ผมก็แค่เชฟที่ผ่านทางมา

สามสิบนาทีต่อมา ยูหมิงได้มาถึงหน้าธนาคารแห่งหนึ่งในเมือง รอบๆธนาคารนั้นมีผู้คนสัญจรไปมา เพราะนี่เป็นย่านการค้า ดังนั้นผู้คนส่วนใหญ่จึงมากมายกว่าสํานักงานเขตอย่างลิบลับ

ยูหมิงไม่รอช้าและเดินเข้าไปข้างในทันที หลังจากที่เข้ามาเขาก็ตรงไปเปิดบัญชีอย่างรวดเร็ว พนักงานที่เปิดบัญชีให้เขาก็ยังต้องตกตะลึงและหลงใหลไปกับความหล่อเหลาของเขา เมื่อทําการเปิดบัญชีเรียบร้อยแล้วยูหมิงก็ทําการโอนเงินทั้งหมดในบัตรเครดิตเข้าไปในบัญชีของเขาแทน

จากนั้นยูหมิงก็หันหลังเตรียมจะออกจากธนาคาร ทว่าทันใดนั้นเสียงปืนก็ดังขึ้น

ปัง ปัง ปัง

“ หยุด ! อย่าขยับ ! นี่คือการปล้น ! ’’ เสียงตะโกนดังขึ้นจากทางเข้าหน้าธนาคาร ก่อนจะปรากฏกลุ่มคนหน้ากากตัวตลกที่แลดูแข็งแรงถือปืนเดินเข้ามา คนพวกนี้มีทั้งหมดห้าคน ซึ่งแต่ละคนล้วนถือปืนกลเอาไว้

เมื่อผู้คนที่อยู่ในธนาคารได้ยินเสียงปืนและเห็นกลุ่มโจรเดินเข้ามา พวกเขาต่างตื่นตะหนกเป็นอย่างมาก

“ กรี๊ดดดดด ! ’’

“ ไม่ ! อย่าทําอะไรผม ! ’’

“ ฉันหยุดแล้วค่ะ ! อย่ายิงฉันเลย ! ’’

“ … ’’

ยูหมิงที่กําลังจะจากไปก็ต้องหยุดอยู่กับที่เหมือนเดิมและมองดูเหตุการณ์ตรงหน้าอย่างช่วยไม่ได้ ‘ ไปไหนก็เจอแต่เรื่อง งั้นอยู่เฉยๆซักพักแล้วกัน ’’ เขาตั้งใจจะไม่ยื่นมือเข้าไปยุ่งกับเรื่องนี้และสวมบทเป็นคนธรรมดาที่หวาดกลัวแทน

หลังจากที่คิดได้ว่าจะทําอะไร ยูหมิงก็แฝงตัวเข้าไปในกลุ่มฝูงชนยืนดูเหตุการณ์อย่างเงียบๆ

“ พวกแกยืนอยู่เฉยๆซะ ส่วนพวกแกก็เอาเงินทั้งหมดยัดลงไปในนี้เร็วๆ อย่าคิดจะเล่นลูกไม้อะไรล่ะ ไม่งั้นฉันได้ยิงพวกแกแน่ ! ’’ หัวหน้าโจรที่ดูสูงลํ่าชี้ปืนไปรอบๆเพื่อข่มขู่และโยนถุงผ้าขนาดใหญ่ไปให้ทางฝั่งพนักงาน

พวกพนักงานไม่กล้ารอช้า พวกเขาต่างรีบยัดเงินจํานวนมากเข้าไปในถุงผ้าอย่างหวาดกลัว เมื่อยัดเสร็จแล้วพวกเขาก็ส่งมอบให้กับหัวหน้าโจร

หัวหน้าโจรรับถุงเงินมาด้วยความพึงพอใจก่อนจะโยนไปให้ลูกน้องคนข้างๆถือแทน จากนั้นเขาก็มองไปที่กลุ่มฝูงชนตรงหน้าอย่างครุ่นคิด “ ไป ! เอาไอ้หมอนี่ออกมา เราจะใช้มันเป็นตัวประกันเพื่อฝ่าออกไป ’’ จากการคาดเดาของเขา กลุ่มตํารวจจะต้องมาถึงในเร็วๆนี้แน่ ดังนั้นเขาจึงต้องหาตัวประกันเอาไว้ก่อน ไม่อย่างนั้นมันคงจะยากแน่ๆหากจะฝ่ากลุ่มตํารวจออกไปโดยไม่มีตัวประกัน

