True World โลกแท้จริง

ตอนที่ 34 ปกป้องเมืองเดอร์ล็อคคืนแรก 2

แผนการในการปะทะกับหมาป่าแดงของนทีนั้นเรียบง่าย เพราะปาร์ตี้ของเขานั้นมีคนที่ค่อยทำหน้าที่รับมือกับหมาป่าแดงอยู่ข้างหน้านั่นก็คือกันยา อาวุธที่เธอได้รับตอนกลายเป็นผู้เล่นนั้นคือโล่ไม้อันใหญ่ยักษ์ เธอจึงรับหน้าที่ในการดึงดูดความสนใจจากเหล่าหมาป่าแดงให้มากที่สุด โดยที่นทีและไลล่าใช้ความสามารถโจมตีในระยะไกลของพวกเขาเป็นคนทำดาเมจหลัก และพิมชนกที่รอคอยอยู่นั้นก็สามารถเพิ่มพลังชีวิตด้วยทักษะฮีลของเธอได้ถ้าหากพวกเขาตกอยู่ในสถานการณ์ที่ย่ำแย่

ทันทีนทีร่ายบาเรียให้กับสาว ๆ จนครบ พวกเขาก็ประจำตำแหน่งที่ตกลงกันไว้ โดยที่กันยานั้นยืนอยู่ข้างหน้าสุด ไลล่านั้นยืนอยู่ทางปีกซ้ายและนทีอยู่ที่ปีกขวา โดยมีพิมชนกที่ไม่ได้มีทักษะการต่อสู้อย่างพวกเขานั้นอยู่ตรงกลาง

" งั้นฉันลุยล่ะนะ " กันยาหันมาเอ่ยกับทั้งสามคนแล้วพุ่งเข้าไปหาหมาป่าแดงในทันที

ไลล่า นที และพิมชนกก็วิ่งตามเธอไปเช่นกันโดยที่พวกเขายังรักษาตำแหน่งที่ตกลงกันไว้

กันยาเผชิญหน้ากับหมาป่าแดงสองตัว พวกมันเดินวนไปมาเพื่อรอคอยจังหวะในการจู่โจม

" แน่จริงก็เข้ามาเซ่ ไอพวกลูกหมาตัวจ้อย! " 

ถึงแม้คำเอ่ยของกันยานั้นจะดูเหมือนเป็นเพียงแค่การข่มขวัญแต่ทันทีที่ประโยคเหล่านั้นกล่าวออกไป หมาป่าแดงทั้งสองตัวก็พุ่งเข้าหาเธอในเวลาเดียวกัน เพราะสิ่งที่กันยาทำนั้นแท้จริงแล้วคือการใช้ทักษะยั่วยุนั่นเอง

หมาป่าตัวแรกพุ่งเข้าหาเธออย่างรวดเร็ว แต่ก็ถูกกันยาที่รอจังหวะอยู่แล้วนั้นใช้โล่ของเธอฟาดจนมันกระเด็นไปทางขวา

ผัวะ!

-15

หมาป่าแดง LV 3

HP 155/170

 ในจังหวะเดียวกันนั้นเองนทีที่รายศรน้ำแข็งรอไว้ ก็ยิงศรน้ำแข็งออกไปยังหมาป่าแดงตัวนั้น

ฉึก!

- 68

หมาป่าแดง LV 3

HP 87/170

เพียงแค่การคอมโบการโจมตีระหว่างกันยาและนทีนั้นก็สามารถลด HP ของหมาป่าแดงไปได้ถึงครึ่งหนึ่ง

' พวกมันอ่อนแอกว่าไอ้หมาหน้าเซเว่น ?! ' นทีอุทานในใจ

เขาไม่เคยแม้แต่จะคิดเลยว่าหมาป่าแดงที่น่าเกรงขามตรงหน้านี้จะอ่อนแอกว่าหมากลายพันธุ์หน้าเซเว่นที่เขาเคยต่อกรเสียอีก นทีรู้สึกว่าศัตรูนั้นอ่อนแอเกินไป แต่ถ้าหากเขาคิดให้ดี ๆ ล่ะก็ นี่เป็นเพียงแค่บททดสอบแรกเท่านั้น ที่เขาคิดว่าศัตรูอ่อนแอนั้นเป็นเพราะพลังโจมตีเวทมนตร์ที่แข็งแกร่งเกินไปของเขาต่างหาก

ปัง ปัง ปัง!

