่เที่ยง หลังจากจัดการมื้อกลางวันจนพุงกาง สืออวี่ก็เรียกสารานุกรมสกิลออกมาเช็กสถานะ
[ระยะเวลาคูลดาวน์]: 24 ชม.
ตัวเลขระบุชัดเจนว่าเขาต้องพักฟื้นร่างกายอีกหนึ่งวันเต็มๆ ถึงจะสอนสกิลได้อีกครั้ง
สืออวี่ยืนคิดอยู่พักหนึ่ง ดูท่า่บ่ายคงต้องหาเื่ออกไปข้างนอกสักหน่อย สาเหตุหลักก็เพราะเ้าสิบเอ็ดนั้นบ้าพลังและมีวินัยจนน่ากลัว ถ้าวันไหนไม่ได้ฝึกเลย มันจะเริ่มหงุดหงิด อึดอัดไปทั้งตัวเหมือนคนป่วย
แน่นอนว่านิสัยบ้าพลังแบบนี้ไม่ใช่เื่แย่ ตรงกันข้าม ความมีวินัยของเ้าสิบเอ็ดนี่แหละที่สืออวี่ถูกใจที่สุด
ลองนึกภาพว่าถ้าได้สัตว์อสูรี้เีสันหลังยาว วันๆ เอาแต่นอนอืด เขาคงเสียดายพลังงานที่ใช้สอนสกิลแย่
ถึงสารานุกรมสกิลจะเป็ทางลัดระดับสูตรโกง แต่ก็ไม่ใช่สิ่งที่จะพึ่งพาได้ตลอดไป
การปล่อยให้สัตว์อสูรฝึกฝนด้วยตัวเองยังไงก็ส่งผลดีในระยะยาวมากกว่า เพราะกระบวนการนี้ไม่ได้แค่เพิ่มค่าพลัง แต่ยังช่วยขัดเกลาจิตใจ สมาธิ และความมุ่งมั่นไปพร้อมกัน
ในเมื่อคิดจะฝึกแล้ว ก็ต้องทำให้เกิดประสิทธิภาพสูงสุด ขืนฝึกแบบขอไปที ก็เสียเวลาเปล่า สืออวี่ตั้งใจว่าจะหาตัวช่วยมาให้สิบเอ็ดใช้งาน
‘แต่อุปกรณ์ฝึกสัตว์อสูรนี่ ราคาชวนปวดใจจริงๆ…’
‘คงต้องหาวิธีที่คุ้มค่าคุ้มราคาที่สุดแล้วล่ะ’
หลังจากคิดคำนวณอย่างดีแล้ว ่บ่ายสืออวี่จึงออกไปหาซื้อของที่้า
ในระหว่างนั้น สิบเอ็ดใช้เวลาตลอดทั้งวันไปกับการฝึกคงสภาพสกิลกายาเหล็ก รวมถึงการเรียกใช้และการคลุมส่วนต่างๆ ของร่างกาย
เมื่อสกิลกายาเหล็กเลื่อนไปสู่ขั้นชำนาญ ความเปลี่ยนแปลงก็ชัดเจนขึ้นมาทันตา
ตอนนี้สกิลกายาเหล็กสามารถคงสภาพได้นานถึงครึ่งนาที อีกทั้งอาการที่สกิลหลุดเองเมื่อโดนแรงกระแทกหนักๆ ก็ไม่เกิดขึ้นอีก แถมความเร็วในการเรียกใช้และปลดสกิลก็ลื่นไหลขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
เป้าหมายการฝึกปัจจุบันของสิบเอ็ดคือ การเพิ่มความเร็วในการเรียกใช้สกิลในหลายส่วนพร้อมกัน
นี่คือหัวใจสำคัญของการต่อสู้จริง ถ้าทำจุดนี้ได้สมบูรณ์ ก็เท่ากับมีจังหวะรุกและรับที่ไร้ช่องโหว่
ส่วนการฝึกด้านความแข็งแกร่งหรือความทนทานนั้นจำเป็ต้องพักไว้ก่อน
เหตผลง่ายๆ… บ้านหลังนี้เก่าและเปราะบางเกินไป ขืนฝึกรับแรงกระแทกหนักๆ มีหวังบ้านพังลงมาทับทั้งคนทั้งหมีแน่
ถึงเนื้อหาการฝึกจะยังไม่ครบทุกด้าน แต่ปริมาณการฝึกของสิบเอ็ดก็นับว่าหนักหน่วงเอาเื่ ผลที่ตามมาคือปริมาณการกินของมันเพิ่มขึ้นอีกเท่าตัว! รวมถึงอัตราการเผาผลาญพลังงานภายในห้วงมิติอสูรที่พุ่งสูงขึ้นเป็เงาตามตัว
