ระหว่างที่ทั้งสองกำลังพูดคุยกันอยู่นั้นพ่อแม่ของยูกิก็มาหาเพราะเป็ห่วงลูกตัวเองส่วนพ่อแม่ส่วนดัชที่พึ่งเจอพ่อแม่ของยูกินั้นก็ไม่รู้ว่าจะทำอะไรเลยแนะนำตัวอย่างสุภาพฝั่งพ่อแม่ของยูกิซึ่งรู้จักดัชอยู่แล้วนั้นก็ได้แนะนำตัวโดยพ่อของยูกิชื่อ“โซระ คากามิ” แม่ชื่อ “ซาโต้คากามิ” พอดัชรู้ชื่อก็สงสัยเลยถามว่า “รู้เื่ของผมแล้วหรอครับ” พ่อของยูกิตอบ “ใช่แล้วก็เื่ของคุณน่ะดังไปทั่วเลยนะที่ช่วยเ้าหญิงของเราไว้”ดัชรู้สึกกังวลแทนที่จะดีใจแล้วจึงถามพ่อของยูกิไปว่าที่จับได้มาทั้งหมดกี่คนพ่อของดัชตอบ“จับได้ทั้งหมด 3 คนมีอะไรรึเปล่า” ดัชถามไปอีกครั้งด้วยสีหน้าเคร่งเครียดว่า“แต่มีคนข้ามมาทั้งหมด 10 คนแสดงว่าเหลืออีก 7คนงั้นก็แสดงว่ายังมีคนลอยนวลอีก” พ่อดัชตอบด้วยความสบายใจบอกว่า“ฉันได้จัดทหารไปสำรวจแล้วล่ะ” และดัชก็ขอไปคุยกับพ่อของยูกิแบบเป็ส่วนตัวพ่อแม่ของยูกิได้เดินไปก่อนส่วนดัชกับยูกิตามไปทีหลังระหว่างที่ดัชกำลังเดินออกจากห้องก็ได้ไปเดินสะดุดกับของเล่นที่มิกุเอามาจนล้มลงมาทับกับยูกิจนยูกิล้มลงไปอยู่ด้านล่างของดัชมือของดัชไปจับอยู่ที่หน้าอกของยูกิพอดัชลืมตาขึ้นมาก็พบว่ามือของตัวเองนั้นกำลังวางอยู่ที่หน้าอกของยูกิและก็เห็นยูกิขณะที่นอนอยู่ด้านล่างของดัชก็หน้าแดงแล้วก็มีท่าทีเขินอายไปด้วย
ดัชรีบลุกขึ้นแล้วจึงขอโดษยูกิอย่างรวดเร็วแล้วจึงตามพ่อของยูกิไปส่วนยูกิที่กำลังนั่งเขินอยู่ระหว่างที่ดัชกำลังเดินไปที่ห้องของพ่อยูกิอยู่นั้นกำได้มีเสียงสัญญานเตือนดังขึ้นดัชกับทุกคนในตึกใกันมากเพราะสัญญานเตือนนี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนเพราะเป็ที่ที่มีระบบป้องกันแ่ามากจึงยากมากที่จะเข้ามาได้เสียงที่ดังขึ้นก็คือเสียงแจ้งว่ามีคนบุกรุกดัชกับพ่อของยูกิตกลงกันว่าพ่อของยูกิจะไปหาแม่ของยูกิส่วนดัชจะไปหายูกิกับมิกุพอตกลงกันได้ดัชก็รีบวิ่งไปหายูกิพอไปพบยูกิทั้งสองก็รีบวิ่งไปที่ห้องของมิกุแต่เื่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นเมื่อทั้งสองวิ่งไปถึงห้องเพราะมิกุหายตัวไปทั้งสองรีบวิ่งหาและะโขานชื่อไปด้วยแต่ก็ไม่พบหาเท่าไหร่ก็ไม่เจอพอพ่อของยูกิมาดัชก็อธิบายให้ฟังว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อพ่อของยูกิรู้เื่พ่อของยูกิก็นิ่งไปสักพักแล้