ข้าแค่อยากเป็นปลาเค็มทำไมมันยากจัง ทะลุมิติมาป่วนไทย

บทที่ 80 การแพ้เพื่อชนะ

ชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลามันสั้นเกรียนรูปร่างสูงใหญ่เดินถือช่อดอกไม้เข้ามายื่นให้สวีหนานในตาของเขามีประกายวาบผ่านเมื่อเห็นสวีหนานสายตาเขามองรูปร่างเธอยังไม่ปิดบัง วันนี้สวีหนานสวยกว่าที่เขาจำได้เสียอีกสวีหนานปรายตามองช่อดอกไม้แล้วละสายตาไปที่นินก็เห็นเขายืนอมยิ้มดูเรื่องสนุกอยู่ในใจเธอโกรธมากอยากจะต่อยปากเขาจริงๆเธอพูดโดยที่ไม่มองหน้าชายตรงหน้า

สวีหนาน “พี่มายังไงคะ” นี่แปลกว่าเธอจะไม่ยอมรับช่อดอกไม้แน่เสี่ยวลู่จึงยื่นมือมารับแทน

เสี่ยวลู่ “คือว่าพี่สวีถ่ายโฆษณามาทั้งวันแขนปวดมากจึงถือดอกไม้ไม่ไหวค่ะ “เขามองสวีหนานที่ไม่มีท่าทีที่จะรับก็ยอมส่งให้เสี่ยวลู่ ชายหนุ่มคนนี้มาจากตระกูลทหารพ่อและปู่ของเขาเป็นทหารขั้นผู้ใหญ่และตัวเขาเป็นถึงพันตรีอายุยี่สิบแปดปีเท่ากับอายุจริงของนินเลยส่วนตอนนี้เขามีอายุยี่สิบห้าปีเขามีชื่อว่า หวงอี้ เป็นทหารที่เก่งกาจมากเขาไม่ชอบหลินหนานเท่าไรไม่แปลกใจเพราะมีผู้ชายหน้าตาหล่อมาป้วนเปี้ยนคนที่เขาชอบมันจะยิ้มให้ได้ยังไง แน่นอนว่าการหมั้นหมายของหลินหนานและสวีหนานยังเป็นความลับหวงอี้จึงไม่รู้ เพื่อนที่พอจะรู้ว่าคู่หมั้นนินเป็นสวีหนานก็มีแต่อ้วนจิน ส่วนเพื่อนคนอื่นๆ รู้เพียงว่าหลินหนานหมั้นกับผู้หญิงที่มีอำนาจเท่านั้นแม้แต่ตู้เฉินก็ไม่รู้ว่าคู่หมั้นหลินหนานคือใครแต่ปู่ของมันรู้แต่ไม่บอกเพียงสั่งว่าห้ามยุ่งกับหลินหนานอีกเท่านั้นหรือท่าจะยุ่งก็ห้ามให้สืบมาถึงพวกเขาได้แต่นั่นย่อมเป็นไปไม่ได้เพราะตระกูลสวีแห่งปักกิ่งน่ากลัวมาก

หวงอี้” พี่มารับไปทานข้าวน่ะ “สวีหนานมองเขาด้วยความเย็นชา

สวีหนาน” พี่ควรถามก่อนไม่ใช่หรือคะว่าฉันอยากไปไหมวันนี้ฉันเหนื่อยมากค่ะ “หวงอี้ยิ้มออกมา

หวงอี้” งั้นเป็นพรุ่งนี้ “สวี่หนานส่ายหน้า

สวีหนาน” พรุ่งนี้ไม่สะดวกค่ะฉันมีงานแสดงวันส่งท้ายปีใหม่ที่สถานีหลักแม่ของฉันให้ไปแต่เช้าค่ะ “หวงอี้ขมวดคิ้ว

