หลังจากความเศร้าที่นายบอกเลิกจางหายไปT_T ชีวิตนี้ก็มีแต่เรียนกับเรียนเพื่อพ่อและคุณนายสุดสวย ถึงจะเศร้าหน่อยๆก็เถอะยังมีสองสหายเป็เพื่อนแก้เหงาถ้ามันไม่มีแฟนไปก่อนนะ วันนี้เป็วันปัจฉิมให้กับนักเรียนที่จบปีการศึกษาใน่เช้า และจะมีการเลี้ยงฉลองในตอนเย็นให้กับนักเรียนชั้นม.6 งานนี้ทุกคนจัดเต็มหล่อๆสวยๆกันทั้งนั้น
"หล่อๆอร้ายยอาหารตากูมากอ่ะวันนี้" ไม่บอกก็รู้สีหน้ามึงบ่งบอกอิ่มทิพย์สุดๆแล้ว
“เฮ้อ”
"เป็ไรอ่ะ" แบมถาม
“เมื่อกี้เดินเข้ามาเห็นนายด้วย แต่เขาไม่ทักกูเลย”เสียใจได้ไหมในฐานะแฟนเก่าก็ได้
"จะให้เขาทักทำไม อยากกลับไปหางี้"
“เปล่า แต่แบบมึงแสดงความอาลัยอาวรกูซักนิดไม่ได้เหรอ”
“เหอะ มึงมันก็เป็ซะแบบนี้เฉิ่มั้แ่หัวยันเท้า ไหนแว่นหนาๆของมึงเนี่ยกูจะพาไปแปลงโฉมก็ไม่ยอม”แบมบ่น
“พวกมึง!" อิงฟ้าวิ่งมาเข้ามาในหอประชุมด้วยใบหน้าตื่นและะโเรียกมาแต่ไกลเลย
“มีอะไร วิ่งมาทำไมเนี่ยเดี๋ยวก็ล้มหัวคะมำความจำเสื่อม เสียโฉมกันพอดี” แบมพูดซะเห็นภาพเลย แต่ก็เห็นด้วยนะ
“แฮ่ก แฮ่ก กูเห็นไอ้นายแฟนเก่ามึงควงสาวอย่างสวยน่าจะเป็หัวหน้าห้อง 2 อ่ะ" อิงฟ้ารีบพูดทั้งที่ยังอยู่ในอาการเหนื่อยหอบ
“จริงเหรอ?”
“จริง เห็นเขาพูดกันว่าคบกันมาได้หกเดือนแล้ว” เดี๋ยวนะหกเดือน อ้าวแล้วกูล่ะ ใบไผ่งง?คบกับกูสามเดือนแล้วอีกคนคบหกดือน คืออะไรก่อน? ไผ่จะไม่ยอมนะเื่นี้
“เดี๋ยวกูมานะ”ต้องไปดูให้เห็นกับตา เมื่อใบไผ่วิ่งมาถึงก็เจอนายอยู่กับผู้หญิงอีกคนจริงๆด้วยแถมสวยมากเลย อย่าบอกนะว่าพวกเขาคบกันจริงอย่าที่อิงฟ้าได้ยินมา....
“นาย! ไผ่ขอคุยด้วยหน่อยได้ไหม”
“ใครอ่ะนาย อ๋อ...ใบไผ่สาวเฉิ่มประจำห้องหนึ่งนี่เอง” ยัยคนนี้คงจะเป็หัวหน้าห้องสองซินะ
“คนนี้ใครอ่ะนาย ไผ่ได้ยินเขาพูดกันว่าคบกันนานแล้วจริงหรือเปล่า”
“อ๋อคนนี้แป้งหอมแฟนนายเองคบกันได้ซักพักแล้ว”
“นายบอกเขาไปตรงๆซิว่าคบมาตั้งหกเดือนแล้ว”
“จริงเหรอนาย?”
