ราชันย์ลมปราณอนันต์

ตอนที่ 17: กรงเล็บในเงามืด

เมื่อค่ายกลเมฆามายาได้เริ่มทำงานอย่างสมบูรณ์ ตำหนักเมฆาคล้อยก็กลายเป็๞ป้อมปราการที่แท้จริง เฟิงหวงรู้ดีว่านี่เป็๞เพียงการป้องกันเท่านั้น หาก๻้๪๫๷า๹จะเป็๞ผู้เล่นในกระดานหมากแห่งอำนาจนี้ เขาจำเป็๞ต้องมี "กรงเล็บ" ที่สามารถยื่นออกไปนอกกำแพงวังได้
ในห้องลับใต้ดิน เฟิงหวงและลุงจงกำลังวางแผนขั้นต่อไป

"ลุงจง ข้า๻้๪๫๷า๹คน" เฟิงหวงกล่าวเรียบๆ "แต่ไม่ใช่ยอดฝีมือที่โดดเด่น เพราะนั่นจะล่อเป้าเกินไป ข้า๻้๪๫๷า๹คนที่มีความสามารถพิเศษ...คนที่ถูกมองข้าม ถูกกดขี่ หรือคนที่สิ้นหวังแต่ยังคงมีไฟแห่งความทะเยอทะยานซ่อนอยู่"
เขาได้แบ่ง "กรงเล็บ" ที่เขา๻้๪๫๷า๹ออกเป็๞สองหน่วยอย่างชัดเจน:

* หน่วยเนตรทิพย์: ทำหน้าที่เป็๞หูเป็๞ตา รวบรวมและวิเคราะห์ข่าวสาร จัดการธุรกิจนอกวังเพื่อเป็๞ฉากบังหน้าและท่อน้ำเลี้ยง

* หน่วยเงาพิฆาต: ทำหน้าที่เป็๞เขี้ยวเล็บสำหรับปฏิบัติการลับ เช่น การสืบหาข้อมูลในที่อันตราย, การลอบสังหารเป้าหมาย, หรือการชิงตัวบุคคลและวัตถุสำคัญ
การจะหาคนเหล่านี้ในฐานะ "อ๋องสันติ" ที่ถูกจับตามองนั้นเป็๞ไปไม่ได้เลย เขาจึงต้องใช้วิธีการที่แยบยลที่สุด

เฟิงหวงมอบหมายให้ลุงจงใช้โรงเตี๊ยมและร้านขายสมุนไพรเป็๞ศูนย์กลางในการ "ประกาศรับสมัครงาน" ที่ดูธรรมดาแต่แฝงไว้ด้วยนัยสำคัญ เช่น "รับสมัครเสมียนที่มีความจำดีเลิศ" หรือ "๻้๪๫๷า๹คนคุ้มกันโกดังยามวิกาล ขอคนที่ฝีเท้าเบาเป็๞พิเศษ"

เวลาผ่านไปอีกหนึ่งเดือน...ลุงจงก็ได้รายชื่อของผู้ที่น่าสนใจที่สุดสองคนแรกมาเสนอ
คนแรกคือ อาหยิน สตรีวัยยี่สิบต้นๆ ที่ทำงานเป็๞เด็กเสิร์ฟในโรงเตี๊ยมของพวกเขาเอง ในอดีตนางเคยเป็๞ผู้จัดการที่เก่งกาจของสมาคมพ่อค้าแห่งหนึ่ง แต่ถูกใส่ร้ายและขับไล่ออกมาจนสิ้นเนื้อประดาตัว ลุงจงสังเกตเห็นว่านางมีความจำที่เป็๞เลิศและสายตาที่เฉียบคม สามารถอ่านใจคนได้อย่างน่าทึ่ง

คนที่สองคือ เหลียง ชายหนุ่มร่างกำยำเงียบขรึม เขาเป็๞อดีตทหารพรานจากชายแดนเหนือ มีทักษะในการสะกดรอยและเคลื่อนไหวในเงามืดอย่างหาตัวจับยาก แต่ถูกปลดประจำการอย่างไม่เป็๞ธรรมหลังจากกลายเป็๞แพะรับบาปในภารกิจที่ล้มเหลว เขามาที่ร้านสมุนไพรเพื่อขายสมุนไพรหายากที่พบในป่าลึก
เฟิงหวงตัดสินใจที่จะ "สัมภาษณ์" พวกเขาด้วยตนเอง

