วันสิ้นโลกกับการกลายพันธุ์

     ยาย แม่ และป้าสะใภ้ ที่ไม่เคยอยู่ห่างจากกระดุมน้อยเลย ยิ่งตอนนี้เห็นว่าเจ้าตัวเล็กเผลอใช้พลังธาตุไม้ โดยไม่รู้ตัวระหว่างนอนหลับกลางวัน ก็เลยยิ่งต้องจับตาดูมากขึ้นกว่าเดิมเสียอีก

     “ช่วงเวลาที่นอนหลับแบบนี้เนี่ย จะทำอย่างไรกันดีคะที่จะไม่ให้กระดุมน้อยเผลอใช้พลังธาตุออกมา แบบไม่รู้สึกตัวแบบนี้อีกกัน…????”แม่

     “คงจะต้องรอคุยกับหลานสาวของแม่ก่อนดีกว่า แม่ว่าเจ้าตัวเล็กน่าจะมีวิธีแก้ไขได้นะ แม่เชื่อในความสามารถของเจ้าตัวเล็ก”ยาย

     “ก็หวังว่าจะได้นะคะ ไม่งั้นจะมีปัญหาแน่ๆเลยค่ะ”แม่

     “ดีนะตรงที่ว่าพลังธาตุไม้ที่ปล่อยออกมา ไม่ได้เรืองรองแสดงพลังงานรอบตัวเจ้ากระดุมน้อยให้เห็นน่ะ ไม่อย่างนั้นแล้ว ก็คงจะปิดไม่ได้อีกต่อไปแล้วว่าคนที่สามารถปลุกพลังธาตุได้ในครอบครัวเราเป็นเจ้ากระดุมน้อยน่ะค่ะ”ป้าสะใภ้

     “ใช่ๆ หงึก….หงึก….”ยาย

     ทางด้าน ตา ลุง พ่อ และพวกพี่ชาย ต่างก็พากันไปช่วยเก็บผลไม้ข้างทางกับทุกๆคน ที่ผลัดเปลี่ยนกันมา คนไหนเก็บเต็มตะกร้าแล้ว ก็ย้อนกลับเข้าขบวนเดินทางเพื่อถ่ายตะกร้าให้ว่าง และย้อนกลับมาเก็บต่อให้หมด 

     แน่นอนว่าขบวนการเดินทางยังคงพากันเดินทางต่อไปไม่ได้หยุด เพียงแต่ว่าได้เดินถือกินผลไม้กลายพันธุ์ลูกใหญ่เป้งๆ ไปด้วยอย่างสุขใจกันหมดเลย

     “ฟืดดดด……….ฟืดดดดดด………”

     “ห๊ออมมมมม หอมจังเลย”กระดุมน้อย

     ยาย แม่ ป้าสะใภ้ พากันมองดูบนรถเข็นที่เห็นว่าเจ้าสองตัวเล็กเริ่มขยับตัวไปมาบ่อยขึ้นแล้ว นี่คือสัญญาณการเริ่มจะตื่นนอนกันแล้ว

     “ว่าแล้วเชียว เหวยจินเดาไม่ผิดเลยค่ะว่าอีกไม่นานหรอกเจ้าตัวเล็กจะต้องพากันตื่นนอนกลางวันกันแน่ๆเลย กลิ่นผลไม้กลายพันธุ์แรงเสียขนาดนี้”แม่

     “เรื่องกินนี่นะ ต่อให้ง่วงนอนขนาดไหนก็ไม่เป็นอุปสรรคแต่อย่างใด”ป้าสะใภ้

     “จริงค่ะ”แม่

     “อิ…อิ….อิ…..”

