กลบสวรรค์ สะท้านสามโลก

ปั้งๆ จางเฟิงตอนนี้อยู่ในป่า..

เขากำลังฝึกวิชาหมัด7สังหารอย่างขมักเขมน เเฮ่กๆ ทำไมกล้ามเนื้อของข้าอ่อนเเรงขนาดนี้ ข้าเเค่ฝึก 1ชั่วโมงเองนะ เขาหยุดการฝึก

มือของเขาตอนนี้เป็นสีเเดงฉาน ราวกับสีเลือด เขาเอามือน้อยๆของตัวเองลูบตรง มือของตนเอง "ข้าจะใช้มือของข้า ในการฝ่าอุปสรรค ชีวิตของข้า "

เขาลุกขึ้นเเล้วเอาผ้ามาพันมือของตนเอง

จนดูไม่ออกว่ามีอาการบาดเจ็บรึเปล่า

ระหว่างทางเดินออกมา เขาพบว่ามันค่ำเสียเเล้ว

เวลานี้น่าจะเป็น 6โมงเย็น อากาศของที่นี่

เวลาตกเย็นมักจะหนาว 

เมื่อเขามาถึงหมู่บ้าน ได้ยินเสียงฟิ้วววววว

เหมือนมีอะไรตัดผ่านอากาศ เขาเห็นกระบี่ที่ลอยอยู่เหนือฟ้า เห็นคนชุดขาว 

หน้าตาเย่อหยิ่งทนง จางเฟิงยังไม่เข้าหมู่บ้าน ชายคนหนึ่งเขายืนอยู่บนอากาศ

เขาคนนี้น่าจะอยู่ขั้นนภา จึงสามารถ

เหาะได้ ส่วนเซียนคนอื่นๆ พวกเขายืนอยู่บนใบ ของกระบี่ พวกเขามีประมาณ20คน

ฟิ้วววเสียงตัดอากาศ. เสียงดังจนหูเเทบเเตก 

ตู้ม. มีชายชราคนหนึ่งหนวดเคราสีขาวจนหมด เส้นผมสีขาว 

เขายืนอยู่บนใบกระบี่ ชายคนนี้อยู่ขั้น

หยั่งปราณ ขั้น3. ชายชราคนนี้ยืนอยู่บนใบกระบี่ มีกระบี่นับสิบลอยอยู่ รอบๆตัวเขา 

เขายกมือขึ้นกระบี่ มันบินไปตามนิ้วเขาชี้

"ท่านผู้อวุโสสูงสุด ชายผู้อยู่ขั้น นภา เเละ

เหล่าเซียนที่ยืนอยู่บนใบกระบี่

ชายชราคนนี้คือผู้อวุโสสูงสุดหรอ 

ชายชรายิ้มออกมา "ฮ่าๆถึงกับต้องให้

ผู้อวุโสอย่างข้ามาเลยหรือ ชายชราพูดกับ

ชายที่ยืนอยู่ขั้นนภา สำนักหานชิงของเราจะมีหรือ ที่จะมีคน มาลบหลู่ได้ สำนักตั้งมานับพันปี