เขานัดทั้งสองมาพบในเวลาที่ต่างกัน ณ ห้องส่วนตัวชั้นบนของโรงเตี๊ยม โดยตัวเขาเองได้ใช้ลมปราณปรับเปลี่ยนโครงหน้าเล็กน้อย สวมเสื้อผ้าธรรมดา และแนะนำตัวเองในฐานะ "นายท่าน" ผู้เป็๞เ๯้าของกิจการที่ลึกลับ
กับอาหยิน...เฟิงหวงยื่นบัญชีรายรับรายจ่ายที่ซับซ้อนของคู่แข่งให้นางดู "หาความผิดปกติในนี้ให้ข้า"

อาหยินใช้เวลาเพียงไม่ถึงหนึ่งเค่อ (15 นาที) ก็ชี้ให้เห็นถึงการยักยอกเงินและเส้นทางหนีภาษีที่ซ่อนอยู่ในบัญชีได้อย่างแม่นยำ "ยอดเยี่ยม" เฟิงหวงกล่าว "ต่อไปนี้เ๯้าคือ 'ผู้ดูแล' ของข้า จัดการธุรกิจทั้งหมดและสร้างเครือข่ายข่าวสารขึ้นมา"
กับเหลียง...เฟิงหวงทดสอบเขาในโกดังที่มืดสนิท "ไปหยิบป้ายหยกที่วางอยู่บนถังไม้ใบในสุดมา...โดยห้ามให้ยามสองคนที่เฝ้าอยู่รู้ตัว"

เหลียงหายเข้าไปในความมืดราวกับควัน เขาเคลื่อนไหวไร้เสียงและหลบหลีก "ยาม" (ซึ่งเป็๞เพียงหุ่นไม้ที่เฟิงหวงใช้เส้นด้ายลมปราณควบคุม) ได้อย่างสมบูรณ์แบบ ก่อนจะกลับออกมาพร้อมป้ายหยกในมือ "ดีมาก" เฟิงหวงพยักหน้า "เ๯้าคือ 'หัวหน้าหน่วยเงา' ของข้า"
ทั้งอาหยินและเหลียงต่างมอง "นายท่าน" ลึกลับผู้นี้ด้วยความประหลาดใจ เขาไม่เพียงแต่รู้ถึงความสามารถที่แท้จริงของพวกเขา แต่ยังมอบโอกาสและตำแหน่งที่พวกเขาไม่เคยคิดฝันว่าจะได้มันกลับคืนมาอีก

"ข้าให้ได้ทั้งเงินทองและโอกาสในการแก้แค้น แต่ข้า๻้๪๫๷า๹ความภักดีอย่างที่สุดจากพวกเ๯้า" เฟิงหวงกล่าวเรียบๆ เขาหยิบเม็ดยาสีดำสองเม็ดออกมา "นี่คือ 'โอสถสัตย์สาบาน' มันจะไม่มีผลใดๆ ตราบใดที่พวกเ๯้ายังภักดี แต่หากคิดทรยศ พิษจะกำเริบในสามวัน...และยาถอนพิษมีเพียงข้าผู้เดียวที่ปรุงได้"

มันคือการผูกมัดที่เด็ดขาดแต่ก็ได้ผลชะงัด ทั้งสองรับโอสถมากินโดยไม่ลังเล พวกเขาไม่มีอะไรจะเสียอีกแล้ว และนี่คือโอกาสเดียวที่จะได้ทวงคืนทุกสิ่งที่ถูกพรากไป
"ขอสาบานว่าจะภักดีต่อนายท่านไปชั่วชีวิต!" ทั้งสองคุกเข่าลงพร้อมกัน
กรงเล็บคู่แรกของเฟิงหวง...ได้ถือกำเนิดขึ้นแล้ว
เมื่อการคัดเลือกเสร็จสิ้น เฟิงหวงในฐานะ "นายท่าน" ก็ได้มอบภารกิจแรกให้แก่พวกเขา

"อาหยิน...ข้า๻้๪๫๷า๹ข้อมูลทุกอย่างเกี่ยวกับเส้นทางการเงินและธุรกิจทั้งหมดที่เกี่ยวกับตระกูลเว่ยของพระจักรพรรดินี"
"เหลียง...มีขุนนางระดับรองในกระทรวงการคลังชื่อ 'เฉินกวง' เขาเป็๞คนของพี่รองเฟิงหลง และเป็๞หนอนบ่อนไส้ตัวใหญ่...ข้า๻้๪๫๷า๹ 'บัญชีลับ' ที่เขาซ่อนไว้ในจวน"

ดวงตาของทั้งสองทอประกายแห่งความมุ่งมั่น
เกมหมากรุกที่เคยเล่นเพียงฝ่ายตั้งรับ บัดนี้ได้ถึงเวลาที่ฝ่ายของอ๋องสันติ...จะเริ่มรุกฆาตกลับไปบ้างแล้ว