ตอนที่ 35 ใช้จ่ายจนหมดตัว
ตอนที่ 35 “ค่าสร้างอาวุธทั้งหมดห้าแสนเหรียญทองครับ !!” พนักงาน NPC ร้านขายอาวุธบอกกับจันทร์วาดหลังเธอสั่งสร้างอาวุธของนักสู้ด้วยกระดูกและหนังที่ดรอปมาจากบอสวัวคลั่ง ห้าแสนงั้นเหรอตังไม่พอแฮะเพราะก่อนหน้านี้จ่ายค่าเปลี่ยนอาชีพไปตั้งสองแสนขายของที่ดรอปจากวัวคลั่งไปเลยก็แล้วกัน !! จันทร์วาดคิดในใจก่อนจะจัดการเอาของที่ดรอปมาจากวัวคลั่งขายทิ้งให้หมดและเมื่อเธอขายทิ้งไปเธอก็ได้เงินมากว่าสี่แสนเหรียญทองเลยทีเดียว “รับเงินเรียบร้อยครับอาวุธจะสร้างเสร็จพรุ่งนี้นะครับ” NPC ร้านขายอาวุธบอก “โอเคเข้าใจแล้วพรุ่งนี้จะมารับอาวุธไปนะ” จันทร์วาดพยักหน้าพร้อมทั้งเดินออกจากร้านมา “เอาล่ะไปหาอะไรกินก่อนดีกว่า” จันทร์วาดชักเริ่มหิวเธอเดินไปหาร้านอาหารเงียบๆนั่งเพื่อหลบพวกผู้เล่นกิลด์นักฆ่าระหว่างกินข้าวเธอก็ค้นหาสถานที่เก็บระดับในบอร์ดข้อมูลไปด้วย “อืม...ไม่มีสัตว์อสูรระดับเกินห้าสิบอยู่แถวนี้แล้วแฮะต้องย้ายไปเมืองอื่นงั้นเหรอมีข้อมูลของเมืองอื่นในทวีปมังกรทองมั้ยนะ” จันทร์วาดเปิดหาข้อมูลของเมืองอื่นในทวีปมังกรทองแต่ทว่าข้อมูลที่มีนั้นมันกับไม่ละเอียดและมั่วไปหมดถ้าจะมานั่งกรองข้อมูลพวกนี้คงเสียเวลาแย่ ตอนนั้นเองเธอก็บังเอิญไปเจอข้อมูลเขียนเกี่ยวกับแผนที่ของทวีปต่างๆในเกมส์นี้ “มีกิลด์ที่วาดขายแผนที่ด้วยเหรอเนี่ย” จันทร์วาดแปลกใจก่อนจะเริ่มค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับกิลด์ที่วาดแผนที่ขาย กิลด์นักสำรวจ !! จันทร์วาดเจอข้อมูลของกิลด์นี้ในที่สุดดูเหมือนกิลด์นี้นั้นจะเป็นกิลด์ที่มุ่งเน้นรับผู้เล่นที่รักการผจญภัยและชอบสำรวจโดยเฉพาะและรายได้ของกิลด์นี้จะได้มากจากการที่ผู้เล่นในกิลด์ออกสำรวจพื้นที่ต่างๆภายในเกมส์และวาดบันทึกไว้เป็นแผนที่ก่อนจะเอามาขายให้ผู้เล่นทั่วไปที่สนใจแถมแผนที่ของกิลด์นี้ก็มีความน่าเชื่อถือมากเพราะก่อนที่จะเอาออกมาขายกิลด์นี้ก็ได้ตรวจสอบข้อมูลซ้ำแล้วซ้ำเล่า “อ๊ะมีสาขาที่เมืองนี้ด้วยกินเสร็จไปซื้อหน่อยแล้วกัน” จันทร์วาดเห็นว่ามีสาขาของกิลด์นักสำรวจอยู่ภายในเมืองท่ามังกรทองนี้ด้วยจึงคิดจะไปดูเสียหน่อยจันทร์วาดรีบจัดการอาหารตรงหน้าให้เรียบร้อยก่อนจะออกจากร้านเดินออกหาสำนักงานของกิลด์นักสำรวจภายในเมืองไม่นานเธอก็เจออาคารเล็กๆหลังหนึ่งซึ่งมันไม่ได้อยู่ย่านใจกลางเมืองจึงหายากนิดนึงเธอตรงเข้าไปในอาคารทันที เมื่อจันทร์วาดเดินเข้ามาในอาคารก็มองซ้ายมองขวาก่อนจะพบผู้เล่นคนนั่งก้มหน้าก้มตาทำอะไรสักอย่างอยู่หนึ่งนั่งอยู่หลังเคาน์เตอร์ “โทษทีนะที่นี่คือกิลด์นักสำรวจใช่มั้ย !!” จันทร์วาดเดินเข้าไปที่เคาน์เตอร์หาผู้เล่นคนนั้นและเมื่อเธอเดินมาใกล้ๆก็เห็นว่าผู้เล่นคนนี้กำลังนั่งคัดลอกแผนที่อยู่นั่นเอง “หือ...ว่าไงครับมีอะไรเหรอหรือว่าจะมาสมัคร...กิลด์นี้ก็ไม่มีอะไรมากกฎแล้วก็ไม่มีเงินเดือนแต่รายได้ดีขึ้นอยู่กับความขยันนะครับถ้าได้ข้อมูลสถานที่ใหม่ๆมากิลด์จะรับซื้อในราคาหนึ่งล้านเหรียญทองแล้วก็มีงานคัดลอกแผนที่แบบผมนี่แหละได้แผ่นละสามหมื่น” ผู้เล่นกิลด์นักสำรวจเงยหน้าขึ้นมาพลางพูดอธิบายกับจันทร์วาด “เปล่าไม่ได้จะมาสมัครพอดีจะมาขอซื้อแผนที่น่ะ” จันทร์วาดบอก “เอ้าก็ไม่บอกแต่แรกให้อธิบายตั้งยืดยาว” ผู้กิลด์นักสำรวจนั้นบ่นออกมา ป้ายังไม่ทันได้พูดอะไรสักคำเอ็งก็แย่งป้าพูดก่อนนี่หว่า !! จันทร์วาดคิดในใจ “ว่าแต่สนใจแผนที่อะไรบ้างล่ะครับ” ผู้เล่นกิลด์นักสำรวจถาม “มีแบบไหนบ้างเหรอ” จันทร์วาดสงสัยเพราะเธอไม่รู้เลยข้อมูลในบอร์ดก็บอกแค่ว่ามีแผนที่ขายเท่านั้นไม่ได้ลงรายละเอียด “แผนที่ฉบับแบบละเอียดก็สามแสนครับถ้าแบบไม่ละเอียดก็แสนนึง” ผู้เล่นกิลด์นักสำรวจบอก “หือแพงเอาเรื่องเลยนะ” จันทร์วาดพูดเพราะถ้าเปรียบเทียบเป็นเงินนอกเกมส์แผนที่ฉบับละเอียดนี่ราคาถึงสามพันบาทเลย “ก็นิดนึงแหละข้อมูลพวกนี้กว่าจะได้มาไม่ใช่ง่ายๆแถมแผนที่พวกนี้ต้องวาดมือด้วยกว่าจะเสร็จแต่ละแผ่นใช้เวลาหลายวันเลยนะดูอย่างแผนที่ฉบับละเอียดที่ผมกำลังลอกนี่สิ” ผู้เล่นกิลด์นักสำรวจพูดพลางชี้ให้ดูแผนที่ขนาดใหญ่กว่าหนึ่งเมตรคูณหนึ่งเมตร