ข้าจะเป็นเศรษฐีแห่งราชวงศ์หมิง

        บทที่ 44

        ของวิเศษ

        “ ความรู้สึกอย่างนั้นรึ? ”

        “ หมายความว่าอย่างไร? ”

        “ เมื่อสวมใส่แว่นหยั่งรู้จิตใจท่านจะสามารถมองเห็นอารมณ์และความรู้สึกของผู้ที่ท่านกำลังมองอยู่ได้ ”

        “ โดยความรู้สึกที่มันจะแสดงออกมามันจะแสดงออกมาเป็นรูปลักษณ์ของสีโดยสีที่จะแสดงออกมาจะบ่งบอกถึงอารมณ์ ”

        “ สีเขียวแปลว่าอารมณ์มั่นคง สีฟ้าแปลว่าอารมณ์สงบสีแดงแปลว่าอารมณ์เกรี้ยวกราด สีขาวแปลว่าอารมณ์ว่างเปล่าสีเหลืองแปลว่าอารมณ์ตื่นเต้น สีเทาแปลว่าอารมณ์โศกเศร้า และสีดำแปลว่าจิตสังหาร”

        หลังจากที่ได้ยินคำอธิบายที่พูดออกมาจางหยวนก็เข้าใจของวิเศษชิ้นนี้มีคุณสมบัติในการสามารถมองเห็นถึงอารมณ์ของอีกฝ่ายผ่านทางสี 

        มันไม่ใช่สิ่งที่จะสามารถอ่านจิตใจของผู้คนได้แต่มันคือสิ่งที่สามารถหยั่งรู้ความรู้สึกของคนนั้นๆได้

        นี่ถือว่าเป็นของที่น่าสนใจเลยทีเดียวจางหยวนเก็บมันเอาไว้ภายในใจจากนั้นก็ทำการมองไปที่ของอีกหนึ่งชิ้น 

        ของรายการถัดไปที่มันปรากฏขึ้นมาบริเวณด้านหน้าในตอนนี้อาภรณ์เมฆาล่องลอยมันเป็นชุดอาภรณ์ผ้าเนื้อดีสีครามมีรูปลักษณะที่ดูสง่างามแตกต่างจากเนื้อผ้าธรรมดาทั่วไป

        เป็นชุดประเภทมัดทะแมงสวมใส่ได้พอดีตัวมองดูเป็นของวิเศษอย่างชัดเจน “ อาภรณ์เมฆาล่องลอยมันคืออะไร ”

        “ เข้าสู่ขั้นตอนการอธิบาย อาภรณ์เมฆาล่องลอย เป็นชุดอาภรณ์ที่ใช้สวมใส่เมื่อสวมใส่ชุดนี้แล้วร่างกายของท่านจะรู้สึกเบาขึ้นแปดส่วน  ”

        “ ทั้งการเคลื่อนไหวและความยืดหยุ่นของร่างกายจะถูกเพิ่มขึ้นเป็นอย่างมากหลังจากที่ทำการสวมใส่ชุด”

        จางหยวนจากได้ฟังนี่เองก็เป็นอีกหนึ่งสิ่งที่น่าสนใจเช่นเดียวกัน “ น่าสนใจ ”

        จางหยวนได้ลองใช้ดวงตาของตนเองมองดูพวกของที่เหลือทำความเข้าใจกับมันจากคำอธิบายของระบบอยู่อีกสักพักใหญ่

        เขาลองไตร่ตรองและก็ครุ่นคิดเป็นอย่างดีเกี่ยวกับข้องทั้งหมดภายในร้านค้าเกียรติยศที่ปรากฏขึ้นบริเวณด้านหน้า

        หลังจากที่ทำความเข้าใจกับพวกมันทั้งหมดเรียบร้อยหมดแล้วจึงทำให้ล่วงรู้ว่าของพวกนี้ล้วนเป็นของวิเศษที่ไม่สามารถหาได้ง่าย

        ราคาของมันที่ถูกขายอยู่แน่นอนว่าราคาของมันถูกเป็นอย่างมากเมื่อเทียบเท่ากับมูลค่าของพวกมันและความสามารถที่จะได้รับมา

        จางหยวนยับยั้งชั่งใจในการตัดสินใจอยู่สักพักเขาครุ่นคิดและไตร่ตรองอย่างหนักจนสุดท้ายแล้วก็ลองทำการซื้อพวกมัน 

        “ เอาล่ะซื้อประมาณนี้น่าจะเพียงพอ ”

        [ รายการซื้อขาย ]

