Ethereal เมื่อจอมเวทต้องสู้ระยะประชิด

“ แตกหน่อ! ”

เวิร์ธรูททั้ง 20 ตัวร่างสั่น ก่อนที่มันจะแยกตัวออกไปหลายร่าง การเพิ่มจำนวนของพวกมันทำให้มอนสเตอร์ที่วิ่งเข้ามาถูกดันออกไป เพียง 5 วินาทีร่างสูงใหญ่ของเวิร์ธรูทก็ได้ยืนเรียงกันโดยใช้พื้นที่ 1 ใน 3 ของห้อง 

เถาวัลย์กาฝากทั้ง 5 ตัวร่างสั่นจากสกิลแตกหน่อเลเวล 1 ทำให้มีพวกมันเพิ่มขึ้น 10 ตัว จากนั้นสกิลแตกหน่อเลเวล 2 ก็เริ่มทำงานอีกครั้งส่งผลให้พวกมันเพิ่มจำนวนเป็น 500 ตัว แอ็กเซลจึงสั่งให้พวกมันทั้ง 500 เกาะไปตามเวิร์ธรูทแล้วเข้าโจมตีฮ็อบส์ทั้งหมดภายในห้อง ด้วยการมาของเวิร์ธรูทจำนวนมาก มันได้กลบจำนวนฮ็อบส์ที่ล่อมารวมกัน แต่ถึงอย่างนั้นเวิร์ธรูทยังเป็นระดับ 2 ดาวเท่านั้น จึงไม่ใช่ฮ็อบส์ที่ถูกฆ่าเพียงฝ่ายเดียว

ตู้ม!

เปลวไฟและสายฟ้าปลดปล่อยออกมาจากเวิร์ธรูทพร้อมๆกัน ทำให้ห้องเต็มไปด้วยธาตุทั้งสองกระจายกันเข้าโจมตีฮ็อบส์ ทางฝั่งนักศึกษาเมื่อเห็นว่ามีกองทัพมอนสเตอร์ปรากฎตัวล้วนแล้วแสดงท่าทางแตกตื่น การปรากฎตัวของมอนสเตอร์มากมายเหล่านี้ อาจจะเป็นหนึ่งในเหตุการณ์ประหลาดของซากโบราณสถาน หลายคนจึงพยายามเตรียมตัวรับแรงกระแทกจากการมาของพวกมัน แต่แล้วเวิร์ธรูทกลับเดินแหวกทาง ไม่สนใจมนุษย์ที่กำลังต่อสู้

“ พวกมันไม่ใช่มอนสเตอร์ของซากโบราณสถาน ”

“ งั้นก็หมายความว่ามันมีเจ้าของ แล้วใครกันที่เป็นเจ้าของ ”

นักศึกษาหลายคนแสดงท่าทางไม่อยากจะเชื่อออกมา หากเวิร์ธรูทมีเจ้าของหมายความว่าเจ้านายของมันจะต้องสู้อยู่ภายในห้องแห่งนี้  ด้วยจำนวนเวิร์ธรูทมากขนาดนี้จะต้องมีเจ้าของมากกว่า 10 คน พวกเขากลับไม่พบกลุ่มผู้เป็นเจ้าของ หลายคนจึงพยายามต่อสู้และพยายามมองหาเจ้าของ ก่อนจะพบนักศึกษาคนหนึ่งติดเข็มกลัดสถาบันโนวาไพร์มกำลังนั่งอยู่บนศีรษะเวิร์ธรูทตนหนึ่ง การปรากฎตัวของเขาทำให้ทุกคนตกใจเพิ่มมากยิ่งขึ้น เพราะเวิร์ธรูททั้งหมดมาจากเขาเพียงคนเดียว

“ บ้าน่า เป็นไปได้ด้วยเหรอที่จะทำพันธะกับมอนสเตอร์หลายตัวขนาดนี้ ”