หวงอี้” ดูเหมือนว่าน้องจะไม่ว่างเสมอเมื่อพี่มาเลยนะ “สวีหนานเผยยิ้มร้ายกาจออกมา

สวีหนาน” นั่นเพราะว่าฉันไม่ได้สนใจพี่ไงค่ะ “หวงอี้ยังคงยิ้มเขาหันไปที่หลินหนาน

หวงอี้ “ไอ้แซ่หลินแกกลับไปได้แล้ววันนี้ฉันจะไปส่งนายแกเอง” เขาเน้นคำว่านายเพื่อตอกย้ำสถานะของเขาหลินหนานฉีกยิ้มออกมา

นิน “หลินหนานกับไอ้นี่รู้จักกันงั้นหรือแต่ดูเหมือนมันจะไม่ชอบหลินหนานเลยนี่” นินหันไปมองสวีหนานเขาก็เข้าใจบางอย่างออกมาแม้เขาจะไม่อยากยุ่งเรื่องนี้แต่ถ้าเขายอมศักดิ์ศรีของเขาในฐานะคนขับรถจะเหลืออะไร อีกอย่างเขาดูจากบุคลิกของชายคนนี้จะต้องเป็นทหารแน่เขาเป็นสายลับการสังเกตเป็นเรื่องปกติของเขาชายคนนี้ขนาดใส่เสื้อยืดยังนุ่งทับสวมเสื้อผ้าแบรนด์ในประเทศแต่หรูหราและเรียบร้อยเป็นทางการจะต้องเป็นข้าราชการเท่านั้นแต่ผมสั้นเกรียนฟันธงได้เลยว่าไม่ตำรวจก็ทหารแต่สังเกตจากการพูดที่ค่อนข้างเผด็จการก็แสดงว่าเป็นทหารแน่นอนแม้จะดูเหมือนยอมอ่อนข้อให้แต่เขาไม่มีทางเลือกเพราะสวีหนานสถานะสูงกว่า จะเห็นได้ว่ามันใจเย็นมากแม่ว่าท่าทีสวีหนานจะขัดใจมัน

นิน “ผมรับเงินจากคุณสวีมาแน่นอนว่าคนออกคำสั่งต้องเป็นเธอเท่านั้นครับคุณทหาร” ทุกคนประหลาดใจเพราะปกติหลินหนานจะกลัวหวงอี้มาก

หวงอี้ “แกว่าไงนะฉันบอกให้ใสหัวไปไง” นินยิ้มออกมา

นิน “ยังไม่เข้าใจอีกหรือผู้หญิงเขาปฏิเสธไปแล้วยังจะตื๊อขับรถให้อีกเป็นลูกผู้ชายหรือเปล่าเนี่ย” หวงอี้มีจิตสังหารวาบผ่านในดวงตาเดินไปหานิน

หวงอี้ “แกอยากโดดใช่ไหม” นินทำท่าแคะหู

นิน “ทุกคนครับทหารรังแกประชาชนครับถ่ายคลิปไว้เลยครับ” หวงอี้ชะงักไป

หวงอี้ “ไอ้สารเลวแกแผนเยอะจริงนะ” นินยักไหล่

นิน “ใครกันแน่สารเลวแกไม่ใช่หรือฝืนใจผู้หญิงเนี่ย” มันจ้องนินด้วยสายตาอาฆาตนินเดินเข้าไปกระซิบหวงอี้

นิน “ไอ้ห่าแน่จริงก็ต่อยฉันสิวะแกกล้าหรือเปล่าฉันจะทำให้แกกลายเป็นคนสารเลวให้ดู” หวงอี้เดือดทันทีเมื่อไรกันคนไร้ค่าอย่างหลินหนานท้าทายมันขนาดนี้เขาไม่ต่อยก็ขี้ขลาดเขาต่อยสวีหนานต้องโกรธเขาแน่แต่คนอย่างเขาจะยอมเป็นคนขี้ขลาดงั้นหรือ ปังงง หวงอี้ต่อยหน้านินทันทีนินล้มลงไปมุมปากเขามีเลือดออกมา

สวีหนาน “พี่ทำบ้าอะไรเนี่ยทำร้ายเขาทำไมออกไปซะ” เธอวิ่งไปหาหลินหนานแล้วประคองเขาขึ้นมา

