ตอน ตระกูลสุดโหด
วันนี้เจนกลับมาบ้านก็ดูซึมๆ พอตอนค่ำเธอก็เข้าห้องไปนอนก่อนน้องๆ ปล่อยให้นีโอกับจานีสนั่งดูหนังกับพ่อัและแม่ฟ้าจนดึก
ัเห็นลูกสาวคนโตชั้นป.4บอกว่าเพลียก็เลยไม่ได้เอะใจอะไร พอฟ้ามาส่งนีโอกับจานีสเข้านอนเธอจึงไม่เข้ามาเพราะกลัวเจนจะใตื่น แถมยังกำชับให้นีโอและจานีสค่อยๆปีนขึ้นเตียงเบาๆอีกด้วย
จานีสขึ้นนอนหงายบนเตียงชั้นล่างแล้วเอ่ยปากเบาๆ "ฝันดีนะนีโอ"
"พี่สิ" นีโอตอบลงมาจากเตียงชั้นสอง (ชั้นสามเจนนอนอยู่)
"ฝันดีนะพี่นีโอ" จานีสเอ่ยอีกครั้ง
"อื้ม ฝันดีเช่นกันตัวแสบ" นีโอตอบน้องแล้วทิ้งตัวนอน
"ฝันดีนะพี่เจน" ทั้งคู่พูดพร้อมกัน
สองพี่น้องหลับไปได้ซักพักก็ต้องสะดุ้งตื่นขึ้นมาด้วยความใเพราะว่าได้ยินเสียงร้องไห้กระซิกๆ
ฮือ! ๆ ๆ เสียงร้องเบาหวิวแต่ฟังแล้วให้ความรู้สึกเย็นเฉียบเข้ามากลางกระดูกสันหลัง
ฝลุ่บ! นีโอรีบชักผ้าห่มขึ้นมาคลุมโปง
หยึ๋ย! จานีสกอดอกตัวเองและเอาขาหนีบกันจนเกร็งตัวสั่น
ฮือ! ๆ เสียงร้องยังดังแว่วเป็ระยะๆ ราวกับมันอยู่ในห้อง หรืออยู่บนหน้าเรานี่เอง
"พี่นีโอ ได้ยินไหม" จานีสพยายามพูดให้เบาสุดเสียง
"อื่อ อย่าทักดิ" นีโอตัวสั่นไปแล้ว ผ้าห่มบนตัวเขากระพือตามมือที่จับไว้
ซักพักเสียงร้องเงียบไป สองพี่น้องกำลังผลอยหลับ เคลิ้มสู่ภวังค์
ฮือ! ๆ เสียงร้องไห้ดังขึ้นมาอีก คราวนี้ชัดเจนเต็มสองหู
โครมม! นีโอโดดลงจากเตียงชั้นสองแล้ววิ่งหนีออกห้องแต่ดันวิ่งชนประตูล้มลงไปนอนหงาย
ตุ๊บ! ๆ ๆ จานีสวิ่งชนผนังห้องอีกด้านเธอรีบเอามือควานหาสวิทช์ไฟ
แป๊ก! ไฟในห้องสว่างขึ้น สองพี่น้องรีบยืนเขย่งเท้าดูพี่สาวเพราะจะปลุกให้หนีออกไปด้วยกัน
ภาพที่เห็นกลับเป็ว่าเจนนอนคว่ำหน้ากับหมอนแล้วแอบร้องไห้กระซิกๆ น้ำตาของเธอเลอะเต็มแก้มขาวๆ หูแดง หมอนชุ่มไปหมด
นีโอปีนขึ้นมาชั้นบนแล้วเขย่าตัวพี่สาว "พี่เจน เป็อะไรไป"
"เป็อะไร บอกพวกเราจิ" จานีสยืนเกาะบันไดลิง
"ไม่มีอะไร ฮือ! ๆ " เจนปาดน้ำตา
"สุมหัว" จานีสเอ่ยขึ้น
"ก็บอกว่าไม่เป็ไรไง" เจนตะคอกแล้วปล่อยโฮออกมาเสียงดัง
"แต่กฏสุมหัวไม่มีข้อแม้นะ งั้นกฏของตระกูลเราก็ไม่ศักดิ์สิทธิ์อีกแล้วสิ" นีโอลูบหลังพี่สาวไปด้วย
