MAX เทพเกรียน เซียนก้มกราบ

ตอนที่74

ห้องสมุดต้นไม้โลก(จบ)

        แม็กซ์สะกดรอยตามฟิเนเร่มาจนถึงจุดเชื่อมที่มีประตูเคลื่อนย้ายมิติทันทีที่ฟิเนเร่หยุดนิ่งพลางขีดวาดอักขระบางอย่าง ณ จุดนั้นแม็กซ์ก็กระโจนด้วยความไว เพราะกลัวว่าหล่อนจะหนีไปเสียก่อน

        ...ไม่รู้ว่าทำไม NPCทุกตัวที่เราส่องถึงมีค่าศรัทธาสูงลิบแต่เมื่อโอกาสเปิดแล้วก็อย่าให้พลาด

        แม็กซ์ไม่ลังเลเมื่อเข้าสู่ระยะทำการ ก็เรียกใช้คำสั่งชักชวนเพื่อให้หญิงสาวชาวเอลฟ์กลายมาเป็นขุนพลคู่กายคนที่สองของตนเอง...ขุนพลผู้มีพรสวรรค์ระดับเอส

        [NPC ฟิเนเร่ได้ทำการผูกพันธะพิเศษเรียบร้อยแล้ว ระบบไม่สามารถผูกพันธะซ้ำซ้อนได้อีก]

        ...เฮ้ยทำไมเป็นยังงี้วะเนี่ย

        ระหว่างที่แม็กซ์กำลังตกอยู่ในความผิดหวังและสับสนประตูที่ฟิเนเร่นิ่งงันอยู่ตรงข้ามพลันเปิดออก ช่องว่างมิติที่เชื่อมต่อลงไปยัง...ใจกลางซากของต้นไม้โลกเปิดออก ฟิเนเร่ก้าวเท้าหายลับเข้าไปภายในแม็กซ์ ยังไม่ยอมตัดใจ หวังลึก ๆว่าที่ด้านในตนเองอาจจะได้เจอกับ NPC ระดับเดียวกับฟิเนเร่ความลังเลมลายสิ้นรีบจ้ำตามหลังเอลฟ์สาว พุ่งตัวผ่านช่องว่างมิติที่เริ่มจะไม่เสถียรเข้าไปภายใน

        ใจกลางซากของต้นไม้โลกเป็นโดมสูงครึ่งวงกลมที่มีกิ่งไม้หนาสานกันประหนึ่งหลังคาโค้งใบไม้ที่งอกเงยด้านบน ส่องแสงอ่อนเรืองรองกระจายสาดลงมาถึงเบื้องล่าง ทำให้พอมองเห็นภาพรอบข้างได้อย่างรำไร

        ที่นี่ไม่มีสิ่งมีชีวิตอื่นอีกนอกจากฟิเนเร่หญิงสาวชาวเอลฟ์ยกคนโทบรรจุน้ำแห่งชีวิตที่ตั้งรองเอาไว้ที่ใจกลางเดินตรงไปราดรดใส่ต้นอ่อนที่ขึ้นบนป้ายศิลา ระบุว่าด้านใต้คือซากศพของปฐมบุรุษแห่งเอลฟ์ต้นอ่อนที่คล้ายเหี่ยวเฉาไม่เต่งตึงด้านหน้าป้ายศิลา พลันเรืองแสงขึ้นแวบหนึ่งฟิเนเร่หยุดยืนจ้องด้วยใบหน้าหมองเศร้าแม้หล่อนจะเป็นเพียงแค่เอไอที่สมองกลสร้างขึ้น แต่รายละเอียดและความรู้สึกของ NPCตนนี้ ล้วนถูกรังสรรค์ให้มีระดับที่สูงส่งกว่า NPC ตนอื่น

        แม็กซ์มาถึงทันเห็นฟิเนเร่รดน้ำต้นอ่อนแต่ภาพเบื้องหน้างดงามแฝงมนตร์ขลัง ไม่กล้าพุ่งออกไปรบกวนหญิงสาว ได้แต่หลบอยู่ในมุมด้านใกล้ประตูมิติใช้สายตาสำรวจรอบบริเวณ แต่ไม่ทันที่จะจดจำทุกรายละเอียดชัดแรงสั่นไหวที่ปรากฏเฉียบพลัน กลับกระชากแม็กซ์ให้หลุดออกจากความคิดปัจจุบันเด็กหนุ่มเอี้ยวคอกลับไปหาประตูมิติที่เข้ามาอย่างอัตโนมัติ...แต่ทางเข้าหนึ่งเดียวนั่นหายไปเสียแล้ว

