พอเดินไปหาแม่ผมก็พบว่าเธอกำลังก้ม ๆ เงย ๆ อยู่ข้าง ๆ เครื่องซักผ้าคล้ายกับหาอะไรสักอย่าง ผมเลยเอ่ยปากถามขึ้นด้วยความสงสัย
“เอ่อ...แม่กำลังทำอะไรครับ”
“อ้าว นนท์มาพอดี มาช่วยแม่ดูหน่อยสิ ไม่รู้เกิดอะไรขึ้น จู่ ๆ น้ำมันก็ไม่ไหล แม่จะซักผ้าก็ทำไม่ได้เนี่ย”
“ไหนครับขอนนท์ดูหน่อย” พูดจบผมก็เดินนั่งแทนที่แม่ก่อนจะเริ่มกวาดตามองลงไปที่ท่อน้ำซึ่งอยู่ข้าง ๆ เครื่องซักผ้า
“ท่อเก่าเหมือนกันแฮะ? เอ๋ หรือจะมีอะไรไปคาในท่อน้ำมันก็เลยไม่ไหลออกมา” ผมคิดในใจก่อนจะหันไปถามแม่ว่ามีพวกอุปกรณ์อะไรไหมเช่นประแจ หรือคีม แม่ทำท่าคิดอยู่นิดหน่อยก่อนที่เธอจะเดินจากไปสักพัก แล้วกลับมาพร้อมประแจขนาดกลางอันหนึ่ง ผมรับมาก่อนจะทำทางเหมือนช่างประปาผู้ชำนาญ (ซึ่งจริง ๆ แล้วก็ทำทรงไปแอ็คหล่อโชว์แม่ไปงั้นแหละ ซ่อมเป็ที่ไหน)
“ต้องไขยังไงล่ะเนี่ย? ตรงนี้ไหม? หรือแบบนี้”
ผมลองไข ๆ แต่ดูเหมือนมันจะแน่นมาก ๆ พอแน่นมากผมก็ยิ่งหงุดหงิด ยิ่งหงุดหงิดก็ยิ่งโมโหสุดท้ายเลยนอตหลุดฟิวส์ขาด เผลอเอาประแจตีไปที่ท่อแรง ๆ หนึ่งครั้ง...
เปรี๊ยะ.... ตูม!!!!
เสียงท่อปริแตกเป็ทางยาวก่อนที่น้ำภายในนั้นจะแตกทะลักออกมาก!!
พึ่งนึกขึ้นได้ว่าลืมให้แม่ปิดวาล์วน้ำนี่หว่า!!
น้ำจากที่ที่แตกพุ่งเข้าใส่ผม พุ่งเข้าใส่แม่จนเราทั้งคู่เปียกโชกยังกับตอนโดนสาดน้ำ่สงกรานต์ไม่มีผิด
“ว้ายยย!! นนท์ทำอะไรของลูกเนี่ย น้ำแตกหมดแล้ว”
“ขอโทษครับแม่ นนท์ลืมให้แม่ไปปิดวาล์ว”
พูดจบผมเองนั่นแหละที่ต้องวิ่งไปปิดวาล์วน้ำ ก่อนจะวิ่งกลับมา พอมาถึงก็พบว่าห้องซักล้างของบ้านเจิ่งนองไปด้วยน้ำ ผมเองก็เปียกั้แ่หัวจรดเท้า และแม่เองก็เปียกั้แ่หัวล่ามลงมาถึง....
เสื้อยืดรัดรูปสีขาวของเธอ!!