อืมก็พอเข้าใจได้น่ะนะเกมส์นี้คงไม่มีพวกเครื่องปริ้นท์หรือเครื่องถ่ายเอกสารงานพวกนี้เลยต้องใช้มือวาดเอาราคาเลยแพงแบบนี้ว่าแต่ถ้าซื้อแผนที่ไปแล้วเอาไปคัดลอกขายอีกทีจะไม่เป็นอะไรเหรอ จันทร์วาดคิดในใจอย่างสงสัย “แล้วแผนที่พวกนี้ถ้าเอาไปคัดลอกขายเองได้มั้ย” จันทร์วาดถามพอผู้เล่นกิลด์นักสำรวจได้ยินแบบนั้นก็ทำหน้าแปลกๆ “นี่คุณเป็นผู้เล่นใหม่หรือไงเนี่ยไม่รู้เหรอว่าแผนที่พวกนี้มีการจดทะเบียนเป็นทรัพย์สินทางปัญญาของกิลด์นักสำรวจเอาไว้” ผู้เล่นกิดล์นักสำรวจบอก “หือมีแบบนั้นด้วยเหรอเนี่ย” จันทร์วาดแปลกใจเพราะไม่นึกว่าจะมีการจดทะเบียนอะไรแบบนี้ในเกมส์ “ก็ใช่น่ะสิครับเกมส์นี้น่ะสิ่งประดิษฐ์หรือสิ่งของที่ทำขึ้นเองทุกชนิดสามารถเอาไปจดทะเบียนทรัพย์สินทางปัญญากับทาง NPC ได้ผู้เล่นหรือกิลด์ที่ไม่ได้รับอนุญาตถ้าทำการคัดลอกหรือลอกเลียนแบบจะโดนแบนไปหนึ่งเดือนตามเวลานอกเกมส์เลยนะ” ผู้เล่นกิลด์นักสำรวจอธิบาย อ๋อแบบนี้นี่เอง จันทร์วาดพยักหน้าเข้าใจ “ว่าแต่สนใจซื้อแผนที่แบบไหนล่ะ” ผู้เล่นกิลด์นักสำรวจถาม “เอาแบบละเอียดแล้วกันของทวีปมังกรทองแล้วกัน” จันทร์วาดบอก “โอเคได้ครับทั้งหมดสามแสนเหรียญทอง” ผู้เล่นกิลด์นักสำรวจพูดก่อนจะเอาแผนที่ฉบับละเอียดของทวีปมังกรทองออกมาให้จันทร์วาดพร้อมรับเงินไป เฮ้อ...เงินป้าหมดประเป๋าอีกละวันเดียวใช้ไปตั้งหนึ่งล้านเหรียญทองถ้าคิดเป็นเงินนอกเกมส์ก็หมื่นนึงนี่เราใช้เงินไปเยอะขนาดนี้ในไม่กี่วันเหรอวะเนี่ยแต่เกมส์นี้มันก็ไม่ได้หาเงินยากนี่หว่าใช้เวลาแค่สามวันในเกมส์ก็หาได้แล้ว !! จันทร์วาดถอนหายใจออกมาโดยไม่รู้เลยว่าเงินจำนวนเท่านี้คนอื่นเขาใช้เวลาในเกมส์หากันเป็นเดือน “หือแผนที่นี่ยังวาดไม่ครบเหรอ” จันทร์วาดถามหลังจากลองกางแผนที่ออกดู “จะไปครบได้ยังไงล่ะครับผู้เล่นระดับสูงสุดของกิลด์เราระดับแค่เจ็ดสิบเองเข้าไปหาข้อมูลในจุดที่มีสัตว์อสูรระดับสูงๆไม่ไหวหรอกครับที่สำคัญบางพื้นที่ก็มีกิลด์ใหญ่ๆคุมอยู่ทำให้เข้าไปสำรวจบริเวณนั้นไม่ได้แถมยังมีพื้นที่พิเศษอีกตั้งมามากมายที่ยังไม่ได้ถูกสำรวจ” ผู้เล่นกิลด์นักสำรวจบอก “อ้าวแล้วแบบนี้ถ้ามีข้อมูลใหม่ในแผนที่ถูกวาดลงไปเพิ่มฉันจะทำยังไงล่ะ” จันทร์วาดพูด “เรื่องนั้นไม่ต้องห่วงครับถ้ามีข้อมูลอัพเดทเข้าไปผู้เล่นสามารถเอาแผนที่ฉบับเก่าที่ซื้อไปมาเปลี่ยนแผนที่ฉบับใหม่ได้ฟรีตลอดชีวิตครับแต่ระวังเรื่องแผนที่ชำรุดด้วยนะครับถ้ามันมีการชำรุดหรือเสียหายเราคงต้องคิดเงินเพิ่ม” ผู้เล่นกิลด์นักสำรวจบอก “โอเคเข้าใจแล้วขอบคุณมากนะ” จันทร์วาดพยักหน้าก่อนจะเดินออกจากอาคารกิลด์นักสำรวจมา พรึ่บ !! เธอกางแผนที่ออกดูอีกครั้ง “โอเครอบเมืองท่ามังกรทองนี้ไม่มีสัตว์อสูรระดับเกินห้าสิบจริงด้วย...ทวีปมังกรทองมีถึงสิบเอ็ดเมืองเลยงั้นเหรอไอ้ทิศมันอยู่เมืองไหนนะ” จันทร์วาดนึกถึงกิลด์ของลูกชายก่อนจะเปิดระบบขึ้นมาดูเพื่อนที่ออนไลน์อยู่ “เหม่ยเหยาออนไลน์อยู่ลองถามดูแล้วกัน” จันทร์วาดเห็นชื่อของเหม่ยเหยาออนไลน์อยู่จึงลองติดต่อไปในแบบการสนทนาด้วยเสียงไม่นานเธอก็รับสาย พี่จันทร์คิดถึงจังเลยพี่เป็นไงบ้างคะเนี่ยแล้วมีอะไรหรือเปล่าถึงติดต่อมาแบบนี้ !! เสียงของเหม่ยเหยาดูดีใจมาก “อืมพี่ก็คิดถึงเหมือนกันพอดีอยากจะถามว่าเหม่ยเหยาอยู่เมืองไหนงั้นเหรอเผื่อว่างจะแวะไปหา” จันทร์วาดถาม ใช่ว่างแล้วป้าจะแวะไปหาหนูแล้วก็แวะไปกระทืบไอ้ลูกชายตัวดีของป้าด้วยนะ !! จันทร์วาดคิดในใจ หนูอยู่เมืองปิงเหอ(เมืองธารน้ำแข็ง)ค่ะพี่ !! เหม่ยเหยาตอบ “อืมเมืองปิงเหอสินะ...โหห่างต้องเดินทางผ่านไปตั้งหกเมืองเลยเหรอเนี่ยแถมแต่ละเมืองใช้เวลาเดินทางไปก็หลายวันจะไปเมืองปิงเหอคงใช้เวลากันเป็นเดือนกว่าจะถึง” จันทร์วาดพูดออกมาหลังจากดูว่าเมืองปิงเหอมันอยู่ส่วนไหนของแผนที่ ใช่ค่ะพี่จากเมืองท่ามังกรทองเดินทางมานี่ใช้เวลาอย่างน้อยก็เกือบเดือนว่าแต่ตอนนี้พี่ระดับอะไรแล้วคะหนูจะระดับสี่สิบแล้วนะระดับขึ้นยากมากเลยนี่ถ้าหนูไม่ได้กิลด์ช่วยคงอีกนานเลยกว่าจะระดับเท่านี้ เหม่ยเหยาพูดอวดระดับของเธอ “ของพี่เหรอห้าสิบสองแล้วล่ะ” จันทร์วาดบอก