ทันทีที่ อินแจ เห็นเสือหลังเหล็ก หน้าจอโฮโลแกรม ก็เด้งแจ้งเตือนขึ้นมา
“เสือเขาเหล็ก ระดับ 5 ต้านทานกายภาพ 55 พละกำลัง 52 ความเร็ว 50”
อินแจไม่ได้สนใจในโฮโลแกรมเลย เขาพุ่งด้วยความเร็วสูงสุด และเรียกดาบเขี้ยวัออกมา ด้วยการที่ถือดาบนี้ ทำให้พละกำลังของเขาบวกเพิ่มอีก 10
ชื่อ อินแจ
อายุ 22
ต้านทานทางกายภาพ +15
ต้านทางทางเวท 0
ทักษะ ไม่มี
อาวุธ ดาบเขี้ยวัระดับ 1
เลเวล 0 (้าประสบการณ์เพื่อเลื่อนเลเวล 56/100)
พละกำลัง 56 +10
ความเร็ว 57
ทันที ที่มันเข้าระยะโจมตีหญิงสาวได้ เสือหลังเหล็กก็ตวัดอุ้งเท้าหน้าเข้าใส่แผ่นหลังของหญิงสาว ทำให้ร่างของหญิงสาวกลิ้งกระเด็นไปกว่า สามเมตร
เสือหลังเหล็กพึงพอใจกับการล่าของมัน มันฉีกยิ้มกว้างจนเห็นคมเขี้ยวทุกฉี่น้ำลายหลั่งไหลหยดลงดั่งสัตว์ร้ายที่หิวกระหาย มันค่อย ๆ เคลื่อนกายเข้าไปใกล้ร่างของเธอเรื่อย ๆ เบื้องหน้าของมันคือหญิงสาวที่ร่างชุ่มไปด้วยโลหิต
เธอหันร่างที่ชุ่มไปด้วยเื ใบหน้าหวาดตั้งมั่น เธอตัดสินใจที่จะเเลกชีวิตกับมัน “ฉันต้องมีชีวิตรอด”
เคร้งงงงง
เสียงคมเขี้ยวของเสือหลังเหล็กปะทะกับดาบเขี้ยวัจนเกิดเสียงเเสบแก้วหู พื้นดินรอบ ๆเกิดแรงสั่นเล็กน้อยจากแรงปะทะ
ร่างของอินแจ ถอยหลังไปสี่ก้าวก่อนจะยืนหยัดอย่างมั่นคง
อินแจวาดดาบเขี้ยวัปะทะอีกครั้งเข้าใส่กลางลำตัวของมันส่งร่างของเสือหลังเหล็กกระเด็นไปกว่าสองเมตร มันจ้องมองอินแจด้วยดวงตาเครียดเเค้น ร่างกายของมันาเ็ภายใน แม้จะไม่เกิดาแให้เห็นตอนนี้ แต่อาการาเ็จากการปะทะเมื่อครู่ทำให้มันไม่กล้าจู่โจม มันคำรามลั่นเพื่อสะกดข่มอินแจสุดกำลัง
โฮกกกกกกกกกก
อินแจไม่สนใจ เขาพุ่งเข้าไปจู่โจมอีกครั้งเพราะครั้งนี้เขาจะได้ ค่าพละกำลังเพิ่มอีก 10
เสือหลังเหล็กไม่รอช้า มันเห็นว่าการข่มขู่ใช้ไม่ได้ผลมันะโใช้อุ้งเท้าหน้ากางกรงเล็บยาวปะทะเข้ากับดาบของอินแจ
บึมมมมมมมมมม
โฮกกกกกก
เเรงปะทะครั้งนี้ทำให้ขาหน้าขวาของเสือหลังเหล็กแหลกละเอียด อวัยวะภายในบอบช้ำสาหัสเกินรักษาร่างของมันกลิ้งไปกว่าสามเมตร และแน่นิ่งอยู่ที่พื้น
อินแจเดินไปข้างกายของเสือหลังเหล็กและปักดาบปลิดชีพมันเพื่อไม่ให้มันทรมาน หลังจากสังหารมันเสร็จอินแจก็หันไปมองหญิงสาวคนนั้น เพื่อดูว่าเธอมองอยู่หรือป่าว เพราะเขา้าเก็บซากของ เสือหลังเหล็กเก็บไว้ในคลัง แต่ทันทีที่หันไป เขาก็ต้องพบว่าเธอจ้องมองเขาตาไม่กระพริบ
“ขอบคุณมากค่ะ” หญิงสาวเดินเข้ามาใกล้และกล่าวขอบคุณ
