ข้าจะเป็นเศรษฐีแห่งราชวงศ์หมิง

    บทที่ 84 งานชุมนุมพ่อค้า

            บทที่ 84

            งานชุมนุมพ่อค้า

            “ งานชุมนุมพ่อค้าอย่างนั้นหรือขอรับ? ”

            “ มันคืออะไรอย่างนั้นหรือขอรับ? ” จางหยวนถามออกไปด้วยความสงสัยเมื่อเห็นพ่อค้าเหอที่อยู่บริเวณด้านหน้าเอ่ยออกมาเช่นนั้น

            พ่อค้าเหอแสดงใบหน้าประหลาดใจดวงตาของมันเต็มไปด้วยความซับซ้อน 

            “ นี่ตัวของท่านไม่รู้จักงานชุมนุมพ่อค้าอย่างนั้นหรือ? ” มันถามออกมา

            จางหยวนสายใบหน้าของตนเองไปมาอย่างรวดเร็วตอบกลับไปในทันที “ รู้จักขอรับตัวของข้าไม่รู้รู้จักด้วยว่างานชุมนุมพ่อค้าคืออะไร”

            “ ข้าเป็นเพียงแค่พ่อค้าที่เพิ่งเริ่มทำกิจการได้ไม่นาน ”

            “ ก่อนหน้านี้เองก็ไม่ได้ทำกิจกรรมเกี่ยวกับการค้าขายจึงไม่รู้ว่างานชุมนุมพ่อค้าที่ท่านกล่าวถึงหมายความว่าอย่างไร”

            พ่อค้าเหอแสดงใบหน้าไม่อยากจะเชื่อพูดออกมาอย่างรวดเร็ว “ ท่านบอกว่าท่านเพิ่งจะทำการค้าขายได้ไม่นาน”

            “ แต่ว่าการค้าขายของท่านกลับมีกิจการใหญ่โตเช่นนี้ ” มันแสดงใบหน้าที่ไม่อยากจะเชื่อออกมาอย่างชัดเจน

            จางหยวนก็ได้แต่ส่งเสียงหัวเราะกลบเกลื่อนเท่านั้น

            ถ้าเป็นผู้อื่นก็คงจะไม่มีผู้ใดจะเชื่อหรอกว่าเขาสามารถพัฒนากิจการของตนเองได้อย่างก้าวหน้ารวดเร็วขนาดนี้

            ในระยะเวลาไม่ถึงปีเขากลับสามารถพัฒนากิจการของตนเองได้ใหญ่โตและเป็นที่รู้จักมากมาย

            แน่นอนว่าคนบางคนกว่าจะสามารถเป็นพ่อค้าได้ใช้เวลาไปกว่าครึ่งชีวิต

            “ เอาเถอะขอรับงานชุมนุมพ่อค้ามันเป็นงานชุมนุมขนาดใหญ่ที่ถูกจัดขึ้นมา”

            “ เป็นการรวมตัวของเหล่าพ่อค้ามากมาย ”

            “ พวกเราจะรวมตัวกันอยู่ภายในสถานที่แห่งนั้นเเล้วก็ทำการพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องต่างๆ”

            “ ทั้งเรื่องการค้าขายเรื่องทั่วไปและก็เรื่องการกิจการของพวกเรา ”

            “ ถือว่าเป็นงานเข้าสังคมของเหล่าพ่อค้าก็ไม่ผิด ”

            “ โดยตัวของพวกเราจะทำการรวมตัวกันเช่นนี้ทุกๆปีในวันนี้อีกเดือนหนึ่งก็จะถูกจัดงานขึ้นมา”

            “ ผู้ที่เป็นคนจัดงานจะเชิญพ่อค้าที่มีความสามารถภายในดินแดนแห่งนี้ส่งเทียบเชิญและก็เดินทางไปยังสถานที่อย่างนั้น”

            “ รู้สึกประหลาดใจที่ท่านไม่รู้จักงานชุมนุมพ่อค้าสำหรับพ่อค้าอย่างพวกเราแล้วงานนั้นถือเป็นงานสำคัญและเป็นงานใหญ่โต” อีกฝ่ายกล่าวออกมาอย่างรวดเร็วอธิบายเรื่องทุกอย่างให้จางหยวนฟัง

            จางหยวนหลังจากที่ได้ฟังก็แสดงใบหน้าเข้าใจเขาพยักหน้าขึ้นลง “ เข้าใจแล้วขอรับ”

            “ น่าเสียดายที่ตัวของข้าเป็นเพียงพ่อค้าใหม่คงจะไม่อยู่ในสายตาของพวกเขา”

            จางหยวนพูดอย่างถ่อมตนแสดงรอยยิ้มที่มุมปาก 

            “ อย่าพูดเช่นนั้นสิกิจการของท่านในตอนนี้ข้าเองก็มองเห็นว่าท่านมีคุณสมบัติพอที่จะเข้าไปภายในสถานที่แห่งนั้นแล้ว”