“อืม”นายตอบเสียงเบา
“แล้วที่ผ่านมาล่ะที่มาคบกับไผ่คืออะไรเหรอ”
“ขอโทษนะไผ่”นายไม่บอกเหตุผลเลือกที่จะขอโทษแทน
“โธ่!จะบอกให้เอาบุญนะ นายเขาไปคุยด้วยเพราะเขาแพ้พนันบอลกับเพื่อนต่างหากล่ะ ไม่ได้อยากจะคบกับคนเฉิ่มๆแบบเธอหรอกนะ”
เพี๊ยะ เพี๊ยะ
เสียงฝ่ามือของใบไผ่กระทบลงหน้าของนายผู้เป็แฟนเก่าทันที จะทนฟังได้ยังไงกันต้องเป็ตัวตลกขนาดไหนเขาถึงเอาไปพนันแบบนี้กัน
"เลว เลวมากที่มาหลอกกันแบบนี้ ไม่ได้รู้สึกดีด้วยมาหลอกกันทำไม" ใบไผ่ตะคอกใส่นายน้ำเสียงบ่งบอกถึงความเสียใจจากกระทำของคนที่เคยรัก
"ขอโทษนะ นายไม่ได้ตั้งใจจริงๆ" นายยังคงยืนหลบตาไม่กล้าแม้จะสบตากันเลย ฮื่อๆนาทีนี้น้ำตาเหมือนก๊อกน้ำสั่งได้อ่ะ เจ็บชะมัดเลย เพราะเฉิ่มเหรอถึงหลอกกันได้ขนาดนี้ เพราะไม่สวยเลยต้องโดนแกล้งแบบนี้เหรอใจร้ายเกินไปแล้ว ก่อนที่เหตุการณ์จะแย่ไปกว่านี้เพื่อนทั้งสองก็วิ่งมาเห็นเหตุการณ์เข้าพอดีจึงเขาไปต่อว่านายอีกรอบ แต่ตอนนี้ใบไผ่คนนี้ไม่มีอารมณ์จะรับรู้อะไรแล้วเหนื่อยเหลือเกินที่ต้องมาเจออะไรแบบนี้ในวันที่ควรจะได้สนุกกับเพื่อน
“ไผ่ มึงโอเคไหม”อิงฟ้าถามด้วยสีหน้าเป็กังวล
“กลับไหม เดี๋ยวไปส่ง”แบมพูด
“ไม่ไหวอ่ะ อยากกลับแล้ว”
ออกจากตรงนี้กันเถอะ จบซะทีเลิกงมงายว่าเขาจะรักกันจริงแบบนี้ก็ดีเหมือนกันไผ่คนนี้จะได้เริ่มต้นใหม่ซะทีมูฟออนแล้วนะ คราวนี้ต่อให้มาคุกเข่าร้องไห้ขอโทษก็ไม่ยอมแล้ว!
เช้าวันใหม่...หลังจากร้องไห้เสียใจจนมีสติมากขึ้นก็ต้องเริ่มหากิจกรรมทำเพื่อไม่ให้ตัวเองฟุ้งซ่านและกลับไปคิดถึงคนใจร้ายอีก ใบไผ่จึงเลือกที่จะหยิบมือถือเพื่อดูความเคลื่อนไหวในโลกโซเซียลนอนไถหน้าจอซักพักก็เจอสเตตัสของนาย...
10 ชั่วโมงที่แล้ว
นาย ‘มีแฟนแล้วนะ’ ขึ้นสเตตัสเปิดเผยซักทีนะยินดีด้วยล่ะกันขอให้โดนหลอกไวๆ ขอให้แฟนนอกใจเหมือนที่ทำกับไผ่นะสาธุ กำลังอวยพรแฟนเก่าจู่ๆเสียงกรุ๊ปไลน์ก็ดังขึ้น
กรุ๊ปไลน์ 'คนมีสาระเขาคุยกัน'
แบมบี้เบ้าหน้าฟ้าประทาน : ชะนีน้อยโอเคยัง
ไผ่นี้อร่อยนะ : เคแล้ว แบมมึงว่ากูควรแปลงโฉมจริงๆใช่ไหม
แบมบี้เบ้าหน้าฟ้าประทาน : มันจะดีมากมึงเชื่อกู
ไผ่นี้อร่อยนะ : อย่าหลอกให้กูเชื่อใจแล้วเทกูนะ
แบมบี้เบ้าหน้าฟ้าประทาน : กูไม่ใช่ผู้ของมึง กูเพื่อนมึงเผื่อลืม
ไผ่นี้อร่อยนะ : กูคิดได้จากเื่เมื่อคืนที่ผ่านมาว่ากูน่าจะลองพัฒนาตัวเองให้ดีขึ้น
อิงฟ้าจ้า : เอาจริงดิ กูตาฝาดหรือเปล่าเนี่ย