สวีหนาน “หลินหนานนายไม่เป็นไรนะ” เธอเงยหน้าขึ้นมองหวงอี้ด้วยความโกรธ

สวีหนาน “พี่ออกไปซะก่อนที่ฉันจะโกรธไปมากกว่านี้” หวงอี้ตกตะลึง

หวงอี้ “ไอ้สารเลวแกจงใจใช่ไหม” นินทำหน้าประหลาดใจ

นิน “พี่ทหารคุณบ้าหรือเปล่าใครจะอยากโดนต่อยกันครับ” นินทำท่าเจ็บแบบอ้อนๆ ทำให้สวีพวงมาลัยเกือบจะทนไม่ไหว

สวีหนาน” พวกคุณดูอะไรกันช่วยพาเขาไปโรงพยาบาลหน่อยและนายหวงอี้ออกไปได้แล้ว “ครั้งนี้เธอไม่เรียกพี่แล้ว หวงอี้หรี่ตาลงในวินาทีที่เขาต่อยนินไปเขาเห็นรอยยิ้มของผู้ชนะจากมัน

หวงอี้” ไอ้สารเลวนี่มันจงใจชัดๆ ทำไมทุกคนถึงดูไม่ออก “มันเดินออกไปเมื่อผ่านนินมันก็พูดขึ้น

หวงอี้” เรื่องนี้ไม่จบแค่นี้แน่แกรอได้เลย “นินยิ้มออกมาอย่างท้าทาย เมื่อหวงอี้มานั่งในรถเขาก็ตะโกนออกมา

หวงอี้” อ๊ากกก เมื่อไรกันที่ฉันเสียท่าให้คนขับรถกระจอกๆ คนหนึ่ง “แววตามันเปลี่ยนเป็นเหี้ยมโหดมันใช้มือกระแทกพวงมาลัยรถมันรู้สึกว่ามือมันเจ็บเมื่อดูก็พบว่ามือมันแตกมันขมวดคิ้ว

หวงอี้” นี่ฉันเผลอต่อยแรงขนาดนั้นเลยหรือแต่ว่ามันยังไปตายเล่าแถมดูเหมือนเจ็บไม่มากนี่นาแปลกจริงๆ หรือว่าพลังของฉันจะมีปัญหากัน “มันมองพวงมาลัยก็พบว่าพวงมาลัยมันบิดงอไปแล้วหวงอี้ขมวดคิ้วแล้วคิดว่าก็ปกตินี่

หวงอี้” แปลกเกิดอะไรขึ้นกันแน่ “มันโทรออกไป

หวงอี้ “ส่งคนมารับฉันทีรถฉันเสียแล้วก็สั่งให้พวกนั้นเงียบด้วยเรื่องวันนี้ห้ามมีข่าวหลุดออกไป” อันที่จริงนินไม่ต้องทำแบบนี้ก็ได้เขากลัวมันที่ไหนแต่ว่าเกิดต่อยกันขึ้นมาจริงๆคนที่ลำบากจะเป็นสวีหนานเขาดูจากท่าทางของสวีหนานแล้วหวงอี้น่าจะมีสถานะไม่ธรรมดาเช่นกันถ้าเขาอัดหวงอี้รับลองต้องเกิดเรื่องใหญ่แน่แถมสถานะทั้งสองอาจต้องเปิดเผยนั่นจะยุ่งยากมากดังนั้นเขาจึงเลือกวิธีที่ฝ่ายนั้นเป็นคนผิดแล้วต้องจากไปโดยสมัครใจแทนแต่ถ้าไปเจอกันข้างนอกนินสัญญาว่าจะอัดมันให้หมอบไปเลยเป็นทหารหรือขนาดยศนายพลเขายังฆ่ามาแล้วนับอะไรกับทหารธรรมดากัน

