พลิกบทนางร้าย : ทะลุมิติมาเป็นปีศาจบุปผาสื่อรัก

บทที่ 32 โลกที่สอง บุตรชายปัญญาทึบของเศรษฐี

แสงสีขาวสว่างวาบปกคลุมร่างหนานลี่ วิญญาณของนางถูกระบบพาเข้าไปในอุโมงค์มิติที่แปลกประหลาด แต่ระหว่างทาง จู่ๆระบบก็ร้องขึ้นมาด้วยความตกใจ

หนานลี่ "เป็นอะไรไปหรือ"

ระบบ "โฮสต์ เหตุใดบนร่างกายของท่านถึงได้มีรอยประทับวิญญาณ... "

หนานลี่ถามย้ำ "อะไรนะ" แต่เสียงของระบบเบามาก อีกอย่างการเดินทางข้ามมิติทำให้หนานลี่หูอื้อจึงฟังไม่ค่อยชัด

ระบบ "หายไปแล้ว? แปลกจัง ... หรือว่าข้าดูผิดไป? ช่างเถอะ โฮสต์ พวกเรากำลังจะเข้าสู่โลกที่สอง โปรดเตรียมตัวให้พร้อม!"

หนานลี่ตอบรับเบาๆ มีแสงแสงสว่างจ้าปรากฏอยู่ตรงหน้า นางจึงหลับตาลง

....

ไม่รู้ว่าผ่านไปนานแค่ไหน และไม่ทราบนางหลับไปตั้งแต่เมื่อใด หนานลี่ได้ยินเสียงคนเคาะประตูดัง "ปังๆๆ" นางหันหลังกลับด้วยความหงุดหงิด ขณะกำลังพลิกตัว พอขยับก็รู้สึกเจ็บปวด เกือบกรี๊ดออกมา พอยกแขนเสื้อขึ้นมอง ก็เห็นรอยแผลเป็นสีแดงน่าสยดสยองอยู่บนแขน หนานลี่มุมปากกระตุก

หนานลี่ : ระบบ นี่มันเรื่องอะไรกัน ร่างนี้ถูกคนอื่นจับมาทรมานหรือ?

ระบบ "โฮสต์ ท่านตื่นแล้ว ตามที่ท่านขอ โลกนี้ท่านจะได้เจอกับพระเอกก่อนนางเอก ดังนั้นข้าจึงเลือกร่างกายนี้ให้ท่าน เจ้าของร่างเดิมคือคู่หมั้นในวัยเด็กของพระเอก แต่กลับถูกครอบครัวของพระเอกเลี้ยงดูเหมือนกับคนรับใช้ จะงานหนัก งานสกปรกล้วนตกเป็นของนางทั้งสิ้น แต่โฮสต์ไม่ต้องกังวล เพื่อที่จะให้ท่านทำภารกิจได้ดี ข้าจึงเลือกร่างกายที่งดงามแก่ท่าน"

หนานลี่ : แล้วพระเอกอายุน้อยกว่าข้ากี่ปี

นักรบหญิงที่ตรงไปตรงมาอย่างนางไม่ค่อยชอบผู้ชายที่อายุน้อยกว่า ยามข้าเกิด เจ้ายังไม่เกิด ยามข้าเริ่มชรา เจ้าโตเป็นหนุ่ม แบบนี้มันฟังดูน่าเศร้า

หนานลี่นึกถึงนิยายที่นางเคยอ่านมาไม่กี่เล่ม เนื้อเรื่องส่วนใหญ่ก็คือนางเอกเป็นคู่หมั้นในวัยเด็กของพระเอก แต่อายุห่างกันเป็นสิบปี สถานการณ์จึงกลายเป็นเหมือนพี่เลี้ยงของพระเอก พอพระเอกโตเป็นหนุ่ม นางเอกก็ผ่านโลกมามากแล้ว ความคิดของทั้งสองคนแตกต่างกัน สุดท้ายก็ได้แต่มองพระเอกแต่งงานกับคนอื่น ส่วนตัวเองก็กลายเป็นยายแก่

ระบบ : โฮสต์ ท่านอายุมากกว่าพระเอกหกปี มีคำกล่าวว่าได้ตบแต่งสตรีอายุมากกว่าสามปีก็เหมือนกับได้ทองคำมาก้อนหนึ่ง ตอนนี้ท่านก็เหมือนกับทองคำสองก้อน  พระเอกตบแต่งไปก็จะมีแต่ความสุข

หนานลี่ " ... "

นางรู้สึกได้ถึงความมุ่งร้ายจากระบบ

ระบบ: ระหว่างนี้ข้าจะเล่าเรื่องราวของพระเอกให้ท่านฟังเพื่อให้ท่านเอาชนะใจพระเอกได้ง่ายขึ้น และเปลี่ยนแปลงจุดจบที่น่าเศร้าของนางร้าย