-10 -10 -10

หมาป่าแดง LV3

HP 130/170

กระสุนปืนสามนัดของไลล่าพุ่งตรงไปยังหมาป่าแดงอีกตัวที่กำลังพัวพันอยู่กับกันยา เพื่อให้เธอได้มีจังหวะพักหายใจ

" พวกมันเลเวล3! แถมยังมีพลังชีวิตมากกว่าซอมบี้ที่ฉันเคยจัดการเกือบสองเท่า นี่มันจะไม่เก่งไปหน่อยเหรอ! " 

ไลล่านั้นจดจ่ออยู่กับหมาป่าแดงที่พัวพันกับกันยาโดยที่ไม่ทันได้สังเกตเลยว่านทีนั้นจัดการหมาป่าแดงฝั่งขวาของเขาเรียบร้อยแล้ว

ผัวะ! ปัง ปัง!

-15 -10 -10

หมาป่าแดง LV3

HP 95/170

กันยาและลอเรน่าช่วยกันทำดาเมจใส่หมาป่าแดงตรงหน้าแต่มันก็ยังไม่มีที่ท่าว่าจะถูกจัดการได้ง่าย ๆ 

ฉึก!

ทันทีที่ศรน้ำแข็งของนทีเจาะเข้าไปยังกะโหลกของหมาป่าแดง มันก็นอนแน่นิ่งอยู่ตรงนั้นอย่างไม่ขยับเขยื้อน

" นะ นายฆ่ามันได้ยังไงน่ะ! มันยังเหลือเลือดตั้งเยอะนะ! " ไลล่าตะโกนถาม 

เธอแทบไม่อาจเชื่อสายตาตัวเองที่นทีสามารถล้มหมาป่าแดงตรงหน้าได้อย่างง่ายดาย

" พยายามเล็งที่หัวของมัน นั่นคือจุดอ่อน เธอจะโจมตีได้รุนแรงขึ้น " นทีตอบกลับพร้อมร่ายบาเรียใส่ให้กันยาอีกครั้งเมื่อเห็นแสงสีฟ้ารอบตัวเธอเริ่มจางลง

' ต่อให้ฉันยิงโดนหัวทุกนัดฉันก็ยิงแค่นัดล่ะ 20 เอง! นายนั่นแหละที่โจมตีรุนแรงเกินไป ' ไลล่าคิด

แต่เธอก็ไม่ได้พูดออกมา เธอเล็งไปยังหมาป่าแดงตัวใหม่ที่กันยาเพิ่งยั่วยุ กระสุนแต่ละนัดที่ยิงออกไปพุ่งตรงสู่หัวของหมาป่าแดงอย่างแม่นยำ

ปัง ปัง ปัง!

-20 -20 -20

หมาป่าแดง LV3

HP 110/170

Marksmanship Master

คำอธิบาย : ทักษะที่จะทำให้ผู้เล่นกลายเป็นนักแม่นปืนระดับจักรวาล กระสุนทุกนัดที่ผู้เล่นยิงออกไปไม่ว่าจะอาวุธอะไรก็ตามแต่นั้นจะเข้าเป้าเสมอ

Passive : เมื่อใช้อาวุธประเภทปืน พลังโจมตีจะแรงขึ้น 50%

ทักษะมาสเตอร์ของไลล่านั้นสามารถอธิบายถึงความแม่นราวจับวางของเธอได้เป็นอย่างดี เธอคือผู้เล่นที่เกิดมาเพื่อเป็นนักแม่นปืนอย่างแท้จริง

