ตอนที่สามสิบห้า พาข้าไปด้วยคน 3
กาเซี่ยงพยายามสงบจิตใจให้สงบลงตามหลักวิชาของสำนักหยินหยางอารมร์ส่งผลกระทบต่อเส้นเลือดลม ผู้คนที่ใช้สมองมากถือสาพลังหยางขาดพร่องไม่สมดุลอย่างเขา
สถานที่ตั๋งฮวงพาเขาไปกลับกลายเป็นห้องของตั๋งฮวงเอง
ที่ตอนนี้จุดเทียนที่มีครอบแก้วราคาแพงหายากครอบเอาไว้
แสดงถึงลักษณะของนายน้อยที่ร่ำรวยว่าแสดงข้าวของราคาแพงและเชื้อเพลิงเทียนไขมากมายขนาดนี้ทำให้กาเวซี่งที่เติบโตมาอย่างยากจนอดดูแคลนไม่ได้เล็กน้อย..แต่ก็ทำให้เขาชะงักไป
ครอบแก้วที่ทำเป็นโคมไฟตะเกียงกลับสามารถปรับแสงไฟได้
และลักษณะของการใช้เหมือนกับทำเพื่อใช้ประโยชน์มากกว่าประดับด้านความสวยงาม
กลไกเหล็กผสมกับแก้ว
แสดงถึงงานฝีมือที่ใช้ของราคาแพงและของที่ต้องใช้ช่างฝีมือที่มีความเชี่ยวชาญสูง
ตั๋งฮวงให้ข้ามามองดูครอบแก้วโคมไฟในห้องของเขาเพราะเหตุใดกัน?
หรือจะแสดงออกเป็นนัยว่าคนอย่างเขาไม่กลัวที่ต้องจ่ายราคาและไม่กลัวคนที่ใช้งานยากเช่นข้าอย่างเช่นโคมแก้วราคาแพงและงานฝีมือหายากนี้?
“อะแฮ่มหากท่านกาสนใจสามารถเอาโคมไฟแก้วกลับไปได้ข้าประดิษฐ์มันขึ้นมาเพราะได้ตรวจสอบเอกสารว่าในนครหลวงหรือชุมชนเมืองนั้นมีการไฟไหม้พอสมควรการจุดโคมไฟกับทางบัณฑิตอย่างเราคือเรื่องธรรมดาแต่มันอาจจะนำมาซึ่งการพบกันระหว่างไฟกับกระดาษและม้วนไม้ไผ่ที่ติดไฟง่ายโคมแก้วนี้ไม่ทำให้ไฟออกมาด้านนอกและสามารถดับได้อย่างง่ายดายแค่หมุนกลไกตรงนี้...”
ตั๋งฮวงหมุนกลไกให้ดูทำให้ไฟสว่างขึ้นและหรี่ไฟลงได้ตามกลไกทิศทางที่หมุนไป
“..รวมทั้งสามารถพกพาไปไหนได้ง่ายและเห็นได้ระยะไกลข้าว่าจะค่อยๆถวายต่อราชสำนักให้บรรดาคนเคาะยามพกตรวจตรานครหลวงยามค่ำคืนและวางไว้ตามเสาไฟต่างๆเพื่อป้องกันมิจฉาชีพและโจรผู้ร้าย”
ตั๋งฮววงมอบโคมไฟแก้วให้กาเซี่ยงหนึ่งในสิ่งประดิษฐ์ของพระเอกอิเซไคอย่างเขา
“ชูโคมไฟขึ้นสูงก็จะขจัดความมืดได้คือเหตุผลเช่นนี้เอง”
ตั๋งฮวงกล่าวอย่างยิ้มแย้ม
กาเซี่งยิ้มอย่างฝืนๆ
“คำกล่าวนั้นหมายความว่าพึงสนับสนุนคนดีมีความสามารถขึ้นมาปกครองบ้านเมืองนายน้อยตั๋งฮวงช่างมีความคิดร้างสรรค์เสียจริงที่แปลความหมายเป็นอีกย่างนี้ได้”
ตั๋งฮวงหัวเราะไปกับคำกล่าวของกาเซี่ยง
“ฮา ฮา เต๋านั้นมิอาจจะบอกกล่าวได้เป็นถ้อยคำคำกล่าวบางอย่างไม่สามารถกล่าวออกมาได้ด้วยความหมายเดียวข้าพยายามหาความหมายที่ซ่อนเร้นไว้เสมอตามกฎเกณฑ์ของเต๋าสังเกตสิ่งธรรมดาจะทำให้เราหาหลักเหตุผลที่ซ่อนอยู่ได้”
ตั๋งฮวงพยายามอธิบายตามหลักการของเต๋าเพื่อให้คนในยุคนี้ยังพอเข้าใจ
“นายน้อยตั๋งกล่าววาจาลึกล้ำ อภัยที่ข้าโง่เขลาบอกล่าววาจาตามตรงเถอะ”
กาเซี่ยงตัดบทอย่างไม่พอใจอยู่บ้าง
แม้โคมไฟจะมีประโยชน์แต่ตามสายตาของคนยุคนี้ของพวกนี้ไม่ต่างกับของเล่นของชนชั้นสูงหาประโยชน์อันใดไม่ได้
นี่คือสาเหตุที่คนที่สนับสนุนการทำนกทองเหลืองนาฬิกาแดดสิ่งประดิษฐ์อัศจรรย์แห่งยุคคือคนประเภทโจยอยฮ่องเต้ที่คนในสังคมมองว่าไม่เอาไหนนั่นเอง
การเอาสิ่งประดิษฐ์ออกมาทำให้กุนซือที่ยึดถือหลักการปฏิบัติตามความเป็นจริงอย่างกาเซี่ยงไม่ชอบใจขึ้นมา