     แม่ ป้าสะใภ้ ยาย ที่เห็นว่าสองสาวน้อยพากันลืมตาตื่นคุยกันแล้วด้วย แต่พวกท่านเองก็ไม่ได้พูดคุยบอกอะไรไป

     “พี่สาวได้กลิ่นอะไรก็ไม่รู้ล่ะหอมจังเลย”พี่สาวโส่วผ้า

     “พี่สาวก็ตื่นแล้วเหรอ…????”กระดุมน้อย

     “จ้าาา”พี่สาวโส่วผ้า

     “มันก็คือกลิ่นผลไม้กลายพันธุ์ค่าาาาา กลิ่นหอมๆ ล่อพุงน้อยๆ ของพวกเราแบบนี้จะอดใจได้ไงค่าาาาา”กระดุมน้อย

     “ใช่ๆ หอมมว๊ากกกมาย”พี่สาวโส่วผ้า

     “โอ้……..น้องกระดุมน้อย ลุกขึ้นเร็วดูสิสองข้างทางมีแต่ผลไม้ขึ้นดกเต็มต้นเลย ผลไม้กลายพันธุ์ลูกใหญ่ยักษ์..!!!”พี่สาวโส่วผ้า

     “แน่นอนพี่สาว”กระดุมน้อย

     “หรือว่าน้องกระดุมน้อย…????!!!!”พี่สาวโส่วผ้า

     “ใช่แล้วจ้าาา เพราะกระดุมน้อยเห็นพลังธาตุตัวเองห่อมหุ้มพวกมันอยู่ ก็น่าจะเป็นฝีมือกระดุมล่ะ”กระดุมน้อย

     “น้องกระดุมน้อยเก่งจังเลย แอบไปทำตอนไหนเนี่ย ทำไมไม่บอกพี่สาวเลย..???? โอ้ หรือน้องกระดุมน้อยอยากจะเซอร์ไพรส์กัน…???”พี่สาวโส่วผ้า

     “เอ๋…….เอ่อ…..อืออ…..อึมมมม…..????? กระดุมน้อยเองก็ไม่แน่ใจนักน่ะพี่สาว ว่าทำตอนไหนน่ะ”กระดุมน้อย

     “ไม่เป็นไรจ้ะ ตอนไหนก็ช่างเถอะแต่ตอนนี้พวกเราจะต้องได้กินเจ้าผลไม้กลายพันธุ์ที่เห็นทั้งหมดเลยนะน้องกระดุมน้อย”พี่สาวโส่วผ้า

     “แน่นอนจ้ะพี่สาว”กระดุมน้อย

     สองสาวน้อยพากันพูดถึงเรื่องผลไม้กลายพันธุ์ที่จะต้องลองกินกันให้หมด จังหวะนี้ก็พอดิบพอดีกันเลยที่พวกพี่ชายก็วิ่งแบกผลไม้กลายพันธุ์ที่เก็บได้แต่ละอย่างมาส่งให้น้องสาว ยาย แม่ และป้าสะใภ้ ถึงที่เลย เพื่อจะได้ลองชิมรสชาติกัน

     “น้องสาว ผลไม้กลายพันธุ์ล่ะ…....!!!”พวกพี่ชาย

     “โอ้..พี่สาวพวกพี่ชายเอาผลไม้กลายพันธุ์มาให้พอดีเลย พวกเราไม่ต้องไปขนกันเองแล้วล่ะ รอกินแบบสวยๆเลยบนรถเข็นนี่ล่ะ”กระดุมน้อย

     “พี่ชายเร็วค่าาา วางเลย!!!”พี่สาวโส่วผ้า

     “นี่ครับน้องสาว”พวกพี่ชาย

     “เดี๋ยวพวกพี่ขอตัวก่อนนะ จะต้องไปช่วยเขาเก็บผลไม้กลายพันธุ์กันต่อน่ะ น้องสาว ยาย แม่ ป้าสะใภ้กินกันให้เต็มที่เลยนะครับ พวกเรานำผลไม้กลายพันธุ์มาให้ครบเลย”พี่ใหญ่ทีซวี่

