร้อยตัวเบียดเสียดกันแน่นไปหมด ผมไม่คิดว่ากับดักโง่ๆแบบนี้จะใช้งานได้ดีแบบนี้
จากนั้นผมเดินไปรวบรวมต้นไม้ กิ่งไม้ ใบไม้แห้ง ที่พอจะเป็เชื้อไฟได้มาใส่ลงไปในหลุม แล้วจุดไฟ
"ในเมื่อการโจมตีแบบกายภาพไม่ได้ผลก็ต้องเผา"
เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นหลายครั้ง
มาสเตอร์สังหารสะลาม มาสเตอร์ได้รับค่าประสบการณ์ 40หน่วย ดังแบบนี้ซ้ำไปซ้ำมา
ตอนนี้ผมเลเวลเพิ่มถึง เลเวล 19 หลังจากไฟที่จุดเพื่อเผาสะลามทั้ง5หลุมดับลงจากการสังหารสะลามนับ1000ตัว เสียงแจ้งเตือนก็ดังขึ้น
"มาสเตอร์ได้รับฉายา ผู้กวาดล้างสะลาม ค่าสถานะทั้งหมดบวก10เปอเซ็น"
"มาสเตอร์ได้รับใบผ่านไปยังชั้นสอง"
"มาสเตอร์ได้รับสัตว์เลี้ยงสะลาม"
ผมพอใจอย่างมากที่ได้รับฉายามา การบวกค่าสถานะทั้งหมด10เปอร์เซ็นนั้นเยอะมากยิ่งเลเวลสูงขึ้นก็ยิ่งแข็งแกร่งอย่างมาก เขาเปิดใช้สัตว์เลี้ยงสะลาม และอ่านคุณสมบัติ
ชื่อxxx(ยังไม่ได้ตั้งชื่อ)
ประเภทไอเทมสัตว์เลี้ยง
*คำอธิบาย สัตว์เลี้ยงสามารถเก็บไอเทมที่ดรอปได้ ไอเทมที่เก็บได้จะเชื่อมโยงกับช่องเก็บไอเทมของคุณ สัตว์เลี้ยงจะไม่ได้รับดาเมจทั้งหมด สามารถบินได้
"นี่มันสัตว์เลี้ยงเก็บของ งั้นแก่ชื่อ ปีโป้ แล้วกัน"
ผมเปิดใช้ใบผ่านไปชั้นสองประตูพลังงานสีเหลืองปรากดขึ้นด้านหน้าของผม
*ตัดไปที่โลกเขตเมืองกรุงเทพ มีประตูมิติพลังงานสีฟ้าเกิดขึ้น เ้าหน้าที่ทหารตำรวจกันพื้นที่เพื่อไม่ให้ประชาชนเข้าไกล้พลังงานนั้น ส่งผลให้ผู้คนจำนวนมากมามุงดูกัน
ในประเทศไทยเป็ที่รู้กันดีว่า ไม่ว่าจะเกิดเหตุการณ์ได้ ร้ายแรงหรือไม่ ก็ชอบไปมุงดูกัน จนเรียกติดปากกันว่า ไทยมุง
มีนักข่าวมาทำข่าว เขาเป็นักข่าวที่โดงดังมาก ในการทำข่าวนอกสถานที่และเขาก็เริ่มรายงานข่าวสด
" ขนะนี้ด้านหลังที่ผมอยู่นั้น มีพลังงานบางอย่างเกิดขึ้นที่ใจกลางเมืองกรุงเทพ จากที่สังเกตุพบว่ามันคล้ายๆกับประตูผ่านมิติจากในหนังหรืออนิเมะต่างๆครับ"
" เดี๋ยวก่อนครับ พลังงานนี้ไม่ได้เกิดขึ้นที่ประเทศของเราเพียงประเทศเดียว มีรายงานเข้ามา ที่ใจกลางเมืองใหญ่แต่ละประเทศก็เกิดขึ้นเช่นกัน สหรัส จีน ญี่ปุ่น เกาหลี และอีกหลายประเทศ ได้ทำข่าวเกี่ยวกับประตูพลังงานลึกลับเช่นเดียวกันครับ"
"ผมจะรายงานความคืบหน้าให้เป็ระยะๆครับ"
"อนุวัฒรายงาน"
ในขณะเดียวกันช่องโทรทัศทุกช่องก็ตัดไปถ่ายทอดนายกแถลงไขข้อข้องใจให้ประชาชนจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
จบตอน
569