        [ กระบี่หยกอรุณ ราคา 150 ตำลึง 1 ชิ้น ]

        [ แว่นตาหยั่งรู้จิตใจ ราคา 200 ตำลึง 1 ชิ้น ]

        [ อาภรณ์เมฆาล่องลอย ราคา 100 ตำลึง 1 ชิ้น ]

        [ เขตแดนล้วงตา ราคา 100 ตำลึง 2 ชิ้น ]

        [ ยันต์เทวะ 1 ใบ ราคา 50 ตำลึง 5ชิ้น]

        [ รองเท้าเหยียบเมฆ ราคา 100 ตำลึง 1 ชิ้น ]

        [ เมล็ดต้นท้อเซียน 1 เม็ด ราคา 100 ตำลึง 3 ชิ้น ]

        [ ทวนราชันย์มังกร ราคา 500 ตำลึง 1 ชิ้น ]

        [ แหวนพรางกาย ราคา 100 ตำลึง 1 ชิ้น]

        [ สร้อยผ่านเคราะห์ ราคา 120 ตำลึง 3 ชิ้น ]

        [ ทั้งหมด 2260 ตำลึง ]

        นี่คือรายการที่เข้าซื้อขายทั้งหมดจากร้านค้าเกียรติยศ 

        “ ท่านจะทำการซื้อสินค้าทั้งหมดในราคาสองพันสองร้อยหกสิบตำลึงใช่หรือไม่โปรดยืนยันการซื้อ ” เสียงภายในหัวดังขึ้นมาอีกครั้ง 

        เมื่อเสียงภายในหัวดังขึ้นมาเพื่อทำให้เขานั้นยืนยันการซื้อขายในครั้งนี้

        จางหยวนตอบกลับไปอย่างรวดเร็ว “ ยืนยันการซื้อขาย”

        “ ยืนยันการซื้อขายรายการสินค้าภายในร้านค้าเกียรติยศทั้งหมด ”

        “ สินค้าทั้งหมดจะถูกส่งเข้าช่องเก็บของภายในช่องว่างมิติระบบจะทำการหักเงินที่ท่านถือครองอยู่ณบัดนี้ ”

        “ ทำการหักเงินเรียบร้อยสินค้าทั้งหมดถูกส่งเข้าไปภายในช่องว่างของกระเป๋ามิติเรียบร้อยแล้ว”

        ในตอนนี้สินค้าทั้งหมดถูกส่งเข้าไปภายในช่องว่างของกระเป๋ามิติ

        รายการทำการซื้อขายเสร็จสิ้น

        ในขณะที่ซื้อของทุกอย่างที่ตนเองต้องการภายในร้านค้าเกียรติยศมาหมดแล้วมันก็ไม่หมดเพียงแค่นั้นเสียงภายในหัวดังแจ้งเตือนขึ้นมาอีกครั้ง “ ตึ้ง!!! ตึ้ง!!!”

        “ ท่านได้รับการยืนยันการได้รับสิทธิพิเศษการซื้อขายในมูลค่ามากกว่าหนึ่งพันตำลึง”

        “ ตอนนี้สิทธิและสมาชิกของท่านภายในร้านค้าราชวงศ์ได้รับการยกระดับขึ้นไปเป็นลูกค้าระดับสูง”

        “ ร้านค้าทั่วไปถูกยกระดับขึ้น ”

        “ ร้านค้าลึกลับถูกยกระดับ ”

        “ ร้านค้าบรรพกาลถูกยกระดับ ”

        “ กระเป๋ามิติถูกยกระดับขยายขอบเขตการใช้งาน ”

        เสียงภายในหัวดังขึ้นอย่างถี่ระรัวตอนนี้หลังจากที่สามารถทำการซื้อขายในราคาเงินนับพันตำลึงจากภายในร้านค้ามันทำให้ระดับของเขาภายในร้านค้าราชวงศ์เพิ่มมากขึ้น

        สิทธิพิเศษหลายอย่างปรากฏขึ้นมา

        ดวงตาของจางหยวนลุกวาวขึ้นในทันที

        “ ระบบร้านค้าทำการยืนยันหลังจากที่ได้รับการเลื่อนขั้นเป็นลูกค้าระดับสูงท่านได้รับแพ็คเกจพิเศษการซื้อขายของภายในร้านค้าราชวงศ์โดยมีคูปองลดราคาห้าสิบเปอร์เซ็นต์ใช้ได้สามครั้ง ”