สถานการณ์นี้เปรียบเหมือนเข็มทิศที่ช่วยชี้แนวทางการพัฒนาขั้นต่อไปให้สืออวี่
หน้าที่ของผู้ฝึกสัตว์อสูรไม่ได้มีแค่การเลี้ยงดูหรือวางแผนฝึก แต่ตัวผู้ฝึกเองก็จำเป็ต้องพัฒนาตัวเองเหมือนกัน
นอกเหนือจากพร์ติดตัวแล้ว การพัฒนาห้วงมิติอสูร คือสิ่งที่ผู้ฝึกอสูรทุกคนเลี่ยงไม่ได้ ซึ่งปัจจัยในการพัฒนามีหลักๆ อยู่ 3 ด้าน ได้แก่:
1. ความแข็งแกร่ง: ความมั่นคงของมิติ
2. สภาพแวดล้อม: ความสมบูรณ์ของพลังงาน
3. ขนาดพื้นที่: พื้นที่รองรับจำนวนสัตว์อสูร
ผู้ฝึกสามารถเลือกเน้นพัฒนาด้านใดด้านหนึ่ง หรือจะพัฒนาไปพร้อมกันทั้งหมดก็ได้ แน่นอนว่าการเลือกพัฒนาทุกด้านพร้อมกัน ต้องแลกมาด้วยความทุ่มเทและทรัพยากรที่มากกว่าชาวบ้านหลายเท่าตัว
พวกผู้ฝึกที่ชอบเปลี่ยนสัตว์อสูรบ่อยๆ คัดทิ้งตัวอ่อนแอแล้วหาตัวโหดๆ มาแทน พวกนี้มักจะเน้นความแข็งแกร่งของมิติ เพื่อเพิ่มอำนาจการกักขัง ป้องกันไม่ให้สัตว์อสูรที่ถูกบังคับทำสัญญาแว้งกัดเ้าของ
ในทางตรงกันข้าม ผู้ฝึกอสูรบางคนจะมุ่งเน้นไปที่การสร้างสายสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้นกับสัตว์อสูรแทน แม้จะไม่ได้มีอำนาจการกักขังมากมาย แต่สัตว์อสูรก็จะไม่ทรยศ
สภาพแวดล้อม ปัจจัยนี้ส่งผลโดยตรงต่อประสิทธิภาพการย่อยสารอาหารและการสั่งสมประสบการณ์ ยิ่งสภาพแวดล้อมดี สัตว์อสูรยิ่งโตไว นี่คือสายที่ผู้ฝึกส่วนใหญ่ให้ความสำคัญที่สุด
ส่วนขนาดพื้นที่บ่งบอกจำนวนสัตว์อสูรที่ทำสัญญาได้ สายปั้นตัวเดียวมักมองข้าม แต่พวกสายหมาหมู่เน้นปริมาณจะทุ่มสุดตัวให้กับด้านนี้
สำหรับสืออวี่ในตอนนี้ ทิศทางนั้นชัดเจนแจ่มแจ้ง เขาต้องมุ่งเน้นไปที่สภาพแวดล้อมของห้วงมิติอสูร
เ้าสิบเอ็ดมาจากศูนย์เพาะพันธุ์มาตรฐาน ได้รับการอบรมมาอย่างดี ไม่ใช่สัตว์ป่าดุร้ายที่ถูกจับมา แถมตอนทำสัญญา เขาก็เปิดโอกาสให้มันเลือกเอง ไม่ได้บังคับขืนใจ เื่อำนาจการกักขังจึงตัดทิ้งไปได้
ขอแค่พื้นที่รองรับการเติบโตได้ก็พอ ส่วนเื่ขนาดพื้นที่ เขายังไม่มีแผนจะหาสัตว์อสูรตัวที่สองในเร็วๆ นี้ จึงพักไว้ก่อนได้
สิ่งที่เร่งด่วนที่สุด คือการสร้างสภาพแวดล้อมระดับ 5 ดาว เพื่อให้เ้าอสูรกินเหล็กตัวน้อยเติบโตได้อย่างก้าวะโ
เมื่อถึงตอนนั้น หากผสานห้วงมิติอสูรที่มีสภาพแวดล้อมระดับเทพ เข้ากับสกิลหลับใหลสัมบูรณ์... ต่อให้มันฝึกหนักแค่ไหน ร่างกายก็ฟื้นฟูทันแน่นอน!