ในขณะที่ทุกคนกำลังมีจดจ่อการต่อสู้อย่างเอาเป็นเอาตายนั้น หญิงสาวตัวเล็กคนหนึ่งก็ทำได้เพียงกำหนังสือในมือของเธอแน่น ถึงแม้ว่าบทบาทของเธอจะยังไม่ถูกเรียกใช้งาน แต่เธอก็ไม่เคยที่จะละสายตาจากการต่อสู้ตรงหน้า โดยเฉพาะกันยา เธอนั้นเป็นห่วงกันยาเป็นอย่างมากเมื่อเห็นหมาป่าแดงสองถึงสามตัวเข้ามากลุ้มรุมเธอ 

แต่เมื่อเธอได้เห็นประสิทธิภาพของทักษะบาเรียของนทีนั้นเธอก็โล่งใจเป็นอย่างมาก แต่เสียงขอความช่วยเหลือจากู้คนรอบข้างทำให้สมาธิของเธอนั้นหลุดอยู่หลายครั้ง แม้ว่าการประสานงานของปาร์ตี้ของเธอนั้นจะเป็นไปได้ด้วยดี แต่กับทหารและเหล่านักผจญภัยที่กำลังต่อกรกับหมาป่าแดงนั้นเป็นคนละภาพกัน พวกเขาบาดเจ็บในทุกครั้งที่เข้าปะทะกับหมาป่าแดง

" ทุกคน..ฉัน..ฉันขอไปช่วยคนพวกนั้นนะ ถ้าพวกเขาไม่ได้รับการรักษาล่ะก็ พวกเขาต้องแย่แน่ " พิมชนกกล่าวออกมาอย่างเจ็บปวด

ถึงแม้ในตอนแรกแผนการที่พวกเขาตกลงกันไว้นั้นคือการจัดตำแหน่งปาร์ตี้แบบในเกมเก็บเลเวล แต่เมื่อสถานการณ์จริงมาอยู่ตรงหน้านั้น พิมชนกก็ไม่สามารถทรยศต่อจิตวิญญาณการช่วยเหลือคนที่เจ็บปวดให้พ้นทุกข์ได้

นทีหันไปมองสถานการณ์รอบ ๆ แล้วเขาก็พบว่าทุกอย่างเริ่มแย่ลงเรื่อย ๆ ถึงแม้ว่าปาร์ตี้ของเขากำลังเป็นไปได้ด้วยดี แต่ถ้าหากขาดกำลังพลของเหล่าทหารและนักผจญภัยล่ะก็ สุดท้ายแล้วพวกเขาก็จะพ่ายแพ้ในที่สุด

" โอเค! รีบไปเถอะ ไม่ต้องห่วงพวกเราหรอก ช่วยเท่าที่เธอจะช่วยได้นะ อย่าฝืนตัวเองเกินไปล่ะ " นทีกล่าวจบก็ร่ายบาเรียให้เธออีกครั้ง พร้อมกลับไปจดจ่อกับหมาป่าแดงตรงหน้าต่อ

" พี่พิมรีบไปเลยค่ะ ตรงนี้แค่ให้นทีคนเดียวก็พอแล้ว หมอนั่นมันตัวประหลาดชัด ๆ ! " ไลล่าเอ่ยพร้อมแวะกัดนที

ถึงเธอจะยิงกระสุนทุกนัดเข้าไปยังจุดอ่อนของหมาป่าแดง แต่จำนวนหมาป่าแดงที่เธอจัดการได้นั้นก็ยังไม่เท่านที

" เฮ้ เจ้าเปี๊ยก อย่าฝืนตัวเองนักล่ะ! " กันยาตะโกนโดยไม่หันหลังกลับมา เธอกำลังใช้โล่ของเธอนั้นป้องกันหมาป่าแดงถึงสามตัวเอาไว้

