Tenmei do:ตำนานเจ็ดสี [ nanairo ]

      ในเช้าของวันต่อมา

 "หืม กล่องสุ่มเเห่งสวรรค์ เอาล่ะมาเปิดกัน"

  โยฟุที่กำลังเช็คของในช่องเก็บพูดขึ้น

 "คุณได้รับ กุญเเจเข้าเหวเเห่งสวรรค์ เเละมีสั้นเเห่งเเสง"

  ระบบเเจ้ง

 "จะว่าไป มีดชั้นก็มีตั้งสองอันเเหนะ ยังคิดไม่ออกเลยเอาไปทำอะไรดี"

  โยฟุนั่งคิดซักพักก่อนจะคิดออก

 "งั้นก็เอาให้ ลาโชก้ากับเจ้านั้นละกัน"

 โยฟพูดขึ้น

 ก่อนจะมีลาโชก้ากับอัศวินเเห่งความมืดอีกตัวออกมา

 "นี่ของนายลาโชก้า"

 โยฟุพูดพร้อมยื่นมีดเเห่งนรกที่ได้มานานเเล้วให้ลาโชก้า

 "ส่วนนี่ของนาย เวคเตอร์"

 นั้นคือเวคเตอร์นั้นเอง โยฟุยื่นมีดเเห่งสวรรค์ให้เวคเตอร์ในร่างอัศวินเเห่งความมืด

 "ต่อไปมีอะไรอีกบางนะ ที่ชั้นลืมพวกมันไป"

 โยฟุเลื่อนไปเลื่อนมาก็เจอธนูเทพมืดที่ได้มาตอนเปิดฉายาเจ้าชายเเห่งความตาย

 "ธนูเมพมืดหรอ.. ชั้นลืมไปสนิทเเล้วเเหะ ดีเเล้วที่มาเปิดช่องเก็บของ"

 โยฟุพูด

 "เอาล่ะ ก็อยากลองเหมือนกัน"

 โยฟุพูด

 "งั้นก็มุ่งหน้าไปที่เหวเเห่งสวรรค์เลยละกัน"

 โยฟุพูดก่อนจะวิ่งออกไปเเละชนกับคาเอนะ

 ปัก!!

 เอเน่หรอ ที่ชั้นชน

 โยฟุคิดในใจก่อนจะมีเสียงของคาเอนะร้องขึ้น

 "โอ้ย.."

 คทเอนะพูด

 โยฟุตกใจเล็กน้อยก่อนจะลุกขึ้นจากการล้มเพื่อเช็คให้เเน่ใจว่าเป็นใคร

เเละเเน่นอนว่านั้นคือคาเอนะ

โยฟุเขินเล็กน้อย เพราะเห็นชุดที่คาเอนะใส่มันค่อนข้างเปลือยนิดน้อย

 ชุดของคาเอนะคือชุดนอนเป็นชุดเเขนสั้นเเละเสื้อก็ยาวถึงเพียงเเค่เอวส่วนตรงส่วนขาลงไปเป็นกระโปรงสั้น ที่ตอนนี่โยฟุเเทบจะเห็นสิ่งที่อยู่ข้างในนั้นอยู่เเล้ว

ก่อนที่โยฟุจะเขินขึ้นเเละพูดขึ้นว่า

 "โทษทีซุยเคียว ชั้นต้องไปเเล้วละ"

 ในขณะที่พูดอยู่โยฟุก็วิ่งออกจากบ้าน

 เเละคิดไปด้วยเขินไปด้วยว่า

 เเย่เเล้วดันลืมซุยเคียว ว่าตั้งเเต่วันนี้ซุยเคียวจะมาอยู่ด้วยกัน

 จากนั้นไม่นานก็ถึงเหวเเห่งสวรรค์

 โยฟุเอากุญเเจออกจากช่องเก็บของก่อนจะเปิดประตูเข้าเกทเเห่งเหวสวรรค์

 "เงื่อนไขการเปิด

  -เป็นผู้ที่มีค่า slayer force สูงพอที่จะเข้า

   -มีกุญเเจเหวเเห่งสวรรค์ "

 จู่ๆก็มีฟังชั่นบางอย่างขึ้นตรงหน้าโยฟุ

 เเต่ว่าไม่ทันไร ฟังชั่นนั้นก็พังลงเพราะบางอย่าง

 "พวกระบบพวกนี้เป็นระบบที่ไม่มีพลังป้องกัน ทำให้เเค่เห็นออร่าชั้นก็คงพัง"

  โยฟุพูดขึ้น

 "เอาล่ะเข้าไปเลยละกัน"

