Path of god เส้นทางของพระเจ้า

แฮก~แฮก~

“อดัมหลบไป!  เดียวฉันจัดการต่อเอง”

ลูชจัดการทหารผีดิบทั้งสองตัวด้วยความอยากลำบากอย่างถึงขีดสุด  แม้เขาจะมีสุดยอดทักษะที่โคตรจะโกงอยู่มากมาย  แต่สิ่งที่เขาใช้ได้กลับมีเพียงเชิงดาบที่ฝึกมากับเคล็ดวิชาที่1ของสำนักเท่านั้น  และผลข้างเคียงจากการใช้เคล็ดวิชามากจนเกินไปก็คือ

[ระบบ : ค่าความเหนื่อยล้าของท่านเพิ่มขึ้นถึงขีดสุด]

[ระบบ : ค่าความเหนื่อยล้าของท่านเพิ่มขึ้นถึงขีดสุด]

[ระบบ : ค่าความเหนื่อยล้าของท่านเพ.....

[ระบบ : ค่าความ.....

......

..

ข้อความซ้ำๆผุดขึ้นราวกับดอกเห็นที่มุมสายตาของลูช    และแม้จะเป็นเช่นนั้นลูชก็ยังคงยิ้มอยู่ได้  

เป็นเพราะข้อความของระบบที่มักจะแทรกขึ้นมาในบางครั้งบางครา

[ระบบ : ค่าสถานะพิเศษ ความเพียร ของท่านเพิ่มขึ้น 1แต้ม]

และนับจากนั้นไม่เกิน5นาทีต่อมา

[หัวหน้าปาตี้ลูชสังหารทหารผีดิบ]

[ท่านได้รับค่าประสบการณ์  680,000 หน่วย]

[หัวหน้าปาตี้ลูชได้รับ  ดาบยาวโบราณ]

[หัวหน้าปาตี้ลูชได้รับเหรียญเงิน 49 เหรียญ]

[ท่านได้รับค่าประสบการณ์  680,000 หน่วย]

[หัวหน้าปาตี้ลูชได้รับกระแขนผีดิบระดับต่ำ 2 หน่วย]

[หัวหน้าปาตี้ลูชได้รับเหรียญเงิน 67 เหรียญ]

[ท่านได้รับค่าประสบการณ์  680,000 หน่วย]

[หัวหน้าปาตี้ลูชได้รับลูกตาผีดิบ 2 หน่วย]

[หัวหน้าปาตี้ลูชได้รับเหรียญเงิน 50 เหรียญ]

ลูชใช้เวลาโดยเฉลี่ยสำหรับทหารผีดิบทั้ง3ตัวตกที่ตัวละ4นาที มันจัดว่านานมากสำหรับการต่อสู้ที่ต้องเพ่งสมาธิอยู่ตลอดเวลา

‘ไอเทมดรอปที่นี้ค่อนข้างดีเลยแฮะ  ถึงส่วนใหญ่จะมีแต่ไอเทมขยะ   แต่เนื่องด้วยรังของอันเดดระดับต่ำนั้นพบเจอได้ยากมากไอเทมขยะพวกนี้เลยค่อนข้างที่จะมีราคา   ดีน่ะที่เราซื้อกระเป๋ามาเพิ่มด้วย~’

หลังจากที่ลูชไล่สังหารทหารผีดิบทั้งสามตัวสำเร็จเขาก็เริ่มตรวจดูไอเทมที่ได้รับในทันทีโดยที่ไม่ได้สนใจอาการเหนื่อยล้าของตัวเองเลย

‘ดาบโบราณงั้นหรอ ?’

[ดาบยาวโบราณ]

เกรด : ทั่วไป

ความคงทน : 420/1,520 (ไม่สามารถซ่อมแซ่มได้)

เพิ่มพลังโจมตี : 480

ความเร็วในการโจมตี : -3%

ดาบที่ถูกผลิตออกมาจำนวนมากสำหรับสงครามป้องกันเมืองเมื่อ150ปีก่อนเป็นดาบเก่าแก่ที่หมดสภาพต่อการใช้งาน   ขุนนางที่ชื่นชอบประวัติศาสตร์ยินดีที่จะรับซื่อในราคาสูงเพื่อเอาไว้เป็นของสะสม

เงื่อนไขในการสวมใส่ : เลเวล 150 ขึ้นไป  ,ทักษะความชำนานดาบขั้นกลางเลเวล1

น้ำหนัก 1,280 หน่วย

‘ซ่อมไม่ได้งั้นหรือ? คงเป็นแค่วัตถุโบราณสินะ เราอุตส่าห์ไปเรียนคลาสรองมาแต่กลับยังไม่เคยได้ใช้เลยแฮะ’

“หัวหน้า!!  ไม่เป็นอะไรนะครับ!”