ว่าไงนะคะห้าสิบสองนี่แสดงว่าพี่เปลี่ยนอาชีพคลาสสองแล้วสินะคะนี่พี่เก็บระดับยังไงของพี่เนี่ยไม่ถึงสองเดือน(ในเกมส์)พี่ระดับห้าสิบสองไปแล้วเนี่ยนะ !! เสียงเหม่ยเหยาอุทานอย่างตกใจเมื่อรู้ว่าจันทร์วาดระดับเท่าไหร่ “พี่ก็ไม่รู้สิพี่ก็เล่นไปตามแบบของพี่นั่นแหละ” จันทร์วาดบอก เหอะๆตามแบบของพี่คงจะเป็นการออกไปเก็บระดับคนเดียวแบบบู้ล้างผลาญตลอดวันสินะคะพี่จันทร์ระดับยิ่งสูงยิ่งสู้กับสัตว์อสูรยากนะคะถึงพี่จะเป็นนักกีฬาคาราเต้ทีมชาติแต่พี่ควรหาเพื่อนที่พึ่งพาได้ออกไปเก็บระดับด้วยกันนะคะไม่ใช่เอาแต่จะลุยเดี่ยวอยู่แบบนี้นี่พี่มีเพื่อนบ้างยังคะเนี่ย !! เหม่ยเหยาพูดอย่างเป็นห่วง “เอ่อ....” จันทร์วาดถึงกับนิ่งเงียบไปเมื่อโดนเด็กรุ่นลูกถามเรื่องเพื่อน เรียกว่าเพื่อนได้มั้ยนะอีเจนมันก็รุ่นน้องน่ารำคานส่วนติงลี่ก็เบ๊หมายเลขหนึ่ง !! จันทร์วาดคิดในใจ เงียบอย่างนี้แสดงว่ายังไม่มีเพื่อนงั้นเหรอคะ ?? เหมยลี่เมื่อเห็นว่าจันทร์วาดเงียบไปก็ถามจี้ “มีสิพี่มีตั้งสองคนวันก่อนยังไปเก็บระดับกับเพื่อนอยู่เลยแล้วก็นี่อีกไม่กี่วันก็นัดเจอเพื่อนอีกคนไว้เนี่ย(นัดสู้กับหลันฮวา) !!” จันทร์วาดตอบออกไปซึ่งเธอนั้นไม่ได้โกหกเธอไปนั้นไปเก็บระดับจริงเพียงแต่ว่าเพื่อนที่เธอบอกหรือก็คือติงลี่นั้นไม่ได้ช่วยเธอเก็บระดับเลยเพราะรายนั้นแค่ไปเป็นเบ๊ช่วยเธอเก็บสมุนไพรเท่านั้น โอเคค่ะพี่แล้วก็ยังไงช่วงนี้ก็หลบพวกนักฆ่าให้ดีด้วยนะคะหนูกำลังพยายามเจรจาขอยกเลิกค่าหัวพี่อยู่แต่ดูเหมือนจะยากมากเลยเพราะไม่รู้ทางหัวหน้ากิลด์นักฆ่าไปโกรธอะไรพี่นักหนาเอาแต่ไม่ยอมท่าเดียว...นี่พี่ไปทำเรื่องอะไรไว้อีกหรือเปล่าคะเนี่ย !! เหม่ยเหยาบอกเพราะวันก่อนนั้นเธอลองให้ไท่หยาง(ทิศ)ติดต่อหัวหน้ากิลด์นักฆ่าให้เพื่อขอให้ยกเลิกค่าหัวของจันทร์วาดแต่พอได้คุยกันแล้วทางฝั่งนั้นกลับไม่มีท่าทางจะยอมยกเลิกค่าหัวให้เลย “พี่ยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะทำไมหัวหน้ากิลด์นักฆ่านั่นต้องมาโกรธพี่ด้วยล่ะ” จันทร์วาดแปลกใจ หนูก็ไม่รู้ค่ะแต่พี่หลบๆไว้หน่อยก็ดีเพราะหนูได้ข่าวมาว่าหัวหน้ากิลด์นักฆ่าถึงกับออกเงินส่วนตัวจ่ายให้รอบละหนึ่งแสนเหรียญกับคนที่สามารถฆ่าพี่ได้เลยนะคะ เหมยลี่เตือน เหอะๆป้ารู้แล้วล่ะได้ยินเรื่องที่พวกนั้นคุยกันมาเต็มสองหูเลย จันทร์วาดคิดในใจ (ตอนที่ 23) “เข้าใจแล้วพี่จะระวังตัวแล้วกันพี่เองก็ไม่ค่อยเข้าเมืองเลยไม่ค่อยเจอพวกนั้นเท่าไหร่ว่าแต่ช่วงนี้ทำอะไรอยู่ล่ะ” จันทร์วาดบอกพลางถามถึงเรื่องของเหม่ยเหยา ก็นอกจากออกไปเก็บระดับกับคนในกิลด์แล้วก็ต้องจัดการวางระบบกิลด์ใหม่น่ะค่ะเพื่อนหนูวางระบบกิลด์ได้มั่วมากเลยเดือนๆนึงนี่ค่าใช้จ่ายติดลบหลายสิบล้านเหรียญทองเลยค่ะ เหม่ยเหยาตอบ “หือหลายสิบล้านเหรียญทองถ้าอย่างนั้นก็หลายแสนบาทน่ะสิ !!” จันทร์วาดตกใจมากเมื่อรู้ว่ากิลด์ของลูกชายบริหารเงินภายในกิลด์ติดลบหลายแสนบาท ใช่ค่ะพี่เพื่อนหนูมันเอาเงินนอกเกมส์มาโปะตลอดเลยถึงเพื่อนหนูมันจะรวยแต่ใช้เงินขนาดนี้มันก็เกินไปเพราะแบบนี้หนูถึงต้องวางระบบใหม่ยังไงล่ะคะ เหม่ยเหยาพูด “โอ้งั้นเหรอขอบใจมากนะ” จันทร์วาดพูดขอบใจเหม่ยเหยา ขอบใจงั้นเหรอคะ ?? พี่ขอบใจหนูทำไมล่ะ เหม่ยเหยาสงสัยเพราะจันทร์วาดไม่ได้มีส่วนได้ส่วนเสียกับเรื่องนี้สักหน่อยจะมาขอบใจเธอทำไมกัน “เปล่าๆไม่มีอะไรหรอกถ้าอย่างนั้นพี่วางก่อนนะยังไม่ได้หาที่พักเลยพอดีอยู่ป่ามาหลายวัน” จันทร์วาดบอก โอเคค่ะพี่ไว้ว่างๆพี่อย่าลืมแวะมาหาหนูล่ะ !! เหม่ยเหยาพูดจากนั้นก็วางสายไป “เห้อ...ไอ้ทิศนะไอ้ทิศนี่เอ็งเล่นผลาญเงินเพื่อนเดือนละหลายแสนบาทเลยงั้นถึงบ้านเพื่อนเอ็งเขาจะรวยแต่เอ็งจะมาผลาญเงินเพื่อนแบบนี้ไม่ได้นะเว้ยแต่โชคดีนะเอ็งได้เด็กเก่งแล้วก็เด็กดีอย่างหนูเหม่ยเหยาไปเข้ากิลด์ !!” จันทร์วาดพูด ว่าแต่เหม่ยเหยาเข้ากิลด์ไปแล้วไอ้ทิศถึงกับมอบหน้าที่ให้วางระบบกิลด์ใหม่เลยงั้นเหรอเพื่อนของเหม่ยเหยามีตำแหน่งสูงในกิลด์ขนาดนั้นเลยอย่างนั้นเหรอเนี่ย !! จันทร์วาดคิดในใจโดยไม่รู้เลยว่าเพื่อนของเหม่ยเหยาที่เธอบอกว่าเป็นคนมารับเธอไปเข้ากิลด์ก็คือลูกชายเธอนั่นเอง จบ...