"ช่าย ตั้งร้อยๆปี" จานีสเสริม
เจนเอามือลูบหน้าที่แดงก่ำแล้วยอมลุกขึ้นมานั่งสุมหัวกับน้องๆบนเตียงเล็กๆชั้นสามที่เบียดเสียดกัน
ทุกคนเอาหัวชนกันแล้วฟังเจนเล่าปัญหาที่ทำให้เธอร้องไห้
ตัดภาพไปตอนบ่ายของวันนี้
เจนยืนต่อแถวซื้อขนมที่โรงอาหารด้วยสีหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส
"หนูเอาน้ำแดงสามแก้ว ช็อกโกแลตสามอันค่ะ" เธอกล่าวกับแม่ค้า
ทว่าพอรับของเต็มมือแล้วหันกลับมาเจนพลาดเดินชนคนที่ต่อข้างหลัง
"อ๊าย! ยัยบ้านี่" รุ่นพี่ป.6 ใร้องเมื่อโดนน้ำแดงหกเลอะเต็มเสื้อ
"ขอโทษค่ะ หนูขอโทษ" เจนรีบก้มหน้าโค้งคำนับรุ่นพี่ขณะที่อกเสื้อตัวเองก็เลอะ สองมือกอดแก้วไว้แนบอก
"ไปไกลๆเลยยัยสะเหร่อ" รุ่นพี่อีกคนดุด่า
"ยัยนี่ใช่ไหมที่อวดครอบครัวใหม่" เพื่อนของหล่อนอีกคนเอ่ยลอยๆ
"ฝากบอกน้องชายด้วยนะว่าอย่าโม้มากเดี๋ยวปากแตก" อีกคนเสริม
ฮ่า! ๆ ๆ ทั้งก๊วนพากันหัวเราะชอบใจ
ตุ๊บ! ๆ ๆ เจนรีบวิ่งหนี น้ำตาก็ร่วงกราวลงพื้น เธอมาแอบหลบอยู่หลังโรงอาหารเพราะว่ากลัวนีโอกับจานีสเห็นตัวเองในสภาพนี้
"จะไปไหนยัยเสร่อ" รุ่นพี่คนเดิมที่เสื้อเลอะพาพวกเดินสะกดรอยตามมา
ป๊าบบบ! เพื่อนของมันตบเข้าที่ท้ายทอยของเจน เธอเซไปหาพวกมันอีกคน
หมับ! โอ๊ยยย! พี่อีกคนดึงผมเจนแล้วยิ้มแสยะใส่
คนที่เสื้อเลอะรีบวิ่งกรูเข้ามาแล้วง้างมือฟาดหน้าเล็กๆของเจนสุดแรง
เพี๊ยะ! โอ๊ยย! เจนร้องด้วยความเ็ป
"อย่าทำที่หน้าเดี๋ยวมีแผล" อีกคนบอกแล้วก็ชกท้องของเจนดังปั่ก
อุ๊ก! เจนตัวงอหน้านิ่ว
"จำไว้นะ อย่าซุ่มซ่ามกับห้องหกทับเจ็ด" (ห้องโหล่) คนตัวโตที่สุดขู่เจน
"ไป๊ ไปซะ ฉิ่ว ๆ" คนที่ดึงผมพลักเจนเซถลา เธอรีบวิ่งหนีออกมาในสภาพที่ขนมและน้ำหกเกลื่อนพื้น
"ฮ่า! ๆ ๆ ยัยโง่เอ๊ย" แก๊งค์เด็กเกเรก้มเก็บขนมขึ้นมากินแล้วหัวเราะชอบใจ
ตัดมาที่ห้องนอนกลางดึก
จานีสลงมานั่งเตียงชั้นล่างแล้วนีโอก็คุกเข่ากับพื้นตัดเล็บมือให้เธอทีละข้าง เขาตัดนิ้วละสองทีให้เป็แบบปลายสามเหลี่ยมแหลมๆ
"ไม่บอกพ่อนะ" เจนกำชับน้อง เธอเองก็นั่งบนพื้นแล้วเอาที่ฝนเล็บมาตะไบเล็บตัวเอง สีหน้าดูดีขึ้นมาก
"บอกจะไปสนุกอะไรเล่า" นีโอตอบ
"ตาต่อตาฝันต่อฝัน" จานีสย้ำ