ลูกน้องโจรที่ได้รับคําสั่งก็ไม่รอช้าที่จะเดินแหวกกลุ่มฝูงชนเข้าไปและคว้าจับเข้าที่แขนของชายหนุ่มคนหนึ่ง จากนั้นเขาก็ออกแรงดึงเพื่อที่จะลากชายหนุ่มคนนั้นไปด้วย ทว่าไม่ว่าจะออกแรงมากแค่ไหนเขาก็ไม่สามารถลากชายหนุ่มคนนี้ไปได้เลย เขาจึงรู้สึกหงุดหงิดและตะโกนขึ้นมา “ แกจะยืนนิ่งทําเชี่ยไร ! รีบๆเดินตามฉันมาได้แล้วไม่งั้นแกได้ลงไปนอนกองกับพื้นแน่ ! ’’

เบื้องหน้าของโจรคนนี้นั้นเป็นชายหนุ่มที่หล่อเหลาและค่อนข้างสูง ชายหนุ่มที่ได้ยินเสียงตะโกนสั่งของโจรก็ได้หันมาถามอย่างช่วยไม่ได้ “ คุณมาดึงแขนผมทําไม ? ทําไมคุณไม่ไปเอาคนอื่นแทนล่ะ ? ’’ ยูหมิงพูดออกไปอย่างช่วยไม่ได้แต่ในใจของเขากลับรู้สึกแย่เป็นอย่างมาก

เฮ้อ...ทําไมไม่ไปเอาคนอื่นแทนล่ะ ? มาเอาเขาทําไม ? ทั้งๆที่เขาก็ไม่ได้คิดจะยุ่งในเรื่องนี้แล้วแท้ๆ แย่จริงๆเลย !

คนอื่นๆที่ได้ยินก็ถึงกับผงะ พวกเขาต่างเผยใบหน้าเหยเกออกมาทั้งๆที่ยังคงหวาดกลัว แต่พวกเขาก็ไม่กล้าส่งเสียงตําหนิอะไรออกมาเพราะกลัวว่าพวกโจรจะโมโหและยิงพวกเขาเอาได้

“ แก ! อย่าให้ฉันต้องพูดมาก รีบเดินตามมาได้แล้ว ’’ โจรคนนั้นรู้สึกมีนํ้าโหขึ้นมา เขาถือปืนขึ้นมาจ่อไปที่หลังของยูหมิงทันที ไอ้หนุ่มหน้าหล่อนี่มันเป็นใครถึงได้กล้าถามอะไรแบบนี้ออกมา ? มันไม่กลัวปืนที่อยู่ในมือของเขารึไง ? แค่มันหน้าหล่อเขาก็อยากจะยิงมันให้ตายอยู่แล้ว แต่นี่มันกลับกล้าถามอะไรที่ปัญญาอ่อนแบบนั้นออกมา ไอ้หนุ่มนี่มันช่างน่าโดนยิงจริงๆ !

“ ก็ได้ ! ก็ได้ ! ’’ ยูหมิงพยักหน้าอย่างเบื่อหน่ายแล้วเดินตามโจรคนนั้นออกไป

อย่างไรก็ตามในวินาทีที่ยูหมิงและโจรกําลังเดินแหวกฝูงชนออกไป ในตอนนั้นเองก็มีแขนยาวสีขาวข้างหนึ่งยืนออกมาและคว้าแย่งปืนของโจรไปอย่างรรวดเร็ว จากนั้นก็มีร่างๆหนึ่งพุ่งเข้ามาประชิดตัวโจรและทําการจับกุมโจรคนนั้นโดยการใส่กุญแจมือทันที

“ ยอมมอบตัวซะ ! พวกแกถูกเราล้อมเอาไว้หมดแล้ว ! ’’ หญิงสาวคนหนึ่งก้าวออกมาจากฝูงชนในขณะที่ถือปืนและจับคอเสื้อของโจรคนนั้นเอาไว้  

ยูหมิงรู้สึกประหลาดใจที่มีตํารวจแฝงตัวเข้ามาในฝูงชนนี้ด้วย อย่างไรก็ตามเขาก็ไม่ได้ชื่นชมการกระทํานี้ของหญิงสาว เพราะมันเป็นการกระทําที่โง่มากซึ่งไร้การยั้งคิดใดๆ

กลุ่มโจรที่กําลังจะเตรียมตัวฝ่าออกไปถึงกับชะงักด้วยความตกใจ ในตอนนี้พวกมันล้วนต้องจ้องมองไปยังร่างของโจรที่ถูกจับเอาไว้โดยหญิงสาวคนหนึ่ง

หญิงสาวคนนี้มีเรียวขาสีขาวยาวที่ยั่วยวน ส่วนโค้งส่วนเว้าและหน้าอกของเธอต่างเด่นชัดออกมาตระการตา เธอมีใบหน้ารูปไข่ที่งดงามเหมือนกับดวงตาที่งดงามของเธอ ริมฝีปากของเธอมีสีแดงระเรื่อที่สวยงามเหมือนลูกพีช ทว่าแววตาของเธอที่เผยออกมากลับแสดงให้เห็นถึงความเย็นชาสุดขั้ว !