อดัมที่ไม่ได้ทำอะไรมากนักในการต่อสู้เมื่อครู่วิ่งเข้ามาดูอาการของลูชด้วยความเป็นห่วงเมื่อเขาได้เห็นลูชที่เนื้อตัว เปรอะเปื้อนไปด้วยเหงื่อและคราบเลือดสีดำ

“อา~ไม่ต้องห่วง ฉันยังไหว”

“เอาละพวกเราจะพักต่ออีกสักสองสามนาทีแล้วค่อยเริ่มสำรวจกันอีกครั้ง!”

เมื่อครู่ในการสังหารทหารผีดิบ  แม้ลูชจะดีใจที่ค่าสถานะพิเศษเพิ่มขึ้นมาในขณะที่ค่าเรี่ยวแรงของเขาหมดหลอด  แต่มันกับมีข้อเสียที่เห็นได้อย่างชัดเจน คือการเหวี่ยงดาบของเขาค่อยๆทื่อลงอย่างช้าๆคงจะเป็นเพราะร่างกายที่หนักขึ้นเลื่อยๆจากสภาวะเหนื่อยล้า

ลูชจึงตัดสินใจไม่คิดรีบร้อนกลับไปสำรวจเพราะอาจจะเกิดปัญหาขึ้นมาระหว่างการสำรวจได้   เขาจึงจำเป็นจะต้องตัดสินใจพักกันครู่นึ่งก่อนที่จะกลับไปสำรวจเส้นทางข้างหน้ากันต่อ

***

“เฮ้!!  ทุกคนข่าวใหญ่ล่ะข่าวใหญ่!!”

ชายผมสีแดงน่าตาธรรมดาๆพลักประตูพร้อมกับวิ่งแหกปากเข้ามาภายในบาร์แห่งหนึ่งในป้อมปราการโกลมาส

บาร์ประจำเมืองมักจะเป็นที่ๆผู้เล่นส่วนใหญ่มารวมตัวกันเพื่อดื่มสังสรรค์และเป็นแหล่งรวบรวมข้อมูลของเมืองนั้นๆ  โดยเฉพาะเมืองที่ไม่เป็นที่รู้จักกันภายในโลกอินเตอร์เน็ต  ผู้เล่นส่วนใหญ่จึงมักออกมามองหาข่าวเกี่ยวกับเมืองนั้นๆภายในบาร์

“หือ?ข่าวใหญ่งั้นหรอ?”

“ใช้แล้วพวกนายรู้รึป่าวเกี่ยวกับบูเล็ตแห่งหน่วยที่4ของเครโบรุสน่ะ  ไอหมอนั้นถูกพวกNoopซัดซะน่วมแถมยังปล่อยให้มือใหม่คนนั้นหนีไปได้อีกน่ะ”

ผู้คนภายในบาร์ที่ได้ยินข่าวเกี่ยวกับเรื่องนี้พลันเกิดสีหน้าตกใจ  ก่อนที่จะเกิดเสียงหัวเราะดังก้องไปทั่วทั้งบาร์

“เฮ้! รูรี้ นี้แกเรียกข่าวที่เกิดขึ้นเมื่อสามชั่วโมงที่แล้วว่าข่าวใหม่งั้นหรือ  แกคิดว่าป้อมปราการโกลมาสเป็นเมืองเริ่มต้นหรือไงกันห่ะหรือแกคิดว่าพวกเรากำลังอยู่ในเมืองบ้านนอกกัน!! “ฮ้าๆๆๆ!!!”  ข่าวนี้มันถูกแพร่ไปทั่วอินเตอร์เน็ตในช่องข่าวของอาณาจักรโมเหล้มาตั้ง3ชั่วโมงก่อนแล้ว!  ไม่มีใครในบาร์ที่ไม่รู้เกี่ยวกับข่าวนี้หรอกน่ะไอบื้อ~”

‘ไอบื้องั้นเหรอ?’

