สามัญสำนึกของดยุกหมูอ้วน

    ตอนที่หนึ่งร้อยยี่สิบเจ็ด Darkest Dungeon 13

    ตอนที่หนึ่งร้อยยี่สิบเจ็ด Darkest Dungeon 13

    “ทะทำไม เหล่าวิญญาณของข้าถึงไม่มาอ๊ะเจ้า”

    อัญมณีวิญญาณเปล่งแสงสีแดงเรื่ออย่างร้อนรนโดยที่เราไม่สามารถคิดว่าอัญมณีวิญญาณจะร้อนรนได้

    เปรี้ยง

    Equipment Breaker

    ทำลายอุปกรณ์สวมใส่

    ท่านดยุกฉวยจังหวะนั้นฟาดคฑาทองคำเข้าไปที่อัญมณีวิญญาณอีกรอบคราวนี้แม้แต่อัญมณีวิญญาณที่แข็งแกร่งก็เริ่มมีการแตกร้าวบ้างแล้ว

    “จะ-เจ้า สั่งให้ลูกน้องของเจ้าแยกย้ายไปจัดการมอนสเตอร์ของข้าอย่างนั้นหรือ?”

    อัญมณีวิญญาณแม้จะเป็นลิชมีความบ้าคลั่งมากขึ้นในเป้าหมายบางอย่าง

    แต่ไม่ได้หมายความว่าพวกลิชนั้นไร้ปัญญา

    ดันเจี้ยนของลิชที่มีกับดักและมอนสเตอร์กับคำสาปมากมาย

    คือตัวอย่างแสดงปัญญาความสามารถของเวทย์และความหวาดระแวงของเหล่าผู้ที่ไม่ต้องการตายเนโครแมนเชอร์นั่นเอง

    มีการเล่นมุกว่า

    มังกรแดงในถ้ำนั้นจะเตรียมแผนการมาทุกแผนการในการที่จะสังหารปาร์ตี้นักผจญภัยทุกกลุ่มที่จะบุกเข้ามาในถ้ำของตนเองและรู้ถึงกับดักทุกซอกทุกมุมและสมบัติทุกที่หากนักผจญภัยขโมยทรัพย์สมบัติไปแม้แต่ชิ้นเดียว มังกรแดงจะตามไปฆ่าทุกที่

    ลิชก็คล้ายกันที่มักเตรียมกับดักสารพัดไว้เพื่อจัดการผู้มาบุกรุก

    แต่ที่ทั้งลิชและมังกรแดงไม่ได้คิดไว้คือ

    พวกเขาไม่ได้จัดการปาร์ตี้นักผจญภัยที่ยากจนแต่เผชิญหน้ากับดยุกหมูอ้วน!!!

    สำหรับนักผจญภัยที่ยากจนนั้นไม่ใช่ว่าเพราะพวกเขาไม่เก่ง

    แต่เพราะพวกเขามีข้อจำกัดที่ต้องคำนึงถึงรายรับ-รายจ่าย

    ดาบที่ข้างเองนั้นหากเอาไปขายสามารถเอาไปซื้อวัวได้สองตัว

    อุปกรณ์เวทย์ที่สวมใส่เอาไปขายอาจจะซื้อแมนชั่นและที่ดินได้เลย

    แต่หากพวกเขาขายไปพวกเขาจะไม่มีอุปกรณ์ไปผจญภัยอีกต่อไปและการผจญภัยนั้นไม่ฟรีพวกเขาต้องคำนวณรายรับ-รายจ่ายเสมอ

    ดังนั้นการผจญภัยหลายครั้งต้องประหยัดอุปกรณ์เวทมนตร์น้ำยาต่างๆเพื่อให้ค่าใช้จ่ายอยู่ในงบประมาณมิเช่นนั้นต่อให้ทำงานสำเร็จก็จะเป็นหนี้สิน ไปทำงานอีกครั้งก็จะเป็นหนี้สินเพิ่มขึ้นอีกจนนักผจญภัยหญิงบางคนกลายเป็นโสเภณีและนักผจญภัยชายกลายเป็นทาสหากไม่ระวังในเรื่องค่าใช้จ่าย

    แต่นั่นคือนักผจญภัยทั่วไปนี่

    นี่คือดยุกอูลริก!!!

    เมื่อนักผจญภัยกุ่มหนึ่งไม่ต้องกังวลเรื่องเงินและค่าใช้จ่ายอีกต่อไปพลังที่พวกเขาแสดงออกมานั้นจะมากกว่ายามปรกติที่พวกเขาผจญภัยแบบมีข้อจำกัดเรื่องเงินมากมายนัก

    ไม่ใช่เพราะพวกเขาทำงานไม่เต็มที่ในอาชีพนี้

    แต่การทำเต็มที่ก็มีข้อจำกัดอยู่ด้วยงบประมาณ

    เมื่อข้อจำกัดด้านงบประมาณหายไป

    นี่คือพลังที่แท้จริงของนักผจญภัยก็แสดงออกมาในการกระทืบลิช

    ว่าลิชเนโครแมนเชอร์ที่มีกับดักอันตราย เวทย์คำสาปหลากหลายก็งั้นๆล่ะ

    ที่คนตายไปบ่อยๆในดันเจี้ยนมืดนั้นเพราะอุปกรณ์การรักษาตัวไม่พอและนักผจญภัยด้วยกันมาน้อยเกินไป

    แต่หากมีอุปกรณ์รักษาตัวมากพอและนักผจญภัยฝ่ายเรามากกว่า

    ดันเจี้ยนของลิชก็ไม่ต่างอะไรกับสถานที่เก็บสมบัติที่ท่านดยุกแค่ยกคนมาขนของกลับไปเท่านั้นเอง

    Charged Attacked

    ชาร์จโจมตี

    คฑาของท่านดยุกส่องแสงพร้อมกับถุงเงินทองคำกว่า10000 G ของท่านดยุกที่กลายเป็นพลังโจมตีของคฑา

    เปรี้ยง

    ด้วยพลังโจมตีในการแลกเลปี่ยนทองคำ 10,000 G เป็นพลังโจมตี

    จำนวนเงินที่ชาวบ้านสามารถเอามาซื้อคฤหาสน์ที่ดินและสาวใช้ได้อย่างสบาย

    ใช้อย่างฟุ่มเฟือยโดยท่านดยุกเอามาเป้นพลังโจมตีฟาดเข้าที่อัญมณีเก็บวิญญาณของลิช

    “บุฮิ บุฮิ ไม่ใช่ว่าสติปัญญาและความพยายามของเจ้าไม่มีความหมายแค่มันทรงพลังไม่เท่าพลังเงินตราของข้าเท่านั้นเอง”

    ท่านดยุกบอกกล่าวกับอัญมณีสีแดงที่แตกสลายเป็นฝุ่นผง