หยางจื่อราชันดาบพิชิตสวรรค์

หยางจื่อที่สัมผัสได้ถึงจิตมุ่งร้ายจากกลุ่มชายหนุ่มจากศิษย์สายใน ใบหน้าของหยางจื่อเย็นชาลงและสามารถจำคำกล่าวของเสวี่ยเฟิงได้ในทันที "อย่าไว้ใจใครเป็นอันขาด" นี่คือสิ่งที่เสวี่ยเฟิงกล่าวไว้"ถ้าหากพวกเจ้าคิดร้ายกับข้าก็อย่าหาว่าข้านั้นไร้ความเมตตาก็เเล้วกัน" หยางจื่อคิดในใจใช้เวลา 3 วันกว่ากลุ่มของหยางจื่อจะไปถึงยังภูเขาสูงซึ่งมีเหมืองแร่อยู่ด้านใน"เอาละพวกเจ้าศิษย์สายในให้เข้าไปช่วยกันขุดแร่และผลึกที่อยู่ข้างในส่วนคนที่อยู่ปราณราชันสวรรค์ขั้นที่ 8 และ 9 ให้อยู่ข้างนอกกับข้าและคอยระวังพวกนักรบของดินแดนเปลวเพลิง" เสวี่ยหงกล่าวด้วยน้ำเสียงเย่อหยิ่งอิงจื่อและตันหลางกัดฟันและเดินเข้าไปในเหมืองแร่ หยางจื่อเองก็กำลังจะเดินเข้าไปแต่หยุนจี๋ก็เข้ามาดึงแขนของหยางจื่อไว้"เจ้าจะต้องอยู่หน่วยคุ้มกันกับข้า" หยุนจี๋กล่าว"แต่พวกเขาต้องการคนที่อยู่ปราณราชันสวรรค์ขั้นที่ 8 ขึ้นไป" หยางจื่อกล่าว"เจ้าอย่ามาเล่นลิ้นกับข้า พลังของเจ้านั้นสามารถสังการปราณจักรพรรดิสวรรค์ขั้นที่ 2 ได้ ภายในกลุ่มนี้เจ้าคือคนที่แข็งแกร่งที่สุดเเล้ว" หยุนจี๋กล่าวเสียงเบาหยางจื่อพยักหน้ารับก่อนจะเดินตามหยุนจี๋เข้าไปยังกลุ่ม แต่ในตอนนั้นสายตาของชายหนุ่มจำนวนมากก็เผยเเว้วเย้ยหยันก่อนจะกล่าว"เฮ้ยเจ้าสวะ เจ้าหูหนวกรึไง ศิษย์พี่เสวี่ยหงบอกว่าให้สวะเช่นเจ้าไปขุดแร่ยังไงละ" ชายหนุ่มที่อยู่ปราณราชันสวรรค์ขั้นที่ 8 กล่าว"หุบปากของเจ้าสะ ถึงหยางจื่อจะอยู่ปราณราชันสวรรค์ขั้นที่ 5 แต่เขาก็แข็งแกร่งกว่าเจ้ามาก" หยุนจี๋กล่าว"แม่นางหยุนจี๋ข้ารู้ว่าท่านและเจ้านั่นสนิทสนมกันแต่นี่มันคือคำสั่งจากศิษย์พี่เสวี่ยหงคำกล่าวของท่านมันไม่สามารถช่วยเจ้าเด็กนั่นได้หรอก แต่หากเจ้าเด็กนั่นแข็งแกร่งจริงข้าจะเป็นคนพิสูจน์เอง" ชายหนุ่มที่อยู่ปราณราชันสวรรค์ขั้นที่ 8 กล่าวด้วยรอยยิ้มชั่วร้าย"นี่เจ้า...." หยุนจี๋กล่าว"เอางั้นก็ได้ ข้าเองก็ไม่ได้ออกแรงมาหลายวันเเล้ว" หยางจื่อกล่าวอย่างสะบายอารมณ์"ดี ศิษย์พี่เสวี่ยหงเห็นด้วยหรือไม่" ชายหนุ่มกลล่าวกับเสวี่ยหง"ได้ ข้าอนุญาติ" เสวี่ยหงกล่าวด้วยน้ำเสียงเย่อหยิ่ง"ฮี่ฮี่ ข้าจะสอนให้เจ้ารู้ถึงที่ต่ำที่สูงเอง" ชายหนุ่มที่อยู่ปราณราชันสวรรค์ขั้นที่ 8 กล่าว"หุบปากเเล้วเข้ามาเสียทีข้าเบื่อจะแย่อยู่เเล้ว" หยางจื่อกล่าว"แก ตายซะ!!!!!!!!!!!"