“ฉันล่ะสงสัยจริงๆว่านายเข้ากิลด์ของ <iTH> ได้ยังไงกันแ..เอ๋!”

รูรี้นั้นค่อนข้างที่จะมีชื่อเสียงภายในเมืองป้อมปราการโกลมาสเอามากๆ  เนื่องจากเขาเป็นนักข่าวเพียงคนเดียวของ <iTH> ที่ประจำการณ์อยู่ภายในเมือง  เขาหันไปมองที่ผู้ชายคนที่ด่าเขาว่าไอบื้อก่อนที่เขาจะใช้ทักษะปิดกั้นการได้ยินใส่ชายคนดังกล่าวก่อนจะเริ่มเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับข่าวที่เขารู้มา   

ทักษะปิดกั้นมันเป็นทักษะที่นักขายข่าวส่วนใหญ่มักจะเรียนรู้เป็นลำดับแรกๆหลังได้ออกจากเมืองเริ่มต้น มันคือทักษใบ้ประเภทหนึ่งที่จะทำให้เป้าหมายติดสถานะหูหนวกช่วงระยะเวลาหนึ่ง

“นี่แก!!”

รูรี้เบือนหน้าหนีโดยไม่ได้สนใจชายคนดังกล่าวอีกและเริ่มเล่าข่าวต่อไป

“ในเมื่อพวกนายรู้เกี่ยวกับข่าวเรื่องนี้แล้วฉันก็มีข่าวใหม่ยิ่งกว่านั้นให้กับพวกนาย”

“เฮ้!!รูรี้เลิกลีลาได้แล้วรีบๆบอกมาเถอะหน่า~”

“ก็ได้ๆ ฉันเปิดช่องสตีมสดไว้แล้วพวกนายเพียงแค่ต้องกดที่ปุ่มให้คะแนนฉันที่บอร์ดของ <iTH> พวกนายก็จะได้ข่าวที่ใหม่ที่สุดของป้อมปราการโกลมาสเลยละ”

รูรี้พูดไปยิ้มไปด้วยใบหน้าและเสียงที่เต็มไปด้วยความร่าเริง  ในขณะที่ผู้คนทั่วทั้งบาร์มีใบหน้าที่เบื่อหน่ายราวกับว่าพวกเขากำลังจะถูกสิบแปดมงกุฎต้ม

“นี้นายเคยคิดจะให้ข่าวกับพวกเราฟรีๆบางมั้ยเนี้ย~”

รูรี้ยิ้มระรื้นออกมาอย่างมีความสุขในขณะที่ผู้คนภายในบาร์กัาลังแซวเขาเล่น

“เฮ้ๆ ฉันเองก็ต้องทำมาหากินนะ   อีกอย่างฉันเองก็อยากจะทำข่าวใหญ่ๆบางเหมือนกันนี้พวกนายไม่คิดจะช่วยให้ฉันมีโอกาสได้ไปรายงานข่าวในเมืองใหญ่ๆบางหรือไง  ฉันเองก็อยากได้งานทำที่สำนักงานใหญ่ของ <iTH> นะ”

“เลิกฝันกลางวันและรีบๆเปิดสตีมได้แล้วรูรี้!!”

“…..”

‘เราล่ะอยากออกจากเมืองนี้จริงๆ’

รูรี้ทำการหยุดมโนภาพในหัวของตัวเองแล้วเริ่มทำการสตีมสด   เนื้อหาของข่าวก็เริ่มถูกเปิดออกมาให้คนภายในบาร์ได้รับฟัง และข่าวที่ว่าก็ชั่งเป็นเรื่องที่น่าตกใจสำหรับผู้เล่นในป้อมปราการโกลมาสอย่างแท้จริง

{บูเร็ตหัวหน้ากองกำลังที่4แห่งเครโบรุส ที่ประจำการณ์อยู่ที่เมืองป้อมปราการโกลมาสถูกปลดจากตำแหน่ง  เครโบรุสได้ทำการแต่งตั้งหัวหน้ากองกำลังคนใหม่ขึ้นมาแทนที่อย่างรวดเร็ว  ในขณะที่บูเร็ตถูกปรับให้เป็นเพียงหัวหน้าปาตี้ของหน่วยย่อยภายในกองกำลังที่4}