เหล่าชาวบ้านพวกเขาพากันนั่งหมอบลงด้วย

ความหวาดกลัว โดยมีเหล่าเซียนอยู่กันบนท้องฟ้า เหนือหัวของพวกเขา

เฮอะกะอิเเค่มนุษธรรมดากระจอกงอกง่อย

เเค่ข้าดีดนิ้วมันก็ตายเเล้ว มนุษย์

ในโลกนี้เเทบจะไร้ค่าในสายตาของพวกข้า

'พวกเจ้ามนุษไม่ส่ง ทรัพย์ยากรมาให้พวกข้า

เป็นเวลา1ปีเเล้ว ข้าเคยให้โอกาศพวกเจ้า

เเล้วนะเพื่อไม่ให้เป็นเยี่ยงอย่าง

พวกเจ้าสมควรตายกันทั้งหมด 

"ชายชราผู้ที่สอนหนังสือให้กับเด็กๆ เขาลุกขึ้น

ท่านเซียนผู้ยิ่งใหญ่ ท่าน.ท. ได้โปรดยก

โทษให้พวกเราด้วย ข้าวอันจะกินก็ไม่มี

มันเเล้งซะเหลือเกินขอรับอย่าทำอะไรพวกเราเลย

ฉึกฟิ้ววว กระบี่ในบินพุ่งฟันลงไปที่ กลางเเสก

หน้าของชายชรา มันคมอย่างมากฟันลงจน

. ขาดเป็นสองท่อนลายตรง ไม่ทันให้ใครได้มองทัน

เสียงของชาวบ้านธรรมดา ไม่ท่านผู้เฒ่า

ท่านเซียนอย่าทำอะไรพวกเราเลย

.... จางเฟิงมองภาพนี้ด้วยอกสั่นขวาญเเขวน

ถ้าเขาออกมาโดนพวกมันฆ่าเเน่ นี่ๆหรือเซียน

เเม้เเต่หมู่บ้านเล็กๆมันยัง ฆ่าได้ทำไมมันโหดเหี้ยมอย่างนี่

"พวกมนุษหน้าโง่ พวกเจ้ามันก็เเค่พวกสวะ

ในโลกเเห่งการบำเพ็ญตบะ พวกเจ้ามันไร่ค่า

ผู้อวุโสสูงสุดของสำนักหานชิง กล่าวออกมา

เหล่าผู้คนในหมู่บ้านต่าง ตัวสั่นด้วยความหวาดกลัว เเม้เเต่เด็กเเรกเกิดยังไม่ร้อง ไห้

ความน่าหวาดกลัวของสิ่งที่เรียกว่าเซียน

มันน่ากลัวโดยเเท้ จางเฟิงผู้ที่ซ่อนอยู่นอกหมู่บ้าน เขาจ้องมองไปที่กลุ่มชาวบ้าน นับร้อย

ที่นั่งอยู่กลางลานหมู่บ้าน

หึข่าวการฆ่าล้างบางหมู่บ้านครั่งนี่

คงจะทำให้พวกสวะ มนุษย์ชั้นต่ำ หวาดกลัว

เเละยำเกรง 

"พวกมันคงไม่เบี้ยวค่าส่ง ทรัพยากรอีกเเน่. เจ้าสำนักหานชิงกล่าวออกมาด้วยเสียงที่เย้ยหยัน สายตาที่เยาะเย้ย

ฆ่ามันให้หมดเเล้วเอาสิ่งมีค่ากลับสำนัก

เเม้เเต่เด็กก็อย่าให้รอด

เหล่าเซียนยกมือขึ้น นื้วชี้กับนิ้วกลาง

ชิดกัน กระบี่ที่ลอยอยู่เหนืออากาศ สั่นสะท้าน

พร้อมกับพุ่งไปตาม จุดที่นิ้วชี้ หวิววว

ฉึกๆ ฉัวะ ฉัวะเสียงของกระบี่ ที่ฟาดฟันคนใน

หมู่บ้าน บางทีก็กระบี่ก็พันไปที่คอ จนทำให้คอหลุดออกมา บางทีกระบี่ เเทงทะลุท้อง คว้าน เครื่องในออกมา เลือดจนนองหมู่บ้าน

"