เธอมีรูปร่างที่สวยงามดั่งเทพธิดา ใบหน้าละเอียดอ่อนดั่งงานศิลปะ ริมฝีปากที่อวบอิ่ม เนินอกที่ดูเย้ายวนดวงตาสีฟ้าใส ของเธอก็น่าดึงดูดใจอย่างมาก อายุของเธอประมาณ 20 ปี อินแจประหลาดใจอย่างมากทำไมหญิงสาวที่สวยขนาดนี้ถึงได้ออกล่าคนเดียว ‘หรือว่าทีมของเธอจะถูกเสือหลังเหล็กสังหารหมดแล้ว“
“ถามได้ไหม ว่าทำไมถึงได้อยู่คนเดียว” อินแจสงสัยมันมากจนไม่สามารถอดกลั้นไว้ได้อีก
“ค...คือว่า”ใบหน้าของเธอหม่นหมองลง หยาดน้ำตาหลั่งไหลไม่หยุดร่างกายของเธอทรุดตัวลง ความเข็มแข็งก่อนหน้ามลายหายไปสิ้น
“อ....อือ ทำไงดีละทีนี้” อินแจยืนเกาหัว งึก ๆ เขาไม่รู้จะทำยังไงดี เพราะชีวิตครั้งก่อนของเขานั้น เขาไม่เคยได้พูดคุยกับหญิงสาวสวย ๆ เลยซักครั้ง นับประสาอะไรกับการปลอบใจสาวสวยแบบนี้
หญิงสาวร้องไห้หนักขึ้นเรื่อย ๆ เสียงของเธอดังไปทั่วป่า
“ทำไงดีว่ะ” อินแจสับสนอย่างมาก เขาเคยดูในหนังมาก่อน พระเอกมักจะต้องมอบของล้ำค่าให้หญิงสาวเวลาพวกเธอร้องไห้ อินแจไม่รอช้าเขาเปิดช่องคลังและหยิบโอสถรักษา ออกมาและยืนให้เธอ
“รับนี้ไปแล้วกินซะ พวกเขาไม่อาจฟื้นขึ้นมาได้ด้วยน้ำตาของเธอหรอกนะ เธอต้องใช้ชีวิตของเธอให้ดีและมีความสุขเพื่อพวกเขาเ่าั้ นี้จะเป็ครั้งสุดท้ายจงร้องไห้ให้พอแล้วลุกขึ้นมาใหม่อีกครั้ง” อินแจกล่าวด้วยใบหน้าจริงจัง เขาไม่รู้ว่าต้องพูดยังไงเธอถึงจะหยุดร้อง
ด้วยคำพูดของอินแจหญิงสาวชะงักและมองหน้าอินแจอย่างซาบซึ้ง คำพูดของอินแจทำให้เธอรู้สึกอบอุ่นอย่างมาก
อินแจเห็นว่าหญิงสาวมองหน้าเขา เขาก็หน้าแดงขึ้นมา เขารีบหันหน้าหนีไปทางอื่น
หญิงสาวที่เห็นอาการของอินแจยิ้มขึ้นมาเล็กน้อย จากนั้นเธอก็กลืนโอสถรักษาลงไปและร้องไห้เงียบ ๆคนเดียว จนแสงอาทิตย์ลับหายไป ความมืดมิดเข้ามาแทนที่
อินแจไม่ได้ไปไหน เขาก่อกองไฟขึ้นมาและย่างเนื้อเสือหลังเหล็กอยู่เงียบ ๆ แต่ตอนนั้นเอง มีร่างของหญิงสาว เดินเขามาด้านหลังของอินแจ
อินแจไม่ได้หันไปมอง เขาเพียงพูดขึ้นว่า “หิวหรือยัง เนื้อย่างสุกแล้วพอดี” พอพูดจบอินแจก็หันไปยิ้มด้วยใบหน้าบริสุทธิ์
“อื้ม”หญิงสาวพยักหน้าด้วยความขอบคุณจากนั้นเธอก็ไปนั่งข้างๆ อินแจ
“กินเข้าไปเยอะ ๆ เนื้อของมันจะทำให้เธอแข็งแกร่งขึ้น” อินแจ ตัดเนื้อชิ้นใหญ่ใส่ใบไม้ที่อินแจใช้เป็ภาชนะ ส่งให้เก็บหญิงสาว
หญิงสาวมองที่อินแจใบหน้าปรากฏสีแดงเธอจึงรีบรับเนื้อมาและก้มหน้ากินเงียบ ๆ
อินแจก็ไม่รอช้าเขากินเนื้ออย่างอร่อย ๆ ในตอนที่หญิงสาวร้องไห้อยู่นั้น อินแจได้ดูดซับวงแหวนิญญาเข้าไปแล้ว เขาเก็บซากเนื้อของเสือหลังเหล็กไปบางส่วนแล้วด้วย ตอนนี้เขาเหลือไว้เพียงส่วนที่จะกินในคืนนี้ และ พรุ่งนี้อีกสามมื้ออาหารเท่านั้น
หลังจากกินจนอิ่ม อินแจก็เปิดดูค่าสถานะของตัวเองขึ้นมาดู
ชื่อ อินแจ
อายุ 22
ต้านทานทางกายภาพ +32
ต้านทางทางเวท 0
ทักษะ ไม่มี
อาวุธ ดาบเขี้ยวัระดับ 1
เลเวล 0 (้าประสบการณ์เพื่อเลื่อนเลเวล 74/100)
พละกำลัง 77
ความเร็ว 79
ในขณะที่อินแจกำลังมีความสุขกับค่าสถานะอยู่นั้น หญิงสาวก็พูดขึ้น
“ฉันชื่อว่า ลียุนอา”
อินแจเมื่อได้ยินชื่อของเธอ ความทรงจำก็วิ่งเข้ามาในหัว
ลียุนอา หัวหน้ากลุ่มที่ก่อตั้งใหม่ สมาชิกในกลุ่มแปดคน ในการสำรวจครั้งแรก กลุ่มของเธอถูกสังหารด้วยอสูร ด้วยที่ว่าเธอเป็ลูกสาวของนักธุรกิจรายใหญ่ของเกาหลีใต้ และ เธอก็เป็ว่าที่ผู้นำคนต่อไปของตระกูล แต่ด้วยเหตุการณ์ไม่คาดฝัน เธอได้เสียชีวิตในการสำรวจครั้งแรก ระดับพลังของเธอนั้นก็ไม่ได้อ่อนแอ ในการสำรวจครั้งแรก เธอได้เป็ฮันเตอร์ฝึกหัดระดับ 3 จากข่าวในทีวี หลังจากการตายของ ลียุนอา พ่อของลียุนอาก็ฆ่าตัวตายไปเสียใจมากที่เสียลูกสาวไป ธุรกิจทั้งหมดของตระกูลนี้จึงถูกบริษัทคู่แข็งเข้ามาควบกิจการต่อ
“อินแจ”
หลังจากนั้นทั้งสองก็เริ่มพูดคุยกันมากขึ้น อินแจได้รู้ว่ากลุ่มของเธอนั้น มีฮันเตอร์ระดับ 4 สองคน ระดับ 3 อีก 5 คน พวกเขาทั้งหมดเป็คนของเธอ เป็ลูกน้องที่พ่อของเธอให้มาคุ้มครองเธอ พวกเธอนั้นซื้อสมุนไพรและเนื้อจากรัฐบาล ก่อนการเปิดสำรวจเพื่อเพิ่มพูนความแข็งแกร่งให้กลุ่มตระกูลและเตรียมพร้อมก่อนการเปิดการสำรวจอย่างเป็ทางการ ลียุนอา มาสำรวจในครั้งนี้เพื่อแสดงให้เห็นถึงการเป็ผู้นำของตระกูลก่อนการเข้ารับตำแหน่งผู้สืบทอดตระกูลอย่างเป็ทางการ หลังจากที่กลุ่มของพวกเธอมาถึง พวกเธอก็ได้ล่าในพื้นที่ระดับ 2 ซึ่งมีเพียงสัตว์อสูรระดับ 2 เท่านั้น แต่ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น สัตว์อสูรระดับสาม 5 ตัว ระดับสี่4 ตัว และระดับห้า 1 ตัว ได้เข้ามาโจมตีพวกเธอ กลุ่มของพวกเธอสังหารระดับสามและสี่ได้ แต่ก็ทำให้กลุ่มของเธอเหลือกันแค่เธอกับพ่อบ้านเท่านั้น
พ่อบ้านของเธอตัดสินใจยื้อเวลาเพื่อให้เธอหนี จากนั้นเธอก็ได้พบกับอินแจ
หลังจากได้ฟังอินแจ ก็รู้สึกว่าเื่นี้มันแปลก ๆ เขารู้สึกว่า มีคนที่อยากให้ลียุนอา ตายกำลังชักใยอยู่เื้ั