วจึงเรียกทหารมาแล้วให้จัดทีมตามหาตามหามิกุและทีมหาคนร้ายที่แอบลักลอบเข้ามาอย่างเร่งด่วนแต่อยู่ดีดีมิกุก็โผล่ออกมาจากหลุมมิติแล้วมิกุก็ถามว่า“มีเื่อะไรกันหรอคะ”แต่มิกุยังไม่ทันพูดจบพ่อแม่และยูกิก็รีบวิ่งเข้าไปกอดกับมิกุมิกุทำหน้างงแล้วจึงหันมาหาดัชดัชก็ไม่รู้จะทำอย่างไรจึงยิ้มให้ยูกิจึงถามว่า”ทำไมถึงไปอยู่ในหลุมมิติหล่ะมันอันตรายนะรู้มั้ย”มิกุตอบด้วยความสงสัย “หะ หนูไม่ได้ไปใหนนะค่ะหนูแค่ไปเข้าห้องน้ำมาเท่านั้นเอง”
ทุกคนต่างพากันใพร้อมกับบอกมิกุว่า “นี่รู้มั้ยว่าเธอเข้าห้องน้ำไปตั้ง 3 ชม.นะ” มิกุทำหน้าใพร้อมกับบอกว่า“ไม่จริงน่าหนูเข้าไปได้ไม่ถึง 5 นาทีเลยนะ” “เป็ไปไม่ได้พวกเราก็หากันตาตั้ง3 ชม.”พ่อของยูกิพูดแย้งขึ้นมาแต่แม่ของยูกิเหมือนจะรู้เหตุผลจึงพายูกิมิกุและดัชไปที่ห้องควบคุมมิติดัชดูตื่นตาตื่นใจมากเมื่อถึงเพราะมีแต่เทคโนโลยีที่ทันสมัยแต่แม่ของยูกิพาไปอีกห้องหนึ่งซึ่งเป็ห้องเคลื่อนย้ายมิติแม่ของดัชก้มหน้าแล้วพูดว่า“สาเหตุที่มิกุตกไปอยู่ในหลุมมิติก็คือคุณไงล่ะดัชเพราะว่ามีคนจากมิติอื่นอยู่ในมิติที่ไม่ใช่ของตัวเองมิติของเราก็เลยคิดว่าที่นี่เป็มิติของตัวเองเลยจึงจะทำการเคลื่อนย้ายคนจากมิติของคุณมาที่มิติของเราและการแก้ไขปัญหานี้ก็คือส่งคุณและพวกศัตรูของคณกลับไปยังมิติของตัวเอง” ดัชรู้สึกช็อคเพราะไม่รู้เลยว่าตัวเองจะเป็ต้นเหตุของเหตุการนี้พอดัชรู้เหตุผลก็ยอมรับว่าจะกลับและเมื่อหันไปหายูกิอยู่นั้นก็เห็นมิกุก้มหน้าแล้วรีบเดินกับไปที่ห้องดัชสงสัยและจึงถามแม่ของยูกิว่า“ยูกิเป็อะไรหรอครับ” แม่ของยูกิตอบ “นายนี่ไม่เข้าใจหัวใจของผู้หญิงเลยนี่นะ”พร้อมกับทำหน้าเครียดใส่พอดัชได้ฟังที่แม่ของยูกิพูดแล้วจึงเดินไปหายูกิที่ห้องพอเดินไปถึงดัชรู้สึกไม่ดีชอบกลจึงรีบวิ่งไปเปิดประตูก็พบกับศัตรูของดัชที่กำลังจับตัวยูกิอยู่
ดัชรีบวิ่งเข้าไปในห้องแต่ศัตรูของดัชเห็นจึงบอกให้หยุดไม่งั้นจะฆ่ายูกิดัชที่กำลังวิ่งอยู่นั้นจึงหยุดชะงักโดยทันทีและศัตรูของดัชจึงมีข้อเสนอมาว่า“ฉันจะปล่อยเ้านี่แต่นายต้องให้ข้อมูลลับมาให้ฉัน” ดัชไม่รอช้ารีบตกลงข้อเสนอเพื่อให้ยูกิปลอดภัยแต่พอดัชกำลังเดินไปหยิบตัวเก็บข้อมูลอยู่นั้นอยู่ดีๆ ศัตรูก็ให้ดัชหลีกไปแล้วจึงจะไปหยิบของด้วยตัวเองดัชหลีกทางไปยืนอยู่ด้านหลังฝั่งยูกิที่อยู่อีกฝั่งของห้องนั้นส่งสัญญานให้ยูกิเตรียมตัวรับของระหว่างนั้นดัชก็ได้ฉุดคิดขึ้นมาว่าข้างๆยูกินั้นเป็ที่เก็บอาวุธของดัชยูกิหยิบปืนกลเบาแล้วโยนมาให้ดัชแต่ก็เกิดเื่ไม่คาดฝันขึ้นเพราะศัตรูของดัชเห็นเหตุการเลยยิงปืนไปโดนที่ไหล่ของดัชดัชปืนหลุดออกจากมือศัตรูของดัชเดินไปหาดัชแล้วพูดว่า “นี่เ้าคิดว่าจะฆ่าข้าอย่างงั้นหรอมันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอกนะ” ดัชเหลือบไปเห็นยูกิกำลังทำหน้าสิ้นหวังแต่ยูกิรวบรวมสติไว้ได้จึงหยิบมีดแล้ววิ่งเอามีดมาแทงที่หลังของศัตรูของดัชที่กำลังจะยิงดัชและศัตรูจึงล้มลงไปยูกิรีบวิ่งไปหาดัชที่กำลังนอนจมกองเือยู่ยูกิร้องไห้ออกมาแล้วะโเรียกหาคนไกล้ๆให้มาช่วยดัชได้หมดสติไปต่อมาดัชฟื้นขึ้นอยู่บนเตียงของยูกิอีกครั้งดัชได้มองไปรอบๆ แล้วจึงพบยูกิที่กำลังนอนฟุบลงอยู่ข้าง ๆ เขาเขาได้พบว่าแผลที่ไหล่ของเขาได้ทำการรักษาแล้ว
ระหว่างที่มองหน้าของยูกิอยู่นั้นแม่ของยูกิก็กระแหมเสียงแล้วเรียกดัชมาหาดัชลุกออกจากเตียงแล้วเดินไปหาแม่ของดัชแม่ของดัชพูดว่า “เราได้ส่งพวกศัตรูของนายกลับไปหมดแล้ว แล้วคุณจะกลับเลยไหมเพราะมิติเริ่มที่จะไม่ค่อยเสถียรแล้วถ้ามันไม่เสถียรเราจะไม่สามารถส่งคุณกลับไปได้นะ” ดัชก้มหน้าแล้วบอกว่า “ขอเวลาสั้ก 10 นาทีนะครับ” และดัชจึงเอากระดาษมาเขียนบอกลาให้กับยูกิว่ายูกิฉันต้องกลับแล้วล่ะถ้าฉันอยู่มิติของเธอต้องพังแน่ ๆ ขอบคุณสำหรับทุกอย่างนะขอบคุณสำหรับเวลาดีดีนะและสุดท้ายจะบอกว่า “ฉันชอบเธอนะยูกิ” พอดัชเขียนเสร็จดัชก็เดินออกจากห้องพร้อมเก็บของเตรียมตัวจะกลับไปยังมิติของตัวเองขณะที่ดัชกำลังเดินไปห้องเคลื่อยย้ายมิตินั้นฝั่งยูกิที่กำลังนอนก็ได้ตื่นขึ้นยูกิไม่เห็นดัชบนเตียงเลยเดินไปที่ประตูแต่ไปเห็นจดหมายทิ้งไว้จึงหยิบมาอ่านระหว่างที่ยูกิอ่านนั้นน้ำตาก็ร่วงหล่นลงมายูกิคว้าเครื่องเคลื่อยย้ายมิติขนาดพกพาแล้วรีบวิ่งไปด้วยน้ำตาไปหาดัชที่กำลังจะกลับมิติยูกิวิ่งอย่างเต็มแรงจนถึงห้องเครื่องย้ายมิติยูกิเรียกดัชที่กำลังเข้าไปในเครื่องเคลื่อยย้ายมิติดัชหันกลับมายูกิโยนเครื่องเคลื่อนย้ายมิติพกพาให้ดัชดัชคว้ามือรับไว้แล้วยูกิก็พูดพร้อมกับหน้ายิ้มทั้งน้ำตาว่า“ฉันก็ชอบเธอเหมือนกันนะดัช” และดัชก็ได้กลับไปยังมิติของตัวเอง
2K
