หลังจากเสียงร้องไห้โฮของป้าผันค่อย ๆ สงบลงเหลือเพียงเสียงสะอื้นไห้ซบหน้ากับเข่าคุณหนูเจนนี่ ผู้กองวุติขยับกายเข้าบดบังทัศนียภาพอันบอบช้ำของสองสาวจากสายตาของลูกน้องอย่างเป็งาน ใบหน้าหล่อเหลาคมคายฉายความเด็ดขาดแต่แฝงไว้ด้วยความอาทร เขาหันไปสั่งการป้าผันด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำแต่หนักแน่น
"ป้าผันครับ... พยุงคุณหนู กับคุณมิ้นท์ไปห้องพักฝั่งซ้ายก่อนนะครับ พาพวกเธอไปอาบน้ำชำระล้างร่างกาย เปลี่ยนเสื้อผ้าให้สบายตัวก่อน แล้วเดี๋ยวหมวดจะเอายาทาแผลมาให้"
คำสั่งของผู้กองหนุ่มประหนึ่งคำบัญชาฉุดดึงิญญาที่หลุดลอยของสองสาวให้กลับคืน ร่างกายเปลือยเปล่าที่สวมเสื้อผ้าไว้อย่างลนลานถูกป้าผันประคองย้ายฝั่งเข้ามาสู่ห้องน้ำกว้างของเซฟเฮ้าส์ ทันทีที่บานประตูห้องน้ำปิดลง ความเงียบงันอันน่าอึดอัดก็เข้าเกาะกุมจนอากาศคล้ายจะจับตัวเป็ก้อนหนา เจนนี่และมิ้นท์ก้าวขาอันสั่นเทาไปยืนอยู่ใต้ฝักบัวบานใหญ่โดยไม่มีใครเอ่ยปากพูดอะไรออกมาแม้แต่คำเดียว
ซ่า...
สายน้ำอุ่นจัดพุ่งทะยานออกจากฝักบัวหลั่งไหลรดลงบนเรือนร่างเนียนละเอียดของสองสาวในเวลาพร้อมกัน หยาดน้ำไหลผ่านลาดไหล่ ทรวงอก และหน้าท้อง แผ่ซ่านความเย็นสดชื่นเพื่อชะล้างคราบไอร้อนของฤทธิ์ยาพิษ ทว่า... ทันทีที่สายน้ำััผิวเนื้อ าแและร่องรอยแห่งบทรักกลับยิ่งทวีความเด่นชัดจนสะท้านไปถึงทรวงก้นบึ้ง
เจนนี่หลับตาแน่นปล่อยให้น้ำไหลผ่านใบหน้าเนียนที่เปื้อนคราบน้ำตา ยามที่ลูบไล้สบู่ไปตามผิวเนื้ออวบอิ่ม ความรู้สึกสยิวซ่านจากฝ่ามือแกร่งและแผ่นหลังหนาของผู้กองวุติที่เธอเพิ่งขยับเข้าซุกไซ้นัวเนียเมื่อครู่กลับยังคงเด่นชัดราวกับพิมพ์ประทับ รสััอันดุดัน ร้อนแรง และเสียงคำรามในลำคอของชายหนุ่มยังดังก้องในหู ทว่าพอมองผ่านม่านน้ำไปเห็นแผ่นหลังเนียนของมิ้นท์ที่มีรอยรักสีกุหลาบเด่นหรา ก้อนความรู้สึกผิดก็พุ่งขึ้นมาจุกที่ลำคอ เจนนี่ละอายใจใจจะขาด ภาพเหตุการณ์แบบ 3P ที่เธอเพิ่งเข้าไปรุกราน รสจูบที่เธอและมิ้นท์เพิ่งแลกเปลี่ยนกันโดยมีผู้กองหนุ่มเป็ศูนย์กลาง มันกลาย เป็ตราบาปที่ทำให้เธอไม่กล้าแม้แต่จะเอื้อมมือไปแตะตัวเพื่อนรักในยามนี้
ขณะเดียวกัน มิ้นท์เองก็กำลังเผชิญหน้ากับพายุอารมณ์ที่ปั่นป่วนที่สุดในชีวิต หยาดน้ำอุ่นชะล้างคราบสายธารรักสีกระแอนอุ่นร้อนของผู้กองหนุ่มที่ไหลย้อนลงมาตามโคนขาเนียนให้ไหลลงท่อระบายน้ำไป... ร่างกายส่วนลึกยังคงรู้สึกถึงความคับแน่น อิ่มเอม และความเจ็บแปลบปนเสียวซ่านยามที่ความเป็ชายอันหนาใหญ่ของเขาตอกย้ำความบริสุทธิ์ของเธอจนแหลกสลาย ทุกจุดัับนผิวกายของเธอคล้ายจะยังคงลุกไหม้ด้วยไออุ่นจากฝ่ามือหนาที่คอยบีบเค้นทนุถนอมเธอในคราแรก
‘ชู่ว์... เด็กดี ไม่ร้องนะครับ ผมจะเบามือที่สุด...’