        เมื่อไม่มีหนทางหลบหนีจากสถานการณ์ที่ไม่เข้าใจ ก็มีเพียงแต่เดินหน้าต่อไปเท่านั้น แม็กซ์ละความสนใจจากแรงสั่นไหวใช้สายตาไล่เรียงมองหาสิ่งที่สำคัญที่สุด และเป็นจุดศูนย์กลางของเหตุการณ์

        ...ต้นอ่อนเหตุการณ์นี้ต้องเกี่ยวข้องกับต้นอ่อนนั่นแน่ ๆ เลย

        เมื่อความคิดตกผลึกร่างกายจึงเคลื่อนตาม แม็กซ์กำลังจะกระโจนออกไปที่หาต้นอ่อนที่อยู่ห่างราวสี่สิบเมตรแต่จู่ ๆ รากไม้ที่พื้นพลันงอกเงยสะกิดขาของเด็กหนุ่มเอาไว้

        ฟิเนเร่ผู้เงียบงันพลันหันมาทำตาดุใส่ พร้อมยกนิ้วมือขึ้นมาทำท่าจุ๊ปากก่อนจะชี้ให้แม็กซ์กลับไปซ่อนตัวดังเดิม

        แม็กซ์สับสนงุนงงในเรื่องราวที่พลิกผันไปมาแต่ยังคงเชื่อถือในคำใบ้ของฟิเนเร่ ยามนี้ภายนอกแม็กซ์ดูสุขุมเงียบงันแต่หัวใจภายในกลับกำลังเต้นรัวไม่เป็นจังหวะ

        ไม่มีเหตุผลนี่มันไม่ถูกต้อง !!!

        จู่ ๆฟิเนเร่ก็ตวาดขึ้นมา ความเวิ้งว้างเบื้องหน้าเอลฟ์สาวพลันปรากฏรูปหัวกะโหลกของชายแก่หกตน ลอยออกมาจากความว่างเปล่า...ปราชญ์ผู้สร้างทั้งหก

        ผู้แทรกแซง...!!!

        เสียงเรียบทุ้มแฝงความเย็นชา เอ่ยออกมาจากปากของศีรษะใหญ่ทั้งหกแทบจะพร้อมเพลียง ดวงตาโตทั้งหกคู่ปิดลงพลันเหล่าศีรษะประหลาดกำลังใช้ความคิดค้นหาที่มาของความผิดพลาดตรงหน้า...ความผิดพลาดที่พวกมันไม่เข้าใจ“เจ้าไม่ใช่สิ่งที่พวกเราสร้างขึ้นมา...” ศีรษะแรกทางขวา เบิกตาโพลงขึ้นก่อนดวงตาสีดำล้วน แปรเปลี่ยนเป็นแดงเพลิง

        แม็กซ์ที่หลบอยู่ห่างไกลยังรู้สึกได้ถึงออร่าอันน่าสะพรึงกลัวแผ่ออกมา แต่แล้วจู่ ๆรัศมีเรืองแสงสีฟ้าอ่อนพลันปรากฏห่อหุ้มร่างของเด็กหนุ่มเอาไว้ความรู้สึกหนาวสั่นขนลุกจึงค่อยจางลง

        ...นี่มันเกิดอะไรกันขึ้นแต่จะให้ยืนดูเฉย ๆ ก็น่าเสียดาย ลองส่องพลังของเจ้าหัวยักษ์นั่นดูหน่อยเป็นไง

        ทักษะ...ดวงตาเที่ยงแท้

        [ไม่อาจประเมิน...] เสียงของระบบดังขึ้นแทบจะทันทีที่แม็กซ์ใส่คำสั่งก่อนจะตามติดมาด้วยถ้อยคำอาฆาตอันไม่พึงประสงค์…ตาย...ตาย...ตาย!!!!!!!!

