ตอนที่หกสิบหก สิ่งที่คลาร์กเคนท์ทำได้
การที่เราเป็นฮีโร่นั้นที่มีความสามารถเหนือกว่าคนอื่นคลาร์ก เคนท์หรือซูเปอร์แมนกังวลกับปัญหา
“World of cardboard.”
โลกที่อ่อนแอดุจกล่องกระดาษ
ถ้าทำกิจกรรมที่ใช้กำลังอย่างอเมริกันฟุตบอลมีความเป็นไปได้ที่จะชนจนฝ่ายตรงข้ามได้รับบาดเจ็บหากปะทะกัน
ทำให้พวกฮีโร่ต้องมีความกังวลอย่างมากว่า”ข้อได้เปรียบ”ของตนเองจะไม่ทำให้มนุษย์ทั่วไปเดือดร้อน
มองในแง่หนึ่งแอนนานั้นเข้มแข็งในทางด้านจิตใจกว่าซูเปอร์แมน
ที่มาสมัครเป็นเชียร์ลีดเดอส์
อาจจะเพราะเธอคิดว่าเธอมีความสามารถพอที่จะเป็นเชียร์ลีดเดอส์มาแล้วตั้งแต่ต้นเพราะเคยเป็นมาแล้วก่อนที่พลังจะตื่นขึ้นมา
แต่คลาร์กเคนท์ต้องไปร่วมกิจกรรมที่ไม่ได้ใช้กำลังทางร่างกายอย่างการเป็นนักข่าว
ที่ความได้เปรียบด้านพละกำลังไม่ได้ทำให้ตนเองได้เปรียบในด้านการแข่งขันการเป็นนักข่าวกับมนุษย์ธรรมดาคนอื่นๆ
โดยอาจจะแกล้งๆลืมๆไปว่าตนเองมีสายเลือดของสกุลเอลที่เป็นหนึ่งในการคัดสรรพันธุกรรมของตระกูลนักวิทยาศาสตร์ที่เก่งกาจที่สุดในดาวคริปตัน
ว่าหากแข่งกันด้านสติปัญญาแล้ว
คลาร์กเคนท์เหนือกว่ามนุษย์ธรรมดาไปหลายขุมมากกว่าทางด้านพละกำลังอีก
ยังไม่ต้องพูดถึงการพิมพ์ด้วยความรวดเร็ว การคิดด้วยความรวดเร็วขนาดมองกระสุนได้ และการที่มีความทรงจำขนาดเรียนรู้เรื่องต่างๆของหลายสิบกาแล็กซี่ได้ฯลฯ
ว่าหากเรามองไปแล้ว
มักจะมีมุกอย่างนี้เสมอในการสร้างตัวละครที่แข็งแกร่งที่สุดในเรื่อง
ว่าคนอย่างฮันมะ ยูจิโร่
ไม่ใช่คนมีกล้ามใช้แต่กำลัง
แต่เป็นคนที่จะทำอะไรก็เก่งไปหมดทุกอย่าง
ซูเปอร์แมนเองก็เป็นคนประเภทเดียวกัน
เขาเป็นคนที่จะทำอะไรก็เก่งไปหมดไม่ว่าจะบุ๋นหรือบู๊
เลโอนาร์ดเองก็เช่นกัน
มองว่าตามหลักการ คนที่ได้พละกำลังมามักจะกลายเป็นรันนิ่งแบ็ก ควอเตอร์แบ็ก เข้าร่วมทีมอเมริกันฟุตบอลโรงเรียน
และอวดความเก่งภายในทีมจนหมดพลังก็กลับมาแบบเดิม
มาสค็อตนั้นต่างกัน
ต่อให้เราหมดพลังก็ไม่มีใครไล่เราออกจากทีมได้
“ทุกอย่างกลับคืนสู่สถานะเดิมเมื่อหมดพลัง”
ที่เกิดขึ้นบ่อยๆในเรื่องจะไม่สามารถใช้กับผมได้
“แม็ดด็อก? นายจะทำได้หรือ?มันจะมีเด็กนักเรียนจากโรงเรียนมาเล่นงานนายนะ”
บอนนี่กล่าว
ตามธรรมเนียมเราจะมีเรื่องที่คล้ายกับแนว
”ข้าจะเป็นอันดับหนึ่งของโรงเรียนทั่วญี่ปุ่นให้ได้!!!”
ที่เราจะไปชิงธงโรงเรียนและเหรียญตราเข็มกลัดของนักเรียนทั่วญี่ปุ่น
ตามหลักการของซันนี่ไฮท์ก็ใกล้เคียงแค่เว่อน้อยกว่า
มาสค็อตมีหน้าที่ดูแลธงโรงเรียนและมักจะโดนโรงเรียนคู่แข่งลักพาตัวในช่วงเทศกาลการแข่งขัน
“เอ่อ เพื่อเธอจะลืมนะบอนนี่ชั้นโดนลักพาตัวมาตลอดสามปีก่อนหน้านี้นะ ชั้นแค่ทำเรื่องการลักพาตัวให้เป็นทางการเท่านั้นเอง”
เลโอนาร์ดได้โดนลักพาตัวและจับไปมัดไว้เป็นหุ่นไล่กาในช่วงเทศกาลแทนเมื่อโรงเรียนคู่แข่งหามาสค็อตไม่ได้
ซึ่งเลโอนาร์ดมันรอดมาจากกลางท้องนาที่มีหุ่นไล่กามีชีวิตได้อย่างไรผมก็ยังงอยู่
บอนนี่ถอนหายใจกุมหน้าผาก
“ถูกของเธอ เธอผ่านแล้วออกไปได้แล้วเราจะฝึกคัดเลือกกันต่อ”
“เดี๋ยวสิผมเอาโฟมกล้วยเพื่อเอามาแสดงน้ำลายฟูมปากของแม็ดด็อกด้วยนะ”
เลโอนาร์ชูสเปรย์ครีมกล้วยขึ้นมา
บอนนี่จ้องเลโอนาร์ดตาเขียว
เลโอนาร์ดเลยยื่นใบสมัครให้บอนนี่
บอนนี่จ้องอย่างเหนื่อยใจและเอาตรากัปตันเชียร์ประทับ
“ยินดีต้อนรับแม็ดด็อก อย่าทำให้ทีมของโรงเรียนเราขายหน้ามากเกินไปนัก”
บอนนี่พยายามกล่าวปลอบใจเลโอนาร์ด