     “ขอบใจจ้ะ”ยาย แม่ ป้าสะใภ้ น้องสาว

     แต่พอพวกพี่ชายกำลังจะเดินแยกตัวออกไปเก็บผลไม้กลายพันธุ์กันต่อนั้น เจ้ากระดุมน้อยที่ดันไปคว้าของที่ยังกินไม่ได้ก็คือผลเก๋าลัดนั่นเองที่ยังไม่ได้คั่วให้สุก 

     “เอ๋…..นี่มันเก๋าลัดนี่หน่า..!!!! ่ของโปรดเลยนะเนี่ย”กระดุมน้อย

     “น้องกระดุมน้อย กินแอปเปิ้ลสีแดงสดๆกร๊อบบบ กรอบกับพี่สาวมา”พี่สาวโส่วผ้า

     “พี่สาวกินนี่ดีกว่า ของโปรดของพวกเรานะ”กระดุมน้อย

     “น้องกระดุมน้อยกินไม่ได้นะ…!!!”พวกพี่ชาย

     “น้องกระดุมน้อยเก๋าลัดยังไม่สุกนะ มันยังดิบอยู่ กินแบบดิบๆไม่ดีนะน้องเล็กจะปวดท้องเอา”พี่ใหญ่ทีซวี่

     “ใช่ๆน้องกระดุมน้อย…”พวกพี่ชาย

     “ไม่เชื่อ น้องกระดุมน้อยลองถามยาย แม่ ป้าสะใภ้ดูก็ได้นะว่าพวกพี่พูดถูกไหม..??”พี่รองโต่วเผิง

     “ควั่บ…..”พี่สาวโส่วผ้า หันไปมองตามที่พวกพี่ชายเอ่ย

     “ลูกสาว เก๋าลัดกินดิบๆน่ะไม่มีใครนิยมกินกันหรอกลูก เพราะมันมีผลค้างเคียงเยอะ ทำให้สุกก่อนถึงจะดีที่สุดน่ะลูก อาหารบางอย่างจะกินดิบๆไม่ได้พวกหนูรู้ใช่ไหม…????”แม่

     “ใช่ค่าาา”ลูกสาวทั้งสองคน

     “แต่แม่ว่า ที่หนูเฉยๆไม่โต้เถียงอะไรพวกพี่ชายแบบนี้ กระดุมน้อยมีวิธีที่จะกินเก๋าลัดให้สุกแล้วใช่ไหมลูก….?????”แม่

     “ห๊าาาา……..????!!”พวกพี่ชาย

     “อิ……อิ……อิ…..”ลูกสาวทั้งสองคน

     “น้องกระดุมน้อย น้องจะทำอย่างไรเหรอ…???!!!”พี่สามว่ายเท่า

     “น้องกระดุมน้อย มีวิธีอะไรกัน……???!!!”พี่สี่หยี่อี

     “พี่ชายหยุดก่อน….”กระดุมน้อย ส่งสัญญาณให้พวกพี่ชายเงียบ

     “ฉึ่ก………”

     พวกพี่ชายนิ่งเงียบ และมองน้องกระดุมน้อยกันอย่างตั้งใจ ว่าน้องสาวจะทำอะไรต่อไป

     “แกร๊กกก……แกร๊กกกกก……….”

     เจ้ากระดุมน้อย ค่อยๆกลิ้งลูกเก๋าลัดมาวางในตำแหน่งที่ถนัดมือ และนั่งมองลูกเก๋าลัดตรงหน้าที่ลูกใหญ่มากมาย

     “แปะ……..”

     “ฟึ่บบบบ……….”

     สองมือน้อยๆของเจ้ากระดุมน้อย วางแปะไปที่ลูกเก๋าลัด และฝ่ามือน้อยๆทั้งสองข้างมีประกายแสงสีแดงๆออกจากฝ่ามือส่งไปที่ลูกเก๋าลัดตรงหน้า

     “ฟืดดดดดดด……….ฟืดดดดดดด………..”

