เขาเพิ่งทะเลาะกับหลี่เฉิงเฟิงฉาดใหญ่ ทว่าตอนนี้กลับอยากดูหลี่เฉิงเฟิงแก้โจทย์ปัญหาเสียนี่ แบบนี้จะไม่เป็นการเสียเกียรติหรอกหรือ?
ในมุมมองของหลี่ซื่อหมิน เกียรติอยู่เหนือสิ่งอื่นใด
แม้แต่เว่ยเจิงที่อยู่ด้านข้างก็ยังแทรกศีรษะลงมาดูหลี่เฉิงเฟิงแก้ปัญหาชั่วกาลด้วยความอยากรู้อยากเห็น
เว่ยเจิงกับตู้หรูฮุ่ยเบียดเสียดกันอย่างแนบแน่น
“ไหลกว๋อกง ให้ข้าดูหน่อยว่าองค์ชายแปดแก้ปัญหาอย่างไร!”
“โธ่ เจิ้งกว๋อกงท่านอย่าเบียดข้าสิ ข้าก็อยากทราบวิธีแก้ปัญหาที่กวนใจมานานนับพันปีเช่นกัน!”
“อย่ามาเบียด พวกท่านหยุดเบียดข้าเสียที!”
หลี่เฉิงเฟิงมองเหล่าขุนนางชอบกินเผือกกลุ่มนี้อย่างจนปัญญา!
“ไอ้หยา องค์ชายแปด ตัวกากบาทของท่านคืออะไรหรือ?”
“นั่นสิองค์ชายแปด แล้วสามแฉกตรงนี้คืออะไรเล่า? แก้ได้หรือไม่?”
เหล่าขุนนางเอ่ยถามด้วยความฉงนสงสัย
พวกเขามองดูสัญลักษณ์ไม่คุ้นตาบนกระดาษซวนจื่อของหลี่เฉิงเฟิงและแสดงสีหน้างุนงงอย่างอดไม่ได้
หลี่เฉิงเฟิงเอ่ยขึ้นว่า “ง่ายมาก สัญลักษณ์นี้เรียกว่าค่า x สัญลักษณ์นี้เรียกว่าค่า y! ข้าแทนค่าที่ไม่รู้ด้วยสองสัญลักษณ์นี้! โดยข้าจะแทนค่า x ด้วยมดตัวเล็ก แทนค่า y ด้วยมดตัวใหญ่!”
“ในต้าถัง ครึ่งจินเท่ากับแปดเหลียง หนึ่งจินเท่ากับสิบหกเหลียง หนึ่งเหลียงเท่ากับห้าสิบเค่อ! ดังนั้นหมั่นโถวหนักหนึ่งร้อยจินก็จะเท่ากับแปดหมื่นเค่อ”
“ดูให้ดี! สร้างสมการ : (1/5x + 5y) * 1,000 = 80,000 เค่อ!”
“ผลลัพธ์สุดท้ายออกมาเป็น : x = 250 , y = 6!”
“ดังนั้นคำตอบก็คือ มีมดตัวเล็กสองร้อยห้าสิบตัว มีมดตัวใหญ่หกตัว ข้าได้คำตอบแล้ว!”
“สูตรทั้งหมดอยู่ตรงนี้ พวกเจ้าลองคิดดูเอาเอง!”
ด้วยเหตุนี้หลี่เฉิงเฟิงจึงสามารถคิดคำตอบได้ในเวลาไม่เกินสิบนาที
ทิ้งให้เหล่าขุนนางเบียดศีรษะเข้ามาคิดคำนวณกัน
“อย่าแย่งสิ ให้ข้าดูว่าองค์ชายแปดตอบถูกหรือไม่ พวกท่านอย่ายื้อยุด ข้าจะคำนวณให้!”
“อย่าเบียดข้าสิ ข้าเป็นคนถามปัญหา พวกท่านถอยออกไปก่อน ไม่ต้องรีบร้อน!”
ท่ามกลางฝูงชน ขุนนางหลายคนหวังว่าจะได้เห็นสูตรหาคำตอบของหลี่เฉิงเฟิง
ท้ายที่สุดนี่เป็นปัญหาที่ก่อกวนโลกหล้ามานานนับพันปี ทว่าองค์ชายแปดใช้เวลาไม่ถึงสิบนาทีก็สามารถคลี่คลายปัญหานี้ได้?
“โอ๊ย พวกเจ้าหยุดรุมล้อมข้าเสียที ไม่ร้อนกันหรืออย่างไร?”