หลังจากพูดคุยจบอินแจก็อาสาจะเฝ้าระวังเอง ให้เธอได้พักผ่อน ในตอนแรกเธอก็ปฏิเสธแต่ด้วยความจริงใจและจริงจังของอินแจ ทำให้เธอยอมรับและพักผ่อนไป เธอใช้เสื้อคลุมของอินแจแทนผ้าห่ม
อินแจนั่งอยู่หน้ากกองไฟ เขาโยนท่อนไม้เข้าไปเพื่อให้ไฟนั้นยังคงให้แสงสว่างอยู่ เขารู้ว่าการก่อไฟในป่าสัตว์อสูรยามค่ำคืนนั้น ยิ่งอันตรายกว่าตอนกลางวัน
แต่ด้วยระดับพลังของสัตว์ในละแวกนี้สูงสุดแค่ระดับ 5 เท่านั้นทำให้อินแจไม่ได้กังวลมากนักเพียงแค่เขาไม่หลับหรือประมาท สัตว์อสูรก็ไม่กล้าเข้าใกล้อินแจแล้ว
ยามราตรีผ่านพ้นแสงอาทิตย์สาดส่อง ลียุนอา ตื่นขึ้นมาและบิดี้เีด้วยความเคยชิน ดวงตาของเธอสบตาเข้ากับอินแจ ทำให้ใบหน้าของเธอเเข็งค้าง
“ตื่นแล้วหรอ มากินเนื้อย่างกัน แล้วเราจะเข้าไปในเมือง” อินแจพูดขึ้นด้วยรอยยิ้ม เขากำลังนั่งย่างเนื้ออยู่
เมื่อได้ฟังคำพูดของ อินแจ ใบหน้าของลียุนอาก็เริ่มร้อนขึ้นมา เธอลุกขึ้นแล้วรีบวิ่งไปที่น้ำตกเพื่อล้างหน้าล้างตาทันที
อินแจก็ไม่เข้าใจว่าเธอเป็อะไรถึงได้รีบร้อนขนาดนั้น
หลังจากลียุนอากลับมา พวกเขาทั้งสองก็กินเนื้อย่างกันอย่างสนุกสนาน พวกเขาคุยกันในเื่ของหนังที่ชอบ ละครที่ชอบ หนังสือที่ชอบ อินแจพยายามช่วยให้ลียุนอา สามารถหลุดจากความทรงจำร้าย ๆ
หลังจากกินจนอิ่ม อินแจก็พาลียุนอาไปล่าสัตว์อสูรตลอดทั้งวัน ด้วยความเเข็งแกร่งของอินแจ เขาไม่สามารถเพิ่มค่าประสบการณ์ใด ๆ ได้อีกต่อไปจากการต่อสู้กับสัตว์อสูรบริเวณนี้อีกแล้ว เขาจึงให้ลียุนอาดูดซับวงแหวนทั้งหมด ที่เขาล่า
หลังจากการล่าจบ อินแจและลียุนอาก็กลับไปยังเมือง ชุดของลียุนอา บริเวณด้านหลังนั้นมีรอยฉีกขาดแต่ก็ไม่ถึงกลับโป๊มาก อินแจให้ลียุนอา ยืมเสื้อของเขาคลุมตัวไว้ั้แ่เมื่อคืน ทำให้ไม่มีใครสามารถมองเห็นรอยขาดนั้นได้ แต่ด้วยใบหน้าดั่งเทพธิดา ผิวที่ขาวเนียนดั่งหยกและรูปร่างที่งดงามของเธอทำให้เหล่าฮันเตอร์ในเมืองต่างพากันมองเธออย่างไม่วางตาเลย
อินแจและลียุนอาได้ไปที่สะพานเชื่อมดินแดนและกลับไปยังโลก จากนั้นพวกเขาก็ถูกตรวจสอบของมีค่าที่ได้รับมา อินแจนั้นมีเนื้อสัตว์ติดมือนิดหน่อย ทำให้เขาจ่ายค่าภาษีออกไปน้อย ส่วนที่ล้ำค่าเขาเก็บไว้ในคลังทั้งหมด ลียุนอา นั้นมีชิ้นส่วนสัตว์อสูรสำคัญมากมาย แต่พอเธอยืนตราประจำตระกูล ที่แสดงถึงตัวตนของเธอ เธอก็ไม่ต้องจ่ายภาษี เลย