     “หอมจังเลยน้องกระดุมน้อย….”พี่สาวโส่วผ้า 

     พี่สาวคนสวยเพียงคนเดียว ที่เริ่มได้กลิ่นอะไรหอมๆเข้าให้แล้ว พวกพี่ชายเองก็เช่นเดียวกัน

     “ป๊อกก…ป๊อกกกก…..แปะ….แปะ……”

     เจ้ากระดุมน้อยเคาะลูกเก๋าลัด และยดมือขึ้นมาปัด มองอย่างพออกพอใจ และเอ่ยขึ้นมาด้วยว่า……

     “ก็แค่นี้แหละก็กินได้แล้ว พี่สาวเก๋าลัดสุกแล้วล่ะพวกเรากินได้แล้ว”กระดุมน้อย ที่บ่นไปนิดหน่อย และหันมาชวนพี่สาวกินเก๋าลัดด้วยกัน

     “ว้าวววว…..น้องกระดุมน้อยน้องสาวใช้พลังธาตุไฟคั่วเก๋าลัดให้สุกด้วย…!!!”พี่สาวโส่วผ้า

     “น้องกระดุมน้อยเก่งมว๊ากกกกกก……”พวกพี่ชาย

     “ทำไมน้องกระดุมน้อยฉลาดขนาดนี้เนี่ย..!!!”พี่สี่หยี่อี

     “ฉลาดสุดๆเลยน้องสาว”พี่สามว่ายเท่า

     “มาลองกินกันค่าาาาทุกๆคน …”กระดุมน้อย

     “ผลั๊วะะะ…….”กระดุมน้อย 

     เจ้าตัวเล็กใช้นิ้วชี้จิ้มไปที่เปลือกด้านนอกเก๋าลัด เปลือกค่อยๆแตกละแหง เจ้าตัวเล็กค่อยๆใช้มือดันเปลือกออก โดยมีพวกพี่ๆช่วยกันเต็มที่เลย

     “ยายขา แม่ขา ป้าสะใภ้ขา….”กระดุมน้อย

     “ขอบใจจ้ะ”ยาย แม่ ป้าสะใภ้

     พวกเด็กๆ ส่งให้ผู้ใหญ่ได้กินก่อน และก็ตามด้วยพวกเขาที่ส่งต่อให้ลองชิมรสชาติเก๋าลัดกันเอง

     “หง่ำ….หง่ำ…..”

     “ว้าาาาวววววว….เก๋าลัดกลายพันธุ์รสชาติสุดยอดไปเลยน้องกระดุมน้อย”พี่สาวโส่วผ้า

     “อร่อยกว่ามว๊ากกก จริงๆเลยล่ะพี่สาว หอม เคี้ยวมันจริงๆเลย”กระดุมน้อย

     “ใช่ๆ อร่อยมว๊ากกกกน้องสาว”พวกพี่ชาย

     “โอ้….จริงด้วยสิ แม่ขา น้ำผึ้งยังเหลือไหมคะ..???”กระดุมน้อย

     “มีจ้ะลูกรัก”แม่ชี้ไปที่มุมรถเข็นที่สองสาวน้อยนั่งอยู่

     “จิ้มๆ กับน้ำผึ้งกันพี่สาวเพิ่มรสชาติ”กระดุมน้อย

     “ว้าววว….อร่อยสองเท่าตัวเลยน้องกระดุมน้อย”พี่สาวโส่วผ้า

     “ใช่เลย”กระดุมน้อย

     “หงึก….หงึก….”