“หวูกงกง หมุนเลย!”
“ทราบแล้วองค์ชายแปด!”
หลี่เฉิงเฟิงร้อนอบอ้าวเป็นอย่างมาก เขาจึงสั่งให้หวูกงกงหมุนเครื่องปั่นไฟเพื่อผลิตกระแสไฟทำให้พัดลมเป่าลมออกมา
ผลคือหวูกงกงลืมไปว่าหลี่เฉิงเฟิงดึงสายลวดทองแดงที่เชื่อมต่อกับพัดลมออกไปแล้ว
ซึ่งบังเอิญว่าเหล่าขุนนางกำลังเหยียบมันอยู่ในขณะนี้!
ดังนั้นช่วงเวลาที่หวูกงกงกำลังหมุนเครื่องปั่นไฟอยู่นั้น เหล่าขุนนางก็กรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดในทันใด!
“อ๊าก…ฟ้าผ่า…”
“โอ้แม่เจ้า อะไรกัดฝ่าเท้าข้า!”
“พรวด…”
ขุนนางเหล่านั้นชักดิ้นชักงอ เกลือกกลิ้งไปมาอยู่บนพื้น
หลี่ซื่อหมินตื่นตระหนกที่เห็นดังนั้น ก่อนจะตบแผ่นอกด้วยความโล่งใจ
เคราะห์ดีที่เขาไม่ได้เข้าไป มิเช่นนั้นเขาคงโดนไปด้วยแล้ว!
“องค์ชายแปดละเว้นกระหม่อมเถอะ ได้โปรดอย่าทำพวกเราเลย!”
“องค์ชายแปด ช่วยกระหม่อมด้วย! กระหม่อมจะถูกฟ้าผ่าตายแล้ว!”
“อ๊าก…นี่มันบ้าอะไรกัน ฟ้าผ่าข้าแล้ว!”
เหล่าขุนนางกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดรวดร้าว
ประหนึ่งฝูงมดบนกระทะร้อน ดิ้นทุรนทุรายจากกระแสไฟฟ้าของหลี่เฉิงเฟิง
หลี่เฉิงเฟิงยิ้มเหยเก ก่อนจะรีบเอ่ยว่า “หวูกงกง หยุดหมุนได้แล้ว ข้าลืมเสียบสายไฟ!”
“เหอ ๆ ขอโทษขุนนางทุกท่านด้วย ข้าบังเอิญทำให้พวกท่านโดนไฟดูดอีกหนแล้ว!”
หลี่เฉิงเฟิงหัวเราะแห้ง
ตู้หรูฮุ่ยใจเต้นแรงทันที
โชคดีที่เขายืนอยู่ข้างองค์ชายแปด ไม่อย่างนั้นเขาคงได้ชักกระตุกอีกครั้งเป็นแน่
……
เมื่อหวูกงกงหยุดหมุนเครื่องปั่นไฟ ในที่สุดกลุ่มขุนนางก็สงบเงียบลง
หลี่ยวนหัวเราะจนเครากระตุกอยู่ด้านล่าง
หลานชายข้าคนนี้ช่างก่อเรื่องเก่งจริง ๆ
ส่วนในด้านของหลี่ซื่อหมินนั้น เขาอยากรู้มากว่าคำตอบเมื่อครู่ของหลี่เฉิงเฟิงถูกต้องหรือไม่?
หลี่ซื่อหมินจึงตะโกนว่า “เอาล่ะ ท่านทั้งหลาย เงียบเสียงได้แล้ว! ให้ไหลกว๋อกงคำนวณว่าคำตอบขององค์ชายแปดถูกต้องหรือไม่!”
“พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท!”
ทันทีหลังจากนั้น ตู้หรูฮุ่ยก็เริ่มใส่คำตอบของหลี่เฉิงเฟิงในคำถาม แล้วคิดคำนวณด้วยความยากเย็น
เวลาผ่านไปนานจนลืม เขาใช้เวลานานถึงสองชั่วยามเลยทีเดียว!
สองชั่วยามต่อมา ตู้หรูฮุ่ยก็เงยหน้าขึ้น แสงประหลาดสว่างวาบอยู่ในดวงตา ขณะเอ่ยว่า “ฝ่าบาท องค์ชายแปดตอบถูก! ตอบถูก ตอบถูกจริง ๆ ถูกต้องแม่นยำ ไม่มีผิดพลาดแม้แต่นิดเดียวพ่ะย่ะค่ะ!”