คงไม่ต้องอธิบายใช่ไหมว่า เสื้อสีขาว ๆ เวลาเปียกน้ำมันจะเกิดอะไรขึ้น
มันแนบกับตัวแม่จนผมเห็นถึงยกทรงสีดำตัวน้อยที่ห่อหุ้มเต้าอวบอัดคู่นั้นชัดเจน
ในวินาทีนั้นเหมือนโลกทั้งใบหยุดหมุน ร่างกายผมแข็งทื่อ สองตาเบิกกว้าง สมองสั่งการไวเท่าสายฟ้าแลบให้เ้าสิ่งนั้นตรงหว่างขา พองแข็งพร้อมกรำศึก ทุกอย่างเกิดขึ้นไวจนผมไม่รู้ตัวแต่...ไม่ใช่กับแม่ เธอยืนอยู่ตรงนั้น ตรงหน้าผมก่อนที่สายตาของเธอจะพลันเบิกกว้างด้วยความใตามไปอีกคน สีหน้าพลันแดงก่ำเพราะได้เห็นเข้ากับอะไรบางอย่างที่แข็งโด่เด่นตรงเป้าของลูกชาย
“ว้าย!! นนท์” เสียงอุทานของแม่ทำให้ผมได้สติอีกครั้ง จากนั้นผมถึงรู้ตัวว่าร่างกายท่อนล่างกำลังทำงานโดยพลการ
“ฉิบหายแล้ว!! เออ...อ่าาา... นนท์ไปเปลี่ยนชุดก่อนนะครับแม่!!” ผมโพล่งขึ้นเสียงดัง ก่อนจะหันหลังวิ่งสุดชีวิต ๆ ทั้งที่ตัวเปียกแบบนั้นเพื่อกลับไปยังห้องของตัวเอง พอเข้ามาได้ก็ทิ้งตัวนั่งลง ใจเต้นโครมครามคิดว่า ซวยแล้ว ซวยแล้ว ดันเผลอทำ _วย แข็งต่อหน้าแม่ซะได้
“ทำไงดีวะเนี่ย...แม่จะโกรธมั้ย? ไม่หรอกมั้งก็มันเป็อุบัติเหตุนี่เนอะ”
ผมนั่งจมจ่อมอยู่กับเื่น้ำแตก หมายถึงเื่ที่ท่อแตกอยู่ชั่วครู่ก่อนจะลุกขึ้นมาเปลี่ยนเสื้อผ้าชุดใหม่อย่างรวดเร็ว จากนั้นก็เดินตรงไปห้องแม่ทันที ความคิดแรกคือต้องขอโทษเธอก่อนเป็อันดับแรก ทว่า...พอเดินมาถึงผมกลับผมว่าประตูห้องแม่เปิดอ้าแง้มอยู่เล็กน้อย บนพื้นยังมีคราบน้ำหยดเป็ทาง เดาว่าแม่เองก็คงพึ่งจะตามขึ้นมาเช่นกัน
ยามนั้นหัวใจผมพลันเต้นโครมครามทันที ไอ้ความคิดที่จะมาขอโทษเื่ทำน้ำแตก เื่ทำ เคด่วย (ห้ามผวน) ต่อหน้าเธอเมื่อกี้พลันมลายหายสิ้น ทุกอย่างทุกแทนที่ด้วยความคิดทะลึ่งลามก อัปรีย์จัญไรแทน
สองตาผมแนบเข้ากับรอยแง้มของประตูห้อง ก่อนที่จะได้เห็นเรือนร่างเปลือยเปล่าของแม่ซึ่งกำลังแก้ผ้าเปลี่ยนชุดอยู่
เวลานั้นแม่ยืนหันหลังให้ ท่อนบนเห็นว่าไม่ได้สวมยกทรง ส่วนท่อนล่างสวมกางเกงในลูกไม้สีดำ น่าจะเป็กางเกงตัวเดิมเพราะน้ำจากท่อส่วนใหญ่กระเด็นโดน่บนเป็หลัก แม่จึงน่าจะเปลี่ยนแค่เสื้อกับกางเกงเท่านั้น ผมรู้สึกเสียดายนิดหน่อย แต่ได้เห็นแค่นี้ก็มากพอแล้ว ทั้งแผ่นหลังขาว ๆ ของแม่ กับบั้นท้ายสุดสะบึ้มที่มีชั้นในตัวจิ๋วห่อหุ้ม ยิ่งเห็นก็ยิ่งอย่างจะลองเอามือไปตีสักครั้ง อยากรู้ว่ามันเด้งสู้มือแค่ไหน อยากบีบเนื้อก้นปลิ้นทะลักง่ามนิ้ว อยากเอาหน้าลงไปฟัด อยากเอาลิ้นตวัดเลียผ่านร่อง อยากรู้ว่าแม่จะส่งเสียงร้องครางยังไง อูยยย....ยยย ยิ่งคิดก็ยิ่งเสียววว
ซึ่งพอเสียวจนถึงที่สุดผมก็จำต้องถอยทัพพาร่างอันนร้อนรุ่มกลับไปที่ห้องตัวเอง พอเข้ามาได้ก็ไม่รอช้า รีบถอดกางเกงลงไปกองที่ข้อเท้าก่อนจะใช้มือคว้าไปที่เ้างูั์ตาเดียวแล้วทำการสำเร็จโทษมันทันที
“ซี้ดดด..ดดด อูยยย..ยยย แม่ครับ นนท์เงี่ยน เงี่ยนว้อยย เงี่ยนจริงจิงงง”
ผมยืนหลับตา ซู้ดปากครางยาว ใบหน้าบูดเบี้ยว ส่วนมือก็เคลื่อนถอกท่อนเอ็นตรงหว่างขาถี่รั่วเพื่อตอบสนองความเงี่ยนในร่างกาย ความรู้สึกผิด ห่าเหวอะไรไม่มีอีกแล้ว รู้แค่ว่าถ้าน้ำไม่แตกคามือวันนี้คงนอนไม่หลับแน่ ๆ ทุกอย่างดูเหมือนจะผ่านไปได้ด้วยดียกเว้นว่าตอนนั้น ขณะที่ผมลืมตาตื่นขึ้นก็พบว่าตัวเองรีบเข้ามาชักว่าวจนลืมปิดประตูห้อง เลยคิดว่าจะเดินไปปิดมันดีไหม หรือจะทำให้เสร็จก่อนค่อยไปปิดดี?
