ตอนที่หนึ่งร้อยสี่สิบสอง ความแตกต่างด้านความคิด
สาเหตุที่ผู้ชายที่เป็นคนดีคิดมากเรื่องอนาคตนั้น
น่าเบื่อ
เพราะพวกเขาวางแผนป้องกันความผิดพลาดทั้งปวงที่อาจจะเกิดขึ้นได้เอาไว้ทุกกรณีวางแผนอนาคตที่ปลอดภัยจนฝ่ายหญิงรู้สึกขาดความตื่นเต้นในชีวิตและแห้งเหมือนโดนกระดาษทรายเบอร์ศูนย์มาขัด
แม้แต่ในมังงะเองก็ตามเขียนล้อเลียนผู้ชายที่วางแผนว่าจะแต่งงานเมื่อไรที่ไหน เชิญใครมาบ้างใครคือคนดูแลบ้าน ค่าใช้จ่ายในการแต่งงานเท่าไรเงินเก็บเดือนละกี่ % วางแผนการเก็บเงินและการดูแลลูกไปจนถึงวัยเกษียนอย่างไรฯลฯ
กลายเป็นผู้ชายที่น่ารำคาญเจ้ากี้เจ้าการต่อผู้หญิง
ทำให้พวกเธอทุกข์ทรมานต่อการที่ผู้ชายวางแผนการในชีวิตไว้ทั้งหมดเช่นนั้น
จึงน่าจะแสดงจิตใจของผู้หญิงแม้จะอยู่ซีกโลกตะวันออกและตะวันตกว่าทำไมถึงชอบแนวแบดบอยส์คลั่งรักเหมือนกันทั้งโลก
และจะรู้สึกแห้งเหมือนโดนกระดาษทรายเบอร์ศูนย์ขัดหากเจอผู้ชายที่วางแผนการเพื่อความปลอดภัยในชีวิต
หากเราพิจารณาแบบคนมีสติ
การคลั่งรัก
ว่าต่อให้เราเป็นมาเฟียอันดับหนึ่งของสังคมมืดเบื้องหลังของประเทศหรือท่านชี๊ค นายหัว
การทำตัวคลั่งรักก็จะมีปัญหาตามมามหาศาลทั้งจากเจ้าครองแคว้นอื่นพาตัวนางเอกไปทำให้เกิดสงครามผู้ใหญ่ในราชสำนักไม่เห็นด้วยที่ทำผิดกฎมณเฑียรบาลจึงก่อการกบฏขึ้นในราชสำนักฯลฯ
แต่ท่าทางผู้หญิงจะไม่สนไม่แคร์เหตุผลพวกนั้นสักเท่าไรมองว่าเป็นเรื่องเล็กน้อย
ทั้งที่หากพลาดนิดเดียวอาจจะโดนตัดหัวเสียบประจานได้ทั้งตนเองและคนรัก
แต่จะชอบมากหากทำเรื่องบ้าบอและอันตรายถึงชีวิตที่ว่ามาทั้งหมดเพราะความคลั่งรักต่อนางเอก
วิธีการใช้ชีวิตแบบนั้นก็โรแมนติกดี
แต่มันจะอยู่กันเป็นครอบครัวกันได้อย่างไร?
ว่าผู้ชายที่ทำให้เธอรู้สึกถึงอันตรายนั้นโรแมนติกตื่นเต้น
แต่ผู้ชายที่เอาข้าว อาหาร น้ำยาล้างห้องน้ำของใช้จำเป็นฯลฯ
ที่ฝ่ายหญิงจำเป้นต้องใช้จริงๆนั้นจะโดนมองตกต่ำติดใต้ถุนว่าเป็นคนที่ไม่โรแมนติก
ไม่มีความน่าหลงใหล น่าค้นหา
เพราะผู้ชายเป็นคนมีเหตุผลและปฏิบัตินิยมเอามากๆสังเกตจากของขวัญหรือข้าวของที่เอามาให้
บางทีเราอาจจะแค่ต้องการความตื่นเต้นและสนุกสนานชั่วครู่แค่ตรงนั้น
ไม่ต้องการนึกถึงอนาคตข้างหน้าอีกสามสิบสี่สิบปีก็เป็นได้
คาดหวังว่าเราจะเป็นสาวสวยตลอดกาล
หากอายุสามสิบก็จะตายไปเกิดใหม่ในต่างโลกอีกครั้ง
ไม่มีวันกลายเป็นสาวแก่ที่เลี้ยงแมวไว้หลายสิบตัวอย่างเด็ดขาด
Live hard,Die Fast
มีชีวิตให้เต็มที่,ตายด้วยความรวดเร็ว
คือแนวความคิดของคนตะวันตก
ที่คนตะวันออกมาคุยแล้วจะตกใจว่าพวกเขาไม่คิดว่าตนเองจะอายุเกินกว่าหกสิบปี
ดังนั้นจึงต้องทานสุรา ยาเมามีความสุขใช้ชีวิตให้เต็มที่
ชาวตะวันออกที่คิดว่าตนเองยังจะมีชีวิตอยู่รำไทเก็กในสวนสาธารณะตอนแปดสิบปีไปแล้วจะรู้สึกแปลกใจกับเรื่องนี้
“ใช้ชีวิตด้วยกันกับผมเถอะ แอนนาเป็นแม่ของลูกของผม”
ผมกล่าวต่อแอนนาที่น้ำตาเต็มหน้า