ด้วยวินัยของเ้าสิบเอ็ด บวกกับห้วงมิติอสูรที่สมบูรณ์ และสารานุกรมสกิล ขอเพียงสารอาหารตามทัน ใช้เวลาไม่นาน มันก็ต้องเติบโตเป็สัตว์อสูรที่แข็งแกร่งได้อย่างแน่นอน
‘เฮ้อ… แค่คิดถึงค่าอาหารในอนาคตก็รู้สึกปวดหัวตึ้บ คงแพงขึ้นแบบคูณสองแน่ๆ’
‘แต่ตราบใดที่อสูรกินเหล็กน้อยโตไว และเก่งพอจะเป็กำลังรบได้ ก็ถือว่าคุ้มค่าเหนื่อย’
วันถัดมา
สืออวี่นั่งกอดแก้วเก็บความเย็น จิบน้ำชิลๆ ขณะทำสมาธิปรับแต่งสภาพแวดล้อมในห้วงมิติอสูรอยู่ที่ลานบ้าน ไม่ไกลกัน เ้าสิบเอ็ดเองก็กำลังฝึกสกิลกายาเหล็กอยู่อย่างขะมักเขม้น
นานๆ ที สืออวี่จะลืมตาขึ้นมาเช็กความคืบหน้าและจดบันทึก อารมณ์เหมือนกำลังเล่นเกมเลี้ยงสัตว์ในชีวิตจริงไม่มีผิด
ผู้ชมการฝึกในวันนี้ยังมีเ้าหนอนไหมเขียวที่อยู่ในกรงอีกหนึ่งตัว เมนูของมันวันนี้หรูหราขึ้น นอกจากใบพลับแล้ว ยังมีใบไผ่และเศษผักกาดขาวที่เหลือจากมื้อเที่ยงเพิ่มเข้ามาเป็บุฟเฟต์
ชีวิตดำเนินไปอย่างเรียบง่ายแบบนี้อีกหนึ่งวัน ทั้งสืออวี่และอสูรกินเหล็กเริ่มปรับตัวเข้ากับวิถีชีวิตแบบคู่หูทีละน้อย
แป๊บเดียว เช้าวันใหม่ก็มาเยือน
“งู้ววว!” \((>_<))\
เช้านี้ สิบเอ็ดดูตื่นเต้นดีใจเป็พิเศษ
หลังจากสกิลกายาเหล็กถึงขั้นชำนาญ และได้ใช้เวลาซึมซับจนตกผลึกหนึ่งวันเต็ม ระดับการเติบโตของมันก็พุ่งทะยาน
ภายในห้วงมิติอสูร ร่างกายของมันเกิดการผลัดเปลี่ยนเมื่อผ่านการตื่นรู้ครั้งที่สี่ สมรรถภาพร่างกายและพลังงานภายในเพิ่มสูงขึ้นอย่างมหาศาล…
ก้าวเข้าสู่ตื่นรู้ขั้นที่สี่อย่างเป็ทางการ!
ไม่ใช่แค่สิบเอ็ดที่ดีใจ ในฐานะผู้ฝึก สืออวี่เองก็ดีใจไม่แพ้กัน
‘อีกก้าวเดียว… ก็จะเข้าเกณฑ์ขั้นต่ำของการเป็ผู้ฝึกสัตว์อสูรอาชีพแล้ว!’