นับเป็นเรื่องใหญ่เกี่ยวกับผู้เล่นในป้อมปราการโกลมาสมาก   เพราะบูเล็ตคือ1ในผู้บันชาการกองกำลังที่คอยทำสงครามแย่งชิงดันเจี้ยนในเขตป้อมปราการโกลมาสมาแรมปี    แต่เขากับถูกปลดสายฟ้าแลบด้วยเรื่องเกี่ยวกับการที่เขาถูกผู้เล่นมือใหม่อัดจนปางตายแถมยังปล่อยให้หนีไปได้  

 ‘นี้มันไม่รุนแรงเกินไปหน่อยงั้นเหรอ?  หมอนั้นเองก็สร้างชื่อเสียงให้เครโบรุสเอาไว้มากมายเหมือนกันนะ  แต่จู่ๆกับถูกปลดสายฟ้าแลบแบบนี้มันก็ออกจะ…’

ผู้เล่นภายในบาร์ต่างก็สงสัยเกี่ยวกับการโดนปลดของบูเล็ตไม่น้อยเลยแต่พวกเขาก็ไม่มีทางอื่นนอกเสียจากต้องเชื่อไปตามข่าวที่ประกาศออกมา  เพราะพวกเขานั้นรู้ดีว่ารูรี้คงไม่เอาชื่อเสียงของตัวเองที่สะสมไว้มาทิ้งเล่นด้วยข่าวแบบนี้แน่ๆ

แตกต่างจากผู้คนภายในบาร์สมาชิกของเครโบรุสบางส่วนที่กำลังพักกินดื่มอยู่ภายในบาร์นั้นไม่ได้ตกใจเลยแม้แต่น้อย   เพราะพวกเขาเหล่านี้ต่างก็รู้เกี่ยวกับกฎเกณฑ์ของเครโบรุสเป็นอย่างดีและข่าวเกี่ยวกับบูเล็ตนี้เองก็นับเป็นความเสื่อมเสียอย่างใหญ่หลวงสำหรับเครโบรุส   จึงไม่ใช้เรื่องแปลกนักเพราะข่าวนี้ทำให้ชื่อเสียงของเครโบรุสถดถอยลงเป็นอย่างมาก  พวกผู้อาวุโสของกิลด์จึงไม่อาจอยู่เฉยได้อีกต่อไป   จะเรียกว่าบูเล็ตคือไก่ที่ถูกเชือดให้ผู้เล่นทุกคนในป้อมปราการโกลมาสดูก็เป็นได้    ว่าจริงๆแล้วเครโบรุสนั้นไม่ได้มองบูเล็ตสลักสําคัญอะไรเลยแม้แต่น้อย  บูเล็ตที่ผู้คนภายในป้อมปราการต่างให้ความเคารพและหวาดกลัวกลับเป็นเพียงของที่เครโบรุสสามารถใช้แล้วทิ้งไปได้ตามต้องการ  ซึ่งวิธีดังกล่าวก็ทำให้กิลด์อื่นๆที่รู้จักบูเล็ตเริ่มเฝ้าระวังเครโบรุสมากขึ้น  นั้นจึงสรุปได้ว่าวิธีการที่เครโบรุสนำออกมาใช้กับบูเล็ตนั้นนับว่าเครโบรุสประสบความสำเร็จในการกู้หน้าเลยก็ว่าได้

แต่นี้ไม่ใช้แค่เรื่องเดียวที่ทำให้ผู้คนภายในบาร์บ้าคลั่ง

{หัวหน้าคนใหม่ของกองกำลังที่4แห่งเครโบรุส ได้ทำการประกาศค่าหัวสำหรับคนที่สามารถ<จับเป็น>บุคคลที่ทำร้ายบูเล็ตได้หรือสามารถให้ข้อมูลเกี่ยวกับบุคคลดังกล่าว  โดยที่เงินรางวัลเป็นไอเท็มเกรดยูนีคสำหรับการจับเป็น  และอีปิคสำหรับเบาะแสของบุคคลดังกล่าว}

ความเงียบเริ่มเข้าปกคลุมไปทั่วทั้งบาร์อย่างช้าๆ  ผู้คนเริ่มพากันหยุดหายใจกันไปเลื่อยๆจนภาพภายในบาร์เริ่มกลายเป็นสีขาวดำราวกับเวลากำลังค่อยๆเดินช้าลง จนไม่นานก็พลันไร้สิ้นเสียงของลมหายใจของผู้คนภายในบาร์

‘ไอเทมเกรดยูนีค!!!’