ชายหนุ่มทะยานเข้าหาหยางจื่อ ไอพลังความเย็นแผ่ซานออกมาและเข้าปกคลุมอย่างจื่อ แต่ใบหน้าของหยางจื่อกลับไม่แสดงความตื่นตระหนก และหยางจื่อก็ไม่ได้ใช้พลังของดาบมังกรสวรรค์ด้วยเช่นกัน"แผดเผา!!!!" หยางจื่อกล่าวสองคำ" อ๊ากกกกกกก" เสียงกรีดร้องโหยหวนของชายหนุ่มดังขึ้นร่างของชายหนุ่มถูกเปลวเพลิงเทวะเเผดเผาอย่างรุนแรงทำให้เสื้อผ้าและเส้นผมของชายหนุ่มถูกเผาจนไม่เหลือชิ้นดี"ช่วยด้วย ศิษย์พี่เสวี่ยหงช่วยด้วย" ชายหนุ่มกรีดร้องออกมา"เหอะเจ้าสวะ" เสวี่ยหงกล่าวอย่างเย็นชาเสวี่ยหงยื่นมือออกไปพลังความเย็นก็เข้าไปดับเปลวเพลิงเทวะของหยางจื่อได้อย่างง่ายดาย ชายหนุ่มนอนร้องโอดโอยด้วยควาทเจ็บปวด เหล่าชายหนุ่มที่เป็นศิษย์สายในต่างก็แสดงสีหน้าตกตะลึงออกมาก่อนทที่จะสั่นสะท้าน ในตอนแรกพวกเขาวางแผนจะกลั่นแกล้งอยางจื่อ แต่ด้วยความแข็งแกร่งของหยางจื่อในตอนนี้ทำให้พวกเขาคิดหนัก"เป็นเจ้านี่เองที่มีเปลวเพลิงเทวะ และยังกล้ามาสมัครเข้าวิหารเยือกเเข็งของข้า" เสวี่ยหงกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา"มันก็ไม่เห็นจะมีข้อห้ามที่ไม่ให้ผู้ที่มีเปลวเพลิงเทวะสมัครเข้าวิหารเยือกเเข็ง" หยางจื่อกล่าวอย่างเฉยเมย"ภายในดินแดนเหมันต์ผู้ที่ฝึกฝนทักษะเปลวเพลิงถือเป็นพวกนอกคอก " เสวี่ยหงกล่าว"นี่เจ้าคงจะหมายถึงอาจารย์ของข้า " หยางจื่อกล่าวอย่างเย็นชา"ใช่เเล้ว ทั้งเจ้าและอาจารย์ของเจ้าต่างก็เป็นพวกนอกคอกที่ฝึกฝนทักษะเปลวเพลิง โดยเฉพาะอาจารย์ของเจ้าเสวี่ยเฟิงเป็นความอัปยศของตระกูลเสวี่ย" เสวี่ยหงกล่าวด้วยน้ำเสียงเย่อหยิ่ง"เจ้าว่าข้า ข้ายังพอทนได้แต่เจ้ากล้าว่าอาจารย์ของข้า ดูเหมือนข้าจะต้องสั่งสอนนายน้อยของจระกูลเสวี่ยเสียเเล้ว" หยางจื่อกล่าวอย่างเย็นชา"อย่านะหยางจื่อ!!!!" หยุนจี๋กล่าวออกมาด้วยความตื่นตระหนก"เหอะสวะปราณราชันสวรรค์ขั้นที่ 5 อย่างเจ้าคิดจะมาสู่กับปราณจักระรรดิสวรรค์อย่างข้า ฮ่า ฮ่า ชั่งไม่รู้จักเจียมตัวเอาเสียเลย" เสวี่ยหงกล่าวเย้ยหยันหยางจื่อที่ไม่สนใจหยุนจี๋และปลดปล่อยพลังของดาบมังกรสวรรค์อย่างเต็มกำลัง เส้นผมและดวงตาของหยางจื่อเปลี่ยนไป ปราณมังกรอันเกรี้ยวกราดปะทุขึ้น พลังของหยางจื่อพุ่งขึ้นสูงขึ้นเหมือนภูเขาไฟระเบิด