พิมชนกที่ได้ยินคำพูดของแต่ละคนก็ยิ้มทั้งน้ำตา เธอไม่อยากถูกหาว่าเป็นคนที่ทรยศต่อปาร์ตี้และทิ้งพวกเขา แต่การช่วยเหลือคนเจ็บนั้นถือเป็นคติสูงสุดที่เธอยึดถือ เมื่อปาร์ตี้ของเธอนั้นเข้าใจในตัวเธอ เธอก็ไม่มีอะไรที่ต้องห่วงอีกต่อไป

" ขอบคุณนะทุกคน! แล้วฉันจะรีบกลับมา! " พิมตอบกลับพร้อมวิ่งไปยังทิศทางที่มีคนตะโกนขอความช่วยเหลือในทันที

เธอวิ่งไปถึงทหารคนหนึ่ง อวัยวะบริเวณเนื้อของเขาหายไป เลือดไหลออกมาราวกับเขื่อนที่แตกออก

" ฮีล! "

หนังสือของพิมเรืองแสง แสงสีเขียวลอยออกมาแล้วครอบคลุมร่างกายของทหารคนนั้นเอาไว้ เพียงอึดใจเดียวทหารคนนั้นก็กลับมาเป็นปกติราวกับว่าเขาได้เกิดใหม่

" ท่านผู้ได้รับพร ขอบคุณมาก! ขอบคุณ " ทหารเอ่ยคำขอบคุณย้ำ ๆ พิมแค่ยิ้มแล้วพยักหน้าแล้ววิ่งไปหาเสียงร้องขอความช่วยเหลือถัดไป

" พวกเขา...! พวกเขาทั้งหมดคือผู้ได้รับพร!! " โอลิเวียเอ่ยขึ้นอย่างตกตะลึง

เมิร์ฟที่ยืนอยู่ข้างเธอนั้นก็ตกอยู่ในอาการเดียวกันกับเธอ ในตอนแรกนั้นเขาคิดว่ามีเพียงนทีเพียงคนเดียวที่เป็นผู้ได้รับพร ส่วนผู้หญิงอีกสามคนนั้น เมิร์ฟคิดว่าพวกเธอเป็นแค่เพียงผู้ติดตาม เขาไม่เคยคาดฝันว่าพวกเธอเหล่านั้นจะเป็นผู้ได้รับพรทั้งหมด!

' แต่พวกเขา..ไม่ได้แข็งแกร่งอย่างที่เราคิดไว้ ' เมิร์ฟคิด

สำหรับเขาแล้วนั้นเมื่อกล่าวถึงผู้ได้รับพร เขาจะนึกถึงคนที่สามารถจัดการกับมังกรแม้พวกเขาจะหลับตาข้างเดียวอยู่ลงได้ แต่ความแข็งแกร่งที่นทีและสาว ๆ แสดงออกมานั้น ราวกับว่าพวกเขานั้นเพิ่งจะได้เป็นผู้รับพร ทั้ง ๆ ที่ในโลกใบนี้นั้น ผู้ได้รับพรจะได้รับพรมาตั้งแต่พวกเขาเกิด

' พวกเขาอาจจะได้รับพรจากเทพเจ้าที่อ่อนแอ ' เมิร์ฟคาดเดา

สถานการณ์ตั้งแต่ฝูงหมาป่าแดงเข้าปะทะกับกำลังรบของเมืองเดอร์ล็อคในตอนแรกนั้น ฝูงหมาป่าแดงได้เปรียบเป็นอย่างมากด้วยความแข็งแกร่งและจำนวนที่มากกว่า แต่เมื่อปาร์ตี้ของนทีเข้าร่วมการต่อสู้ กระแสสงครามก็เริ่มแปรเปลี่ยนไปเป็นเท่า ๆ กัน แค่เพียงพริบตาปาร์ตี้ของนทีก็จัดการหมาป่าแดงได้อย่างต่อเนื่อง