เป็นที่รู้กันดีว่าไอเทมเกรดนี้ในปัจจุบันมันคือสมบัติอย่างแท้จริง ค่าของมันสามารถประเมินได้เป็นบ้านทั้งหลังหรือคอนโดสุดหรูสักห้อง และมันยังเป็นความฝันของผู้เล่นทั่วไปทุกคนที่ฝันอยากจะได้ครอบครอง   เพราะคงไม่มีใครในโลกนี้ที่ไม่อยากรวย

แต่ภายในภาพสีขาวดำที่กำลังฉายชัดเข้าไปภายในดวงตาของคนทั้งบาร์กับมีชายเพียงคนเดียวที่กำลังยืนงงด้วยใบหน้าอันโง่เง่า

“นี้มันเกิดอะไรขึ้น วะเนี้ยยย!!!  เฮ้!!ใครก็ได้คุยกับฉันที!!”

เขาคือชายเพียงคนเดียวภายในบาร์ที่รูรี้ใช้ทักษะปิดกั่นใส่ในตอนแรก

***

ภัตตาคารหรูภายในป้อมปราการโกลมาส

ชายหนุ่มชาวเอเชียคนหนึ่งกำลังนั่งอยู่ริมหน้าต่างในโซนส่วนตัวของภัตตาคาร

หน้าตาอันหล่อเหลากับผมสีดำขลับที่ชั่งลงตัวของชายหนุ่มเขากำลังนั่งจิบไวท์พร้อมกับคนสนิทอีกสองคน (โรแปส)

นี้คือชื่อของชายคนนี้   เขาคือหัวหน้าคนใหม่ของกองกำลังที่4แห่งเครโบรุส

“หัวหน้า!! ผมได้ยินข่าวแล้วนะครับ คุณจะใช้ไอเทมเกรดอีปิค กับยูนีค เพื่อตามล่าผู้เล่นใหม่ไม่ได้นะครับ ถ้าเกิดผู้อาวุโสกิลด์รู้เรื่องนี้เข้าละก็..”

คนสนิทที่นั่งอยู่ในฝั่งตรงข้ามของโรแปสเอ่ยขึ้นด้วยความเป็นห่วง   เขาไม่คิดเลยว่าคำสั่งแรกของการขึ้นรับตำแหน่งจะเป็นการตามล่าผู้เล่นใหม่คนนี้เพียงคนเดียว  แถมยังใช้สมบัติที่หน่วยที่4ได้รับมาจากการเคลียร์ดันเจี้ยนอย่างยากลำบากเป็นของรางวัลอีกด้วย

“นายไม่ต้องห่วงเรื่องนั้นหรอกหน่า~ พวกผู้อาวุโสภายในกิลด์รู้เรื่องนี้กันหมดแล้ว  และอีกอย่างพวกเราไม่ได้จะตามไล่ล่าเด็กคนนั้นนายไม่ได้อ่านคำสั่งหรือไงว่าเราประกาสไปว่าต้องจับเป็นเท่านั้น”

คนสนิทของโรแปสหยิบคำสั่งกิลด์ขึ้นมาอ่านอีกครั้ง ในคำสั่งมีการระบุรางวัลไว้อย่างชัดเจนและยังระบุอีกว่าให้จับเป็นโดยห้ามทำร้ายอีกฝ่ายเป็นอันขาด

‘ทำไมกัน?’

‘หรือว่า!!’