ต่อให้จะเป็นผู้แข็งแกร่ง มอนสเตอร์ในพันธะสัญญายังมีเพียง 100 ตัวเท่านั้น เวิร์ธรูทภายในห้องมีมากถึง  1,000  หลายคนจึงไม่อยากเชื่อสิ่งที่มองเห็น แต่มันได้เกิดขึ้นแล้วพวกเขาจึงพยายามยอมรับมันแล้วพยายามช่วยเวิร์ธรูทฆ่าฮ็อบส์ให้ได้มากที่สุด หากปล่อยโอกาสนี้ไป พวกเขาอาจจะหมดแรงแล้วตายก่อน จึงต้องอาศัยการโจมตีของเวิร์ธรูทเสริมการโจมตีให้ตนเอง

ค่าประสบการณ์เพิ่มขึ้นอย่างเร็วไว แอ็กเซลยิ้มอย่างดีใจเมื่อพบว่าเขาอาจจะเลื่อนระดับไปยัง 3 ดาวก่อนกำหนด ขณะที่กำลังสั่งการให้เวิร์ธรูทกระจายกำลังกันออกไปสังหารฮ็อบส์ให้หมดสิ้น  ความกังวลก็เผยบนใบหน้าของแอ็กเซลหลังจากที่เขาพบว่าม่านพลังที่คลุมทับร่างของฮ็อบส์ตัวสีแดงแตกสลายออกไปแล้ว

ทันทีที่มันหลุดออกมาจากม่านพลังก็ได้กรีดร้องแสดงออกถึงความไม่พอใจที่ถูกขัง หลังจากนั้นมันก็พุ่งเข้าหาเวิร์ธรูทระดับ 3 แล้วใช้มือฉีกกระชากร่างของเวิร์ธรูทราวกับเป็นกระดาษ

นักศึกษาที่อยู่ใกล้ล้วนแล้วหวาดผวา การมาของฮ็อบส์ระดับ 4 กำลังเปลี่ยนความได้เปรียบของพวกเขาให้กลับไปเสียเปรียบอีกเช่นเคย

“ ทุกคน เราจำเป็นต้องร่วมมือกันก่อนถ้าอยากจะรอดออกไปจากที่นี่ ”

หนึ่งในนักศึกษาร้องตะโกนสุดเสียง เขาต้องการให้นักศึกษาทั้งหมดช่วยกันฆ่าระดับ 4 ไม่อย่างนั้นจะไม่มีใครได้ออกไปจากที่นี่ 

หลายคนเห็นด้วยกับวิธีนี้ ถ้าหากพวกเขาอยากจะรอดออกไปควรจะสังหารระดับ 4 ให้ได้ก่อน ต่อให้พวกเขาจะฆ่าฮ็อบส์ทั้งหมดไปแล้วก็ตาม การเหลือระดับ 4 เพียงตัวเดียวสามารถสร้างความเสียหายให้พวกเขาได้มาก ถ้ารอฆ่าฮ็อบส์ทั้งหมดแล้วค่อยฆ่ามัน พลังคอสมิกพวกเขาอาจจะไม่พอ

“ นายที่เป็นเจ้าของเวิร์ธรูทช่วยรับมือกับฮ็อบรอบๆให้หน่อย เราต้องการพื้นที่ต่อสู้ ”

นักศึกษาคนเดิมที่เรียกทุกคนให้มารวมตัวกันหันมองแอ็กเซลแล้วขอร้องให้เขาช่วยเหลือ เขาจึงกระจายเวิร์ธรูทออกไปให้มากที่สุดเพื่อซื้อเวลาให้กับทุกๆคน

ขณะที่เวิร์ธรูทปลดปล่อยธาตุออกมาจากร่างกายไล่ฆ่าสังหารฮ็อบส์อย่างเลือดเย็น แอ็กเซลกลับพบว่าชายที่ร้องตะโกนบอกให้ทุกคนมารวมกันรอบๆฮ็อบส์ตัวสีแดงเลือกที่จะวิ่งทิ้งระยะห่าง ทว่าการทิ้งระยะนี้ไม่ได้ทำเพื่อตั้งหลักหรือออกไปสั่งการ เขากลับวิ่งทิ้งระยะห่างหนีออกไปจากจุดที่ฮ็อบส์ตัวสีแดงยืนอยู่

“ บ้าเอ๊ย ไอ้บ้านั่นหลอกให้เรามารวมกันเพื่อรับมือกับตัวสีแดงแล้วใช้โอกาสนี้วิ่งหนี ทุกคน อย่าไปยอม! ”

เมื่อมีคนรู้ว่าตัวเองถูกหลอกใช้ เขาก็ได้วิ่งตามชายคนแรกออกไปจากห้องด้วยความรวดเร็ว คนอื่นๆที่ตั้งท่าเตรียมต่อสู้รีบเปลี่ยนไปเป็นวิ่งหนี คนที่วิ่งเป็นลำดับแรกจะไม่ถูกโจมตี หลายคนจึงพยายามวิ่งให้เร็วที่สุด 

ฮ็อบส์ตัวสีแดงที่เห็นมนุษย์กำลังวิ่งหนีตนเองจึงพยายามไล่ตามไป แต่แล้วมันกลับเหยียบเข้ากับกับดัก ส่งผลให้ฝ่าเท้าระเบิดส่งร่างของมันกระเด็นไปใกล้กับจุดที่มันเดินออกมา

โฮก!

น้ำเสียงโกรธแค้นส่งออกมาจากตัวสีแดง เมื่อมันเห็นว่ามนุษย์หลบหนีออกไปหมดแล้ว ขณะที่กำลังหัวเสียมันกลับสัมผัสได้ว่ายังเหลือมนุษย์อยู่อีกคนหนึ่งจึงระเบิดพลังไปยังส่วนขาส่งร่างเข้าหาชายคนนั้นในทันที  ความโกรธทั้งหมดมันจะนำมาลงให้กับชายคนนี้ แต่แล้วพิกซี่กลับใช้สกิลกล่อมทำให้ความโกรธของมันลดน้อยลง

ตู้ม!

ร่างของเวิร์ธรูทถูกแหวกออกเป็นสองฝั่ง ราวกับต้นไม้ถูกฟ้าผ่า แอ็กเซลที่เกาะอยู่บนร่างได้กระโจนออกมาก่อนแล้วจึงไม่ได้บาดเจ็บแต่อย่างใด

การที่เขาเลือกอยู่ภายในห้องก็เพราะว่ารู้สึกตื่นเต้นจนไม่สามารถปล่อยความรู้สึกนี้ให้หายไปได้ ดังนั้นเขาจึงเลือกที่จะสู้กับฮ็อบส์ตัวสีแดงที่เป็นระดับ 4 แม้จะรู้ว่าระดับห่างกันเกินไปก็ตาม

“  ฆ่ามัน ”

แอ็กเซลชี้หน้าฮ็อบส์ตัวสีแดง สั่งการให้เวิร์ธรูทรอบๆเข้าไปสังหารมัน ส่วนตัวอื่นที่อยู่ไกลออกไปนั้นได้รับหน้าที่ให้สังหารฮ็อบส์ตัวอื่นๆ เพียงแต่ว่าตัวสีแดงกลับแข็งแกร่งมาก แค่มันตวัดมือไม่กี่ครั้งก็สามารถแยกร่างเวิร์ธรูทที่เป็นระดับ 3 ดาวได้แล้ว เขาจึงต้องเข้าไปช่วยเหลือ

“ พิกซี่ พยายามสลับกันใช้สกิลกล่อม ”

เจ้าตัวน้อยทั้งสองเข้าใจคำสั่ง ดูเหมือนว่าตัวสีแดงจะพิเศษมาก ต่อให้มันจะถูกสลายสถานะโกรธออกไปแล้วก็ตาม มันพยายามโกรธเพื่อจะให้เข้าสู่สถานะบ้าคลั่งได้อีก เขาจึงต้องให้พิกซี่ช่วยลบสถานะนี้ ส่วนกระบองเพชรทั้ง 2 ไม่ต้องทำอะไรมากนอกจากโจมตีระยะไกลแล้วจับเขาให้แน่น