            “ แต่สงสัยเพราะว่าท่านคงจะเพิ่งทำการค้าขายผู้คนเลยไม่ค่อยได้ยินข่าวคราวของท่านสักเท่าไหร่”พ่อค้าเหอพูดออกมาแบบนั้น

            จางหยวนทำการค้าขายอยู่ภายในละแวกเมืองแห่งนี้

            ถึงแม้ว่าจะมีผู้คนรู้จักมากมายแต่ผู้คนที่รู้จักก็ล้วนแล้วแต่เป็นคนภายในเมืองแห่งนี้อาจจะมีแขกจากต่างเมืองที่เป็นเมืองบริเวณรอบๆรู้จักเขาบ้าง

            แต่ถ้ามองถึงในวงกว้างมีผู้คนน้อยยิ่งนักที่จะรู้จักเขา

            ดินแดนแห่งนี้ยิ่งใหญ่เป็นอย่างมากเพราะแบบนั้นจะหาผู้คนมากมายที่รู้จักเขาคงจะเป็นไปได้ยาก 

            สำหรับสมาคมการค้าและก็ล่อพวกพ่อค้าเขายังถือว่าเป็นมือใหม่

            เรื่องชื่อเสียงอาจจะไม่โด่งดังเทียบเท่ากับเหล่าพ่อค้าที่ทำการค้าขายมาหลายสิบปี

            พ่อค้าเหอใบหน้านึกบางอย่างออกใบหน้าของมันเปี่ยมล้นไปด้วยความคิดบางอย่างพูดขึ้นมาอย่างรวดเร็ว “ เอาเช่นนี้ดีหรือไม่ขอรับ ”

            “ ท่านอยากไปงานชุมนุมพ่อค้าหรือไม่คาดสามารถส่งเทียบเชิญไม่ทันได้ผ่านการแนะนำของข้า”

            จางหยวนได้ยินแบบนั้นแสดงใบหน้าฉงน

            “ งานชุมนุมพ่อค้าอย่างนั้นหรือขอรับ? ” จางหยวนไม่คิดไม่ฝันว่าคนผู้นี้จะเอ่ยชวนเค้าไปสถานที่แห่งนั้น

            “ ใช่แล้วงานชุมนุมพ่อค้า ”

            “ ท่านสามารถทำเช่นนั้นได้ด้วยอย่างนั้นหรือขอรับ? ”

            “ ได้สิก็โหวเพราะว่าผู้ที่จัดงานชุมนุมพ่อค้านี้ขึ้นมาเป็นผู้ที่เปรียบเสมือนญาติผู้พี่ของข้า”

            “ เพราะแบบนั้นเทียบเชิญทีมีชื่อของข้าส่งไปก็สามารถนำพาให้ท่านเข้าไปภายในงานชุมนุมพ่อค้าได้เช่นเดียวกัน” พ่อค้าเหอแสดงใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม

            จางหยวนหลังจากที่ได้ยินเขาคิดภายในใจของตนเอง “ พ่อค้าผู้นี้เป็นผู้ใดกันแน่ดูเหมือนว่าจะไม่ใช่คนธรรมดาทั่วไป”

            “ บอกว่าญาติผู้พี่ของตนเองเป็นคนจัดงานชุมนุมพ่อค้าขึ้นมาอย่างงั้นรึ”

            “ นั่นก็แสดงว่าคนที่สามารถจัดงานชุมนุมพ่อค้าใหญ่โตเช่นนั้นขึ้นมาได้ต้องเป็นคนที่มีทั้งอำนาจและก็มีทั้งความร่ำรวยเป็นพี่เคารพและนับหน้าถือตาของเหล่าผู้คนมากมาย”

            “ โดยไม่ว่ามองอย่างไรถ้ามีญาติผู้พี่เป็นเช่นนั้นพ่อค้าผู้นี้ก็คงจะไม่ธรรมดา”

            “ แต่ว่างานชุมนุมพ่อค้าอย่างนั้นรึมันเองก็ดูไม่เลวเหมือนกัน ”

            “ มันจะเทียบเท่ากับว่าเป็นงานที่เอาไว้เข้าสังคม ”

            “ ถ้ามีเหล่าพ่อค้ามากมายมารวมตัวกันจริงๆมันก็ถือว่าจะทำให้ตัวของค่าเปิดโลกทัศน์กว้างขวาง” 

            “ ไม่เพียงเท่านั้นมันยังทำให้ตัวของเราสามารถพูดคุยกับพ่อค้าคนอื่นๆ”

            “ บางทีอาจจะสามารถติดต่อทำการซื้อขายเกี่ยวกับธุรกิจต่างๆได้อีก ”

            “ การเข้าร่วมงานชุมนุมพ่อค้าในครั้งนี้ดูไม่เลวเลยทีเดียว ” จางหยวนคิดอยู่ภายในใจของตนเอง

            ในตอนนี้ไม่ว่าจะมองอย่างไรงานชุมนุมพ่อค้าที่อีกฝ่ายพูดขึ้นมามันก็น่าจะเป็นประโยชน์ถ้าเขาจะเดินทางเข้าไปเข้าร่วม