“ติ๊ง เนื่องจากตู้หรูฮุ่ยตกตะลึง ค่าความซุก +10!”
“ติ๊ง เนื่องจากหลี่ซื่อหมินตกตะลึง ค่าความซุก +12!”
“ติ๊ง เนื่องจากหลี่ยวนตื่นตกใจ ค่าความซุก +12!”
ขุนนางฝ่ายพลเรือนและฝ่ายทหารล้วนเผยสีหน้าตะลึงงัน
“อะไรนะ? แก้ปัญหาได้จริงรึ? เป็นไปได้อย่างไร? ไหลกว๋อกง ท่านแน่ใจใช่ไหม องค์ชายแปดไม่ได้เดาสุ่มหรอกหรือ?”
“ไม่เลยฝ่าบาท คำตอบถูกต้องจริง ๆ พ่ะย่ะค่ะ! กระหม่อมนำคำตอบที่ได้จากองค์ชายแปดมานับทีละชุด คำนวณทีละเค่อ เมื่อคำนวณมาถึงแปดหมื่นเค่อ มดตัวเล็กมีสองร้อยห้าสิบตัว มดตัวใหญ่มีหกตัว! ถูกต้องครบถ้วน!”
“โอ้สวรรค์! พระเจ้า! องค์ชายแปดใช้เวลาไม่ถึงถ้วยชาก็สามารถแก้ปัญหาชั่วกาลได้แล้วหรือ?”
“สวรรค์อวยพรต้าถัง มีองค์ชายแปดอัจฉริยะเช่นนี้ อนาคตต้าถังเรามีหรือจะไม่รุ่งโรจน์?”
ทุกคนล้วนตกตะลึง
หลี่ซื่อหมินก็ประหลาดใจจนพูดไม่ออกเช่นกัน!
เพราะแม้แต่คำตอบที่หลี่เฉิงเฟิงแก้ได้ภายในเวลาไม่ถึงถ้วยชา ไหลกว๋อกงที่ตรวจคำตอบ ยังต้องใช้เวลากว่าสองชั่วยามในการหาคำตอบ!
แต่อย่างน้อยก็พิสูจน์ให้เห็นว่าหลี่เฉิงเฟิงไม่ได้ตอบส่งเดช เขาแก้โจทย์ปัญหาได้จริง ๆ หรือนี่?
อัจฉริยะ? เด็กอัจฉริยะ?
สองคำนี้มิอาจอธิบายถึงความหลักแหลมขององค์ชายแปดได้เพียงพอ
เป็นเทพเซียนลงมาจุติแล้วชัด ๆ
เขาสามารถคิดค้นของเช่นกระแสไฟฟ้า กระทั่งปล่อยไฟดูดเหล่าขุนนางซ้ำแล้วซ้ำเล่า
มิหนำซ้ำยังใช้เวลาไม่ถึงถ้วยชาในการแก้ปัญหาซึ่งรบกวนโลกหล้ามานับพันปีได้อีกด้วย
เขาคือเทพเซียนอย่างแท้จริง!
“ไหลกว๋อกง นำขั้นตอนแก้ปัญหาขององค์ชายแปดให้เราดูหน่อย!”
“พ่ะย่ะค่ะฝ่าบาท!”
ตู้หรูฮุ่ยยื่นกระดาษคำตอบของหลี่เฉิงเฟิงให้แก่หลี่ซื่อหมิน
หลังจากอ่านดูแล้ว หลี่ซื่อหมินก็อยู่ในความสับสน
สัญลักษณ์ x y พวกนี้ ทำให้เขาเวียนหัว!
แต่คำตอบในตอนท้ายก็ถูกต้องแล้ว
มือทั้งสองข้างของหลี่ซื่อหมินสั่นเทา ขณะเอ่ยว่า “เฟิงเอ๋อร์ ใครเป็นคนสอนให้เจ้าใช้สัญลักษณ์เหล่านี้รึ?”
“แน่นอนว่าเป็นอาจารย์ของลูกเอง!”
หลี่เฉิงเฟิงเดินออกมาจากจวนเจิ้นอ๋องพลางเคี้ยวก้อนน้ำแข็งในปาก
เนื่องจากอากาศร้อนเกินไปจนทนไม่ไหว!
กระทั่งใบหน้าของหลี่ซื่อหมินก็ยังแดงก่ำจากความร้อน