ตอนนี้ฉันต้องหาอะไรเบาๆ กลับไปรับประทานต่อที่บ้านสักหน่อยจะกินมื้อใหญ่ตอนดึกๆ ก็เกรงใจน้ำหนักตัวเอง ที่ดูเหมือนจะเพิ่มขึ้นง่ายแต่กลับลงยากซะเหลือเกิน แต่ก่อนกลับขอแวะไปเวียนหอย อย่างที่สมัยก่อนตอนยังเป็เด็กวัยรุ่นพวกเพื่อนๆและตัวฉันเองชอบพูดชักชวนไปเวียนหอยกัน
นั่นแน่ อย่าแอบคิดลึกกันนะคะ คำนี้ไม่ได้มีความหมายแฝงอะไรเลยสักนิดแต่ค่อนข้างตรงกับการกระทำมาเลยล่ะ ที่มาจริงๆของคำนี้มาจากสถานที่พักผ่อนหย่อนใจที่สำคัญแห่งหนึ่งในตัวเมืองภูเก็ตเรียกว่าสะพานหิน มีชายหาดที่อยู่ติดถนนและยื่นออกไปในทะเลเล็กน้อยเป็ทะเลที่อยู่ใจกลางเมือง ซึ่งฉันคิดว่าเจ๋งที่สุดแล้วละค่ะ ที่นั่นมีอนุสาวรีย์หลัก60 ปีที่มีรูปร่างคล้ายเปลือกหอยขนาดใหญ่สร้างอยู่ เพื่อเป็ที่ระลึกให้แก่กัปตันเอ็ดเวิร์ดโธมัสไมล์ ชาวออสเตรเลียผู้นำเรือขุดแร่ลำแรกมาใช้ในการขุดแร่ดีบุกในประเทศไทย เมื่อปีพ.ศ. 2452
นอกจากเป็แหล่งพักผ่อนหย่อนใจแล้ว สะพานหินยังเป็สถานที่สำคัญ มีศูนย์กีฬา สระว่ายน้ำ ศูนย์บริการคอมพิวเตอร์แก่ประชาชนศูนย์เยาวชน ซึ่งอยู่ในความรับผิดชอบของเทศบาลนครภูเก็ต และศาลเ้ากิ้วเที้ยนเก้งสถานที่สักการะพระนางกิ้วเที้ยนเลี่ยนลื้อและใช้เป็สถานที่ประกอบพิธีในเทศกาลกินผักอีกด้วย
และเนื่องจากสะพานหินมีอนุสาวรีย์ที่มีรูปร่างคล้ายหอยขนาดใหญ่อยู่บริเวณจุดกึ่งกลางของทางเข้าสู่ชายหาดบรรดาพวกเด็กวัยรุ่นสมัยฉันเลยชอบพูดชักชวนกันว่า ไปเวียนหอยกันไหมก็คือชักชวนกันไปขับรถ กินลมชมทะเลที่สะพานหินนั่นเองคะเพราะยังไงก็ต้องเดินทางวนเวียนผ่านอนุสาวรีย์ 60 ปีแห่งนั้นทั้งไปทั้งกลับเพราะมันเป็ทางผ่านเลยเป็ที่มาของคำเรียก “เวียนหอย” กันจนติดปากสมัยนั้นฉันกับเพื่อนนั่งมอเตอร์ไซค์ซ้อนตามกันไปรับลมเย็นๆก็เพลิดเพลินดีไปอีกแบบ ไม่มีหรอกไปนั่งเล่นเกม ท่องอินเทอร์เน็ตกันที่ไหนเอ่อขอความกรุณาอย่าจินตนาการอายุของผู้เขียนไว้ณ.ที่นี้ด้วยนะคะ อิอิ
ฉันนั่งเล่นมองคลื่นลมทะเลอย่างเพลิดเพลิน เวลานี้น้ำทะเลกำลังลง มีนกกระยางมาคอยจ้องหาอาหารมีคนมาเดินหาหอย หาปูกันให้เห็นอยู่ทั่วไป บางคนพาครอบครัวมานั่งปิกนิกปูเสื่อชมทิวทัศน์ที่สวยงาม พร้อมกับทานอาหารไป พูดคุยหยอกล้อกันไปด้วยอย่างมีความสุขเห็นแล้วก็ทำให้รู้สึกสงบสุขและสบายใจดี
แล้วก็ถึงเวลาอันสมควรที่ฉันจะกลับบ้านได้สักทีเลยต้องรีบคิดหาของว่างมื้อดึกไปเตรียมไว้แก้หิว คิดไปคิดมา สุดท้ายแล้วความคิดฉันก็ไปจบอยู่ที่ปอเปี๊ยะสดภูเก็ตซึ่งเป็ของว่างแสนโปรดปรานของฉันอีกอย่างหนึ่งนอกเหนือจากหลายๆอย่างนั่นเอง
ปอเปี้ยะสดของเมืองภูเก็ตจะเป็ปอเปี้ยะสดตามสูตรของชาวจีนฮกเกี้ยน เท่าที่ฉันจำได้ไส้ของปอเปี้ยะเป็มันแกวผัดด้วยหมูจนเปื่อยแล้วก็เพิ่มหมูแดง กากหมู หอมเจียว เต้าหู้ทอดหั่นเป็ชิ้นเล็กๆมีผักกาดหอมและถั่วงอกลวกสุกมาตัดเลี่ยนกินกับน้ำจิ้มสีแดงๆรสชาติเผ็ดเค็ม ออกหวานและตัดด้วยเปรี้ยวนิดๆ เข้ากันได้ดีอย่างประหลาด
พอฉันซื้อปอเปี๊ยะสดเสร็จเรียบร้อยก็ได้เวลากลับเข้าบ้านเตรียมตัวปั่นงานรอบดึกสักที โชคดีที่วันนี้ได้พักเติมพลังกับเพื่อนสนิท ด้วยอาหารอร่อยๆที่ตัวเองโปรดปรานที่สำคัญยังได้แวะซื้อของโปรดอย่างปอเปี๊ยะสดกลับมาทานด้วยเท่านี้ฉันเองก็มีพลังงานล้นเหลือพอที่จะปั่นต้นฉบับต่อได้แล้วล่ะค่ะ
ถ้าคุณผู้อ่านกำลังเบื่อกับงานหรืออะไรที่กำลังทำอยู่ลองหยุดพักแล้วออกไปหาอะไรอร่อยๆ ของโปรดที่กินแล้วทำให้อารมณ์ดีขึ้นมารับประทานกันดูสิคะ เผื่อวิธีนี้จะใช้ได้ผลกับพวกคุณเช่นกัน
หวังว่าทุกคนที่ได้อ่านเื่สั้นของดิฉันจะได้มี่เวลารำลึกถึงความหลังพร้อมกับอาหารแสนอร่อยประจำท้องถิ่นบ้านเกิดกันบ้างนะคะดิฉันยังหวังอีกว่า่เวลานั้นจะทำให้ทุกคนมีความสุขบ้างไม่มากก็น้อยคะ
ที่จริงยังมีอาหารท้องถิ่นภูเก็ตอีกมากมายที่ไม่ได้นำมาเขียนลงในนี้เอาไว้ถ้าคิดถึงกันขึ้นมา อาจจะหาเื่สั้นดีๆมาบรรยายให้อ่านอีกสักเื่ก็ได้คะแด่การรำลึกถึงความหลังที่แสนสุขและคุณผู้อ่านที่รักทุกท่านนะคะ