“ซี้ดดด ...ดด อูยยย...ยย อูยยย...ยย เอาไงดีวะกำลังเสียวเลย งั้น...ไม่ปิดแล้วกัน แถมอีกนิดก็จะเสร็จแล้วด้วย คงไม่มีใคร...!!!”
ผมมองว่าอีกนิดก็ถึง์แล้ว เลยไม่คิดจะไปปิดประตู และไม่คิดด้วยว่าจะมีอะไรเกิดขึ้น หรือมีใครโผล่มา...
แต่สงสัยวันนี้คงจะเป็วันอภิมหาซวยของผมล่ะมั้ง เพราะยังไม่ทันที่จะคิดจบ จู่ ๆ ร่างของแม่ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าห้อง ตรงหน้าประตูห้องที่ผมเปิดอ้าไว้
.....
.....
เวลานั้นทำเอาผมตาโตอ้าปากค้าง (แต่มือข้างนั้นยังคงทำงานอย่างต่อเนื่อง) แม่เองก็มีท่าทางไม่ต่างกัน เธอยืนตะลึงกับสิ่งที่เธอ ก่อนจะชำเลืองมองลงมาตรงกลางลำตัวผมหนึ่งครั้ง จากนั้นบรรยากาศรอบตัวของเราสองคนก็เงียบสงัดต่อไปอีกเล็กน้อย ก่อนที่แม่จะพูดขึ้นด้วยเสียงกล้อมแกล้ม
“วะ...วันหลัง ปิดประตูดี ๆ นะนนท์ ระ....รีบทำให้เสร็จ แล้ว....แล้วลงไปหาแม่นะ”
พูดจบแม่ก็ค่อย ๆ เดินถอยหลังพร้อมรอยยิ้มปูเลี่ยน ๆ จากไป ส่วนผมก็หน้าชา ตัวชา แต่ไอ้นั่นไม่ชา ก่อนจะคิดในใจอย่างปลดปลง
“เออ...ไหน ๆ ก็ไหน ๆ แล้วงั้นก็ไปให้สุดเลยละกัน จากนั้นค่อยว่ากันใหม่”
คิดจบข้อมือผมก็พลันเคลื่อนไหวด้วยความเร็วสูงสุด ก่อนที่ร่างจะกระตุกเกร็งสามสี่ครั้ง จากนั้นเ้างูั์ตาเดียวพลันพ่นพิษสีขาวของมันให้ล้นทะลักออกมาเต็มมือของผม ยามนั้นมันยากนักที่จะบอกว่าตัวเองรู้สึกอย่างไร จะว่าตัวเบาก็ใช่ จะว่าหนักใจก็ไม่เชิง พอรีดพิษเสร็จผมก็จัดแจงทำความสะอาด ก่อนจะเดินหน้าม่อยอย่างหดหู่ลงมาหาแม่ซึ่งนั่งรออยู่ที่ห้องรับแขก
พอมาถึงผมก็นั่งลงอีกฝั่งกับเธอ ก่อนจะเตรียมเอ่ยปากขอโทษ
“เอ่อ...แม่ครับเื่ที่เกิดขึ้นวันนี้ทั้งหมดนนท์ขอ....”
“ช่างมันเถอะนนท์ แม่เข้าใจดี ก็อย่างที่เราเคยคุยกันนั่นแหละทั้งแม่ทั้งนนท์ยังต้องใช้เวลาปรับตัวอีกนาน เื่นี้แม่ไม่โทษลูกหรอก ถ้าจะติก็คงเป็เื่ที่นนท์ลืมปิดประตูห้อง ถ้าเกิดไม่ใช่แม่แต่เป็พี่สาวลูกมาเห็นล่ะ แบบนั้นคงดูไม่ดีใช่มั้ย วันหลังจะทำธุระส่วนตัวก็ปิดห้องล็อกห้องให้เรียบร้อยซะ”
“ขะ...เข้าใจแล้วครับ”
“ถ้าเข้าใจก็ดี งั้นแม่ว่าเราออกไปซื้อของกันเถอะ จะได้ซื้อท่อใหม่มาเปลี่ยนด้วย”
พอแม่บอกแบบนั้นผมก็พยักหน้ารับ ก่อนที่เราสองคนจะลุกจากโซฟา และออกจากบ้านไปขึ้นรถ เป้าหมายต่อไปก็คือห้างสรรพสินค้าใกล้บ้าน ดูท่าทางว่าการไปในครั้งนี้มีของที่จะต้องซื้อกลับมาไม่น้อยเลยทีเดียว (โดยเฉพาะพวกเครื่องมือช่าง กับอุปกรณ์ซ่อมท่อประปา)
จบตอน
829