ไผ่นี้อร่อยนะ : เอาจริง 100เปอร์เซ็นต์ แต่กูงบน้อยจัดเบาๆก่อนได้ไหม
แบมบี้เบ้าหน้าฟ้าประทาน : งั้นเริ่มที่ผม และแว่นเ้าปัญหา แค่สองอย่างนี้มึงก็ดูดีขึ้นแล้วเชื่อกู
อิงฟ้าจ้า : +1 กูเห็นด้วย
เพื่อนสองคนเชียร์ขนาดนี้แล้วก็คงต้องลองดู จะทำให้นายเสียดายที่ทิ้งคนน่ารักแบบเราให้ได้คอยดู หลังจากนั้นอิงฟ้าและแบมก็พาใบไผ่คนนี้ ไปที่ห้างเพื่อเปลี่ยนแปลงตัวเองให้ดีขึ้นทุกอย่างเหมือนจะง่ายเมื่อคุณหนูอิงฟ้าพาเข้าร้านประจำของนางและคุณแม่ เราจึงได้รับการต้อนรับเป็อย่างดีโดยเริ่มจากการตัดและดัดทรงผมให้เข้ากับใบหน้าอันน่ารักของใบไผ่ที่ถูกปกปิดไว้
1 ชั่วโมงผ่านไป
“ว้าว ไม่น่าเชื่อเลยนะคะเพื่อนคุณน้องอิงฟ้า แค่ทรงผมใหม่จะเปลี่ยนเป็คนละคนน่ารักจิ้มลิ้มขึ้นตั้งเยอะเลย”ช่างทำผมเอ่ยชม
"ชะนีน้อยของกูดูเป็ผู้เป็คนมากขึ้นดีใจน้ำตาจะไหลแล้ว"แบมตาลุกวาว จนใบไผ่เริ่มคิดว่าที่ผ่านเขาขี้เหร่หรือเฉิ่มขนาดนั้นเลยหรือไง
“เว่อร์ป่ะมึง”
“จริงไผ่มึงน่ารักขึ้นเป็กอง ไม่เชื่อส่องกระจกดูซิ” อิงฟ้ายืนยันอีกเสียงสนับสนุนแบมอย่างเห็นด้วย ทำให้ไผ่อดไม่ได้ที่จะเดินมาส่องดูตัวเองหน้ากระจก... เชี้ย ไม่น่าเชื่อแค่ทรงผมจะทำให้คนเราเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้ขออนุญาตหลงตัวเองได้ไหมอ่ะน่ารักอยู่แล้วยิ่งน่ารักไปอีกเฮ้อเหนื่อยใจจริงๆเลย
“อุ้ยๆยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ปังเหมือนที่กูพูดป่ะ”
“เหอะ กูมันน่ารักอยู่แล้วโว้ย"
“มั่นมากเพื่อนกู”แบมพูดไม่พอมึงมองบนทำไม? หลังจากเปลี่ยนทรงผมที่โดนใจแล้วก็ต่อด้วยการเปลี่ยนแว่น ซึ่งจริงๆแว่นแค่ถอดออกก็เรียบร้อยเนื่องจากใบไผ่ไม่ได้มีปัญหาทางด้านสายตาเพียงแค่เคยชินกับการใส่แว่นและมีความมั่นใจเมื่อมีแว่นอยู่บนใบหน้าเท่านั้นเอง
โอ๊ะ! มัวแต่คิดอะไรเพลินไปหน่อยทำให้เดินชนกับผู้ชายอีกคนทันที
“ขอบโทษค่ะ” โหหน้าตาดีชะมัดขนาดใส่แมสอยู่ยังดูดีจนทะลุแมสเลยอ่ะ
“เจ็บไหม"
“ไม่ค่ะ เออคุณล่ะ เจ็บตรงไหนไหมคะ”
"ไม่ "
“ไทม์ ไปกันเถอะคะหนังจะฉายแล้ว”เสียงเรียกของผู้หญิงดังขึ้นสงสัยจะเป็แฟนแน่เลย
“ครับ”ก่อนที่เขาเดินจากไปบังเอิญได้สบตากับเขางื้ออแค่สายตาที่จ้องกันยังมีเสน่ห์น่าหลงใหลขนาดนี้เขาทำได้ยังไงกัน...
ตึก ตึก ตึก
แล้วหัวใจจะเต้นแรงทำไมเนี่ย…
************
#เขาเจอกันแล้วนะ
อย่าเพิ่งเบื่อกันน๊า อีกเด่ี๋ยวน้องจะเข้ามหาลัยแล้ว…..น้องจะค่อยๆเปลี่ยนแปลงไปทีละนิดนะ
2K