ในโลกเดิม พระเอกชื่อหยุนอินเป็นบุตรชายของเศรษฐีอันดับหนึ่งในเมืองหนานเฉิง ครอบครัวของเขาทำธุรกิจค้าข้าว บิดาของเขาชื่อหยุนฝาน เป็นคนที่มีชื่อเสียงในเมืองหนานเฉิง ชอบทำบุญทำทานจึงเป็นที่รักของทุกคน

อาลี่ที่เป็นคู่หมั้นในวัยเด็กของพระเอก มีนิสัยอ่อนโยนใจดี นางเป็นเด็กเร่ร่อนที่ลี้ภัยมายังเมืองหนานเฉิงในช่วงที่เกิดภัยพิบัติ ถูกหยุนฝานรับเลี้ยง ตอนนั้นอาลี่อายุแค่เก้าขวบ ถึงแม้ว่าจะดูผอมแห้งแต่ดวงตาสีดำของนางกลับใสซื่อ เขาจึงพาอาลี่กลับบ้าน บอกภรรยาว่านี่คือคู่หมั้นในวัยเด็กของหยุนอิน

หยุนอินเป็นคุณชายตระกูลใหญ่ แต่กลับมีชะตาชีวิตอาภัพ ตอนอายุสามขวบเขาเป็นไข้จนสมองถูกทำลาย พอตื่นขึ้นมาก็กลายเป็นคนปัญญาอ่อน อาลี่จึงดูแลเขาอย่างดี เวลาผ่านไปอาลี่ก็เติบโตขึ้น แต่มารดาของหยุนอินกลับไม่ชอบนาง เอาแต่ดุด่านาง ให้นางทำงานหนักทุกวัน

ตอนที่หยุนอินอายุยี่สิบปี จู่ๆก็หายจากอาการปัญญาอ่อน แถมยังฉลาดมากขึ้น เขาเริ่มดูแลธุรกิจของครอบครัว ในปีนั้นหยุนฝานถูกโจรฆ่าตายระหว่างทางที่ไปส่งของ หยุนอินจึงกลายเป็นเสาหลักของตระกูลหยุน

หยุนอินไปทำธุรกิจที่ข้างนอกก็เจอกับนางเอก ทั้งสองคนตกหลุมรักกันตั้งแต่แรกพบ อยากจะใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน เรื่องนี้ทำให้อาลี่เสียใจมาก นิสัยของนางจึงเปลี่ยนไป นางคิดว่าตราบใดที่นางเอกไม่ปรากฏตัวขึ้น พระเอกก็ต้องแต่งงานกับนาง นางจึงไปลอบสังหารนางเอก...

หนานลี่ : ข้าพอจะรู้เนื้อเรื่องแล้ว

ระบบ : โฮสต์ข้ายังพูดไม่จบเลย

หนานลี่ : นางเอกมีรัศมีของนางเอกคุ้มครองคงจะไม่ตายหรอก พอเรื่องแดงขึ้นมาพระเอกก็คงจะไม่ปล่อยนางร้ายไว้ นางร้ายในโลกนี้ช่างน่าสงสาร ดันชอบแส่หาที่ตาย

อีกแล้วที่ต้องเจอกับนิยายที่นางร้ายถูกแย่งความรัก แล้วก็เกิดความอิจฉาริษยา เทียบกันแล้วก็เหมือนกับนางเอกคือแสงจันทร์ที่อยู่ในใจของพระเอก ส่วนข้าคือไฝบนมือของเขา

พระเอกมองไฝบนมือของเขาทุกวัน นานวันเข้าข้าก็กลายเป็นยุงที่น่ารำคาญ ส่วนแสงจันทร์กลับกลายเป็นแสงสว่างในใจเขา มิอาจลืมเลือน

ระบบ : โฮสต์ ท่านเข้าใจถูกแล้ว!

ในตอนนั้นเอง เสียงฝีปากร้ายดังมาจากด้านนอก "ตายแล้วหรือไร เหตุใดยังไม่ตื่นอีก!"

"ตะวันขึ้นถึงยอดไม้แล้วยังไม่ตื่นอีกหรือ อาอินหิวแล้วเอาแต่เรียกหาเจ้า รีบตื่นขึ้นมารับใช้เขาเร็วๆ"

หนานลี่ค่อยๆลุกขึ้นนั่ง มองสตรีที่อ้วนท้วมสองแก้มเต็มไปด้วยไขมันและกระ อีกฝ่ายเดินถือแส้เดินเข้ามาในห้อง นี่คือมารดาของพระเอก แก้มที่อ้วนจนไขมันล้นออกมาทำให้ดวงตาของนางดูเล็กหยี มาถึงก็ลงมือหวดแส้ดัง "เพี๊ยะ"

อย่างไรก็ตาม คราวนี้ภาพที่มารดาของหยุนอินต้องการจะเห็นกลับไม่ปรากฏขึ้น กลับกลายเป็นภาพที่หนานลี่ยกมือขึ้นคว้าแส้ที่มารดาของหยุนอินฟาดลงมาอย่างง่ายดาย 

มารดาของหยุนอินชะงักไป มองหนานลี่อย่างไม่อยากจะเชื่อ ปีศาจน้อยที่เคยเชื่อฟังนางมาตลอดกลับกล้าขัดขืนนาง?

