กลับชาติมาเกิดใน Urban Fantasy

    ตอนที่หกสิบหก สิ่งที่คลาร์ก เคนท์ทำได้

    ตอนที่หกสิบหก สิ่งที่คลาร์กเคนท์ทำได้

    การที่เราเป็นฮีโร่นั้นที่มีความสามารถเหนือกว่าคนอื่นคลาร์ก เคนท์หรือซูเปอร์แมนกังวลกับปัญหา

     

    “World of cardboard.”

    โลกที่อ่อนแอดุจกล่องกระดาษ

    ถ้าทำกิจกรรมที่ใช้กำลังอย่างอเมริกันฟุตบอลมีความเป็นไปได้ที่จะชนจนฝ่ายตรงข้ามได้รับบาดเจ็บหากปะทะกัน

    ทำให้พวกฮีโร่ต้องมีความกังวลอย่างมากว่า”ข้อได้เปรียบ”ของตนเองจะไม่ทำให้มนุษย์ทั่วไปเดือดร้อน

    มองในแง่หนึ่งแอนนานั้นเข้มแข็งในทางด้านจิตใจกว่าซูเปอร์แมน

    ที่มาสมัครเป็นเชียร์ลีดเดอส์

    อาจจะเพราะเธอคิดว่าเธอมีความสามารถพอที่จะเป็นเชียร์ลีดเดอส์มาแล้วตั้งแต่ต้นเพราะเคยเป็นมาแล้วก่อนที่พลังจะตื่นขึ้นมา

    แต่คลาร์กเคนท์ต้องไปร่วมกิจกรรมที่ไม่ได้ใช้กำลังทางร่างกายอย่างการเป็นนักข่าว

    ที่ความได้เปรียบด้านพละกำลังไม่ได้ทำให้ตนเองได้เปรียบในด้านการแข่งขันการเป็นนักข่าวกับมนุษย์ธรรมดาคนอื่นๆ

    โดยอาจจะแกล้งๆลืมๆไปว่าตนเองมีสายเลือดของสกุลเอลที่เป็นหนึ่งในการคัดสรรพันธุกรรมของตระกูลนักวิทยาศาสตร์ที่เก่งกาจที่สุดในดาวคริปตัน

    ว่าหากแข่งกันด้านสติปัญญาแล้ว

    คลาร์กเคนท์เหนือกว่ามนุษย์ธรรมดาไปหลายขุมมากกว่าทางด้านพละกำลังอีก

    ยังไม่ต้องพูดถึงการพิมพ์ด้วยความรวดเร็ว การคิดด้วยความรวดเร็วขนาดมองกระสุนได้ และการที่มีความทรงจำขนาดเรียนรู้เรื่องต่างๆของหลายสิบกาแล็กซี่ได้ฯลฯ

    ว่าหากเรามองไปแล้ว

    มักจะมีมุกอย่างนี้เสมอในการสร้างตัวละครที่แข็งแกร่งที่สุดในเรื่อง

    ว่าคนอย่างฮันมะ ยูจิโร่

    ไม่ใช่คนมีกล้ามใช้แต่กำลัง

    แต่เป็นคนที่จะทำอะไรก็เก่งไปหมดทุกอย่าง

    ซูเปอร์แมนเองก็เป็นคนประเภทเดียวกัน

    เขาเป็นคนที่จะทำอะไรก็เก่งไปหมดไม่ว่าจะบุ๋นหรือบู๊

    เลโอนาร์ดเองก็เช่นกัน

    มองว่าตามหลักการ คนที่ได้พละกำลังมามักจะกลายเป็นรันนิ่งแบ็ก ควอเตอร์แบ็ก เข้าร่วมทีมอเมริกันฟุตบอลโรงเรียน

    และอวดความเก่งภายในทีมจนหมดพลังก็กลับมาแบบเดิม

    มาสค็อตนั้นต่างกัน

    ต่อให้เราหมดพลังก็ไม่มีใครไล่เราออกจากทีมได้

    “ทุกอย่างกลับคืนสู่สถานะเดิมเมื่อหมดพลัง”

    ที่เกิดขึ้นบ่อยๆในเรื่องจะไม่สามารถใช้กับผมได้

    “แม็ดด็อก? นายจะทำได้หรือ?มันจะมีเด็กนักเรียนจากโรงเรียนมาเล่นงานนายนะ”

    บอนนี่กล่าว

    ตามธรรมเนียมเราจะมีเรื่องที่คล้ายกับแนว

    ”ข้าจะเป็นอันดับหนึ่งของโรงเรียนทั่วญี่ปุ่นให้ได้!!!”

    ที่เราจะไปชิงธงโรงเรียนและเหรียญตราเข็มกลัดของนักเรียนทั่วญี่ปุ่น

    ตามหลักการของซันนี่ไฮท์ก็ใกล้เคียงแค่เว่อน้อยกว่า

    มาสค็อตมีหน้าที่ดูแลธงโรงเรียนและมักจะโดนโรงเรียนคู่แข่งลักพาตัวในช่วงเทศกาลการแข่งขัน

    “เอ่อ เพื่อเธอจะลืมนะบอนนี่ชั้นโดนลักพาตัวมาตลอดสามปีก่อนหน้านี้นะ ชั้นแค่ทำเรื่องการลักพาตัวให้เป็นทางการเท่านั้นเอง”

    เลโอนาร์ดได้โดนลักพาตัวและจับไปมัดไว้เป็นหุ่นไล่กาในช่วงเทศกาลแทนเมื่อโรงเรียนคู่แข่งหามาสค็อตไม่ได้

    ซึ่งเลโอนาร์ดมันรอดมาจากกลางท้องนาที่มีหุ่นไล่กามีชีวิตได้อย่างไรผมก็ยังงอยู่

    บอนนี่ถอนหายใจกุมหน้าผาก

    “ถูกของเธอ เธอผ่านแล้วออกไปได้แล้วเราจะฝึกคัดเลือกกันต่อ”

    “เดี๋ยวสิผมเอาโฟมกล้วยเพื่อเอามาแสดงน้ำลายฟูมปากของแม็ดด็อกด้วยนะ”

    เลโอนาร์ชูสเปรย์ครีมกล้วยขึ้นมา

    บอนนี่จ้องเลโอนาร์ดตาเขียว

    เลโอนาร์ดเลยยื่นใบสมัครให้บอนนี่

    บอนนี่จ้องอย่างเหนื่อยใจและเอาตรากัปตันเชียร์ประทับ

    “ยินดีต้อนรับแม็ดด็อก อย่าทำให้ทีมของโรงเรียนเราขายหน้ามากเกินไปนัก”

    บอนนี่พยายามกล่าวปลอบใจเลโอนาร์ด

    คล้ายกับเรื่องกลับชาติมาเกิดใน Urban Fantasy ที่คุณอ่าน