ถ้อยคำกระซิบอ่อนโยนและสรรพนามแสนหวานนั้นยังคงดังก้อง ดึงรั้งสติของสาวน้อยที่เพิ่งเสียซิงไปท่ามกลางมรสุม ความเ็ปทางกายสูญสลายไปสิ้น เหลือเพียงหัวใจดวงน้อยที่เต้นโครมครามด้วยความสั่นไหวอย่างที่ไม่เคยเป็มาก่อน มิ้นท์ก้มหน้าลงซบฝ่ามือร้องไห้เบา ๆ ทว่าน้ำตาในครานี้ไม่ได้เกิดจากความกลัว แต่เป็เพราะดวงใจบริสุทธิ์ได้ดิ่งลึกสู่ ความรักครั้งแรก อย่างถอนตัวไม่ขึ้น เธอตกหลุมรักนายตำรวจหนุ่มผู้แสนดีและกล้าหาญคนนั้นเข้าอย่างจัง ชายที่ยอมหลั่งเืเพื่อปกป้องเธอ และมอบบทเรียนรักอันแสนหวานละมุนปลอบประโลมเธอในค่ำคืนอันโหดร้าย
ทว่าในความหวานล้ำของรักแรก... กลับถูกกรีดกั้นด้วยความจริงอันแสนโหดร้าย มิ้นท์ชำเลืองมองเจนนี่ผ่านสายน้ำอันพร่าเลือน ความเงียบระหว่างพวกเธอมันดังก้องจนแสบแก้วหู ภาพที่พวกเธอเพิ่งนัวเนีย เนื้อตัวเบียดชิด แลกเปลี่ยนััสวาทและใช้ผู้ชายคนเดียวกันมาหมาด ๆ ก่อนเสียงประตูจะดังขึ้น ยิ่งตอกย้ำความกระอักกระอ่วนใจจนถึงขีดสุด
เสียงบานประตูห้องพักปิดลงเบา ๆ พร้อมกับการแยกตัวออกไปของผู้กองวุติและป้าผัน ทิ้งให้ความเงียบงันอันแสนหนักอึ้งเข้าปกคลุมห้องพักของเซฟเฮ้าส์อีกครั้ง เจนนี่และมิ้นท์นั่งอยู่บนเตียงกว้างในชุดเสื้อผ้าตัวใหม่ที่ป้าผันจัดหามาให้ ผิวกายของพวกเธอสะอาดสะอ้านจากสายน้ำ ทว่าส่วนลึกในจิตใจกลับยังคงรู้สึกราวกับมีคราบคาวโลกีย์และรสััอันร้อนแรงตราตรึงอยู่ไม่จางหาย
ความเงียบที่โรยตัวรอบกายมันดังก้องจนน่าอึดอัด มิ้นท์นั่งก้มหน้า นิ่งงันราวกับตุ๊กตาศิลา ขาเนียนหนีบเข้าหากันแน่นด้วยความรู้สึกกึ่งซาบซ่านกึ่งละอายใจที่ยังคงแล่นริ้วอยู่ในมดลูกอันบริสุทธิ์ที่เพิ่งถูกทำลาย ร่องรอยความคับแน่นและไอร้อนจากการเติมเต็มของผู้กองหนุ่มยังคงฝังลึกในมโนสำนึก ขณะที่เจนนี่ลอบมองแผ่นหลังที่สั่นเทาน้อย ๆ ของเพื่อนรัก ก้อนความรู้สึกผิดที่สุมอยู่ในอกก็ทวีความรุนแรงจนเธอแทบจะหายใจไม่ออก
