สวัสดีครับ พบกับผมนิลกาฬเช่นเคย ครั้งนี้คงเป็ครั้งที่สามแล้วที่ผมเขียนจดหมายถึงพวกคุณ จากวันนี้ผมจะไม่เก็บเลี้ยงของ่การเลี้ยงกาแฟล่ะ คงไม่ได้ใครอยากจ่ายตังให้นิยายของผมหรอก 555+
ก็ตามนั้น ผมจะเปลี่ยนเป็การพูดคุยกับพวกคุณแทน จะทำทุก ๆ สามตอนตามที่คุย เป็่สัพเพเหระครับ
นับั้แ่ที่ลงนิยายวันแรกก็เข้าสู่วันที่13 รวมตอนที่จะลงวันนี้ก็คือตอนที่22 ก็.. ปกติครับ ไม่ค่อยมีใครอ่านเหมือนเคย 555+
แต่มันไม่ใช่เื่แปลกครับ ผมรู้สึกว่าตัวเองน่าจะปลงตัวเองละ ผมเริ่มเขียนนิยายครั้งแรกราว ๆ ต้นปี64 ใช้เวลาทั้งปีเพื่อเขียนนิยายหลายเื่ สุดท้ายก็เลิกเพราะมันไม่มีคนอ่าน
ใน่ปี65 ผมกลับมาเริ่มเขียนอีกครั้งหลังจาก.. น่าจะเลิกไปได้ไม่กี่สัปดาห์เองมั้ง ผมรู้สึกคันไม้คันมือที่ไม่ได้เขียน สุดท้ายก็กลับมาเขียน โดยคิดที่จะเขียนนิยายที่ตัวเองเคยเขียนไม่จบให้จบ โดยเริ่มจากเื่นี้ครับ
ก็นะ ผมใช้เวลาทั้งปี65ในการขัดเขลาเนื้อเื่ของเื่นี้ จนมันได้โครงเื่ที่สมบูรณ์แบบแล้วสำหรับผม ขั้นตอนสุดท้ายก็คือการเขียนมันออกมาในรูปแบบของนิยาย
ก็อย่างที่เห็นนั่นแหละครับ ผมก็กลับมาลงอีกครั้งในปี66 ก็อย่างที่เห็น เริ่มต้นได้ไม่ค่อยสวยเท่าไหร่ ล้มลุกคลุกฝุ่นตลบไปหมด 555+
แต่ไม่ต้องห่วงครับ ผมไม่คิดจะทิ้งการเขียนนิยายอีกแล้ว มันคือสิ่งที่ผมรัก และหากเป็ไปได้ ผมอยากจะเขียนนิยายไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งวันที่ผมตาย ก็น่าเสียดายที่ผมอาจทำมันเป็อาชีพไม่ได้ เอาจริง ๆ นะ ตอนนี้ผมเป็พนักงานประจำ ผมยังคิดอยู่เลยว่า หากผมสามารถเลี้ยงตัวเองด้วยนิยายได้ ผมคงออกจากงานประจำ กลับไปอยู่บ้านนอกและเริ่มเขียนนิยายอย่างจริงจัง เขียนวันละ 5 ตอนยังไหวเลยผมอะ
แต่ก็นั่นแหละ บางทีความฝันกับความจริงมันก็อาจไม่สอดคล้องกันในบางครั้ง ผมที่ทำให้สิ่งที่รักกลายเป็สิ่งที่ต้องทำได้ เพราะฉะนั้น ผมก็ต้องทำสิ่งที่ต้องทำให้เสร็จ จากนั้นค่อยเอาเวลาที่เหลือมาทำในสิ่งที่รักต่อ
วันนี้ก็ไม่มีอะไรละครับ อัพเดตความคืบหน้าสักหน่อย ล่าสุดก็คือตอนที่83ของนิยายเื่นี้ก็เขียนจบแล้ว ส่วนเื่ต่อไปที่จะลงควบคู่กันก็ถึงตอนที่3 ผมสนุกมากครับกับการเขียนนิยาย วันนี้ยังไม่ได้เริ่มเลย ถ้าเริ่มตอนนี้ก็อาจเสร็จประมาณ3-4ทุ่ม ถึงเวลานอนพอดี เช่นนั้นก็เจอกันใหม่ครับ :3
จากนิลกาฬ
คนธรรมดาที่เพียงได้ตกหลุมรักในการเขียนนิยายก็เท่านั้น
233