“ ตํารวจ ? ’’ หัวหน้าโจรดูไม่ค่อยประหลาดใจมากเท่าไหร่ เพราะเขาคาดเดาสถานการณ์ที่อาจจะเกิดขึ้นเอาไว้แล้ว ในตอนนี้มืออีกข้างหนึ่งของเขาจึงขยับล้วงไปในกระเป๋ากางเกงด้านหลังเพื่อเตรียมการบางอย่าง

วินาทีต่อมาที่ข้างนอกธนาคารก็มีเสียงไซเรนของรถตํารถดังขึ้น

“ ฮึ่ม ! ฉันไม่จําเป็นต้องตอบแก ! ’’ ยูฮุ้ยหลิงแค่นเสียงอย่างเย็นชา เธอมองไปที่กลุ่มโจรตรงหน้าราวกับมองนักโทษที่รอวันประหาร

เดิมทีเธอมาที่นี่ก็เพื่อทําธุระส่วนตัว แต่เธอกลับไม่คิดเลยว่าจะมีกลุ่มโจรเข้ามาปล้น ดังนั้นเธอจึงแจ้งไปยังหน่วยของเธอให้เข้าล้อมที่นี่เอาไว้ทันที ในตอนนี้เธอจึงต้องจับโจรคนหนึ่งไว้เป็นตัวประกันเพื่อที่จะไม่ให้พวกมันหนีไปง่ายๆ

“ ระวัง ! ’’ ในขณะที่ยูฮุ้ยหลิงกําลังยืนประจันหน้ากับกลุ่มโจรทั้งสี่คน ในตอนนั้นเสียงสบายๆชิวๆของยูหมิงก็ดังขึ้นก่อนจะมีร่างๆหนึ่งวิ่งสะดุดล้มออกมาและชนโดนร่างอันบอบบางของยูฮุ้ยหลิงล้มลงทั้งยังเผลอกระแทกแขนไปชนปืนในมือของเธอกระเด็นออกไปอย่างไม่ได้ตั้งใจ

โจรที่ถูกคว้าจับเอาไว้อยู่ก็ไม่รอช้าที่จะใช้โอกาสนี้เก็บปืนขึ้นมาและรีบวิ่งโยกไปทางฝั่งของพวกตัวเองทันที

ยูฮุ้ยหลิงที่เสียหลักล้มลงกับพื้นก็ได้แต่เงยหน้าขึ้นมองไปยังชายหนุ่มที่ทับร่างของเธอเอาไว้ด้วยความโมโห

คุณมาสะดุดอะไรเอาตอนนี้ ?

อย่างนี้แผนของฉันก็ล่มหมดสิ !

“ ฮ่าๆๆๆ นับว่าโชคดีจริงๆที่ไอ้หนุ่มนี่มันซื่อบื้อ ! ’’ หัวหน้าโจรก็ผงะไปเหมือนกัน แต่เขาก็ต้องหัวเราะออกมาด้วยความชอบใจ เพราะในตอนนี้ตํารวจสาวที่เป็นคนจับพวกของเขาเอาไว้ก็ไม่ได้เป็นพิษเป็นภัยอีกต่อไปแล้ว ทั้งหมดนี้คงต้อบขอบคุณไอ้หนุ่มหน้าหล่อที่ซื่อบื้อไม่รู้เวลาคนนี้ !

“ โอ๊ะ ! โทษที ! โทษที ! ผมไม่ระวังเอง เอาล่ะผมจะลุกขึ้นเดี๋ยวนี้เลย ! ’’ ภายใต้การจ้องมองของแววตาที่เย็นชา ยูหมิงเพียงแค่หัวเราะเบาๆแล้วลุกขึ้นยืนอย่างไม่สนใจ เขาไม่สนใจยูฮุ้ยหลิงที่จ้องมองเขาแม้แต่น้อย กลับกันเขามองไปยังหัวหน้าโจรด้วยความพึงพอใจ เพราะในตอนนี้เขาพบว่ามือข้างหนึ่งที่เคยอยู่ด้านหลังมันได้ออกมาอยู่ด้านนอกแล้ว !