 โยฟุพูดก่อนจะเปิดประตูเกท

ด้วยกุญเเจ

 เมื่อเข้ามาสำเร็จ สิ่งเเรกที่เห็นเลยก็คือ มอนเตอร์ที่เยอะมาก 

 เเละตาสีเหลืองก็ตรวจสเตตัสขึ้น

 มอนเตอร์ ชื่อ ลูเกียร์

 เเรงค์ 5

 ความเร็ว : 45000

 ความเเข็งเเกร่ง : 55000

 ความทึกทน : 35000

 พลังเวทย์ : 10000

 สกิลพิเศษ : เมื่อถูกกัดจะโดนมีสถานะเจ็บปวดระยะยาว

 Hp 50000/50000

 Mp 100000/100000

 ไอ่พวกนี้มันเป็นมอนเตอร์ที่คลายๆกับ ออค ก็อบลิน เเละ วูฟ พวกมันไม่มีชื่อเรียกเฉพาะเเต่มีชื่อที่เอาไว้เรียกพวกมันโดยรวมหรือเผ่า

 งั้นก็เเปลว่าพวกอยู่ด้วยกันเป็นฝูงสินะ

 โยฟุคิด

 งั้นคงเข้าใกล้ไม่ได้ ไหนๆก็โจมตีระยะใกล้ไม่ได้คงต้องลองธนูเทพมืดหน่อยละกัน

 คิดเสร็จโยฟุก็ดึงธนูเทพมืดออกมาก่อนจะเลงเเละยิง

 ตู้ม!!!!!!

 เพราะว่าบัฟของธนูเทพมืดกับบัฟจากสถานะต่างๆจะไม่รวมกันทำให้ต้องใช้ เดม่อน ริง ช่วยเอา

 ตัวอย่างเช่น

 ชั้นใช้ดาร์ก เดม่อนเเละอาภรณ์ปีศาจอยู่เเน่นอนว่าพลังเวทย์ก็จะเพิ่มขึ้น เเต่ว่าถ้าเราถือธนูเทพมืดอยู่พลังเวทย์

ของดาร์ก เดม่อนกับอาภรณืปีศาจจะไม่รวมกับธนูเทพมืด เเต่ว่าจะไปรวมกับไอเทมช่วยเช่น เเหวน สร้อยคอ เครื่องประดับที่ช่วยเพิ่มสเตตัส พวกนี้เป็นต้น เเละเมื่อกี้ชั้นใช้เเหวนเพิ่มธาตุให้ธนูไปอีกหนึ่งก็คือ สายฟ้าสีดำ มันเลยเพิ่มอนุภาคมากขึ้น

เเต่ว่าถ้าระบบไม่ได้เเจ้งเตือนว่าชั้นฆ่าใันไปเเล้วเเสดงว่ามันยังไม่ถูกฆ่าสินะ

 เมื่อคิดเสร็จได้เพียงเเค่ไม่กี่วิจู่ๆ หนึ่งในพวกมันก็กระโดดใส่โยฟุ

 "เเย่เเล้ว.."

 โยฟุพูดก่อนจะกระโดดกลิ้งไปด้านขาง

 "อย่างงี้ต้องให้อัศวินเเห่งความมืดช่วย"

 โยฟุพูด

 "ออกมา ฟีกิส"

 เมื่อโยฟุเรียกฟีกิสจู่ๆก็มีเสียงขัดขึ้น

 "เดี๋ยวท่านจักรพรรดิ จะลืมผมไปอีกนานมั้ย"

 มีเสียงนึงดังขึ้นภายในตัวของโยฟุ

 ก่อนที่โยฟุจะซัมม่อนตัวอะไรบางอย่างออกมา

 "ว่าไงครับ ท่านว่าที่จักรพรรดิเเห่งความมืดเเละความตายรุ่นต่อไป"

  ชายคนนั้นพูดขึ้น

 โยฟุเช็คค่าสเตตัสของชายคนนั้น 

   เดียร์รอธ

   เผ่า : ชาโดว์ เอ็กซ์เซล ออฟ 

   (shadow exel of)

   ปีศาจดำ (black demon) ปีศาจ มืด( dark demon) ปีศาจเเห่งการทำลายล้าง ( destroy demon)  

   สถานะ:อัศวินเเห่งความตาย

   เเรงค์:ผู้พิทักษ์ความตาย

   ระดับ:นักสู้เเห่งความตาย 

 "เดี๋ยว นี่นายเป็นเป็นคริปที่ชั้นสามารถซัมม่อนได้หรอเนี่ย"

 โยฟุถาม

 "เดี๋ยวผมตอบคำถามให้ ท่านจักรพรรดิ ตอนนี้ท่านต้องการความช่วยเหลือสินะ"

   พูดเสร็จเดียร์รอธก็ใช้หมัดที่เป็น

เเขนมังกรต่อยใส่ลูเกียร์

 ปัม!!!!