"เดี๋ยว ๆ ผมเป็สุภาพบุรุษนี่นา ทำร้ายผู้หญิงไม่ได้ ทำยังไงดี" นีโอเอ่ย
"ก็เป็สุภาพตีจิ" จานีสตอบ
คืนนี้สามพี่น้องลากผ้าห่มลงมานอนเรียงกันบนพื้นและคุยแผนร้ายจนหลับไป รุ่งเช้าก็ทำตัวปกติเหมือนเคยจนักับฟ้าไปส่งที่โรงเรียน
"วันนี้ทำไมกระเป๋าใหญ่จังลูก" ฟ้าถามนีโอขณะที่ก้มหอมแก้มลูกๆทีละคน
"อ่อ วันนี้มีงานเข้าครับ" นีโอตอบแล้ววิ่งหนีไปก่อน
"รักหนูไหม ป๊ะป๋า" จานีสอ้อนกว่าปกติ
"รักสิลูก รักที่สุดเลยสามคนเนี๊ยะ" ัตอบลูกสาวคนเล็กและลูบหัวลูกสาวคนโต
"งั้นอย่าดุพวกเราเยอะนะคะ" เจนตอบเป็ลาง
พอถึงตอนเที่ยงสามพี่น้องก็มารวมตัวกันที่โต๊ะหินอ่อนที่รุ่นพี่ชอบมานั่ง
นีโอใส่วิคผมยาวสีทองและใส่กระโปรงจีบของเจนสวมทับกางเกงขาสั้นนักเรียน เจนถือที่ปั๊มโถส้วมไว้ข้างหลัง จานีสปีนขึ้นกิ่งไม้ไปนั่งอยู่บนหัวพี่ เธอห้อยขาลงมาเหมือนลิง
"เฮ้ยพวกเรา ดูนั่นสิ พี่น้องดาวน์ซินโดรม" ยัยรุ่นพี่ที่เสื้อเลอะเอ่ยขึ้น เพื่อนอีกสี่คนกำลังเดินตามมา
"ลุกขึ้น นี่ที่นั่งพวกกรู" รุ่นพี่ที่ตัวใหญ่ที่สุดตะคอกใส่หน้าเจน
ทั้งสามพี่น้องเงียบกริบ ทว่าจ้องตาไม่ละ รอให้พวกนั้นเข้ามาใกล้ๆ
"อุ๊ยดูซิ นี่ตัวอะไรอะ ทุเรศชะมัด" พี่อีกคนเดินมาจับผมสีทองของนีโอ
ฮ่า! ๆ ๆ พวกมันหัวเราะเกรียวกราว
"ชอบใช่ไหมยะ" นีโอขึ้นไปยืนบนโต๊ะหินอ่อน
ป๊าบบบ! เขาฟาดหลังมือเข้ากับหน้ารุ่นพี่สุดแรงเกิด
อ๊ายยย! หล่อนหน้าสะบัดแดงฉาน น้ำตาถึงกับกระเซ็นออกจากหางตา
"ตบ" หล่อนสั่งเพื่อนๆ ไม่ทันพูดเสร็จนีโอยกเท้าถีบเข้าเต็มปาก
เปรี๊ยงงง! หล่อนลงไปกองบนพื้น
"อย่าอวดดีกับเหมันทร์" นีโอะโลั่น
"เอามัน" รุ่นพี่ตัวโตที่สุดแหกปากแล้ววิ่งเข้ามา
ฟ้าว! จานีสะโลงจากต้นไม้ลงมานั่งบนบ่าในท่าขี่คอหล่อนแบบพอดีเผง
"อย่ามาเจ๋ออออ" เธอแหกปากใส่หน้ารุ่นพี่แล้วเอาเล็บมือคมๆข่วนหน้า
โอ๊ย! อ๊ายยย! เล็บกรีดข่วนหน้าขาวๆจนแดงฉาน มีเืซึมออกมาตามรอยบาดยาวๆสีแดง
โครมมม! ร่างั์ล้มลงไปนอน จานีสกลิ้งตุบตับ
แคว่ก! ๆ เธอถอนหญ้ามาอุดปากรุ่นพี่แถมยังกระโจนนั่งบนท้องจนหล่อนจุกหน้าม่วงหน้าแดง
แก! อีกสองคนวิ่งเข้ามาพร้อมๆกัน เจนยกไม้ปั๊มโถส้วมสองอันกระแทกหน้าทั้งสองคน