     พวกพี่ชาย ที่ปากก็เต็มไปด้วยเก๋าลัดเดินขนาบข้างรถเข็นที่น้องสาวนั่งอยู่

     “อ้าววว…พี่ชายไม่ไปช่วยเก็บผลไม้กลายพันธุ์ต่ออีกเหรอ…???? ชิ้ว…ชิ้ววว…..ชิ้ววว…..”กระดุมน้อย

     “...........!!!!”พวกพี่ชาย

     “ฮ่า…..ฮ่า…..ฮ่า……”

     ยาย แม่ ป้าสะใภ้ พากันหัวเราะดังกันออกมาเลย ในที่สุดพวกพี่ชายก็โดนน้องสาวเล่นงานเข้าให้อีกแล้ว

     “อะแฮ่มมมม……..”พวกพี่ชาย

     “เอิ่ม เดี๋ยวพวกพี่จะไปอีกสักพักหนึ่งน่ะน้องกระดุมน้อย”พี่ฉือเยาไต้

     “พี่ชายคงอยากจะได้เก๋าลัดพกไปกินด้วยน่ะน้องกระดุมน้อย น้องคั่วเก๋าลัดให้พวกพี่ชายติดตัวไปอีกสักลูกสิ ฝากไปให้ตาขา พ่อขา ลุงขาได้กินด้วยน่ะน้องสาว”พี่สาวโส่วผ้า

     “อ้อ….พี่ชายห่วงกินนี่เองเข้าใจละ” “หงึก….หงึก….”กระดุมน้อย

     “ใช่ๆน้องกระดุมน้อย”พี่สาวโส่วผ้า

     “.....................!!!”พวกพี่ชาย

     “ฮ่า…..ฮ่า…..ฮ่า…..”ยาย แม่ ป้าสะใภ้

     “ฟึ่บบบบ……..”

     เก๋าลัดลูกที่สองที่เจ้ากระดุมน้อยจัดการคั่วด้วยพลังธาตุไฟ ให้พวกพี่ชาย ตา พ่อ และลุง 

     “น้องกระดุมน้อยเหมือนมีกระทะส่วนตัวเลยดีจัง อยากจะผัด จะทอด จะคั่วอะไรก็ทำได้สบายๆเลยนะ”พี่สาวโส่วผ้า

     “โอ้….เหมือนจะใช่เลยจ้ะพี่สาว”กระดุมน้อย

     “แบบนี้ไม่ว่าพวกเราจะไปไหนมาไหน หรืออยู่เหตุการณ์แบบไหนก็ไม่ต้องกังวลเลยล่ะน้องกระดุมน้อย ขนาดว่าน้องมีมิติเก็บข้าวของ อาหารแล้วก็ตามน่ะ..!!!”พี่สาวโส่วผ้า

     “พี่สาวพูดถูกจ้ะ กระดุมเองก็ต้องหาวิธีใช้พลังธาตุให้คุ้มสุดๆนั่นแหละ จะได้มีประโยชน์หลายๆทางหน่อย”กระดุมน้อย

     “..................” ยาย แม่ ป้าสะใภ้ 

     ***********************

     ไม่ต้องมีกระทะ มีหม้อ ไม่ต้องหาฟืน ไม่ต้องก่อเตาไฟ เพียงแค่สามารถปลุกพลังธาตุไฟได้เท่านั้นแหละ ก็หาวิธีดัดแปลงใช้พลังธาตุไฟให้เป็นประโยชน์เสียสิ……..แน่นอนว่าสำหรับคนอื่นๆอาจจะใช้พลังธาตุที่ปลุกได้ไปใช้งานที่มีความสำคัญ ยกเว้นเจ้ากระดุมน้อยนี่แหละ….

     ที่อยากกินเก๋าลัดคั่วน่ะ!!! เลยจะต้องใช้พลังธาตุไฟเชียวนะในการคั่วในแบบของตัวเอง และแน่นอนว่ารสชาติที่มันกลายพันธุ์บวกกับพลังธาตุไฟด้วย ยิ่งทำให้รสชาติเก๋าลัดกลายพันธุ์ยิ่งมีรสชาติดียิ่งขึ้นไปอีก