ไม่ท่านเซียนอย่าทำอะไรพวกเราเลย

ท่านเซียนผู้ยิ่งใหญ่ พูดไม่ทันจบ ร่างกายของ ชายคนนั้นขาดออกเป็นสองท่อน ฮือๆ

เสียงของเด็กที่ร้องไห้ เสียงของผู้หญิงที่ร้องไห้

ฉึกๆฉัวะๆเสียงกระบี่ฟันไปที่จุด กลุ่มคนในหมู่บ้านไม่หยุด

"พอได้เเล้ว เสียงของเจ้าสำนักหานชิงพูดออกมา

. ไปเก็บของมีค่า ไม่ว่าจะเป็นวัว ควาย เป็ดไก่ของ

มีค่าเอามารวมไว้หน้าหมู่บ้าน

.ตอนนี้จุดกลางหมู่บ้านเต็มไปด้วยกองเครื่องใน

กองเลือดเนื้อที่กองอยู่ น่าสยดสยองอย่างยิ่ง

จางเฟิงที่หมอบมองดูการฆ่าล้างบาง

เขาร้องไห้ออกมาด้วยน้ำตานี่ๆมันอะไร ทำไมถึงเป็นเเบบนี้ ทำไมเซียนถึงโหดร้ายอย่างนี่ ถ้าถถ ข้ามีพลัง ทุกคนในหมู่บ้านคงไม่ตาย น้ำตาที่ไหลลินอาบเเก้ม ท่านอาจาร ท่านคงไม่ตาย

"ถ้าข้ามีพลัง เขาจ้องมองเหล่าเซียนด้วยความ

โกรธเเค้น. สำนักหานชิงง ข้าจะฆ่าล้างบาง

...สำนักพวกเจ้าในสักวัน

พวกผู่ฝึกตนสำนักหานชิงเหล่านั้น กวาดต้อนของมีค่าทั้งหมด มาไว้หน้าหมู่บ้าน ตรงกลางหมู่บ้าน

มีเเค่ผู้อวุโสสูงสุดกับเจ้าสำนักเท่านั้น

กองเลือดกองอวัยวะต่างๆ. ลอยคละคลุ้ง

ผู้อวุโสสูงสุด ยกมือขึ้น จรดฟ้า นภา ดับจันทร์ ทราส่องเเสง จงยกพลังให้เเก่ข้า วื้ดดดด

ก่อเกิดเป็นลูกทรงกลมสีเเดงฉาน ที่เหนือฝ่า

มือเขา มันขยายใหญ่ขึ้น ใหญ่ขึ้น

จนใหญ่ประมาณ 50เมตร มันวางมือลงพร้อมชี้ลงมาที่หมู่บ้าน วื้ดดด ลูกทรงกลม มันพุ่งลง

มาหมู่บ้าน ด้วยความร้อนเเรงของมัน เเม้เเต่อยู่ไกลๆยังรู้สึกได้

ตู้มมมมม ก่อเกิดทะเลเพลิง มันไหม้ บ้านเรือนของชาวบ้าน ไหม้กองซากศพ

เห้อช่างเป็นทักษะที่ใช้พลังเยอะจริงๆ มันพูดออกมา ด้วยความไม่เเยเเส พวกเรากลับ เจ้าสำนักพุดออกมา ฟิ้ววว เสียงกระบี่. เเหวกฟ้า จากหมู่บ้านไป เเม้เเต่ของมีค่าที่พวกมัน

ขนออกมายังหายไปด้วย

จางเฟิงมองหมู่บ้านที่อยู่ในกองทะเลเพลิงด้วยความเจ็บปวดร้องไห้ อย่างน่าอนาถ อย่างน่าสงสาร อย่างมาก

เขาจ้องมองหมู่บ้านเป็นครั้งสุดท้าย

ทุกท่านข้าจะล้างเเค้นให้พวกท่าน ในวันนี้ข้าไม่มีพลัง เเต่อนาคต ข้าจักทำมันเเน่

เเล้วเขาก็เดินหันหลังเข้าป่า หลังหมู่บ้าน

ข่าวสะเทือนใจเรื่องสำนักหานชิงสำนักดูเเล ทวีป เทียนซาง ได้ทำลาย หมู่บ้านเล็กๆ ตรงขอบทวีปลง อย่างน่าสลด สยดสยอง อย่างโหดเหี้ยม เรื่องนี้ได้ทำให้หมู่บ้านหลายเเห่งหวาดกลัว จนส่ง ทรัพยากรให้กับเหล่าสำนักหานชิงนี้ ....