ซูเปอร์ดอกเตอร์แห่งห้องพยาบาล [นิยายแปล]

ชายหน้าบากกลัวจนหัวหดจึงคว้าขวดเบียร์ขึ้นมาโยนใส่ ระหว่างนั้นก็ตะโกนพูดกับพวกนักเลงคนอื่นๆ ว่า “พวกเราลุยกระทืบไอ้เบื๊อกนี่ให้เละ!”

        นักเลง10 กว่าคนถือว่าฝั่งตัวเองมีคนเยอะกว่า จึงคว้าอาวุธของใครของมันวิ่งเข้าใส่ฉินลู่อย่างไม่ลังเล

        ฉินลู่ขยับตัวหลบเล็กน้อยก็หลบขวดเบียร์ที่ชายหน้าบากโยนมาได้แล้วจากนั้นก็วิ่งเข้าไปปะทะหมัดกับพวกนักเลง 10 กว่าคนนั้นทันที

        แม้ว่าห้องคาราโอเกะนี้จะใหญ่มากแต่ก็ไม่ได้กว้างพอสำหรับการต่อสู้ของคน 10 กว่าคน จึงมีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่โจมตีและเข้าถึงตัวฉินลู่ได้ดังนั้น การเข้ามาทีเดียวทั้งหมดแบบนี้ ไม่ถือว่าเป็นปัญหาสำหรับฉินลู่เลยด้วยซ้ำ

        ฉินลู่หลบหลีกการโจมตีจากพวกนักเลงอย่างใจเย็นเขายกหมัดขึ้นมาต่อยบ้างเป็นครั้งคราว แต่ก็สามารถชกคนจนล้มได้ในทุกครั้ง

        นักเลงคนหนึ่งแอบอ้อมไปด้านหลังฉินลู่ยกก้อนอิฐในมือขึ้นมา ตั้งใจใช้มันทุบที่ท้ายทอยของฉินลู่

        ฉินลู่ไหวพริบดีเกินมนุษย์จะไปยอมให้ตัวเองโดนการลอบโจมตีแบบนี้ได้อย่างไร เขาเตะไปด้านหลังโดนแขนของนักเลงคนนั้นพอดีทำให้กระดูกแขนของนักเลงคนนั้นหัก มีเสียง “แครก” ดังขึ้นมาทันทีจากนั้น นักเลงคนนั้นก็ล้มลงกับพื้นและกลิ้งไปกลิ้งมาพร้อมส่งเสียงร้องโอดอวย

        เสียงต่อสู้ดังมากจนทำให้ผู้จัดการร้านคาราโอเกะถึงกับตกใจเขาพาพนักงานรักษาความปลอดภัย 2-3 คนดันประตูให้เปิดออก แต่ในจังหวะที่เขากำลังจะอ้าปากด่าพอเห็นว่าคนที่อยู่ภายในห้องกำลังต่อสู้กันอย่างเมามัน แถมยังมีการใช้อาวุธกันด้วยเขาจึงลากประตูให้ปิดเหมือนเดิม เพราะไม่กล้าเข้าไปห้าม

        “ไอ้เบื๊อกนี่จัดการยากกว่าที่คิดไว้เสียอีก แม่งเอ๊ย!” ชายหน้าบากเห็นว่าคน 10 กว่าคนยังรับมือฉินลู่ไม่ไหวจึงล้วงมือถือออกมาอย่างร้อนใจ ก่อนกดโทร.หาคนคนหนึ่ง

        ฉินลู่เห็นท่าทางของชายหน้าบากก็หัวเราะอย่างเย็นชาแย่งมีดสั้นจากมือของนักเลงคนหนึ่ง จากนั้นก็เหวี่ยงออกไปเบาๆ

        “ชึบ!”

        มีดสั้นแทงเข้าไปที่ฝ่ามือของชายหน้าบากทันทีอย่างไม่ทันตั้งตัวมีดนั้นเสียบทะลุมือของเขาติดกำแพงพร้อมกับมือถือเครื่องนั้นด้วย

        “อ๊าก!!!”

        ชายหน้าบากร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดสุดชีวิต

        ภายนอกห้องคาราโอเกะผู้จัดการใหญ่และพนักงานรักษาความปลอดภัย 2-3 มองหน้ากันไปมาและพากันตัวสั่นด้วยความกลัว

        “หัวหน้า คนพวกนี้ตีกันโหดเอาเรื่องขนาดนี้ พวกเขาไปมีความแค้นอะไรกันมา”พนักงานรักษาความปลอดภัยคนหนึ่งพูดเสียงสั่น

        “ไอ้พวกอันธพาลชั้นต่ำพวกนี้ วันๆ ไม่ทำการทำงานอะไร เที่ยวตีกับคนไปทั่วตีพวกมันให้ตายไปเลยก็ดี” ผู้จัดการใหญ่พูดด้วยน้ำเสียงเอือมระอา

        “เราควรโทร.เรียกตำรวจไหมครับ” พนักงานรักษาความปลอดภัยคนหนึ่งพูดแนะ

        “แน่นอนสิ โทร.เรียกตำรวจเดี๋ยวนี้เลย รอให้ตำรวจมาถึงเราค่อยเข้าไปตรวจเช็กสภาพความเสียหายภายในห้อง จะได้เรียกค่าเสียหายจากพวกมันได้ถูก” พูดจบ ผู้จัดการใหญ่ก็ล้วงมือถือออกมาโทร.หาตำรวจทันที

        “ตู๊ด...”