ภาพความทรงจำอันเลวร้ายย้อนกลับมาทิ่มแทงเจนนี่ราวกับลิ่มหนาม... ตอนที่เธอโดนไอ้โจและลุงสอนวางยาปลุกเร้าจนสิ้นท่า ถูกพวกมันรุมย่ำยีศักดิ์ศรีอย่างหยาบโลนพร้อมอัดคลิปวิดีโอต่ำช้าไว้แบล็กเมล์ ก่อนที่พวกมันจะเอาปืนจ่อหัว บังคับให้เธอโทรศัพท์ล่อลวงมิ้นท์ให้มาเป็เหยื่อรายต่อไป เจนนี่รู้ดีแก่ใจว่ามิ้นท์ไม่ได้โง่ เพื่อนรักของเธอรู้ระแคะระคายและ ตั้งใจเสนอตัววางแผนเข้ามาเพื่อช่วยเธอ จากขุมนรก... แต่สุดท้าย แผนการกลับพังทลาย มิ้นท์กลับต้องมาติดกับดักและเผชิญชะตากรรมอันมืดมิดนี้ไปด้วยอีกคน
"มิ้นท์... ฉัน... ฉันขอโทษ..."
น้ำเสียงสั่นเครือหลุดรอดจากลำคอของเจนนี่ ก่อนที่ทำนบน้ำตาจะพังทลายลงมาอีกระลอก ร่างอวบอิ่มโผเข้ากอดมิ้นท์จากด้านหลังอย่างสุดกลั้น เธอซุกใบหน้าเนียนลงกับลาดไหล่ของเพื่อนรัก ร้องไห้โฮออกมาจนตัวโยน สองแขนโอบรัดร่างของมิ้นท์ไว้แ่าราวกับกลัวว่าเพื่อนสนิทคนนี้จะอันตรธานหายไป
"ฉันขอโทษ... ฮือออ มิ้นท์ ฉันขอโทษจริง ๆ มึงไม่ควรต้องมาเจอเื่ระยำแบบนี้เลย มึงอุตส่าห์วางแผนจะมาช่วยกู แต่กูกลับรักษามึงไว้ไม่ได้... กูไม่ควรโทรตามมึงเข้ามาอยู่ในวังวนนรกนี่เลยกูทำลายชีวิตมึง..." เจนนี่พร่ำคำขอโทษปนเสียงสะอื้นไห้อย่างบ้าคลั่ง ความเ็ปที่ตนนั่นเองเป็คนลากเพื่อนรักที่แสนดีมาแปดเปื้อนราคีทำให้เธอใจจะขาด และสิ่งที่ทิ่มแทงใจเธอที่สุดในยามนี้ คือภาพความกระสันรัญจวนที่เพิ่งเกิดขึ้นบนโซฟาก่อนหน้า
"รวมถึง... เื่ผู้กองเมื่อกี้ด้วย... ฮึก... ฉันมันเห็นแก่ตัว ฉันหน้ามืดตามัวเพราะฤทธิ์ยาจนเข้าไปแทรกระหว่างมึงกับเขา... เราสองคน... พวกเราทำเื่น่าละอายแบบนั้นลงไป... ฉันขอโทษนะมิ้นท์..."