นิน” ไม่ต้องไปโรงพยาบาลหลอกแค่โดนต่อยเอง “สวีหนานขมวดคิ้ว

สวีหนาน” แต่นายเลือดออกขนาดนี้ “นินยิ้มออกมา

นิน” สมัยเรียนผมโดนมาเยอะกว่านี้อีกคุณสวีไม่ต้องกังวลหรอกครับ “หลังจากเขาขอบคุณทุกคนที่ช่วยก็ทำหน้าที่ขับรถไปส่งสวีหนาน ตลอดทางสวีหนานไม่พูดอะไรสักคำ

นิน” คุณเป็นอะไรโกรธที่ผมทำลายแผนการที่จะไปเดทกับเขาหรือ “สวีหนานหลอกตา

สวีหนานมองไปที่นินอย่างใช่ความคิดเธอไม่เข้าใจเลยว่าวันนี้ทำไมหลินหนานถึงไม่หนีไปแถมเหมือนพูดบางอย่างจนทำให้หวงอี้คุมตัวเองไม่ได้ขนาดนั้น

สวีหนาน” ฉันกำลังคิดว่าทำไมนายถึงไม่กลัวเขาเล่าถ้าเป็นเมื่อก่อนนายคนหนีไปแล้ว “นินยักไหล่

นิน” ผมจำเขาไม่ได้น่ะสิ “สวีหนานอ้าปากค้างแล้วหลุดยิ้ม

สวีหนาน” ฉันก็ว่าทำไมนายไม่หนีไปเขาน่ะอันตรายมานะถึงนายหนีไปฉันก็ไม่โกธหรอกนายจะได้ไม่เจ็บตัว “นินแปลกใจ

นิน” คุณใจดีขนาดนั้นเลย “สวีหนานไม่พอใจ

สวีหนาน” นายมีปัญหาหรือไง “นินหัวเราะ

นิน” ผมไม่ใช่คนขี้ขลาดหรอกนะที่ผมหนีเพราะว่าคุณจะทำตัวลำบากดูจากผู้ชายคนนั้นแล้วเขาคงมีสถานะสูงพอตัว” สวีหนานประหลาดใจที่แท้ก็แบบนี้เองทุกครั้งที่เขาหนีเพราะฉันงั้นหรือเนี่ย

สวีหนาน “เขาชื่อหวงอี้เป็นคนตระกูลหวงตระกูลทหารน่ะปู่ของเขามียศผู้บัญชาการแม้จะเกษียณแล้วแต่อำนาจในกองทัพมีไม่น้อยเลยพ่อของเขายังเป็นพลเองอีกด้วย ส่วนแม่ของเขาก็มีตำแหน่งในกองทัพที่สูงมากพอตัวเลย” นินประหลาดใจ

นิน “พวกเขาไม่รู้หรือว่าคุณหมั้นแล้ว” เธอส่ายหน้า

สวีหนาน “ไม่รู้คนที่รู้เรื่องนี้มีไม่กี่คนหรอก” นินพยักหน้า

นิน “ทำไมเธอต้องปิดบังด้วยงั้นหรือ” สวีหนานกล่าวออกมา

สวีหนาน “ที่ต้องปิดบังเพื่อครอบครัวนายนั่นแหละจะมีคนมากมายเข้าหาครอบครัวนายทั้งหวังดีและไม่หวังดีน่ะสิ” นินเข้าใจขึ้นมา

นิน “อย่างนี้นี่เองแต่ดูเหมือนว่าวันนี้ผมน่าจะหนีไปดีกว่าสินะเพราะตระกูลหวงคนนั้นจำผมไว้แล้วแน่นอน” สวีหนานไม่สนใจ

สวีหนาน “ช่างเถอะนายอย่าไปสนใจเลยกลับบ้านกันดีกว่าฉันอยากนอนกอดนายแล้ว” นินถึงกับพูดไม่ออก

นิน “คุณโรคจิตหรือไงวันนี้ผมทำห้องใหม่แล้วจะนอนที่นั่น” แน่นอนว่าเธอไม่ยอม

สวีหนาน “ไม่ได้นายต้องมานอนห้องฉันอีกอย่างลืมบอกไปปีใหม่นี้นายต้องไปบ้านฉันด้วย” นินหน้ากระตุกสองเรื่องนี้เกี่ยวกันตรงไหน