 ภายในหมัดหน้าของลูเกียร์ที่มีรูปร่างคลายหมาป่ากึ่งมังกรดำ ก็หน้าระเบิดออกเป็นเสี่ยงๆ

 "ผมค่อนข้างขี้เกียจในการต่อสู้กับไอ่พวกที่มีเยอะนะครับ ท่านจักรพรรดิ"

  เดียร์รอธบอกกับโยฟุ

 "งั้นเอาเเบบนี้ท่านจักรพรรดิ ท่านลองเปิดตรงช่องสกิลดูสิครับ"

  เดียร์รอธบอกโยฟุ

 ก่อนที่โยฟุจะดูสกิลไปเรื่อยๆก่อนจะเห็นสกิลเเปลกๆ

 " - ดีไวนด์ โหมด : หัดมารเจ้าจอมสายฟ้าดำ - "

   ทันใดนั้นเอง เเขนของโยฟุก็กลายเป็นเเขนมังกร

 "นี่มันอะไรเนี่น"

 โยฟุสงสัย

 "ลองใช้สกิล เเบล็ก เทมเปส เบรค (black tempest break) ดูสิครับ"

  เดียร์รอธบอกโยฟุ

 "เเบล็ก เทมเปส เบรค เป็นสกิลใช้ทำความเสียหายหมู่เเค่เป็นความเสียหายดระจายหรือสร้างความหมายในจุดๆเดียวเเต่เเรงมากๆ"

  โยฟุพูด

 "ต้องลองดูเเล้วล่ะ"

 โยฟุพูด

 "เงื่อนไขการใช้ 

  - อยู่ในโหมด ผู้พิทักษ์สวรรค์

(ดีไวนด์ โหมด)

  -มีสองคน

  -มีพลังพอจะใช้สกิล

  เงื่อนไขการคุณสามารถใช้"

  ระบบเเจ้งเตือน

 จากนั้นเดียร์รอธก็กระโดดหมุนตัว ในขณะที่หมุนตัวก็มีพายุมืดวนรอบๆเดียร์รอธ เเละเมื่อหมุนตัวเสร็จ ภายหน้าของโยฟุคือดาบขณาดใหญ่ตั้งขึ้นออกมา

 "ย้า!!! 

 - Black tempest break -"

 โยฟุพูด ก่อนจะจับดาบขณาดใหญ่กว่าตัวเอง ประมาณ 50 เท่า

  หนักชะมัดเลย

 "อ้าาาาา!!!"

  โยฟุใช้ดาบนั้นฟาดลง

  ตู้ม!!!!!!!

 เเละโยฟุก็กระโดดขึ้นสูงเเบบมากๆ ก่อนจะใช้เเขนที่เป็นมังกรพุ่งลงมาต่อยใส่ดาบเพื่อสร้ายเสียหายมากกว่าเดิม

 ตู้ม!!!!!!

 "คุณได้สังหาร ลูเกียร์"

 "คุณได้สังหารลูเกียร์"

 "คุณได้สังหารลูเกียร์"

 เเละมันก็เป็นเสียงอย่างงี้ไปจนถึง 15 ครั้ง

 "ปิดโหมด ดีไวนด์"

 เเขนมังกรของโยฟุก็หายไป

 จากนั้นก็มีพายุมืดมาวนรอบๆดาบยักษ์นั่น เเละมันก็ปรากฏเป็นเดียร์รอธ

 "เป็นไงบ้างครับ ท่านจักรพรรดิ เจ็บตรงไหนรึเปล่า"

  เดียร์รอธวิ่งมาที่โยฟุเพื่อถาม

 "ไม่นะ ไม่เจ็บอะไรเลย"

 โยฟุบอก

 "งั้นพวกเรามาคุยกันเถอะ เห็นท่านจักรพรรดิอยากคุยกับผม"

  เดียร์รอธพูดกับโยฟุ

  จากนั้นเวลาก็ผ่านไปซักพักจนในที่สุด โยฟุก็เข้าใจเเล้ว

 เพราะสกิลอันเชิญที่โยฟุใช้อันเชิญเดียร์รอธคือสกิลอันเชิญที่ฉายาเจ้าชายเเห่งความตายให้มา เเต่ทว่าโยฟุกลับลืม (โผล่ในตอนฉายาใหม่)

 "รู้มั้ยว่าท่านจักรพรรดิเป็นคนเเรกที่สามารถใช้ - Black tempest break - ได้โดยไม่มีอาการเจ็บใดๆ เพราะตลอดมามีคนใช้ - Black tempest break - มากมาย เเต่ว่าหลังใช้เสร็จได้เพียงเเปปเดียวพวกเค้าก็จะมีอาการเจ็บปวด ตามร่างกาย"

 เดียร์รอธ

 "..หรอ.."

 โยฟุเงียบซักพัก

 "ใช่ครับ"

 เดียร์รอธตอบ

 "งั้นนายอยากไปเข้าดันเจี้ยนกับชั้นมั้ย ไหนๆก็เป็นมอนเตอร์ที่ชั้นซัมม่อนได้ ยังไงซะ ก็ซัมม่อนตอนไหนก็ได้ อยากไปอยู่มั้ย เพราะเวลาคับขันขึ้นมา ชั้นจะซัมม่อนนายออกมาเอง"

 โยฟุถามเดียร์รอธ

 "ผมจะไปครับ เพราะมันคือคำสั่งของท่านจักรพรรดิ ผมจะไปปฎิเสธทำไมล่ะครับ"

  เดียร์รอธบอก

 "งั้นก็ลุยโลด.."

โปรดติดตามตอนต่อไป