        เจ้าโง่ !!!

        ฟิเนเร่ตวาดดังร่างของเอลฟ์สาวพลันยืดขยายออก จากเอลฟ์กลายเป็นร่างของสิ่งมีชีวิตที่แข็’แกร่งที่สุดเท่าที่หล่อนจะควบคุมได้

        .มังกรอมตะอีเทอนิตี้...ร่างของมังกรยืดขยายออก พื้นที่มิติพิเศษพลันแตกสลายก่อนจะขยายตัวตาม ศีรษะทั้งหกเองก็ไม่น้อยหน้า กลายเป็นสิ่งมีชีวิตในรูปแบบตามเทวตำนานภายในเกมแอลเอฟโอเตรียมห้ำหั่นกันในมิติเวิ้งว้าง...มิติในรูปแบบเดียวกับที่แม็กซ์เคยสัมผัสตอนเปิดตัวเข้าเกมและช่วงเวลาที่ได้รับถ่ายทอดพลังแห่งราชัน มันคือ...มิติพิเศษเฉพาะ

        มังกรสีเงินยวงทั้งร่างงดงามสง่า ไร้ที่ติ กระพือปีกหนึ่งครั้งก่อเกิดลมม้วนที่ผสานหมื่นพันศาสตราสีทองอล่ามอยู่ภายในพุ่งกระจายออกเป็นรัศมีรูปพัด ชิงเป็นฝ่ายจู่โจมศีรษะใหญ่ทั้งหกที่ยังคงเปลี่ยนรูปลักษณ์ไม่เสร็จดี

        แรงสั่นไหวและมวลอัดอากาศสุดทานทนพวยพุ่งกระแทกออกในทุกทิศทาง แต่แม็กซ์กลับเสมือนหนึ่งอากาศธาตุทุกสรรพสิ่งในมิตินี้ล้วนพุ่งผ่านตัวของเขาไปทั้งหมด

        แม้สายตาของแม็กซ์อยากจับภาพตรงหน้าเอาไว้แต่เมื่อหนึ่งร่างของศีรษะใหญ่เปลี่ยนเป็นนางฟ้าสิบหกปีกแสงเจิดจ้าพลันบดบังทัศนวิสัยของแม็กซ์จนไม่อาจมองเห็นสิ่งใดได้อีกมีเพียงเสียงการปะทะอันดุเดือดที่ดังต่อเนื่องไม่หยุดยั้ง

        “แม็กซ์...”แต่แล้วเสียงกระซิบแผ่วเบากลับดังขึ้นที่ข้างหู

        “เรียกผม...”แม็กซ์ไม่แน่ใจ จึงเอ่ยย้ำกับความว่างเปล่าตรงหน้า

        “ใช่ ข้าเรียกเจ้าที่นี่ไม่มีเวลาแล้ว เรื่องราวซับซ้อนเกินกว่าที่จะอธิบายจำเอาไว้ทันทีที่ทุกอย่างกลับคืน จงเอาต้นอ่อนไปด้วย”

        “ทุกอย่างกลับคืน...ต้นอ่อน”

        “มันคือความหวังเดียว...โอ๊ย!!!”การสื่อสารไม่ทันจบประโยค เสียงร้องด้วยความเจ็บปวดพลันดังแทรกขึ้น“ไม่...ไม่มีเวลาแล้ว ไปบอกกับอะ...อ๊ากกกกก !!!”

        บรึ้ม !!!

        แรงระเบิดดังสั่นสะท้านเทวราชสี่กรปีนขึ้นไปเหยียบอยู่บนร่างของ...มังกรอมตะอีเทอนิตี้ แขนแกร่งทั้งสี่ดึงฉีกกระชากปีกใหญ่ของมังกรจนหลุดออกจากร่างมหึมา เสียงกรัดร้องดังยาวต่อเนื่อง

        “ไป...หา...อบิเกล...บอก...”

        The Last Song of Eternity…ท่าไม้ตายสุดท้ายของ...มังกรอมตะอีเทอนิตี้ ถูกใช้ออก...สุดยอดทักษะที่ไม่ใช่พลังเวทมนตร์ไม่ใช่พลังพิเศษ แต่คือชีวิตในการร่าย พลังที่เพียงพอจะแทรกแซงทุกระบบนโลก

        ...หนึ่งความตายแลกมาซึ่งบทเพลงแหง่นิรันดร์...