        “ โดยการใช้งานคูปองลดราคาไม่จำกัดว่าซื้อขายในราคาเท่าไหร่ จะนับรวมเป็นรายการซื้อขายนั้นและนำเอาเงินภายในรายการซื้อขายนั้นหักลบเป็นห้าสิบเปอร์เซ็นต์ที่ลดลงไป”

        หลังจากที่มองเห็นสิทธิประโยชน์ที่ตนเองได้รับมาหลังจากที่เลื่อนขั้นเป็นลูกค้าระดับสูง

        ดวงตาทั้งสองข้างลุกวาวขึ้นมาทันทีจางหมิงดวงตาเปล่งประกายขึ้นเมื่อเห็นสิ่งที่อยู่บริเวณด้านหน้าของตนเองในตอนนี้

        เขาคิดภายในใจอย่างรวดเร็ว “ นี่อย่าบอกนะว่าคูปองลดราคาห้าสิบเปอร์เซ็นต์มันจะสามารถใช้ได้กับการซื้อขายขนาดใหญ่ด้วย”

        “ เข้าใจถูกต้องแล้วเจ้าค่ะคูปองลดราคาห้าสิบเปอร์เซ็นต์จะทำการหักจากจำนวนเงินทั้งหมดของรายการซื้อขาย ”

        จางหยวนเข้าใจในสิ่งที่ผู้ช่วยร้านค้าท่ามกลางอธิบายเป็นอย่างดี

        อย่างเช่นการซื้อขายเมื่อครู่เข้าทำการซื้อขายภายในร้านค้าเกียรติยศไปในราคาสองพันสองร้อยหกสิบตำลึง

        หลังจากที่ทำการซื้อขายเสร็จถ้าเขามีคูปองในการลดราคาห้าสิบเปอร์เซ็นต์แสดงว่าเค้าสามารถลดไปได้ถึงหนึ่งพันหนึ่งร้อยสามสิบตำลึง

        ซึ่งมันเป็นจำนวนเงินที่มากคูปองการซื้อขายที่ลดราคาถึงห้าสิบเปอร์เซ็นต์มันเหมาะกับการนำไปใช้ในการซื้อขายพวกสิ่งของที่ทำการซื้อขายในจำนวนเยอะๆและมีมูลค่าสูง

        แน่นอนว่ามันถ้านำเอามาใช้ประโยชน์ในตอนนี้เทียบเท่ากับว่ามันเป็นของไร้ประโยชน์

        แต่ถ้าในวันข้างหน้าถ้าเขามีรายการซื้อของขนาดใหญ่ในมูลค่าที่หลักพันหรือหลักหมื่นตำลึงแน่นอนว่าคูปองการซื้อขายที่ลดราคาถึงห้าสิบเปอร์เซ็นต์จะต้องใช้งานได้อย่างแน่นอน 

        นี่ถือว่าเป็นของขวัญที่ดีเยี่ยมเลยทีเดียว 

        จางหยวนดวงตาลุกวาวขึ้นมาดวงตาคู่นั้นเปล่งประกายเต็มไปด้วยความตื่นเต้น

        ระบบร้านค้านี้ช่วยเขาเป็นอย่างมากถ้ามีมันสนับสนุนต่อไปเรื่อยๆเส้นทางการเป็นเศรษฐีคงจะไม่ยากเย็นนัก

        หลังจากที่ได้จัดการเกี่ยวกับร้านค้าเกียรติยศจนเสร็จ 

        จางหมิงได้เข้านอนในคืนนี้เขาหลับจนสนิทภายในใจเต็มไปด้วยความสุขแน่นอนอยู่แล้วเขาเพิ่งได้รับของขวัญอันสุดวิเศษมาจากร้านค้าราชวงศ์

        …

        เช้าวันใหม่เริ่มต้นขึ้น

        ในวันนี้จางหมิงออกเดินทางไปตั้งแต่ในยามเช้าเขาได้ไปจัดการเกี่ยวกับเรื่องของที่ดินที่ตนเองยังจัดการไม่เสร็จต่อ

        เงินตอนนี้เหลือแม้ว่าจะไม่ถึงหนึ่งหมื่นตำลึงแต่ก็ยังพอจะจัดการได้ดำเนินแผนต่อไป

        จางหมิงได้เดินทางมาถึงบริเวณเขตนอกเมืองอีกฝั่ง

        เดินทางมาถึงบริเวณนี้ดวงตาจ้องมองตรงออกไปบริเวณด้านหน้าที่ดินแปลงนี้คือที่ดินที่เขานั้นหมายตาเอาไว้

        จบบท