ปั่บ! ปลายยางของที่กดโถส้วมครอบเต็มปากสองคนนั้น หน้าโดนเสยแหงนขึ้น อุ๊ปส์! ๆ ๆ พวกหล่อนพูดไม่ออกเพราะโดนครอบปาก
ฮี่! ๆ ๆ "สะเหร่อเหร๋อออ" เจนดึงไม้ปั๊มโถออกแล้วหัวเราะแบบซาดิสม์
ย๊ากส์! นีโอะโลงจากโตะแบบข้ามหัวเจน
โครมมม! เค้าถีบสองขาเข้าหน้าอกรุ่นพี่ ทั้งคู่หงายหลังลงไปนอนด้วยเท้าที่กระแทกอก ส่วนนีโอก็หล่นลงมาทับบนตัวทั้งคู่อีกที
เจนเดินข้ามตัวพี่ๆที่นอนชักดิ้นชักงอกับพื้นแล้วเหยียบรองเท้านักเรียนบนหน้าทีละคน
"ขอปั๊มตรารองเท้าไว้บนหน้าหน่อยนะคะ" รอยพื้นรองเท้าแดงติดเเก้มรุ่นพี่สี่คน
ฮือ! ๆ ๆ รุ่นพี่คนสุดท้ายยืนร้องไห้ขาสั่น หล่อนคือคนที่เสื้อเลอะน้ำแดงวันก่อนนั่นเอง
"มานี่ สาเร่อหย๋อ" จานีสวิ่งไปยืนเขย่งเท้าแล้วเอามือจิกหัวรุ่นพี่ให้ก้มลง
"ขอโทษพี่ฉันจิ" เธอกล่าว
"ฮือ ๆ ขอโทษ ขอโทษนะ" รุ่นพี่ร้องไห้โฮ
"เจนนิสสตาร์ รู้จักไหมเจนนิสสตาร์" จานีสสั่งแล้วจิกหัวหล่อนให้ก้มต่ำลงมาอีก
"ฮืออ! ขอโทษนะเจนนิสสตาร์" รุ่นพี่คุกเข่าเอ่ยพร่ำทั้งน้ำตา
ปุ้งงง! นีโอถีบเข้าที่หน้าหล่อนอีกที ทั้งๆที่รุ่นพี่กำลังขอโทษเขากลับทำได้ลงคอ
เป็เพราะภาพที่เจนเล่าว่าโดนรุมตบแบบห้าต่อหนึ่งมันทำให้เขาแค้นสุดใจ
โครมมม! สาวคนนั้นลงไปนอนกอง
"ไปได้ ไปไกลๆ แล้วอย่ามาเจ๋อกับเหมันทร์" จานีสชี้ที่ป้ายชื่อบนอกเสื้อ
ตุ๊บ! ๆ ๆ รุ่นพี่พยุงกันลุกแล้ววิ่งหนีไปฟ้องครู(แบบฟ้องไม่หมด)
ซักพักก็มีเสียงประกาศไมค์ดังไปทั่วโรงเรียนเพื่อตามหาสามพี่น้อง
ที่ศาลาพระริมสระน้ำใส
สามพี่น้องนอนหงายเรียงกัน เอาหัวไปทางพระแล้วเหยียดเท้ายาว
"เอายังไงดี" นีโอถาม
"รอเค้าเรียกพ่อมาก่อน" เจนตอบ
"เราจะโดนไล่ออกจากบ้านม๊าย" จานีสถาม
"ไม่รู้สิ กำลังจะได้น้องอยู่แล้วเชียว" นีโอตอบ
"เราไม่ต้องหาพ่อใหม่แม่ใช่ม๊ายพี่เจน" จานีสถาม
"ไม่หรอก พี่มีหลักฐานว่าพี่โดนรุมตบก่อน" เจนตอบน้องๆขณะที่คิดวางแผนเอาตัวรอด
พอคุณครูไม่เจอตัวสามพี่น้องจึงติดป้ายประกาศจับพร้อมรูปถ่ายไว้ทั่วโรงเรียน
ด่วนที่สุด!
ใครพบเห็นนักเรียนก่อเหตุทะเลาะวิวาทแจ้งห้องปกครองทันที
1ด.ญ.จีนัสสตาร์ เหมันทร์ (จานีส)
2ด.ช. นิมมันทร์นพ เหมันทร์ (นีโอ)
3ด.ญ. เจนิสตาร์ เหมันทร์ (เจน)