นิน “คุณกลับไปถ่ายงานเมื่อไร” สวีหนานคิด

สวีหนาน “วันที่สองหรือวันที่สามเนี่ยแหละฉันจะไม่อยู่เดือนหนึ่งนายคงคิดถึงแย่เลยนะ” นินกลอกตา

นิน “ยายบ้านี่หลงตัวเองจริงที่ถามเพราะอยากให้เธอไปเร็วๆ นั่นแหละ “แต่เขาก็พูดไปว่า

นิน” ผมไม่รู้หรอกแต่รู้เพียงอย่างเดียวผมคงนอนสบายขึ้น “เธอหยิบตุ๊กตาปาใส่เขาจากด้านหลัง เมื่อกลับมาถึงคอนโดนินสัมผัสได้ว่ามีคนตามพวกเขามา

นิน “คุณขึ้นไปก่อนนะเดี๋ยวผมไปซื้ออะไรมาให้คุณทานหน่อย “เธอพยักหน้านินเดินออกมาแล้วไปยังร้านสะดวกซื้อก็พบว่ามันตามเขามาจริง

นิน “หวงอี้นี่แกกลัวว่าฉันไม่รู้หรือว่าเป็นแกสั่งคนมาอัดฉันเพิ่งมีเรื่องกันก็ส่งคนมาแล้วรีบร้อนจริงๆ เลยนะ “เขาซื้อของเรียบร้อยแล้วจงใจเลี้ยวเข้าไปในมุมอับสายตาเอง ชายห้าคนเดินตามเขามาอย่างเงียบเฉียบ

นิน “ตกลงว่าพวกแกจะลงมือไหมเนี่ยฉันออกจากซอยนี้ไปแกก็ไม่มีโอกาสแล้วนะ” จากนั้นชายรูปร่างใหญ่ก็ปรากฏตัวขึ้น

” รู้ตัวแล้วหรือ “นินกลอกตาพวกนี้มันโง่หรือเปล่าเนี่ยเขาสงสัยว่าหวงอี้นี้มันเป็นบ้าหรือถึงส่งพวกอ่อนมาแบบนี้เขาทักก่อนแบบนี้ยังมาถามว่ารู้ตัวแล้วหรือเนี่ยนะ

นิน” พวกแกรีบลงมือเถอะฉันรีบ “พวกมันได้ยินก็พุ่งเข้าไปต้องยอมรับว่าแม้ว่าพวกมันแม้จะโง่แต่ฝีมือมีไม่น้อยเลยนินแกล้งหลบแบบฉิวเฉียดแล้วสวนออกไป ปังงง หมัดของเขาอัดเข้าลิ้นปี่ชายคนแรกที่พุ่งเข้ามา ตัวมันงอเป็นกุ้งไปเลย พรวดดดด หมัดเดียวถึงกับกระอักเลือดออกมา ชายอีกสามคนถือไม้แล้วฟาดเข้าที่ร่างของนิน ควับๆๆ นินหลบได้อย่างสบายๆ แล้วเตะตัดขาของมันอย่างรวดเร็ว ปัง!!! หน้ามันทิ่มลงมานินเตะเสยคางมันขึ้นไป ปังงง ร่างมันถึงกับกระเด็นออกไปชายอีกสองคนเหวี่ยงไม้เข้าหานิน

“ตายซะไอ้เวร” นินแย่งไม้จากมือมันมาก่อนจะฟาดอีกสองคนนอนหมอบลงไป ปังๆๆ ชายอีกคนถึงกับขาแข็งก้าวไม่ออกเลยนินกระทืบไปที่ร่างทั้งสี่รอยเท้าเต็มร่างของพวกมันเลือดท่วมร่างน่ากลัวมากนินเผยยิ้มออกมา