หลังจากเสร็จจากด่านภาษี ทั้งสองก็เข้าไปยังเครื่องวัดระดับพลังเพื่ออัพเดตป้ายประจำตัวฮันเตอร์ ลียุนอา นั้นเลื่อนระดับจาก 3 เป็ระดับ 5 แล้ว ด้วยความช่วยเหลือของอินแจตลาดการล่า ตอนนี้ทุกสายตาที่มองเธอเพราะความสวยก็เต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ เพราะเธอทั้งสวยและเก่งอีกด้วย
ส่วนอินแจนั้น เลื่อนจากระดับ 3 เป็ระดับ 7 และด้วยเหตุนี้ทำให้ทุกคนใอย่างมาก หลังจากออกจากจุดวัดพลัง ทั้งสองก็ตรงไปยังทางออกทันที
“อินแจ” ลียุนอาเดินเข้ามาประชิดกายและควงแขนของอินแจไว้เพราะเธอเห็นว่า อินแจเริ่มเดินหนีห่างเธอมากขึ้นเมื่อเป็เป้าสายตา
“ว...ว่าไง”อินแจทำตัวไม่ถูก ทำให้คำพูดของเขาตะกุกตะกัก
“นายจะไปไหนต่อหรอ” ลียุนอา ถามขึ้นด้วยความสงสัย
ท่าทางของลียุนอานั้นรู้สึกเป็กันเองกับอินแจอย่างมาก ด้วยเหตุนี้ เหล่าฮันเตอร์เริ่มรู้สึกอยากรู้จักอินแจมากขึ้นแล้ว เพราะอินแจนั้นทั้งมีพลังระดับ 7 และ มีสาวสวยพลังระดับ 5 อยู่ข้างกายต้องไม่ใช่คนธรรมดา
“ฉันว่าจะไป โรงประมูลสินค้าล้ำค่าหน่อย”
“นายจะไปประมูลสินค้าอะไรหรอ”
“ไม่ ฉัน้าขายของบางอย่าง”
ลียุนอา ยกยิ้มขึ้นและเธอก็พูกต่อว่า “นายสามารถฝากทุกอย่างผ่านฉันได้เลย เพราะโรงประมูลสินค้าล้ำค่านั้นเป็ของพ่อฉันเอง”
“อะไรนะ” อินแจใมาก เขาได้รับข้อมูลใหม่ เพราะในชีวิตก่อนหน้า ยังเป็ที่พูดถึงอยู่เลยว่าเื้ัของโรงประมูลนี้เป็ใครกันแน่ เขาไม่คิดว่าจะเป็ของตระกูล ลี
“นาย้าขายอะในโรงประมูล”
อินแจเงียบไปครู่นึงก่อนตัดสินใจกระฉิบบอกเธอไปตรง ๆ
“โอสถรักษา ระดับ 1 มีถึง 5 เม็ดเลยหรอ”
อินแจยื่นมือไปปิดปากของเธอ และบอกว่า “ช่วยเบาเสียงลงหน่อย”
ลียุนอา ใมากเธอเคยได้รับเม็ดโอสถรักษาของอินแจมาแล้ว เธอรู้สึกซาบซึ้งอย่างมาก เพราะมันเป็สิ่งล้ำค่าของฮันเตอร์ที่ต้องพกติดตัว และด้วยอาชีพ นักหลอมโอสถนั้นก็มีคนไม่มากนักที่จะแตกฉานจนสามารถหลอมโอสถได้ ทำให้ราคาของเม็ดยานั้นสูงขึ้นหลายเท่า
เธอคิดเสมอว่าจะตอบแทนอินแจให้ถึงที่สุด เพราะในตอนนั้นหากไม่ได้รับโอสถรักษาช่วยเธอควจะเสียเืจนเสียชีวิตไปแล้ว
หลังจากพูดคุยกันไม่นาน อินแจก็ให้เบอร์กับลียุนอาไป และพวกเขาก็แยกย้าย พวกเขานัดกันอีกทีวันพรุ่งนี้ ตอนเที่ยงที่โรงประมูล
อินแจนั้นยังไม่ได้กลับห้องพัก เขาไปร้านรับซื้อเนื้อสัตว์อสูร พวกเขาเหล่านี้ จะนำไปขายต่อยังร้านอาหารร้านเครื่องประดับ และอีกมาก ขึ้นอยู่กับชิ้นส่วนนั้น ๆ ว่าสามารถนำไปทำอะไรได้บ้าง
5K