ทันทีที่มือขวาเรียกดาบเซนทอร์ออกมาถือ สกิลวิ่งและสกิลธันเดอร์รัชก็เปิดใช้งาน ตามด้วยการใช้สกิลลูนาร์แฟลช แต่ก่อนจะเข้าต่อสู้แอ็กเซลได้นำยาออกมาดื่ม การต่อสู้ที่กำลังจะเกิดขึ้นสามารถเร่งการเผาผลาญได้เป็นอย่างดี ยาสำหรับฝึกทักษะเท้ากลืนลงท้อง ยาสำหรับฝึกทักษะดาบกลืนตามเข้าไป ขณะที่กำลังเตรียมตัว ร่างของระดับ 4 ได้พุ่งเข้ามาหาเขา แอ็กเซลจึงใช้ทักษะสลิงเกอร์ดึงตัวหลบ เมื่อการห้อยโหนสิ้นสุดลง เท้าของเขาที่ลงแตะพื้นได้อีกครั้งจึงพุ่งเข้าหามันด้วยความเร็วแล้วใช้ออกด้วยสกิลลูนาร์แฟลช

ฉั๊วะ!

เลือดสีแดงติดบริเวณคมดาบ แอ็กเซลเบิกตากว้างเมื่อพบว่าบาดแผลที่ฟันเข้าไปตื้นเป็นอย่างมาก แรงของเขายังไม่สามารถกดดาบให้จมลึกได้มากกว่า 1 เซนติเมตร อย่างไรก็ตามเขากลับไม่ได้หวาดกลัว ยังคงใช้สกิลธันเดอร์รัชร่วมกับสกิลวิ่งและกลิ้งหลบ เพื่อทิ้งระยะห่าง ตามด้วยการใช้สกิลสลิงเกอร์ห้อยโหนออกไปหากว่าเขาไม่สามารถหลบการโจมตีของมันพ้น

ฮ็อบส์ตัวสีแดงเห็นว่าศัตรูมีความเร็วไม่น้อย เขาสามารถใช้ร่างของเวิร์ธรูทรอบๆให้เกิดประโยชน์ได้มากที่สุดจนสามารถหลบหนีจากกรงเล็บ มันจึงอ้าปากพ่นพิษออกมารอบๆเพื่อกัดกร่อนทุกๆอย่าง

พิกซี่ที่เห็นเช่นนั้นจึงพยายามใช้สกิลลมหายใจเย็นยะเยือกพัดพิษออกไปรวมกันด้านหลังห้อง แอ็กเซลกลัวว่าพลังคอสมิกของพิกซี่จะหมดลงไปก่อน เขาจึงบอกพวกเธอให้เก็บพลังไว้ใช้แค่สกิลกล่อมเพียงเท่านั้นพอ ถ้าหากอีกฝ่ายเข้าสู่สถานะคลั่งได้ เขาอาจจะแย่ยิ่งกว่านี้

หลังจากใช้เวทสายลมปัดเป่า พิษทั้งหมดที่ปลดปล่อยออกมาราวกับหมอกก็ได้ไหลไปรวมกันด้านหลัง ทำให้รอบตัวของฮ็อบส์สีแดงกลับมาปกติอีกครั้งหนึ่ง แอ็กเซลจึงพุ่งเข้าหามัน หากอีกฝ่ายต้องการสวนกลับเขาเพียงแค่ใช้สกิลโยกหลบ กลิ้ง แล้วลุกขึ้นวิ่งอีกครั้งจนทำให้รอดการโจมตีได้อย่างหวุดหวิด

ภายใต้การวิ่งเข้าออกบางครั้งใช้สกิลสลิงเกอร์เข้าช่วย มันได้สร้างความรู้สึกหงุดหงิดให้กับฮ็อบส์ไม่น้อย ทว่าพิกซี่กลับใช้สกิลกล่อมทำให้ความโกรธของมันอยู่ในระดับปกติไม่เพิ่มไปมากกว่านี้

ฉั๊วะ!

ดาบในมือฟันผิวหนังฮ็อบส์ครั้งแล้วครั้งเล่า ต่อให้จะเป็นบาดแผลเล็กๆ แอ็กเซลกลับไม่รู้สึกทุกข์ใจแม้แต่น้อย หากเขาสามารถฟันมันไปได้เรื่อยๆเช่นนี้ โอกาสที่จะสังหารอีกฝ่ายได้มีสูงมาก นอกจากดาบแล้วยังมีสกิลกระสุนธาตุที่คอยสร้างความเสียหายบริเวณดวงตา ถ้าอีกฝ่ายไม่สามารถหาวิธีปิดดวงตาของมันได้ การจะเล่นงานเขานับว่ายาก