        “ฮัลโหล สวัสดีครับ ที่นี่คือสถานีตำรวจหนานเฉิงต้องการให้ช่วยเหลืออะไรครับ”

        “โทร.จากร้านคาราโอเกะนะครับ ที่นี่มีคนตีกัน ตีกันรุนแรงมากด้วยสถานการณ์น่าทึ่งมาก เอ้ย ไม่ใช่ สถานการณ์ย่ำแย่มาก พวกคุณรีบมานะครับ”

        พอโทร.หาตำรวจเสร็จผู้จัดการใหญ่ก็ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนทำการโทร.เรียกรถพยาบาลด้วย

        ในขณะที่คนนอกห้องกำลังโทร.แจ้งตำรวจและเรียกรถพยาบาลนั้นการต่อสู้ภายในห้องก็เกือบสิ้นสุดลงแล้ว

        ความแข็งแกร่งของฉินลู่ทำเอาทุกคนทึ่งเขาสามารถล้มนักเลงกว่า10ชีวิตได้อย่างง่ายดาย

        พวกนักเลงที่เหลือไม่กี่คนต่างกลัวจนหน้าเขียวอยากจะวิ่งหนีออกทางประตู แต่ถูกฉินลู่วิ่งไล่ตามมาจัดการทีละคน

        สุดท้ายในห้องคาราโอเกะห้องใหญ่นี้ก็เหลือเพียงชายหน้าบากที่กำลังร้องโอดอวยอย่างเจ็บปวดอยู่คนเดียว

        ฉินลู่เดินไปเดินมาอย่างสบายใจอยู่สักพักเขาเช็กดูอาการของพวกนักเลงที่นอนกองอยู่ที่พื้นเพื่อดูว่ายังมีใครที่รอดจากการโจมตีของตัวเองไปไหมหลังจากที่มั่นใจแล้วว่าทุกคนถูกตัวเองตีจนลุกไม่ขึ้นเขาก็เดินไปตรงหน้าชายหน้าบาก

        ฉินลู่เก็บขวดเครื่องดื่มที่ยังไม่ได้เปิดฝาจากพื้นขึ้นมาแล้วเปิดดื่มไปอึกหนึ่ง จากนั้นก็พูดขึ้นมาช้าๆ ว่า “นี่น่ะเหรอพวกคนที่นายคิดว่าจะพึ่งพาได้ไอ้พวกนักเลงกระจอกเนี่ยนะ?”

        ชายหน้าบากทนความเจ็บปวดที่ฝ่ามือไม่ไหวจึงร้องออกมาและพูดว่า“ทำไมแกต้องมาคอยขัดขาฉันตลอด!ฉันก็ไม่ได้ไปขัดผลประโยชน์อะไรของแกนี่ ใช่ไหม ทำไมต้องคอยจับตาดูฉันด้วย”

        ฉินลู่วางเครื่องดื่มในมือลงเขาหัวเราะและพูดว่า “หรือผู้คนบนโลกใบนี้จะต้องขัดแย้งกันแค่เพราะแบ่งผลประโยชน์ไม่ลงตัวหรือแค่เพราะความไม่เข้าใจกันเท่านั้นเหรอ”

        “มันไม่ได้เป็นแบบนั้นหรอกเหรอ”

        “เหอะๆ” ฉินลู่หยิบเครื่องดื่มขึ้นมาเทราดบนหัวของชายหน้าบากจากนั้นก็หัวเราะและพูดว่า “ดูเหมือนว่าคนที่ไม่มีคุณธรรมและเส้นขีดจำกัดอย่างนายคงไม่รู้ว่าอะไรคือวิถีของผู้มีอารยะ”

        “โอ๊ย!”

        ชายหน้าบากขยับเพื่อหลบเครื่องดื่มที่กำลังราดลงบนหัวแต่กลับต้องร้องอย่างเจ็บปวดออกมาเมื่อบาดแผลที่ฝ่ามือฉีกกว้างขึ้น

        “เจ็บมากเหรอ” ฉินลู่ถาม

        “เจ็บๆๆๆ ...”