“เยี่ยมมาก! วันนี้ฉันจะไปซื้อของอร่อยมาให้”
“นอกจากอาหารปกติแล้ว จะเพิ่มโบนัสพิเศษฉลองเลเวลอัปด้วย!” สืออวี่พูดอย่างใจกว้าง
เ้าสิบเอ็ดพยักหน้ารัวๆ: (っ˘ڡ˘ς)
“อ้อ อีกเื่หนึ่ง ฉันว่าถึงเวลาต้องเริ่มฝึกความแข็งแกร่งอย่างจริงจังแล้วล่ะ”
“แต่สภาพบ้านเรา ไม่เหมาะให้แกใช้สกิลทุบทำลายข้าวของหรอกนะ”
สิบเอ็ดมองเขาด้วยสายตามุ่งมั่น พร้อมกับส่งกระแสจิต
มันเสนอไอเดียว่า ‘ให้สืออวี่หาอะไรแข็งๆ มาฟาดมันได้เลย! แบบนั้นก็ฝึกความอึดได้เหมือนกัน แถมอาจได้ผลดีกว่าด้วย มันทนไหวสบายมาก!’
ช่างเป็อสูรกินเหล็กผู้กล้าหาญ ไม่กลัวเจ็บเลยสักนิด!
“ไม่ได้ ฉันทำใจตีแกไม่ลงหรอก” สืออวี่ส่ายหน้าปฏิเสธทันที
สิบเอ็ดซาบซึ้งใจจนน้ำตาแทบไหล... เ้านายช่างรักและถนอมมันเหลือเกิน
หารู้ไม่ว่า ความจริงคือสืออวี่กลัวว่าคนที่จะเจ็บตัวคือเขาเองต่างหาก! ขืนเอาไม้ไปฟาดก้อนเหล็กเดินได้นั่น มีหวังมือสะท้านจนจับตะเกียบไม่ได้ไปหลายวัน
“อะแฮ่ม… เอาเป็ว่าฉันเตรียมอุปกรณ์เอาไว้ให้แกแล้ว ของก็น่าจะมาส่งพอดี”
แทบจะทันทีที่พูดจบ เสียงเคาะประตูรั้วก็ดังขึ้น พนักงานขนส่งหลายคนช่วยกันขนแผ่นเหล็กความแข็งแรงสูงเข้ามากองไว้ในลานบ้าน สิบเอ็ดมองกองแผ่นเหล็กตรงหน้าด้วยสีหน้างงๆ
“นี่คือแผ่นเหล็กเกรดพิเศษ กำแพงบ้านทุบไม่ได้ แต่ทุบพวกนี้ได้เต็มที่”
“ถ้าคิดว่าแรงยังไม่พอ ก็เอามาปูซ้อนกันหลายๆ ชั้น”
สืออวี่ชี้ไปที่ยอดไม้และหลังคาบ้านพร้อมกับแสยะยิ้มเ้าเล่ห์
“จากนั้น... ก็จงยืมพลังจากธรรมชาติ อาศัยแรงโน้มถ่วงของดาวเคราะห์ดวงนี้!”
“ะโทิ้งตัวลงมาจากต้นไม้หรือหลังคาในสภาพแข็งตัวเต็มพิกัด แล้วพุ่งชนใส่แผ่นเหล็กพวกนี้ซะ”
“ต้นพลับกับหลังคาบ้านเราสูงพอสมควร ฉันขอตั้งชื่อวิชานี้ว่า ‘เคล็ดวิชาดิ่งพสุธา’ ปรับความเข้มข้นได้ง่ายๆ แค่เพิ่มความสูงที่ะโ ยิ่งสูง ยิ่งแรง!”
ปกติอสูรกินเหล็กตกจากต้นไม้คงไม่ระคายผิว แต่ถ้าจงใจตกมากระแทกแผ่นเหล็กในสภาพแข็งตัว แรงปะทะที่สะท้อนกลับมา… ย่อมรุนแรงและได้ผลดีกว่าการไล่ตีด้วยไม้กระบองเป็ไหนๆ
เมื่อเข้าใจคอนเซปต์การฝึก ดวงตาของเ้าสิบเอ็ดก็เปล่งประกายวาววับ
‘โอ้โห! ช่างเป็วิธีฝึกที่อัจฉริยะเสียจริง!’
‘ทำไมเราถึงนึกไม่ออกั้แ่แรกกันนะ!’
300
![[จบ] ผมเป็นเจ้าของโรงพยาบาลจิตเวชพิศวง](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1760592837_46326998.webp)