        ทุกสิ่งขาวโพลนมิติพิเศษแตกสลาย แม็กซ์ถูกส่งกลับมายังใจกลางซากต้นไม้โลกดุจเดิมแต่ที่นีไม่มี...ฟิเนเร่ ที่นี่ไม่มีศีรษะมหึมาทั้งหกอีก มีเพียงความเงียบสงบและต้นอ่อนที่เติบโตอยู่ใจกลาง และยังคงงอกเงยไม่หยุดยั้ง จากใบอ่อนแตกผลิเป็นใบแท้ ใบเลี้ยงหลุดโรย ดอกตูมงอกโผล่ กิ่งก้านแผ่ขยายต้นไม้ที่งอกขึ้นจากซากของปฐมบุรุษแห่งเอลฟ์ผสานรวมเข้ากับพลังที่หลับใหลของต้นไม้โลก แตกกระจายออกพร้อมกับดอกไม้ที่กำลังเบ่งบาน...ตอนนี้ไม่มีต้นอ่อนอีกแล้วคำสั่งเสียของ...มังกรอมตะอีเทอนิตี้แม็กซ์จึงไม่อาจจะไปทำตามได้

        แม้ไม่อาจทำตามแต่ความสงสัยยังคงค้างคา แม็กซ์เดินเข้าไปใกล้ต้นไม้ที่กำลังงอกไวอย่างลืมตัว

        ตุบ...ดวงตาที่มองตรงจับจ้องแต่ดอกไม้งามที่กำลังเบ่งบานสุกสกาวจนเท้าที่ด้านล่าง เผลอไปแตะเข้ากับก้อนกลมสีฟ้าอ่อนคล้ายไข่ขนาดเท่ากำปั้น แม็กซ์ไม่รู้ว่ามันคืออะไรแต่ของมีให้เก็บจะทิ้งไปก็ใช่ที่ จึงก้มลงเก็บขึ้นมา

        [ท่านได้รับไอเทมที่ไม่อาจระบุชัด]

        เสียงระบบยังคงแจ้งเตือนเช่นปกติแม็กซ์ไม่ได้หยุดสำรวจรายละเอียดของไอเทมที่เก็บได้ เพราะยังถูกสิ่งที่เปลี่ยนแปลงอยู่ใจกลางดอกไม้ใหญ่ดึงดูดเอาไว้

        เมล็ดพันธุ์เรืองแสงสีเขียวอ่อนจางค่อย ๆ สุกย้อยลงมาเรี่ยดิน หัวใจของแม็กซ์เต้นรัว ลมหายใจที่นิ่งหยุดเป็นจังหวะ ก่อนจะกลายเป็นเผลอกลั้นหายใจปล่อยให้อากาศที่เข้าสู่ร่างกายขาดห้วง แม้ไม่รู้ว่าเหตุการณ์ตรงหน้าคืออะไรแต่คำกล่าวของ...มังกรอมตะอีเทอนิตี้ หรืออะไรก็ตามที่สื่อสารกับตนก่อนหน้าอาจจะนำมาซึ่งภารกิจที่พลิกฟ้าคว่ำดินของโลกแอลเอฟโอ มีหรือที่แม็กซ์จะพลาดโอกาสทองเช่นนี้

        อุแว้ อุแว้ !!!

        จู่ ๆ เมล็ดที่เร่งขยายอยู่ใจกลางเกสรดอกไม้ก็สุกงอมก็แตกออก ร่างของทารกบริสุทธิ์ปรากฏร้องดัง ตกอยู่ใต้ดอกงามที่กำลังเหี่ยวเฉา

        เฮ้ย...!!!

        แม็กซ์อุทานลั่นพลางก้าวถอยหลังด้วยความตกใจ

        ...นี่คือวิธีกำเนิดNPCของระบบเหรอวะเนี่ย ว่าแต่ขั้นตอนเกิดอลังการแบบนี้พลังจะขนาดไหนกัน

        ทักษะ...ดวงตาเที่ยงแท้

        [NPC เอลดาร์...พรสวรรค์SSS]