นิน “อ่อนโคตรใครส่งพวกแกมาใช่ไอ้หวงอี้ไหม” มันส่ายหน้า

“กันไม่รู้ว่าแกพูดถึงใคร” นินยิ้ม

นิน” ช่างเถอะไม่สำคัญหรอกแกพาพวกมันไปหาหมอเสียแล้วอยากมายุ่งกับฉันอีกไม่งั้นฉันจะฆ่าพวกแกแล้วหมกพวกแกเข้าท่อระบายน้ำเลยและไปบอกคนที่ส่งแกมากด้วยว่าอย่าหาเรื่องใส่ตัว “จิตสังหารของนินทำเอามันถึงกับฉี่แตกนินใช้เพียงขาและมือเดียวจัดการพวกมันจนหมอบพวกมันจึงกลัวมาก นินไม่สนใจพวกมันแล้วเดินกลับไปคอนโดเมื่อมาถึงก็พบว่าสวีหนานอาบน้ำเรียบร้อยแล้วนินจึงเอาสลัดเทใส่จานส่วนเขากินบะหมี่

นิน” สลัดเธอกินได้ใช่ไหม “สวีหนานพยักหน้า

สวีหนาน” ได้นิดหน่อย “นินเห็นใจ

นิน “ฉันรู้สึกเห็นใจเธอนะที่กินอะไรก็ไม่ได้” เธอมองเขา

สวีหนาน “นายมีสูตรยาที่ทำให้ฉันกินอะไรก็ได้แล้วไม่อ้วนไหมล่ะ” นินหน้ากระตุก

นิน “ของแบบนั้นจะไป” เขายังไม่ทันพูดจบแต่ก็นึกถึงยาลดน้ำหนักของเขาขึ้นมาได้

นิน “เหมือนว่าจะมีนะ” ดวงตาเธอเป็นประกาย

สวีหนาน “เล่ามา” นินจึงเล่าเรื่องที่คุยกับอ้วนจินให้ฟังสวีหนานดวงตาเป็นประกาย

สวีหนาน” ให้ฉันช่วยโปรโมทให้ไหม “นินเผยยิ้มออกมา

นิน” ในที่สุดฉันก็พบว่ามีคู่หมั้นเป็นดาราก็ไม่ได้แย่นะ “เธอกลอกตา

สวีหนาน “จริงด้วยฉันให้คนไปส่งยาให้แล้วนะ” นินพยักหน้า

นิน “ให้ตอบแทนคุณยังไงดี” เธอยิ้ม

สวีหนาน “ให้ฉันนอนกอดไง” นินถึงกับพูดไม่ออก

ด้านห่วงอี้เมื่อได้รับรายงานก็ขมวดคิ้วไม่คิดเลยว่าหลินหนานคนนี้จะมีฝีมือไม่น้อยนั่นนักเลงถึงห้าคนเชียวนะแต่ที่เขาแปลกใจคือประสาทสัมผัสของมันเฉียบคมมากเดิมทีเขาคิดว่าแค่พวกนักเลงก็เอาอยู่แท้ๆ

หวงอี้ “แปลกมากที่ผ่านมามันขี้ขลาดขนาดนั้นอยู่ๆ ทำไมถึงกล้าและมีความสามารถขนาดนี้” สายตามันเปลี่ยนเป็นดุร้าย

หวงอี้ “เป็นไปได้ว่ามันแกล้งทำมาตลอดต้องมีแผนบางอย่างแน่ต้องหาทางกำจัดมันให้ได้” มันคิดอะไรได้

หวงอี้ “บ้าน่าประเด็นคือมันนอนคอนโดเดียวกับเธอหรือเปล่า” ความอยากฆ่าคนของมันเริ่มมีมากขึ้นเขาเดินวนไปมาอยู่ในบ้านทว่าเขาไปหาเธอตอนนี้ย่อมไม่ดีแน่เขาเพิ่งทำให้เธอโกรธไปเขารู้นิสัยของเธอว่าเป็นอย่างไรถ้าไปตอแยมากเธออาจจะระเบิดก็ได้ตระกูลเธอเหนือกว่าตระกูลเขามากเรื่องนี้ต้องรอบคอบเขาแน่ใจว่าด้วยสถานะของเธอหลินหนานคนนั้นไม่มีทางเป็นไปได้หรอกที่จะเข้าตระกูลสวี