            เพราะว่าไม่ว่าจะมองอย่างไรงานชุมนุมพ่อค้าในครั้งนี้ก็คงจะมีพ่อค้ามากมายมารวมตัว

            เมื่อเหล่าพ่อค้ามารวมตัวกันสิ่งที่จะได้รับกลับมาก็คือผลประโยชน์

            มันเป็นเหมือนกับงานชุมนุมของนักธุรกิจภายในยุคสมัยและโลกที่เขานั้นจากมา

            จางหยวนหลังจากที่ขบคิดแล้วก็ตัดสินใจอยู่สักพักมุมปากของเขายกยิ้มขึ้นมา

            “ ในเมื่อตัวของท่านพ่อค้าเหอกล่าวออกมาเช่นนั้นข้าเองก็ไม่คิดจะปฏิเสธ”

            “ ดี!!!เช่นนั้นก็ดีงานชุมนุมพ่อค้าในครั้งนี้ตัวของท่านต้องเดินทางไปให้ได้ ”

            “ พ่อค้าจางตัวของท่านไม่ได้มาจากตระกูลที่ใหญ่โตทำการค้าได้ใหญ่โตเช่นนี้ด้วยตนเองขาดชื่นชมยิ่งนัก ”

            “ ท่านเดินทางไปในครั้งนี้ข้าจะแนะนำพ่อค้าอีกหลายๆคนให้ท่าน ” พ่อค้าเหอกล่าวมาอย่างชอบใจ

            จางหยวนได้แต่ยกยิ้มขึ้นที่มุมปากเพื่อตอบรับคำพูดของอีกฝ่าย “ ถ้าเช่นนั้นก็ขอบคุณท่านแล้ว”

            “ ไม่ทราบว่างานชุมนุมพ่อค้าในครั้งนี้จะถูกจัดขึ้นที่ไหนอย่างนั้นหรือขอรับ?”

            “ งานชุมนุมพ่อค้ามันจะถูกจัดขึ้นที่เมืองจินหลง ”

            “ เป็นเมืองขนาดใหญ่ทางทิศตะวันออกท่านเดินทางไปที่สถานที่แห่งนั้นสถานที่แห่งนั้นคือที่จัดรวมตัวงานชุมนุมพ่อค้าของพวกเรา ”

            “ ขอถามท่านอีกหนึ่งคำถามการชุมนุมพ่อค้ามีคนไปเข้าร่วมเยอะหรือไม่ขอรับ” จางหยวนถามเพื่อหาข้อมูล

            “ เกี่ยวกับเรื่องนั้นอย่างนั้นหรือขอรับ… ” พ่อค้าเหอแสดงท่าทางขบคิดอยู่ภายในใจ

            “ โดยทั่วไปทุกๆปีอย่างปีที่แล้วที่มีการจัดงานชุมนุมพ่อค้าขึ้นมาพ่อค้าที่เดินทางมาร่วมชุมนุมก็มีประมาณสักหกร้อยถึงเจ็ดร้อยคนกระมัง”

            จางหยวนดวงตาทั้งสองเบิกกว้างขึ้นด้วยความตื่นตระหนกตกใจ

            พ่อค้าที่ถูกคัดน่าจะเป็นพ่อค้าที่มีชื่อเสียงแต่มีมาร่วมงานมากถึงเจ็ดร้อยคนมันมากเกินกว่าที่เขาคิดไว้

            และตามความคิดนั่นจะกลายเป็นแหล่งเชื่อมโยงการค้าขายขนาดใหญ่ที่เป็นการพูดคุยของเหล่าพ่อค้าเลยก็ว่าได้ 

            “ หกร้อยถึงเจ็ดร้อยคนเลยอย่างนั้นหรือขอรับ!!! ”

            “ ใช่แล้วขอรับโดยทั่วไปแล้วในทุกๆปีจะมีพ่อค้าที่ถูกคัดเลือกมาส่งเทียบเชิญและเดินทางมาที่สถานที่แห่งนั้นประมาณเท่านั้น”

            “ ในปีนี้ข้าคิดว่าจำนวนของคนที่เข้าร่วมน่าจะมากขึ้นอีก ”

            “ เพราะแบบนั้นคนหนุ่มอย่างท่านถือว่าเป็นสีสันของงานเลยทีเดียวพวกพ่อค้าภายในงานล้วนแล้วแต่เป็นคนที่อยู่ในช่วงวัยกลางคน ”

            “ หาคนหนุ่มอย่างท่านที่เป็นพ่อค้าที่มีความสามารถหายาก ”

            “ ข้าจะอยู่ที่เมืองแห่งนี้อีกสักสองหรือสามวันเดี๋ยวในวันพรุ่งนี้ข้าจะฝากเทียบเชิญไว้ให้” พ่อค้าเหอกล่าว

            จางหยวนพยักหน้า “ ขอบคุณท่านพ่อค้าเหอขอรับ”

            จบบท 

    คล้ายกับเรื่องข้าจะเป็นเศรษฐีแห่งราชวงศ์หมิง ที่คุณอ่าน