“ บอลแสง ”

แสงสว่างระเบิดจ้า ทำให้ฮ็อบส์กรีดร้องด้วยความโกรธ พิกซี่จึงเข้าไปใช้สกิลกล่อมจากนั้นแอ็กเซลก็พุ่งเข้าไปฟันคอของมัน 

ด้วยการพุ่งเข้าและออกอีกราว 1 ชั่วโมงคงจะสังหารสิ่งนี้ได้ แต่แล้วฮ็อบส์ตัวสีแดงกลับใช้สกิล ทำให้ร่างของมันถูกปลกคลุมด้วยออร่าสีแดงเลือด ซึ่งมันมาพร้อมกับแรงระเบิดมหาศาลอัดกระแทกร่างของแอ็กเซลและทุกอย่างที่อยู่ใกล้มันจนกระเด็นออกไปติดผนังห้อง

โฮก!

ความโกรธที่มีพิกซี่คอยควบคุมพุ่งเกินขีดจำกัด สถานะบ้าคลั่งที่พิกซี่พยายามควบคุมไม่ให้เกิดขึ้นปะทุออกมาจากร่างของมัน แอ็กเซลที่ลุกขึ้นตั้งหลักได้รีบมองไปยังฮ็อบส์ตัวสีแดงสลับกับมองพิกซี่ เขาพบว่าเธอสลบไปแล้วหลังจากถูกแรงกระแทกจากระดับ 4 เล่นงาน ดังนั้นจึงเก็บพิกซี่เข้าไปในสกิลอัญเชิญ ส่วนกระบองเพชรทั้ง 2 ที่ยังไม่สลบถูกเขาเก็บเอาไว้ด้วยเช่นกัน เนื่องจากพวกมันอยู่ในอาการบาดเจ็บคงไม่สามารถเกาะตัวของเขาได้

ภายใต้การลุกขึ้นยืนร่างสีแดงเต็มไปด้วยความดุร้ายก็ได้กระโดดเข้ามาหาแอ็กเซลด้วยพละกำลังมหาศาล จากความเร็วของมันไม่มีทางหลบพ้นได้แน่นอน แอ็กเซลจึงเรียกโล่ระดับ 4 ดาวออกมาถือในมือ มันคือสิ่งที่เขาขโมยมาจากไซส์มิกไบซัน 

ตู้ม!

แรงกระแทกส่งไปที่โล่สั่นสะเทือนไปที่มือ ต่อให้โล่จะเป็นระดับ 4 ดาวก็ตาม พลังของผู้ใช้กลับเป็นระดับ 2 จึงไม่สามารถดึงพลังของมันออกมาใช้ได้หมด การปะทะกันเมื่อครู่แทนที่ร่างของแอ็กเซลจะหยุดอยู่กับที่เขาดันลอยออกไปไกล อย่างไรก็ตามโล่ยังสามารถรับการป้องกันเอาไว้ได้ มีแค่ความเจ็บปวดเท่านั้นที่วิ่งไปทั่วแขน

เมื่อเขาตั้งหลักได้ด้วยการหมุนตัวกลางอากาศใช้เท้าเหยียบไปยังกำแพงที่พุ่งเข้ามากระแทก แอ็กเซลก็ได้ใช้สกิลกลิ้งหลบตามด้วยวิ่งจากนั้นก็ดึงร่างตนเองด้วยด้ายพลังงานหลบหนีฮ็อบส์ตัวสีแดงที่ตามมาโจมตี จนหนีออกจากระยะห่างพ้นแอ็กเซลจึงสั่งให้เวิร์ธรูทเข้าไปล้อมตัวของมัน แม้เวิร์ธรูทจะถูกสังหารก็ตาม แอ็กเซลกลับไม่ได้สนใจ สิ่งที่เขาสนมีเพียงแค่การโต้กลับอีกฝ่ายให้เกิดบาดแผลที่มากกว่านี้ ต่อให้เขาจะถูกกดดัน บนใบหน้ากลับเต็มไปด้วยรอยยิ้มเพราะนี่คือการต่อสู้เสี่ยงตายในระยะประชิดที่ไม่เคยทำมาก่อน.