หวงอี้ “บ้าเอ๊ย” เขานั่งลงอย่างเบื่อหน่ายๆ จากนั้นก็มีเสียงดังขึ้นจากทางประตูบ้าน

” แกมาแล้วหรืออาอี้ “เขารีบยืนขึ้นนี่คือพ่อเขาหน้าตาของเขาแค่มองก็รู้แล้วว่าเจ้าระเบียบท่าทางของเขามั่นคงมีออร่าของผู้นำอย่างชัดเจนเขาชื่อว่า หวงจ้าน

หวงอี้ “ครับพ่อ” หวงจ้านมองลูกชาย

หวงจ้าน “ที่พ่อเรียกตัวแกมาเพราะกระบี่เล่มหนึ่ง” หวงอี้ประหลาดใจ

หวงอี้ “กระบี่หรือครับ” หวงจ้านพยักหน้า

หวงจ้าน “ใช่กระบี่วิญญาณ” หวงอี้นิ่งไป

หวงอี้ “มีจริงหรือครับ” หวงจ้านพยักหน้า

หวงจ้าน “ใช่และพ่อต้องการมันมาก” หวงอี้ขมวดคิ้ว

หวงอี้ “เจ้าของคือใครครับ” หวงจ้านส่ายหน้า

หวงจ้าน “ไม่รู้แต่มันอยู่ที่โรงประมูลโพลี่” สีหน้าของหวงอี้บิดเบี้ยว

หวงอี้” ที่นั่นเป็นบริหารโดยตระกูลเฉินและได้รับการคุ้มครองของรัฐบาลนะครับ “หวงจ้านพยักหน้า

หวงจ้าน “แกคิดว่าพ่อไม่รู้หรือพ่อไม่ได้ให้ขโมยของจากโรงประมูลแต่ลูกสามารถขโมยจากคนที่ประมูลไปได้ไม่ใช่หรือ” หวงอี้สีคางไปมา

หวงอี้ “พ่อแน่ใจหรือแล้วหากว่าคนที่ประมูลไปมาจากพวกตระกูลโบราณจะทำอย่างไร” หวงจ้านมีจิตสังหารแวบผ่าน

หวงจ้าน” พวกมันไม่กลัวกระสุนปืนหรือไง “หวงอี้ปวดขมับ

หวงอี้” พ่อไม่รู้ข่าวหรือว่าตอนนี้พวกมันสามารถหลบกระสุนปืนได้แล้วหลังจากที่พลังวิญญาณฟื้นคืนน่ะ “หวงจ้านนั่งลงแล้วสูบยาแล้วกล่าว

หวงจ้าน” รู้สิ “ที่ฝ่ามือของเขามีหลังปราณขึ้นมา ครืนนนน หวงอี้ตาโต

หวงจ้าน” พอเองก็เคยฝึกยุทธ์มาเช่นกันคิดไม่ถึงว่าหลังเกิดเหตุการณ์นั่นตันเถียนของพ่อก็ก่อเกิดขึ้นมาจริงๆ เหล่าคนที่ได้เคยฝึกยุทธ์ที่แท้จริงสามารถก่อเกิดพลังขึ้นมาเกือบทุกคนไม่แค่นั้นยิ่งคนที่เมื่อก่อนฝึกถึงขั้นสูงของเคล็ดวิชาพวกเขาก็มีพลังเพิ่มขึ้นเท่ากับขั้นความเข้าใจของเขาได้เลยเสียดายที่พ่อไม่มีพรสวรรค์ถึงระดับนั้นแต่กระบี่นั่นจะทำให้พ่อก้าวไปอีกขั้นได้ “หวงอี้หรี่ตาลง

หวงอี้” งานนี้อันตรายมากผมคนเดียวไม่สามารถทำอะไรได้หรอกผมได้ข่าวมาว่าอย่างน้อยห้าสำนักใหญ่และแปดสำนักเรื่องชื่อรวมไปถึงสี่ยอดนิกายก็ต่างมาที่ปักกิ่งแล้วผมไม่คิดว่าจะมากันเรื่องกระบี่นี่ “หวงจ้านขมวดคิ้ว