เปลวเพลิงที่ร้อนแรงลุกโหมกระหน่ำ"เดี๋ยวสวะคนนี้จะเหยียบย่ำคุณชายผู้เย่อหยิ่งเอง" หยางจื่อกล่าวอย่างเย็นชา"ดาบเพลิง!!!!" หยางจื่อกล่าวดาบเพลิงที่ร้อนแรงฟาดฟันลงมาหาเสวี่ยหง ใบหน้าของเสวี่ยหงเปลี่ยนไปและเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกที่สัมผัสได้ถึงพลังของหยางจื่อที่พุ่งสูงขึ้น ใบหน้าที่ถือดีและเย่อหยิ่งหายไปในทันที"โล่ผลึกเยือกแข็ง" เสวี่ยหงตะโกนขึ้นด้วยความตื่นตระหนกแต่เจตจำนงของเปลวเพลิงของหยางจื่อนั้นสูงกว่าเจตจำนงน้ำแข็งของเสวี่ยหง โล่ผลึกเยือกเเข็ง ของเสวี่ยหงค่อยๆแตกอย่างช้าๆ"เป็นไปไม่ได้........" เสวี่ยหงกรีดร้องดาบเพลิงที่ทำลายโล่ผลึกเยือกแข็งของเสวี่ยหงได้แล้วพุ่งเข้าหาเสวี่ยหงด้วยความเร็วเสวี่ยหงกลายเป็นหวาดกลัวอย่างไม่เคยมีมาก่อนเพราะจิตสังหารที่หยางจื่อปลดปล่อยออกมานั้นน่าหวาดกลัวอย่างมากดาบเพลิงหยุดอยู่ตรงหน้าของเสวี่ยหงเพียงแค่ 1 เซนติเมตร หยางจื่อจงใจสร้างความอัปยศให้กับเสวี่ยหงดีกว่าไปทำร้ายเสวี่ยหงหยางจื่อคลายพลังของดาบเพลิงออกก่อนที่จะมองไปที่เสวี่ยหงด้วยสายตาเย้ยหยัน"เป็นอย่างไรบ้างที่ถูกสวะคนนี้เอาชนะด้วยกระบวนท่าเดียว" หยางจื่อกล่าวอย่างเย็นชา"เจ้า... คอยดูเถอะข้าจะรายงานเรื่องนี้ให้กับท่านพ่อของข้า" เสวี่ยหงกล่าว"เอาเลยทำตามที่เจ้าต้องการเลย เพราะข้าก็ได้รายงานสิ่งที่เจ้ากล่าวออกมาทั้งหมดให้กับอาจารย์ของข้าไปเเล้ว" หยางจื่อกล่าวด้วยรอยยิ้มและดึงป้ายสีแดงออกมา"เเล้วเจ้าจะได้รู้ว่าข้าหรือพ่อของเจ้าเป็นความอัปยศของตระกูล" เสียงของเสวี่ยเฟิงกล่าวใบหน้าของเสวี่ยหงซีดขาวในทันที และใบหน้าศิษย์สายในเองก็ยิ่งแสดงถึงความหวาดกลัว ทั้งหยางจื่อและอาจารย์ของเขาไม่ต่างจากสัตว์ประหลาดสองตัวเลย--------------------------------------------------------------------------------

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

สวะที่เหยียบย่ำผู้เเข็งแกร่ง

คล้ายกับเรื่องหยางจื่อราชันดาบพิชิตสวรรค์ ที่คุณอ่าน

หยางจื่อราชันดาบพิชิตสวรรค์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

สวะที่เหยียบย่ำผู้เเข็งแกร่ง

คล้ายกับเรื่องหยางจื่อราชันดาบพิชิตสวรรค์ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้