---
ตอนที่ 3 : การปะทะของเหล็กและอสูร
“โครนัส!! รีบจัดการสองคนนั้น ไม่ว่าพวกมันจะเป็ใครก็ตาม เร็วเข้า! เดี๋ยวพวกผู้พิทักษ์เมืองจะมาก่อน!”
หญิงสาวนามว่า ดาเลีย ะโเสียงแข็ง สายตาเต็มไปด้วยความเร่งรีบ
“โอเค… งั้นฉันจะรีบจบให้ไว”
ชายปีศาจยิ้มมุมปาก ก่อนจะกระโจนพุ่งเข้าหามนุษย์หมาป่า ร่างของเขาถูกห่อหุ้มด้วยออร่าสีแดงฉานราวกับเปลวเพลิง
ตูม!!
เสียงปะทะดังสนั่นกลางถนน
กรงเล็บสีดำของมนุษย์หมาป่าฟาดเข้าใส่แขนของปีศาจจนเืกระเซ็น
“ซิ… ฉันเสียเปรียบด้านพละกำลังงั้นเหรอ…”
มนุษย์หมาป่ากัดฟันแน่น ความเจ็บแล่นไปทั่วแขน
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า! แกคิดว่าจะชนะ ‘เส้นทางปีศาจ’ ด้วยแรงกายงั้นเหรอ?”
โครนัสหัวเราะ ก่อนจะง้างหมัด เตรียมซัดซ้ำ
แต่ในเสี้ยววินาทีนั้น—
แกร๊ง!
แขนเหล็กหนาหนักคว้าหมับเข้าที่แขนของเขาอย่างรุนแรง
“แก!! ไอเศษเหล็ก!”
โครนัสคำราม พลางพยายามสะบัดออก
แต่ไม่ว่าเขาจะออกแรงแค่ไหน แขนนั้นก็ไม่ขยับแม้แต่น้อย
“ไม่หลุดงั้นเหรอ! ดาเลีย!! ช่วยฉันเดี๋ยวนี้!”
“ได้!”
หญิงสาวยกมือขึ้น ร่ายเวทอย่างรวดเร็ว
“เถาวัลย์ปีศาจ!”
พื้นดินแตกร้าว เถาวัลย์หนามสีดำพุ่งขึ้นมาพันธนาการทั้งหุ่นเหล็กและมนุษย์หมาป่า
แต่—
ฉีก!
หุ่นเหล็กกระชากเถาวัลย์ออกอย่างง่ายดาย ราวกับมันเป็เพียงเศษเชือก
“ไม่ได้ผล—”
ยังไม่ทันที่โครนัสจะพูดจบ
ตูม!! ตูม!! ตูมมม!!
กำปั้นเหล็กกระแทกใส่ใบหน้าของเขาอย่างต่อเนื่อง
กระดูกแตก เืสาด ร่างของปีศาจทรุดลงแน่นิ่งไร้สติ
“โครนัส!!”
ดาเลียะโสุดเสียง แววตาเริ่มสั่นไหว
“หอกเถาวัลย์!”
เถาวัลย์แหลมคมพุ่งทะลวงอากาศเข้าใส่เป้าหมายอย่างรวดเร็ว
บางส่วนพุ่งแทงใส่มนุษย์หมาป่า ทำให้เขาาเ็สาหัส
แต่เมื่อปะทะกับหุ่นเหล็ก—
แคร้ง! แคร้ง!
มันทำได้เพียงทิ้งรอยขีดข่วนเล็กน้อยบนเกราะเท่านั้น
“ซิ… ไม่ได้ผลจริงๆ…”
ดาเลียกัดฟันแน่น เหงื่อไหลอาบแก้ม
หุ่นเหล็กเริ่มเคลื่อนไหวอีกครั้ง มันพุ่งตรงเข้าหาเธอ
แม้จะช้า… แต่แรงกดดันมหาศาล
“ต้องหาวิธีเจาะเกราะมันให้ได้…”
แล้วสายตาของเธอก็ไปหยุดที่ ลังไม้ใบหนึ่ง
ภายในนั้น—มีปืนสีดำวางอยู่
เธอรีบพุ่งเข้าไป พร้อมร่ายเวท
“กำแพงเถาวัลย์!”
กำแพงหนามพุ่งขึ้นมาขวางทางหุ่นเหล็ก
แม้จะต้านได้เพียงไม่กี่วินาที… แต่นั่นก็เพียงพอ
เธอคว้าปืนขึ้นมา
“ฮ่า… ฮ่า… ลองรับนี่ดูสิ เ้าหุ่นกระป๋อง!”
เธอลั่นไก
ไม่มีเสียงปืน
แต่—
ตูม! ตูม!
ะุพลังงานพุ่งทะลุเกราะเหล็ก
เกิดรูขนาดใหญ่ขึ้นที่ลำตัวของหุ่น
“ฮ่า ฮ่า! เป็ยังไงล่ะ—เอ๊ะ… เดี๋ยว…”
สีหน้าของเธอเปลี่ยนไปทันที
“ทำไม… พลังจิตฉัน… หายไปหมด…”
มือที่ถือปืนสั่น ก่อนที่ร่างของเธอจะทรุดลง
หมดสติ
---
“เกิดอะไรขึ้น…?”
เดลริคพึมพำ ขณะควบคุมหุ่นเหล็กจากร้านของเขา
หุ่นเหล็กก้มลง หยิบปืนสีดำขึ้นมาพิจารณา
“นี่เหรอ… ปืนที่แจ็คพูดถึง…”
รอบตัว—เต็มไปด้วยร่างคนที่ล้มลง
และในไม่ช้า—
เสียงฝีเท้าจำนวนมากก็ดังเข้ามาใกล้
“ดูเหมือน… จะถูกล้อมแล้วสินะ”
ทันใดนั้น วงเวทส่องแสงขึ้นใต้เท้าของหุ่นเหล็ก
วูบ!
ร่างของมันหายไปในพริบตา
---
ณ ร้านซ่อมของเดลริค—หลังร้าน
วงเวทบนพื้นส่องแสงอีกครั้ง
หุ่นเหล็กปรากฏตัวขึ้น พร้อมปืนสีดำในมือ
เดลริคจ้องมันด้วยแววตาครุ่นคิด
“อาวุธที่ใช้พลังจิต… งั้นเหรอ”
---
ถนนหมายเลข 7… อาคารที่ 5… โกดังเก่า
ไม่นานหลังจากนั้น
ชายชุดเทาจำนวนมากก็เข้าปิดล้อมพื้นที่
“กัปตันครับ ดูเหมือนจะเป็การปะทะกันของแก๊งครับ”
ชายคนหนึ่งรายงาน
กัปตันกวาดสายต
ามองซากความเสียหาย
ร่องรอยการต่อสู้… และคราบเื
เขาหรี่ตาลงเล็กน้อย
“ไม่ใช่แค่แก๊งธรรมดา…”
เขาพูดเบาๆ
“นี่มัน… เกินระดับนั้นไปแล้ว”
---
จบตอนที่ 3
---
214
![น้องชาย [Nc25+]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1722141024_8002650.webp)