หวงจ้าน” แกรู้ได้ยังไง “หวงอี้ยิ้มร้ายกาจ

หวงอี้” ผมอยู่หน่วยอะไรพ่อก็น่าจะรู้ดีนี่ครับ “หวงจ้านขมวดคิ้ว

หวงจ้าน “ถ้าแบบนั้นก็หมดหวังแล้ว” หวงอี้ส่ายหน้า

หวงอี้ “ไม่หรอกครับถ้ามีเงินเราก็สามารถไปประมูลได้แล้ว” หวงจ้านขมวดคิ้ว

หวงจ้าน “แกหมายถึงตระกูลตู้” หวงอี้พยักหน้า

หวงอี้ “พวกมันพยายามหาเส้นสายในกองทัพมาตลอดไม่ใช่หรือครับเราให้โอกาสพวกมันได้นี่ครับ” หวงจ้านขมวดคิ้ว

หวงจ้าน “พ่อจะคิดดูแล้วกัน” ที่แรกมันคิดว่าเรื่องจะง่ายทว่าคนพวกนั้นมาทั้งหมดก็ยากแล้วจริงๆ กลับมาที่นินที่กำลังหลอมยาอีกสิบเม็ดและถ่ายเอกสารตำราวิชาเรียนจนครบระดับมัธยมแล้วเขาก็จัดรวมเล่มใช้วิธีแบบโบราณแล้วเอาไปผ่านวิธีทำให้กระดาษมันดูคุณภาพต่ำลงเพื่อความเนียน

นิน “เรียบร้อยไปอีกหนึ่งเหลือระดับมหาวิทยาลัย” นินทำทุกอย่างเรียบร้อยก็ไปอาบน้ำแล้วไปที่ห้องสวีหนานเพื่อดูว่าเธอหลับไปหรือยังก็เห็นเธอเล่นมือถืออยู่

นิน “คุณยังไม่นอนอีกหรือไง” เธอวางโทรศัพท์ลง

สวีหนาน” รอนายไง “นินหน้ากระตุก

นิน” ให้ตายเถอะคุณนี่มันจริงๆ เลย “สวีหนานขมวดคิ้วแล้วกล่าว

สวีหนาน” ถามจริงฉันไม่มีเสน่ห์ขนาดนั้นเลยหรือนายถึงทำท่ารังเกียจน่ะ” นินนอนลงแล้วเอามือหนุนหัว

นิน “เธอสวยและมีเสน่ห์มากแต่เธอ…โรคจิต” สวีหนานต่อยไหล่เขาไม่หยุด

นิน” ให้ตายเธอยี่สิบห้าแล้วนะทำตัวเป็นเด็กหรือไง “สวีหนานขึ้นมานอนบนหน้าอกของเขาแล้วเปลี่ยนโมทเป็นเซ็กซี่จ้องหน้าเขา

สวีหนาน” งั้นคนโตควรทำอย่างไรกันล่ะ “เธอเอานิ้วจิ้มหน้าอกเขานินกลืนน้ำลายมือของเขาลูบลงไปที่เอวของเธอสวีหนานใจเต้นโครมครามแล้วคิดในใจว่าไม่น่าไปยั่วเขาเลย

นิน” เขาทำแบบนี้ไง “นินจั๊กจี้เอวของเธอจนหัวเราะไม่หยุด

สวีหนาน “ไอ้บ้าปล่อยนะ “นินปล่อยเธอ

นิน” อย่ายั่วผมอีกเพราะผมอาจจะทนไม่ไหวก็ได้ “สวีหนานจ้องตาเขา

สวีหนาน” ทำไมต้องทนเราหมั้นกันแล้วนะหรือว่านานยังลืมเธอไม่ได้ “นินขมวดคิ้ว

นิน” ใคร “สวีหนานยิ้มร้าย

สวีหนาน “หลี่ซินอวี่” …