        ฉินลู่ยิ้มเย้ย“แล้วนายเคยคิดไหมว่าตอนที่นายทำร้ายลุงเมิ่งจนล้มลงไปนอนที่พื้นลุงเขาจะเจ็บบ้างหรือเปล่า เคยคิดบ้างไหม”

        “แกเป็นบ้าหรือไง แกกับตาแก่นั่นไม่ได้เป็นญาติมิตรกันสักหน่อย ทำไมต้องหาเรื่องใส่ตัวเพื่อมันด้วย!”ชายหน้าบากไม่เข้าใจว่าทำไมฉินลู่ต้องทำแบบนี้

        ฉินลู่ยักไหล่เบาๆ“ฉันไม่คิดว่านี่คือการหาเรื่องใส่ตัวนะ”

        ชายหน้าบากพูดด้วยน้ำเสียงโหดเหี้ยมว่า“ฉันจะบอกแกให้ไอ้เบื๊อก ตอนนี้ฉันมีลูกพี่ที่สามารถพึ่งพาได้แล้วเขาเป็นคนที่นายต้องเสียใจถ้าไปมีเรื่องด้วย เพราะฉะนั้นฉันขอเตือนให้แกหยุดซะตั้งแต่ตอนนี้ ไม่อย่างนั้น แกจะต้องเจอดีแน่”

        ฉินลู่กระจ่างทันทีและพูดต่อว่า“อ้อที่แท้ก็เป็นแบบนี้สินะ มิน่าล่ะ นายถึงได้มั่นใจขนาดนี้”

        ฉินลู่ตบหน้าของชายหน้าบากเบาๆด้วยสีหน้าเย็นชาพร้อมกับพูดขึ้นว่า “แต่ว่านายไม่มีโอกาสแล้วล่ะ”

        “อะไรนะ” ชายหน้าบากทำหน้าตื่นกลัว

        “ครั้งก่อนฉันบอกนายไปแล้ว ถ้าพวกแกไม่ยอมอยู่ในคุกดีๆ เกมของเราก็ถือว่าจบเพราะฉะนั้น การลงโทษกำลังจะเริ่มแล้ว” พูดจบ ฉินลู่ก็เรียกลมปราณภายในร่างออกมาเล็กน้อยก่อนจิ้มเข้าไปบนตำแหน่งลมปราณที่บริเวณหน้าอกของชายหน้าบากหนี่งที

        ชายหน้าบากรู้สึกเจ็บที่หน้าอกเล็กน้อยแต่เจ็บแค่ครู่เดียวก็หายไป เขาเงยหน้ามองฉินลู่อย่างไม่เข้าใจ ก่อนพูดว่า “ไอ้เบื๊อกแกกำลังทำอะไรน่ะ”

        “การลงโทษจบลงแล้ว” ฉินลู่เผยยิ้มอย่างน่าสงสัยออกมาจากนั้นก็ตามไปไล่กดจุดตรงหน้าอกของพวกนักเลงทุกคน

        การกดจุดแบบนี้ไม่ใช่การกดทั่วไปภายใต้การกดจุดนี้รวมลมปราณเอาไว้ด้วย มันจะเข้าไปยังส่วนบนของหัวใจของทุกๆคนผ่านนิ้วมือของฉินลู่

        ลมปราณจะรวมตัวกันอยู่ตรงจุดลมปราณนั้นจนกว่าจะถึงเวลาที่สมควรถึงจะระเบิดออกมา!

        แรงที่ระเบิดออกมาจะทำให้หัวใจหยุดเต้นทันทีสิ่งที่กำลังรอพวกเขาอยู่ก็คือความตายนั่นเอง

        คนที่ตายด้วยสาเหตุนี้ต่อให้เป็นพวกแพทย์นิติเวชที่เก่งกาจแค่ไหนก็บอกได้แค่ว่าสาเหตุการเสียชีวิตคือหัวใจวายเฉียบพลัน ฉินลู่จะหลุดพ้นจากเรื่องนี้ เพราะไม่มีหลักฐานที่ชี้มาหาตัวเขาเลย

        ถ้ามีใครรู้เรื่องนี้เข้าจะต้องคิดว่าฉินลู่เป็นคนที่มีจิตใจอำมหิต

        พวกมันเป็นแค่นักเลงหัวไม้แม้จะน่ารังเกียจก็จริง แต่ก็ไม่น่าเอากันถึงตาย

        แต่อย่าลืมว่าฉินลู่เป็นนักฆ่าคนหนึ่งเป็นอาชีพที่ต้องเอาชีวิตคน

        ในใจของฉินลู่มีเส้นคุณธรรมอยู่ใครก็ตามที่ก้าวข้ามผ่านเส้นนี้ไปแล้ว ฉินลู่ก็จะมองว่าคนคนนั้นสมควรตาย

        ไอ้พวกนักเลงที่ทำตัวกร่างบนท้องถนนไปวันๆทำแต่เรื่องไม่ดีพวกนี้ได้ข้ามเส้นคุณธรรมในใจฉินลู่ไปแล้ว

        อีกอย่างฉินลู่ก็ไม่ได้คิดจะฆ่านักเลงทุกคนชายหน้าบากที่เป็นหัวหน้าคนเดียวเท่านั้นที่สมควรตาย ส่วนลูกสมุนคนอื่นๆฉินลู่เพียงส่งลมปราณไว้เพียงน้อยนิด ขอเพียงพวกเขาควบคุมหัวใจให้นิ่งสงบได้ไม่เกิดอารมณ์โมโหมากๆ ถ้าทำแบบนั้นให้ได้ประมาณหนึ่งเดือน ลมปราณที่ตำแหน่งนี้ก็จะค่อยๆจางหายไปเอง