จอมอสูรพลิกสวรรค์ (Asura Reversing Heaven : Feng Long - 龙峰)

ความโกรธ... คือเปลวไฟที่สามารถแผดเผาได้ทุกสิ่ง... แต่สำหรับ องค์ชายจินเยว่ แล้ว... บัดนี้มันคือเปลวไฟที่กำลังจะเผาผลาญสติสัมปชัญญะของเขาเอง

"หาตัวมันให้เจอ!!!"

เสียงคำรามของเขาก้องกังวานไปทั่วทั้งหุบเขา! แต่คำตอบที่เขาได้รับ... กลับเป็นความเงียบงัน...

องครักษ์ของเขาหายไป... หายไปทีละคน... ราวกับถูกปีศาจในเงามืดกลืนกิน! เหลือเพียงเขาและยอดฝีมืออีกสองคนที่คอยพิทักษ์ "ผลมังกรปฐพีบรรพกาล" เท่านั้น

ความหยิ่งทะนงที่เคยมี... บัดนี้ได้ถูกแทนที่ด้วยความหวาดระแวงและความไม่สบายใจที่รุนแรง เขาไม่เคยรู้สึก "ไร้อำนาจ" เช่นนี้มาก่อนในชีวิต!

"นายน้อย... หรือว่าเราควรจะ..." หนึ่งในยอดฝีมือที่เหลืออยู่เอ่ยขึ้นอย่างกล้าๆ กลัวๆ

"หุบปาก!" องค์ชายจินเยว่ตวาดกลับ! "เจ้าคิดจะให้ข้าหนีรึ!? หนีจากมดปลวกเพียงตัวเดียว!?"

แต่ถึงแม้ปากจะพูดเช่นนั้น... ในใจของเขากลับเริ่มหวาดหวั่น...

และในตอนนั้นเอง...

ฟุ่บ...

ก้อนหินก้อนหนึ่ง... ถูกโยนลงมาจากยอดหน้าผา... และตกลงเบื้องหน้าของพวกเขา...

บนก้อนหินนั้น... มี "ป้ายหยกประจำตัว" ขององครักษ์ที่เขาเพิ่งจะส่งออกไป... วางอยู่

"มัน...มันอยู่ใกล้ๆ นี้!"

ทุกคนเงยหน้าขึ้นมองบนยอดหน้าผา... แต่กลับไม่พบสิ่งใด...

"มันกำลังเล่นกับเรา... มันกำลังหยามเกียรติเรา!" องค์ชายจินเยว่กัดฟันแน่น!

แต่แล้ว... ยอดฝีมืออีกคนหนึ่งก็สังเกตเห็นบางสิ่งที่น่าขนลุก...

"นะ...นายน้อย... โปรดดูที่พื้น!"

ทุกคนก้มลงมอง... และก็ได้เห็น...

บนพื้นดินที่แห้งแล้ง... มี "เส้น" จางๆ... ถูกวาดขึ้นด้วยเลือด... มันค่อยๆ ก่อตัวขึ้นเป็น "กระดานหมากรุก" ขนาดใหญ่... ล้อมรอบพวกเขาไว้!

และที่ใจกลางของกระดาน... มีคำๆ หนึ่งถูกเขียนไว้ด้วยเลือด...

"ตาเจ้าเดิน"

"อ๊ากกกกกกกกกกกกก!"

องค์ชายจินเยว่กรีดร้องออกมาอย่างบ้าคลั่ง! นี่คือการยั่วยุที่น่าอัปยศที่สุด! ไอ้สารเลวเบื้องล่างคนนั้น... มันไม่ได้มองว่านี่คือการต่อสู้... แต่มันกำลังมองว่านี่คือ "เกม!" และพวกเขาทั้งหมด... ก็เป็นเพียงแค่ "หมาก" ในเกมของมัน!

"ข้าจะฆ่าเจ้า! ข้าจะฆ่าเจ้าให้ได้!" เขาระเบิดพลังทั้งหมดออกมาและพุ่งทะยานขึ้นไปบนยอดหน้าผา!

แต่... เขาก็ไม่พบใคร...

และในจังหวะที่เขาหันหลังกลับมานั้นเอง... เขาก็ได้เห็น...

ณ จุดที่เขาเคยยืนอยู่... ได้มี "หมาก" อีกตัวหนึ่ง... ถูกเก็บออกจากกระดานไปแล้ว...

ยอดฝีมือคนหนึ่งของเขา... นอนจมกองเลือด... สิ้นใจโดยไม่ทันได้รู้ตัว...

"ไม่!!!"

เหลือเพียงเขา... และองครักษ์คนสุดท้าย... ที่ยืนตัวสั่นเทาอยู่ท่ามกลางกระดานหมากรุกที่ชุ่มโชกไปด้วยโลหิต...

เกมของราชันย์อสูร... ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว... และมันคือเกม... ที่ไม่มีผู้ใดสามารถคาดเดาการเดินครั้งต่อไปของเขาได้