แต่สิ่งที่ทำให้กองกำลังรบของเมืองกลับมาได้เปรียบนั้นกลับเป็น พิมชนก หญิงสาวตัวเล็กกระจิดริดที่พลังของเธอนั้นมีค่าราวกับทองคำในศึกสงคราม เธอรักษาเหล่าทหารและนักผจญภัยอย่างไม่หยุดหย่อน จนพวกเขาสามารถกลับเข้าสู่การรบได้อีกครั้ง พิมชนกตอนนี้เปรียบดั่งเทพธิดาในหมู่ทหารและนักผจญภัยไปเรียบร้อยแล้ว

ปัง!

- 30

หมาป่าแดง LV 3

HP 0/170

" เย้! ในที่สุดฉันก็เลเวล 5 !! " ไลล่าตะโกนออกมาอย่างดีใจหลังจากที่เธอจัดการกับหมาป่าแดงไปได้อีกตัว

" เยี่ยม แต่คราวนี้เธอเปลี่ยนไปอัพพลังวิญญาณด้วยล่ะ พี่ไม่อยากฟังเธอบ่นเรื่องดื่มน้ำยาฟื้นฟูแล้วนะ " กันยาเอ่ยขึ้น

เธอกำลังดื่มน้ำยาฟื้นฟู ถึงแม้ทักษะยั่วยุของเธอจะใช้มานาไม่มาก แต่การที่เธอใช้อย่างต่อเนื่องนั้นก็ทำให้มานาของเธอหมดลงอย่างรวดเร็วเช่นเดียวกัน

" โธ่! พี่กันยา ก็ใครใช้ให้ไอหมอนั่นมันยิงแรงขนาดนั้นกันล่ะ ใครจะไปยอม! " ไลล่าตอบกลับพลางชี้นิ้วไปที่นทีที่กำลังดื่มนมช็อกโกแลตอยู่

ตั้งแต่ที่พวกเขาเริ่มการต่อสู้นั้น พวกเขาก็สามารถจัดกับหมาป่าแดงไปได้ถึง 20 ตัวแล้วภายในเวลาอันสั้น บวกกับระบบปาร์ตี้ที่เพิ่มค่าประสบการณ์ให้พวกเขาก่อนที่จะแบ่งให้แต่ละคนอย่างเท่า ๆ กันนั้น ทำให้เลเวลาของพวกเขาเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว เพียงแค่พริบตาเดียว ไลล่าที่เลเวลสองนั้นก็ขึ้นมาถึงเลเวลห้า เท่ากันกับกันยาและพิมชนกแล้ว มีเพียงนทีเท่านั้นที่เขาเพิ่งเลื่อนไปเลเวลหก

ในทุกครั้งที่เลเวลอัพไลล่าจะอัพไปที่ค่าความฉลาดของเธอในทันทีเพราะค่าความแรงการโจมตีของเธอนั้นมาจากค่าความฉลาดเช่นเดียวกันกับนที เมื่อเธอเห็นนทีโจมตีเพียงไม่กี่ครั้งก็สามารถจัดการกับหมาป่าแดงได้ เธอจึงอัพไปที่ค่าความฉลาดในทุกครั้ง จนตอนนี้ค่าความฉลาดของเธอนั้นสูงถึง 30 หน่วยแล้ว แต่ปัญหาหลักของเธอคือกระสุนแต่ละนัดของเธอนั้นต้องใช้มานาในการยิงทำให้เธอต้องดื่มน้ำยาฟื้นฟูบ่อยเกินไป

นทีเปิดโฮโลแกรมของเขาขึ้นมาเช่นเดียวกัน

นที รบูลย์กิจวินิตร อายุ 18 ปี

LV 6 EXP 0/3500 อาชีพ ไม่มี 

HP 230/230 MP 30/85

ความแข็งแกร่ง: 11

ความว่องไว : 16

ความฉลาด : 55 [20+35]