โรแปสที่เห็นท่าทีของคนสนิทเปลี่ยนไปก็ทำเพียงยิ้มมุมปากออกมา

“ใช้แล้วเราไม่ได้จะตามฆ่าเขาแต่จะชวนเขามาเข้ากิลด์ต่างหาก   ฉันได้ดูวีดีโอการต่อสู้ของเขาแล้ว  และเริ่มศึกษาเกี่ยวกับสกิลที่เขาใช้ด้วย   โดยทั้ง4สกิลที่เขาใช้ออกมาล้วนแล้วแต่เป็นสกิลพิเศษทั้งหมดและอาจจะมี1ใน4สกิลนั้นที่เป็นสกิลระดับโลกเลยก็ว่าได้แม้ว่าเขาจะมีเลเวลและระดับที่ต่ำก็ตาม  แต่ด้วยทักษะทั้งหมดนี่ไม่นานเขาจะต้องกลายเป็นสัตว์ประหลาดอย่างแน่นอน”

‘ใช้  4สกิลงั้นหรอ?’

คนสนิทของโรแปสเริ่มทำสีหน้ามึนงงกับคำพูดของโรแปส   เนื่องจากเขาเองก็ได้ดูวิดีโอที่มีคนถ่ายเอาไว้อย่างระเอียดเหมือนกัน   เพราะทักษะที่ลูชงัดออกมาใช้ในระหว่างการต่อสู้นั้นล้วนแล้วแต่เป็นทักษะที่พิเศษเหมือนกันทั้งหมด    เขาจึงดูวิดีเหล่านั้นและศึกษาเกี่ยวกับทักษะของลูชเป็นอย่างดีเช่นกัน  และเขาก็จำได้เป็นอย่างดีว่าลูชนั้นได้ใช้เพียงแค่3สกิลเท่านั้นในระหว่างการต่อสู้

“เป็นไปได้ไงกันผมเองก็ได้ดูวีดีโอนั้นแล้วเขาใช้ออกมาเพียงแค่3ทักษะแน่ๆจะเป็นไปได้ยังไงที่ผมจะมองไม่เห็นอีก1ทักษะที่พวกมือใหม่ใช้ออกมา”

“ถูกต้อง!!  นายมองไม่เห็นและไม่มีใครมองเห็นทั้งนั้น  และนั้นแหละที่อาจจะเป็นทักษะที่สุดพิเศษที่สุด  ที่แม้แต่นักฆ่ายังต้องขอคารวะ”

‘แม้แต่นักฆ่ายังต้องคารวะงั้นหรอ?’

คนสนิททั้งสองของโรแปสที่กำลังนั่งสนทนาอยู่เริ่มพากันหน้าซีดเผือก  ขนทั่วทั้งร่างของพวกเขาเริ่มลุกขึ้นมาอย่างห้ามมิได้

‘ล่องหน!!’

พวกเขาต่างมองไปที่หัวหน้าของตัวเองและอดไม่ได้ที่จะชื่นชมในวิสัยทัศอันกว้างไกลของหัวหน้าพวกเขา 

<ล่องหน>ทักษะระดับสุดยอดที่สามารถทำให้เหล่านักฆ่ายังต้องชิดซ้าย  ไม่ว่าจะเป็นงาน รอบสังหาร,ลักพาตัว,ปล้น,ฯลฯ อีกมากมาย  และหากกิลด์ของพวกเขามีคนที่มีทักษะนี้การแลกกับไอเทมระดับอีปิคหรือยูนีคก็จัดว่าคุ้มค่าเป็นอย่างมาก

‘หรือพวกเราอาจจะปล้นวังหลวงของประเทศได้’

คนสนิทของโรแปสเริ่มฝันไปไกลถึงการปล้นสุสานหรือวังหลวงในอาณาจักรและจักรวรรดิ  แต่ก่อนที่เขาจะได้ฝันไปไกลยิ่งกว่านั้นโรแปสก็ทำการปลุกพวกเขาทั้งสองให้ตื่นขึ้นมาซะก่อน

เขายิ้มออกมาอย่างสดใสแล้วพูดขึ้น

“เลิกฝันได้แล้วหน่า พวกนายยังมีงานที่ต้องทำอีกนะ   ฉันเองก็เหมือนกันเอาเป็นว่าฉันขอตัวก่อน   แล้วอย่าลืมเตือนคนในกิลด์ให้ดีว่าอย่าปฏิบัติตัวหยาบคายกับเขาโดยเด็ดขาดหากพบตัวเขา    โดยเฉพาะบูเล็ตหากเป็นไปได้ก็ให้มันกราบขอขมาเขาไปเลยก็ได้ท่ามันทำให้เขายอมเข้าร่วมกิลด์ของเรา”