มารดาของหยุนอินอ้าปากกว้าง ดวงตาเล็กหยีของอีกฝ่ายหรี่ลง โทสะพร้อมปะทุ ทว่าในฐานะนักรบหญิงแห่งยุคโลกาวินาศ หนานลี่ไม่รู้สึกกลัวเลยสักนิด หลังจากที่ไปท่องที่โลกแฟนตาซีแห่งแรกมาแล้ว นอกจากเทพเซียนกับปีศาจแล้ว คนธรรมดานางไม่หวั่นเกรงแม้แต่นิด เอาจริงคิดสังหารก็ง่ายดายดุจพลิกฝ่ามือ

"เจ้า ... เจ้า ... เจ้าคิดจะทำอะไร" มารดาของหยุนอินเริ่มหวาดกลัว เสียงของนางสั่นเทา นางรู้สึกได้ถึงพลังมหาศาลที่ส่งผ่านจากแส้ นางสู้ไม่ได้แน่ๆ

"ท่านไม่ได้บอกหรือว่าหยุนอินกำลังหาข้า" หนานลี่ปล่อยมือ มารดาของหยุนอินเสียหลักเซล้มลงนั่งกับพื้น หนานลี่เพียงชายตามองมารดาของหยุนอินที่ดูทุลักทุเลแล้วก็เดินออกไป

ระบบ : โฮสต์ ในโลกนี้ท่านดูเท่สุดๆไปเลย

หนานลี่ :  ระบบตอนนี้พระเอกอายุเท่าไหร่แล้ว?

ระบบ :  วันนี้เป็นวันเกิดครบรอบยี่สิบปีของพระเอกพอดี

หนานลี่ :  เจ้าจะให้ข้าไปฉลองวันเกิดให้เขาใช่ไหม?

ระบบ :  ความคิดนี้ดีนะโฮสต์ ข้าสนับสนุนให้ท่านเอาใจพระเอก

หนานลี่ "..."

"อาลี่เจ้าไปไหนมา!" จู่ๆก็มีร่างในชุดเขียวทั้งตัวปรากฏขึ้นไม่ไกล หนานลี่ใจหายวูบ พอหันไปก็เห็นอะไรบางอย่างที่เหมือน "กบเขียว" ตัวหนึ่งกระโดดโลดเต้นมาหานางแล้วก็จูงมือนางอย่างสนิทสนม

หนานลี่ : กบเขียวตัวนี้คือพระเอกหรือ เขากินอะไรเข้าไปถึงได้อ้วนขนาดนี้

ระบบ :  จิ๊ส์ จิ๊ส์ จะเป็นใครไปได้อีกหากมิใช่คุณชายใหญ่ของบ้านหลังนี้ ที่เขาอยู่ในสภาพนี้ก็เพราะได้กินอาหารดีๆทุกวัน ฉะนั้นอย่าดูถูกคนอ้วนนะ!คนอ้วนทุกคนล้วนมีศักยภาพ!!

หนานลี่มองพระเอกที่สวมชุดเขียวและหมวกสีเขียวซึ่งเป็นตัวแทนของสัญลักษณ์ของการถูกนอกใจก็ทนไม่ไหว พาเขากลับไปที่ห้อง เลือกชุดให้เขาด้วยตัวเอง เปลี่ยนมาเป็นชุดยาวสีเหลืองอ่อนปักลายเมฆา ทำให้พระเอกดูดีกว่าเดิมเยอะ

หนานลี่สับฝ่ามือลง พูดอย่างเด็ดขาดว่า "ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ท่านห้ามใส่ชุดสีเขียวอีก" ... นางไม่อยากเห็นกบเขียวมาเดินเล่นอยู่ตรงหน้านางอีกต่อไป

หยุนอินที่เป็นคุณชายตระกูลใหญ่พยักหน้ารับรู้อย่างว่าง่าย "ได้ ได้ อาลี่บอกอะไรข้าก็ทำตามนั้น"

หนานลี่ :  พระเอกในโลกนี้ช่างว่าง่ายจริงๆ เชื่อฟังข้าทุกอย่าง มองดีๆแล้วหน้าตาของพระเอกก็หล่อเหมือนกัน ถ้าเขาผอมลงคงจะดูดีมาก

หนานลี่ :  ระบบ บอกหน่อยสิ ในโลกเดิมนางเอกเป็นคนช่วยพระเอกลดนํ้าหนักหรือ?

ระบบ : ในโลกเดิม พระเอกตกหลุมรักนางเอกตั้งแต่แรกพบ จึงตั้งใจลดนํ้าหนักเพื่อจีบนางเอก