พลังวิญญาณ : 15

แรงกาย : 23

โชค : 0

แต้มค่าสถานะที่ใช้งานได้คงเหลือ : 10 แต้ม

ทักษะใช้งาน 2/5

- ศรน้ำแข็ง LV3 [Beginner] 5/10

- บาเรีย LV2 [Beginner] 1/10

ทักษะติดตัว 1/5

- ฟื้นฟู MP LV1 [Beginner] 8/10

Master Skill : Reading Master

อ่านไปแล้ว  355,150 หน้า ค่าความฉลาดที่เพิ่มขึ้น 35

อุปกรณ์สวมใส่ 

- คทาเวทมนตร์ ระดับ F ความคงทน 55/100

- ถุงมือเวทมนตร์ ระดับ F พิเศษ ความคงทน 70/100

- [ไม่สามารถใช้งานได้] แหวนนำโชค ระดับ F ความคงทน 0/100

นทีในตอนนี้ที่มีเลเวลหกนั้นค่าสถานะทุกอย่างของเขาก็กลายเป็นเลขสองหน่วยเป็นที่เรียบร้อยแล้ว นทียังคงเก็บแต้มไว้เพราะหมาป่าแดงตรงหน้านี้ยังไม่จำเป็นให้เขาต้องทุ่มเทแต้ม สิ่งที่เพิ่มขึ้นนอกจากค่าสถานะก็คือทักษะใช้งานหลักทั้งสองทักษะของเขา ศรน้ำแข็งนั้นคือทักษะที่เขาใช้งานบ่อยที่สุด ตอนนี้มันกลายเป็นเลเวลสามเรียบร้อยแล้ว

ศรน้ำแข็ง LV3 [Beginner]

คำอธิบายทักษะ : สามารถร่ายศรน้ำแข็งจากความว่างเปล่ามาจู่โจมศัตรู การโจมตีด้วยศรน้ำแข็งเพิ่มพลังโจมตีเวท +15 ศัตรูที่ถูกศรน้ำแข็งปักความเร็วจะลดลงเพียงเล็กน้อย

นทีได้ค่าโจมตีพลังเวทมาอีกฟรี ๆ อีกสิบแต้มจากการที่ศรน้ำแข็งเลื่อนระดับไปเป็น LV 3 และเขาก็อ่านรายละเอียดของทักษะบาเรียต่อ 

บาเรีย LV2 [Beginner]

คำอธิบายทักษะ : สามารถเรียกคลื่นพลังมาป้องกันตัวได้ ดูดซับดาเมจได้ 2.1 เท่าจากพลังโจมตีเวท คงอยู่เป็นเวลา 11 นาที สามารถใช้กับเพื่อนร่วมปาร์ตี้ได้

นทีพบว่าตัวคูณของการดูดซับดาเมจนั้นเพิ่มมากขึ้นและเวลาในการคงอยู่ของบาเรียก็นานขึ้นเช่นกัน

ในตอนนี้นทีสามารถโจมตีด้วยทักษะศรน้ำแข็งได้รุนแรงถึง 80 ดาเมจ เพียงแค่กันยาใช้โล่ของเธอทุบไปยังหมาป่าแดงเพียงหนึ่งครั้งแล้วหากนทีสามารถโจมตีจุดอ่อนของหมาป่าแดงได้ มันก็จะตายลงในทันที

บรู๊ววววววววววววววววว!

ในขณะที่ทุกคนคิดว่าพวกเขากำลังได้เปรียบและชัยชนะจกตอยู่ในมือของพวกเขาในไม่ช้าหากพวกเขายังมีพิมชนกที่สามารถรักษาพวกเขาได้เรื่อย ๆ 

แต่เมื่อเสียงหอนอันก้องกังวานของหมาป่าขนสีเงินดังขึ้น พวกเขาก็เข้าใจในที่สุดว่าสงครามนี้มันเพิ่งเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น