ระบบผู้ล้มเหลว

ตอนที่ 37 เมืองชายแดนและผู้เฝ้าประตู

สามวันหลังออกจากมหาวิทยาลัย

ถนนหินค่อยๆ หายไป

แทนที่ด้วยพื้นดินแห้งแตกระแหงและป่ารกทึบ

ยิ่งเดินขึ้นเหนือ อากาศยิ่งเย็นลง

ระหว่างทางทั้งสองผ่านหมู่บ้านร้างหลายแห่ง

บางแห่งยังมีร่องรอยการต่อสู้

บางแห่งกลับเงียบผิดปกติจนแม้แต่นกยังไม่กล้าบินผ่าน

ถิงถิงมองไปรอบๆ

“แถวนี้เงียบเกินไป”

ซูผิงพยักหน้า

ตั้งแต่ออกจากเมือง เขาสัมผัสได้ว่าพลังมารในอากาศเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ

แถมเหรียญสีดำจากวิหารเงา…

ยิ่งเข้าเหนือ ก็ยิ่งร้อนขึ้น

ช่วงเย็นของวันที่สาม

กำแพงหินสูงขนาดใหญ่ปรากฏตรงหน้า

เมืองชายแดน — เป่ยกวน

เมืองสุดท้ายก่อนเข้าสู่แดนรกร้างทางเหนือ

หน้าประตูมีนักล่า อัศวินรับจ้าง พ่อค้า และนักผจญภัยจำนวนมาก

ทุกคนติดอาวุธครบมือ

ซูผิงกับถิงถิงเดินเข้าไป

แต่ยังไม่ทันผ่านประตู

ทหารเฝ้าเมืองยกมือห้าม

“หยุด”

ชายคนนั้นมองทั้งสองครู่หนึ่ง

ก่อนหยุดที่ตรามหาวิทยาลัยบนเสื้อ

“นักเรียน?”

เขาส่ายหน้า

“กลับไป”

ถิงถิงเลิกคิ้ว

“ทำไม”

ทหารถอนหายใจ

“เจ็ดวันมานี้ คนหายไปเกือบร้อยคน”

“ทุกคนเข้าแดนรกร้างเพราะข่าวลือเรื่องหอคอยอะไรสักอย่าง”

ซูผิงนิ่ง

ข่าวแพร่เร็วเกินไป

ทหารมองพวกเขาอีกครั้ง

“ถ้ายังอยากมีชีวิตอยู่ อย่าเข้าไป”

พูดจบเขาก็เปิดทาง

ทั้งสองเดินเข้าเมือง

ภายในคึกคักแต่แปลกประหลาด

ร้านค้าเต็มไปด้วยอาวุธ ยา และอุปกรณ์เอาตัวรอด

คนส่วนใหญ่สีหน้าเคร่งเครียด

บางคนมีบาดแผลเต็มตัว

ระหว่างเดิน

ซูผิงหยุดกะทันหัน

ตรงกำแพงมีประกาศแผ่นใหญ่

[ประกาศด่วน]

รับสมัครผู้กล้าสำรวจแดนรกร้าง

ปลายทาง : หอคอยเพลิงดำ

รางวัล : 100,000 ทอง

ผู้จัด : สมาคมนักล่า

ถิงถิงมองแล้วขมวดคิ้ว

“แปลก”

“ข่าวหอคอยเพิ่งออกไม่นาน ทำไมมีคนจัดทีมแล้ว”

ซูผิงมองอยู่พักหนึ่ง

ก่อนสายตาไปหยุดที่สัญลักษณ์มุมล่างของประกาศ

เปลวเพลิงสีดำ

เหมือนบนเหรียญของวิหารเงา

เขาหรี่ตาทันที

กับดัก

ทันใดนั้น—

“สนใจเข้าร่วมไหม”

เสียงชายคนหนึ่งดังขึ้น

ทั้งคู่หันไป

ชายวัยกลางคนสวมเกราะหนังยืนอยู่

ด้านหลังมีคนอีกหลายคน

เขายิ้มเป็นมิตร

“ทีมเราจะออกพรุ่งนี้”

“คนยิ่งเยอะยิ่งปลอดภัย”

ซูผิงมองเขาเงียบๆ

ก่อนพูดสั้นๆ

“ไม่”

ชายคนนั้นยังยิ้ม

แต่ดวงตากลับเย็นลงเล็กน้อย

“อย่ารีบปฏิเสธ”

“แดนรกร้าง…ไม่เหมาะกับเด็กสองคน”

ถิงถิงกำลังจะตอบ

แต่ซูผิงจับแขนเธอไว้

แล้วเดินออกมา

พอห่างพอสมควร

ถิงถิงรีบถาม

“ทำไม”

ซูผิงตอบเรียบๆ

“คนพวกนั้น…”

“มีพลังมาร”

ถิงถิงหยุดเดินทันที

วิหารเงา?

แต่ก่อนจะคุยต่อ

จู่ๆ เสียงดังสนั่นก็ดังขึ้นจากกลางเมือง

ตูม!!

ผู้คนแตกฮือ

มีคนตะโกน

“มีคนเปิดประตูแล้ว!”

“ผู้เฝ้าประตูปรากฏ!”

ซูผิงชะงัก

มือแตะกุญแจสีเงินในกระเป๋าโดยไม่รู้ตัว

กุญแจ…

กำลังส่องแสง

ทั้งสองมองหน้ากัน

ก่อนรีบวิ่งไปยังจัตุรัสกลางเมือง

และสิ่งที่เห็น…

ทำให้ทั้งคู่หยุดหายใจ

กลางลานกว้าง

มีประตูหินสีดำสูงหลายสิบเมตรตั้งอยู่

และหน้าประตู

มีชายสวมหน้ากากเงิน…

ยืนรออยู่

……จบตอน……

ตอนต่อไป : ตอนที่ 38 — ผู้เฝ้าประตูและบททดสอบแรก