ััอบอุ่นและหยาดน้ำตาร้อน ๆ ของเจนนี่ที่เปียกชุ่มซอกคอ ทำให้ร่างที่เคยแข็งทื่อของมิ้นท์ค่อย ๆ อ่อนยวบลง หญิงสาวเบือนหน้ากลับมามองเพื่อนรัก น้ำตาของเธอเองก็ไหลร่วงเป็สายทางเช่นกัน ความโกรธแค้นต่อเจนนี่นั้นไม่มีเลยในหัวใจ เพราะเธอรู้ดีว่าเจนนี่ถูกบีบคั้นจนถึงขีดสุด และในส่วนของฤทธิ์ยา... พวกเธอทั้งคู่ต่างรับรู้และเข้าใจดีว่ามันคือสารเคมีร้ายที่ปลุกปั่นจนร่างกายทรยศจิตสำนึก
ทว่า... มิ้นท์เลือกที่จะเก็บซ่อนความรู้สึก 'รักครั้งแรก' ที่มีต่อผู้กองวุติเอาไว้ในส่วนลึกของดวงใจ เธอไม่อาจปฏิเสธได้ว่ายามที่ความเป็ชายอันหนาใหญ่ของเขาทำลายพันธนาการบริสุทธิ์ของเธอ มันเต็มไปด้วยความหวานละมุนลึกซึ้งที่ชุบชูหัวใจที่อ้างว้างของเธอั้แ่ตอนที่เขาโดนมีดเฉี่ยวแขนเพื่อช่วยชีวิตเธอไว้ ยามนี้ความบอบช้ำและการเยียวยาเพื่อนรักตรงหน้าสำคัญที่สุด
"เจนนี่..." มิ้นท์เอ่ยเสียงพร่า พลันพลิกกายหันกลับมากอดตอบเจนนี่เอาไว้แน่น สองสาวกอดกันกลม ร้องไห้สะอื้นไห้ระบายความอัปยศและความขมขื่นใจทั้งหมดออกมาผ่านอ้อมกอด "กูไม่เคยโกรธมึงเลย... ไม่เคยเลยเจนนี่ กูเต็มใจมาช่วยมึงเอง... ฮึก... ส่วนเื่ผู้กอง... มึงอย่าคิดมากเลยนะ เราต่างก็โดนยามาด้วยกันทั้งคู่ มันควบคุมไม่ได้... มึงไม่ได้เห็นแก่ตัวเลยเจนนี่"
ทั้งสองสบตากันผ่านม่านน้ำตา ความกระอักกระอ่วนใจจากฉากนัวเนียแบบสามคน ยังคงหลงเหลืออยู่เป็ตะกอนหนาในความรู้สึก ทว่าการปลดล็อกและเคลียร์ใจในครานี้ าแแห่งความรู้สึกผิดถูกบรรเทาลงด้วยความรักและความเข้าใจของเพื่อนแท้
มิ้นท์เลือกที่จะเก็บซ่อนความรู้สึก 'รักครั้งแรก' ที่มีต่อผู้กองวุติเอาไว้ในส่วนลึกของดวงใจ เธอไม่อาจปฏิเสธได้ว่ารสรักของผู้กองหนุ่มนั้นหวานล้ำและตราตรึงเพียงใด ทว่ายามนี้ ความบอบช้ำและการเยียวยาเพื่อนรักตรงหน้าสำคัญที่สุด ทั้งสองสบตากันผ่านม่านน้ำตา ความกระอักกระอ่วนใจยังคงหลงเหลืออยู่เป็ตะกอนหนา แต่การปลดล็อกและเคลียร์ใจในครานี้... ก็ช่วยพยุงจิตใจที่แหลกสลายของพวกเธอให้พร้อมที่จะก้าวเดินต่อไปเพื่อเผชิญหน้ากับความจริง